Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που τιμάται από την Εκκλησία μας στις 15 Αυγούστου, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες και πιο αγαπητές εορτές της χριστιανοσύνης. Για τον ελληνικό λαό έχει μάλιστα έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, γι’ αυτό και συχνά αποκαλείται «Πάσχα του καλοκαιριού». Η Εκκλησία μας γιορτάζει την Κοίμησή της ως γεγονός ελπίδας, νίκης και μετάβασης από την επίγεια ζωή στην αιώνια κοινωνία με τον Θεό.
Η λέξη «κοίμηση» δεν χρησιμοποιείται τυχαία. Στη χριστιανική πίστη ο θάνατος δεν αποτελεί το οριστικό τέλος του ανθρώπου. Με την Ανάσταση του Χριστού, ο θάνατος νικήθηκε και η ανθρώπινη ύπαρξη απέκτησε την προοπτική της αιωνίου ζωής. Έτσι και η Παναγία δεν αντιμετωπίζεται ως μια μορφή που χάθηκε στο παρελθόν, αλλά ως η Μητέρα του Κυρίου που ζει και βρίσκεται κοντά στους ανθρώπους, πρεσβεύοντας για ολόκληρο τον κόσμο.
Η Θεοτόκος κατέχει μοναδική θέση στην ιστορία του σχεδίου της Θείας Οικονομίας. Με την ελεύθερη συγκατάθεσή της στο θέλημα του Θεού, με το ταπεινό «γένοιτό μοι», έγινε η γέφυρα ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, αφού από αυτήν έλαβε σάρκα ο Υιός και Λόγος του Θεού. Γι’ αυτό η τιμή προς την Παναγία δεν είναι μια απλή συναισθηματική προσκόλληση. Είναι αναγνώριση του καθοριστικού της ρόλου στο μυστήριο της Ενανθρωπήσεως και ταυτόχρονα, τιμή προς εκείνη που έζησε με απόλυτη εμπιστοσύνη και υπακοή στον Θεό.
Η εορτή της Κοιμήσεως μας θυμίζει ακόμη ότι ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για τον θάνατο, αλλά για την αιώνια ζωή. Η Παναγία, ως άνθρωπος, ακολούθησε τον δρόμο που ακολουθούν όλοι οι άνθρωποι. Όμως η ζωή της φανερώνει ποιος είναι ο αληθινός προορισμός της ανθρώπινης ύπαρξης: η ένωση με τον Θεό.
Γι’ αυτό και στις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου η Εκκλησία δεν πενθεί χωρίς ελπίδα. Προσεύχεται, υμνεί και εμπιστεύεται την αγάπη της Μητέρας του Χριστού. Η Κοίμηση της Θεοτόκου γίνεται τελικά μια μεγάλη υπενθύμιση ότι, εκεί όπου υπάρχει ο Χριστός, ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Και μέσα σε αυτή την ελπίδα βρίσκεται ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο η Εκκλησία γιορτάζει και όχι απλώς θυμάται την Κοίμηση της Παναγίας.
Χριστοφόρος Ν. Κρουσουλούδης
