Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, ένας από τους πιο αγαπητούς αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, έζησε μια ζωή σημαδεμένη από αδικίες, συκοφαντίες και απορρίψεις. Όσο ζούσε, ο κόσμος δεν έβλεπε στο πρόσωπό του τον μελλοντικό άγιο, αλλά έναν ταπεινό ιεράρχη που πολλοί φθονούσαν. Η αρετή του, η απλότητά του και η αφοσίωσή του στον Θεό έγιναν αφορμή να δεχθεί, αντί για τιμή, πόνο και ταπείνωση.
Η Αλεξάνδρεια τον απέρριψε, ο φθόνος των ανθρώπων τον πολέμησε, αλλά ο Θεός δεν τον εγκατέλειψε. Μέσα στη σιωπή και την ταπείνωση, ο Άγιος Νεκτάριος έμαθε το βαθύτερο νόημα του Σταυρού: ότι η αλήθεια δεν χρειάζεται θόρυβο, αλλά υπομονή. Η δικαίωση δεν έρχεται από τον κόσμο, αλλά από τον Θεό.
Κι όμως, ο Θεός, που βλέπει στα βάθη των καρδιών, ανέδειξε τον συκοφαντημένο ιεράρχη σε άγιο της Εκκλησίας Του. Η ηθική του δικαίωση ήταν πλημμύρα φωτός που σκέπασε το σκοτάδι των ψεμάτων. Η θαυματουργική του παρουσία μετά θάνατον απέδειξε ότι ο Θεός υπερασπίζεται εκείνον που μένει ταπεινός, πράος και αληθινός.
Η δικαίωσή του δεν ήταν μόνο ηθική, ήταν πνευματική, ουράνια και αιώνια. Ο Θεός ανέτρεψε την κρίση των ανθρώπων και έγραψε στην ιστορία της Εκκλησίας ένα όνομα που λάμπει ως σύμβολο υπομονής, συγχώρησης και αγάπης.
Σήμερα, όσοι αναζητούν παρηγοριά μέσα στην αδικία, στον πόνο ή στην απόρριψη, στρέφονται στον Άγιο Νεκτάριο. Γιατί ο βίος του διδάσκει πως η αλήθεια τελικά νικά, ότι ο Θεός αποκαθιστά εκείνους που υπομένουν με πίστη, και ότι η αγιότητα γεννιέται μέσα από τον σταυρό της συκοφαντίας.
Η δικαίωση του Αγίου Νεκταρίου είναι η απόδειξη ότι η δικαιοσύνη του Θεού δεν αργεί, αλλά ενεργεί «κατά καιρό και κρίση». Και ότι ο άνθρωπος που έμεινε πιστός στην αλήθεια, ακόμη κι όταν ο κόσμος την αρνήθηκε, γίνεται τελικά φως που οδηγεί όλους τους αδικημένους στην ελπίδα του Θεού.
Χριστοφόρος Ν. Κρουσουλούδης
