Η Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η γιορτή είναι αφιερωμένη στον Σταυρό του Χριστού, το ιερό σύμβολο της θυσίας, της αγάπης και της σωτηρίας του κόσμου. Συνέχεια
Η 1η Σεπτεμβρίου αποτελεί μία ξεχωριστή ημέρα στο εκκλησιαστικό έτος, καθώς από την ημέρα αυτή αρχίζει ο νέος λειτουργικός κύκλος της Εκκλησίας μας. Η ημέρα αυτή ονομάζεται «αρχή της Ινδίκτου».
Η λέξη «Ινδικτιών» προέρχεται από το λατινικό indictio που σημαίνει «προκήρυξη» ή «ορισμός». Στη ρωμαϊκή αρχαιότητα σήμαινε τη φορολογική περίοδο που καθοριζόταν ανά 15 χρόνια. Η αρχή του κύκλου αυτού οριζόταν στην 1η Σεπτεμβρίου, και γι’ αυτό η ημερομηνία συνδέθηκε σιγά-σιγά με την αρχή του νέου έτους. Συνέχεια
Η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τιμώμενη στις 29 Αυγούστου κάθε έτους. Η μνήμη αυτή δεν είναι μόνο μια ιστορική υπενθύμιση του τραγικού τέλους του Προδρόμου, αλλά και ένα βαθύ πνευματικό μήνυμα που αγγίζει την καρδιά κάθε πιστού.
Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος υπήρξε ο μεγάλος προφήτης και πρόδρομος του Χριστού, ο οποίος με βίο ασκητικό και κήρυγμα αυστηρό προετοίμασε τον λαό για την έλευση του Μεσσία. Η αλήθεια του λόγου του, η αυστηρότητά του και η ακλόνητη προσήλωσή του στο θέλημα του Θεού τον έφεραν σε αντιπαράθεση με τον βασιλιά Ηρώδη Αντύπα, τον οποίο στηλίτευσε δημόσια για τον παράνομο γάμο του με την Ηρωδιάδα, τη γυναίκα του αδελφού του. Αυτή η στάση του Προφήτη στάθηκε αφορμή να φυλακιστεί και τελικά να οδηγηθεί στον μαρτυρικό του θάνατο. Συνέχεια
Το Άγιον Όρος, η Αθωνική Πολιτεία, αποτελεί ένα από τα πλέον ιερά και ξεχωριστά μέρη όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης. Από τον 10ο αιώνα μέχρι σήμερα, η χερσόνησος του Άθω στη Χαλκιδική έχει αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη Θεοτόκο και έχει αναδειχθεί σε πνευματικό κέντρο διεθνούς ακτινοβολίας. Ονομάζεται χαρακτηριστικά «κήπος της Παναγίας», και όχι τυχαία· η ίδια η Παράδοση μαρτυρεί πως η Παναγία η Θεοτόκος ευλόγησε τον τόπο αυτό, ορίζοντάς τον ως δικό της μερίδιο.
Η πνευματική σημασία του Αγίου Όρους είναι τεράστια και πολυδιάστατη. Δεν πρόκειται για έναν συνηθισμένο τόπο, αλλά για ένα χώρο όπου η προσευχή, η άσκηση, η ταπείνωση και η αναζήτηση της ένωσης με τον Θεό συνυφαίνονται με την καθημερινότητα. Οι μοναχοί, που αφιερώνουν τη ζωή τους στην προσευχή και την ησυχία, διατηρούν ζωντανή μια παράδοση αιώνων και γίνονται φορείς ενός ανεκτίμητου πνευματικού πλούτου. Συνέχεια
Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις πλέον σεβάσμιες και χαρμόσυνες εορτές της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εορτάζεται στις 15 Αυγούστου, στην καρδιά του καλοκαιριού, και συνδυάζει μυστικά το ανθρώπινο πένθος με την ουράνια χαρά. Ονομάζεται «Κοίμηση» και όχι «θάνατος», γιατί η Εκκλησία βλέπει τον βιολογικό θάνατο ως μετάβαση, ως πέρασμα σε νέα μορφή ζωής, όταν αυτή βιώνεται εν Χριστώ. Στο πρόσωπο της Παναγίας, το πέρασμα αυτό δεν είναι σκοτεινό, αλλά φωτεινό και ένδοξο.
Η Θεοτόκος υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που αξιώθηκε να ζήσει το μέγα μυστήριο της ενώσεως του Θεού με την ανθρώπινη φύση, φέροντας στα σπλάχνα της τον σαρκωμένο Λόγο. Η υπακοή της στο θέλημα του Θεού, η καθαρότητα της ψυχής και του σώματός της, και η αδιάλειπτη αγάπη προς τον Υιό της την ανέδειξαν «τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ». Ολόκληρη η ζωή της υπήρξε μια συνεχής πορεία αυτοπροσφοράς, ταπείνωσης και διακονίας. Γι’ αυτό και ο επίγειος βίος της δεν μπορούσε να κλείσει με κοινό τρόπο· η τελευτή της έγινε πρόγευση της Αναστάσεως. Συνέχεια
Πώς ένα τραγικό γεγονός του 1974 συνεχίζει να επηρεάζει το παρόν και το μέλλον της Κύπρου
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Πέρα από τη στρατιωτική της διάσταση, το γεγονός αυτό προκάλεσε τεράστιες κοινωνικές, πολιτικές και ανθρωπιστικές συνέπειες, οι οποίες εξακολουθούν να καθορίζουν την πορεία του νησιού μέχρι σήμερα.
Η σημαντικότερη και πιο ορατή συνέπεια της εισβολής είναι η ντε φάκτο διχοτόμηση της Κύπρου. Από το 1974, περίπου το 37% του εδάφους του νησιού βρίσκεται υπό τουρκικό στρατιωτικό έλεγχο. Στο βόρειο τμήμα ιδρύθηκε η λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, η οποία αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία, ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία διατηρεί διεθνή αναγνώριση και έλεγχο του νότου. Συνέχεια
Ο Αββάς Σισώης ο Μεγάλος αποτελεί μία από τις πιο φωτεινές μορφές της Ορθοδοξίας και του χριστιανικού μοναχισμού. Γεννημένος στην Αίγυπτο τον 4ο αιώνα, υπήρξε μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου και αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στον Θεό, μέσα από ασκητικούς αγώνες, προσευχή και βαθιά μετάνοια.
Ο Όσιος ασκήτευσε για δεκαετίες στο όρος της Θηβαΐδος, στην ίδια σπηλιά όπου είχε ζήσει και ο Μέγας Αντώνιος. Η απομόνωση, η νηστεία, η σιωπή και η αδιάλειπτη προσευχή έγιναν το περιεχόμενο της ζωής του. Παρά την επιθυμία του για αφάνεια, η φήμη της αγιότητάς του εξαπλώθηκε γρήγορα. Πολλοί άνθρωποι προσέρχονταν για να ακούσουν έναν λόγο ωφέλιμο και να ενισχυθούν πνευματικά. Συνέχεια
Η Εκκλησία της Ορθοδοξίας τιμά με ιδιαίτερη λαμπρότητα τους Αγίους Πατέρες, εκείνους δηλαδή τους μεγάλους θεολόγους και ποιμένες που διαμόρφωσαν τη διδασκαλία, τη λατρεία και την πνευματική ταυτότητα της Εκκλησίας μέσα στους αιώνες. Η εορτή των Αγίων Πατέρων, γνωστή και ως Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, τιμάται την Κυριακή μεταξύ της Αναλήψεως και της Πεντηκοστής. Ωστόσο, και άλλες εορτές καθιερώθηκαν για την τιμή διαφόρων Οικουμενικών Συνόδων και των Πατέρων τους, όπως η Κυριακή μετά την 11η Οκτωβρίου για τους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου.
Η πρώτη οργανωμένη και συλλογική τιμή των Αγίων Πατέρων σχετίζεται κυρίως με την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο που έλαβε χώρα στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Μεγάλου Κωνσταντίνου. Η Σύνοδος αυτή συγκαλέστηκε για να αντιμετωπίσει την αίρεση του Αρείου, ο οποίος αρνούνταν τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Εκεί οι Πατέρες της Εκκλησίας, με φωτισμό Αγίου Πνεύματος, διατύπωσαν τα πρώτα άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως, θεμελιώνοντας την ορθόδοξη χριστολογία και τριαδολογία. Συνέχεια
