Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (329–390 μ.Χ.), ένας από τους κορυφαίους Πατέρες της Εκκλησίας και εξέχων εκπρόσωπος της καππαδοκικής θεολογίας, διακρίνεται όχι μόνο για το θεολογικό του βάθος αλλά και για τη βαθιά παιδαγωγική του σκέψη. Οι αντιλήψεις του για την παιδεία συνδυάζουν αρμονικά την κλασική ελληνική μόρφωση με το χριστιανικό ήθος, προσφέροντας ένα πρότυπο αγωγής που στοχεύει στη συνολική καλλιέργεια του ανθρώπου — πνευματική, ηθική και διανοητική. Συνέχεια
Ο Μέγας Αντώνιος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές της χριστιανικής παράδοσης και θεωρείται ο θεμελιωτής του μοναχισμού. Η ζωή και η διδασκαλία του, αν και διαμορφώθηκαν στον 4ο αιώνα, εξακολουθούν να εμπνέουν τον σύγχρονο άνθρωπο, προσφέροντας πολύτιμα μηνύματα πνευματικότητας, εγκράτειας και αγάπης προς τον Θεό.
Κεντρικός άξονας της διδασκαλίας του Μεγάλου Αντωνίου είναι η απομάκρυνση από τα υλικά αγαθά και η στροφή προς τον Θεό. Ο ίδιος εγκατέλειψε την περιουσία του σε νεαρή ηλικία και επέλεξε τη ζωή της ασκήσεως στην έρημο, όχι ως φυγή από τον κόσμο, αλλά ως τρόπο ουσιαστικής αυτογνωσίας και πνευματικού αγώνα. Σύμφωνα με τη διδασκαλία του, τα πλούτη και οι απολαύσεις συχνά δεσμεύουν τον άνθρωπο και τον απομακρύνουν από την αληθινή ελευθερία της ψυχής. Συνέχεια
Καθώς ξεκινά ένας νέος χρόνος, πιάνω συχνά τον εαυτό μου να σκέφτεται τι θα μας έλεγαν οι χριστιανοί άγιοι αν μπορούσαν να μας συμβουλεύσουν σήμερα. Όχι θεωρητικά, αλλά απλά, ανθρώπινα, για την καθημερινότητά μας.
Ίσως πρώτα απ’ όλα να μας καλούσαν σε μια εσωτερική ανανέωση και μετάνοια. Όχι να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας, αλλά τον μικρό κόσμο μέσα μας. Ο νέος χρόνος δεν χρειάζεται μεγάλες υποσχέσεις· χρειάζεται ειλικρίνεια με τον εαυτό μας. Συνέχεια
Κάθε χρόνο, όταν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, μέσα μας γεννιέται μια ιδιαίτερη χαρά. Δεν είναι απλώς η γιορτινή ατμόσφαιρα, τα στολισμένα σπίτια, τα τραγούδια και οι όμορφες οικογενειακές στιγμές που προετοιμάζουμε. Είναι κάτι βαθύτερο: η μνήμη ενός θαυμαστού γεγονότος που άλλαξε ολόκληρη την ιστορία του κόσμου. Η Γέννηση του Χριστού! Αυτή δεν είναι μια απλή επέτειος, είναι ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας και σωτηρίας που μας αφορά όλους, προσωπικά. Συνέχεια
Η αγάπη του χριστιανού προς τη φύση και τα ζώα δεν αποτελεί ένα δευτερεύον ή ρομαντικό στοιχείο της πίστης μας, αλλά πηγάζει από την ίδια τη θεολογία της Εκκλησίας και από τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός φανερώνεται μέσα στη δημιουργία Του. Από τις πρώτες σελίδες της Αγίας Γραφής βλέπουμε ότι ο κόσμος δεν είναι προϊόν τύχης, αλλά έργο αγάπης του Θεού, ο οποίος «εἶδε πάντα ὅσα ἐποίησε, κα ἰδου καλά λίαν» (Γεν. 1,31). Η δημιουργία, λοιπόν, είναι ιερή και αξίζει αγάπη και σεβασμό. Συνέχεια
Ο Άγιος Πατάπιος αποτελεί μία από τις φωτεινές μορφές της ασκητικής παράδοσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας και πρότυπο ζωής αφιερωμένης ολοκληρωτικά στον Θεό. Έζησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. στην περιοχή της Θηβαΐδας της Αιγύπτου, τόπο όπου άνθισε ο μοναχισμός με μεγάλες μορφές ασκητών και οσίων.
Από νεαρή ηλικία, ο άγιος Πατάπιος έδειξε ιδιαίτερη έφεση στη μελέτη των Αγίων Γραφών και στην πνευματική ζωή. Μεγάλωσε μέσα σε περιβάλλον ευσέβειας και από νωρίς αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του εξ ολοκλήρου στον Θεό. Αποσύρθηκε στην έρημο, ακολουθώντας τον δύσκολο αλλά ευλογημένο δρόμο της ασκήσεως, επιδιώκοντας την κάθαρση της καρδιάς και τη συνεχή κοινωνία με τον Θεό μέσω της προσευχής και της νηστείας. Συνέχεια
Το ερώτημα περί συμπροσευχής και συλλειτουργίας με τους Ρωμαιοκαθολικούς δεν είναι ζήτημα απλής ευγένειας, διπλωματίας ή «καλής θέλησης», αλλά αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της Ορθόδοξης εκκλησιολογίας. Η Εκκλησία δεν είναι ανθρώπινο σωματείο ούτε θρησκευτικός οργανισμός που λειτουργεί με κοινωνικά κριτήρια, αλλά το Σώμα του Χριστού, μέσα στο οποίο η ενότητα δεν είναι συναισθηματική ή εξωτερική, αλλά καρπός κοινής πίστεως, κοινού δόγματος και κοινής ζωής εν Χριστώ. Συνέχεια
Μια νύκτα κάποιος άνθρωπος είδε ένα όνειρο. Ονειρεύτηκε πως περπατούσε στην ακρογιαλιά με Τον Θεό. Στον ουρανό άστραψαν σκηνές από τη ζωή του.
Σε κάθε σκηνή έβλεπε δύο ζευγάρια πατημασιές πάνω στην άμμο. Το ένα ανήκε σ΄ αυτόν και το άλλο στον Θεό. Όταν και η τελευταία σκηνή της ζωής του έλαμψε μπροστά του, κοίταξε πίσω στις πατημασιές στην άμμο. Συνέχεια
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο ακούμε να γίνεται λόγος για τη “Νέα Εποχή”. Όλο και περισσότεροι πολιτικοί χρησιμοποιούν τον όρο αυτόν για να δηλώσουν ότι κάτι νέο έρχεται, καλύτερο από το παλαιό. Όλο και περισσότερο βλέπουμε να χρησιμοποιούνται κάποια σύμβολα και όροι, όπως το ουράνιο τόξο, η πυραμίδα, ο αριθμός 666, η πεντάλφα, η παγκοσμιοποίηση, η Νέα Τάξη Πραγμάτων. Όλα αυτά είναι αγαπημένα σύμβολα και όροι της Νέας Εποχής”. Συνέχεια
