ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΧΑΛΙΚΩΝ

“Τι κι αν ο Εγκέλαδος ξυπνήσει και τη γη λίγο ταρακουνήσει! Εγώ ξέρω πως να κινηθώ.. Την ψυχραιμία μου κρατώ και θα προστατευθώ..” Κάθε χρόνο στο σχολείο μας ενημερώνουμε τα παιδιά για το φαινόμενο του σεισμού και πραγματοποιούμε τρεις ασκήσεις σεισμού. Αφού κάναμε το σχέδιο αντιμετώπισης σεισμών του Ο.Α.Σ.Π. ενημερώσαμε τα παιδιά και κάναμε πολλές δράσεις για να μάθουν πως θα προστατευτούν σε περίπτωση σεισμού. 
Διαβάσαμε την ιστορία του γίγαντα Εγκέλαδου (ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ) και την ζωγραφίσαμε μετά. Είδαμε σχετικά ενημερωτικά βιντεάκια..και την ώρα του δεκατιανού των παιδιών ακούστηκε ηχητικό εφέ με το βουητό του σεισμού και αρχίσαμε να φωνάζουμε τη λέξη “Σεισμός”. Τα παιδιά αρχικά μπήκαν κάτω από τα τραπεζάκια, όπως είχαμε πει.

Στη συνέχεια, μόλις δώσαμε το σύνθημα τα παιδιά βγήκαν από τα τραπέζια κι έκαναν τρενάκι για να βγούμε από το σχολείο με τις νηπιαγωγούς να κρατούν το φαρμακείο με τα είδη πρώτης ανάγκης.

Αφού βγήκαμε ένα ένα τμήμα, συγκεντρωθήκαμε σε ένα σημείο της αυλής και κάτσαμε με τα χέρια μας πάνω στο κεφάλι.

Τέλος, για να δείξουμε πως δεν φοβόμαστε τον σεισμό, καθώς είμαστε ενημερωμένοι κρατήσαμε ως σύνθημα το εξής “σεισμός σεισμός μη σε πιάνει πανικός!” και οι μικροί μας μαθητές πήραν ένα βιβλιαράκι με τα τρία σημαντικά βήματα σε περίπτωση σεισμού 1-“σκύψε”, 2-“καλύψου”, 3- “κρατήσου”

Το νηπιαγωγείο μας επισκέφθηκε ο Γατούλης ο Ατακτούλης και άρχισε να ζουζουνίζει γύρω από τα παιδιά (άρχισε να τους πειράζει τα παιχνίδια, να μην μοιράζεται τα πράγματα με τα παιδιά, να αλλάζει θέση στα πράγματα τους) και τότε….. Φυσικά αντέδρασαν! Αποφάσισαν να αναλάβουν γρήγορα δράση! «Κυρία θα του μάθουμε τους κανόνες μας» είπαν..

Πολύτιμος οδηγός τα βιβλία των εκδόσεων Μεταίχμιο.

Προβληματιστήκαμε γύρω από τα βιβλία. Τα παιδιά δήλωσαν πως τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε.. ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ….

Ακόμη δήλωσαν πως οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε… Εκεί κάναμε το πείραμα με το τσαλακωμένο χαρτί που το παρομοιάσαμε με την καρδιά μας. Έτσι γίνεται η καρδούλα με κάθε άσχημη λεξούλα ..

Έπειτα, η κ. Ευγενία μας ζήτησε να γεμίσουμε το βάζο της όχι με μέλι αλλά με γλυκές λεξούλες που κάνουν την καρδούλα μας να χαίρεται!

Μάθαμε και το τραγούδι  με τίτλο τα «Γλυκά λογάκια», παίξαμε με τα παιδιά το παιχνίδι των κανόνων και προβληματιστήκαμε γύρω από αυτούς….

Έπειτα, επισκέφθηκε την μια τάξη ο κ. Κανονάκης και μας προσκάλεσε να ζωγραφίσουμε συμπεριφορές που αξίζουν έπαινο και συμπεριφορές τις οποίες πρέπει να αποφεύγουμε και να λέμε “STOP”.

Ο κ. Κανονάκης κρατάει το συμβόλαιο το οποίο όλοι μαζί συναποφασίσαμε και υπογράψαμε.

Επίσης πολύ καλός φίλος και συνεργάτης του κ. Κανονάκη είναι ο κύριος Φαναρόπουλος, πάνω στον οποίο βρίσκονται τα μανταλάκια με τα ονόματα των παιδιών που ανεβοκατεβαίνουν και στο τέλος της ημέρας  τα παιδιά αξιολογούν τη συμπεριφορά τους.

Στην άλλη τάξη,μας επισκέφθηκε ο κύριος πινέλος. Βοήθησε τα παιδιά να σκεφτούν και να συζητήσουν τους κανόνες που βοηθούν την ομάδα μας να λειτουργεί καλύτερα και δίκαια για όλους.  Κατόπιν τα παιδιά ζωγράφισαν αυτούς τους κανόνες:

Τρόποι καλής συμπεριφοράς….

….τρόποι που πρέπει να αποφεύγουμε….

Σε ένα μεγάλο χαρτόνι δημιουργήσαμε ένα καβαλέτο     

τα παιδιά κολλήσαν τις ζωγραφιές με τους “κανόνες” τους, και τέλος

η ομάδα των παιδιών και ο κύριος πινέλος “υπέγραψαν” το συμβόλαιο της τάξης μας !  

Η 1η Οκτωβρίου έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία», για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους.

Με αφορμή αυτή την μέρα, μιλήσαμε με τα παιδιά για τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, που τόσο αγαπάμε.

Την 3η του Οκτωβρίου, μετά από πρόσκλησή μας, μας επισκέφθηκε η κυρία Ευαγγελία, γιαγιά μιας μαθήτριάς μας για να μιλήσει στα παιδιά για την δουλειά της ως ζωγράφος, να δείξει τα εργαλεία της μέσα από την παρουσίαση ενός πίνακα της πόλης μας:

έπειτα ανοίξαμε το καβαλέτο της τάξης μας, τα χρώματα και τα πινέλα μας και δημιουργήσαμε ένα έργο συνεργατικά:

Ανήμερα την 4η Οκτωβρίου μας επισκέφθηκε η κυρία Κωνσταντίνα, γιαγιά άλλης μαθήτριάς μας , με την μαμά της την κυρία Ειρήνη! Η γιαγιά και προγιαγιά μας μίλησαν για τη ζωή τους όταν ήταν παιδιά οι ίδιες, αν υπήρχε τότε σχολείο, τι παιχνίδια είχανε και πώς περνούσαν τις μέρες τους. Μας αφηγήθηκαν ιστορίες και παραμύθια, τα παιδιά ενθουσιάστηκαν.

Αργότερα μιλήσαν στην ομάδα για τους δικούς τους παππούδες, και ζωγραφήσαν από μια κάρτα για να τη δωρίσουν.

Ευχαριστήσαμε τις αξιαγάπητες γιαγιάδες με τις ζωγραφιές μας!

27 Σεπτεμβρίου- Πανελλήνια ημέρα σχολικού αθλητισμού

Την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2024 εορτάστηκε στο νηπιαγωγείο μας η 11η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2024, στο πλαίσιο εναρμόνισής της με την Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού με κοινό σύνθημα΄ «Αθλούμαστε μαζί, δίνουμε ζωή». Γνωρίσαμε τα ολυμπιακά αθλήματα, μιλήσαμε όχι μόνο για τα οφέλη, αλλά και τις αξίες του αθλητισμού: την ευγενή άμιλλα, το ευ αγωνίζεσθαι, την αλληλεγγύη και τη συνεργασία.

Αρχικά έπαιξαν στο προαύλιο στο πλαίσιο του μαθήματος των Αγγλικών το παιχνίδι 1-2-3 STOP!

Στη συνέχεια στην αυλή μας διεξήχθησαν οι ακόλουθες αθλητικές δράσεις:

Επιστρέφοντας στην τάξη μας ζωγραφίσαμε τα αγαπημένα μας αθλήματα και τα παρουσιάσαμε.

Τα παιδιά έφτιαξαν την αφίσα για την Πανελλήνια Ημέρα σχολικού αθλητισμού.

Τέλος, επειδή μάθαμε ότι το πιο σημαντικό απ’ όλα δεν είναι να κερδίζεις μόνο, αλλά να προσπαθείς, σαν σωστοί αθλητές τα παιδιά έλαβαν και τα μετάλλια για την αξιέπαινη προσπάθεια τους!

Και από τις γραμμές στο αρχικό γράμμα του ονόματός μας!

Με αφορμή την Παγκόσμια μέρα  τελείας στις 15 Σεπτεμβρίου τα παιδιά  ενθαρρυνθήκαν και οδηγήθηκαν στη δημιουργία, στην αποτύπωση σκέψεων, στην ευχαρίστηση που προκύπτει μέσα από ένα έργο. Μια ταπεινή τελεία μπορεί άραγε να είναι η αρχή που θα τονώσει την αυτοπεποίθηση ενός παιδιού και θα το βοηθήσει πιστέψει στις δυνατότητές του;

Όλα αυτά “διδάσκει” η “τελεία”, το βιβλίο του Πήτερ Ρέινολντς: πως από το μικρό σημάδι που φτιάχνει ένα παιδί στο χαρτί, φτάνει σε καλλιτεχνικές δημιουργίες που το εκφράζουν και το κάνουν να αισθάνεται μοναδικά.

Αφού διαβάσαμε το παραμύθι η «τελεία», συζητήσαμε σχετικά με την ιστορία, για τα συναισθήματα της Λίας, για την αξία της επιμονής στην επίτευξη των στόχων μας και ιδού οι πρώτες μας δημιουργίες με τελείες.

Την επόμενη μέρα διαβάσαμε όλοι μαζί την ιστορία της ροζ τελείας της μικρής μας Ροζαλίας  και ήρθαμε σε πρώτη επαφή με τις γραμμές. Παίξαμε το παιχνίδι με τον τροχό των γραμμών και φτιάξαμε τα «τρελά μαλλιά».

Η τελεία όμως μπορεί να γίνει και κύκλος. Οπότε φτιάξαμε κύκλους και γίναμε μικροί ζωγράφοι σαν τον Kadinski.

Στα πλαίσια της μεταξύ μας γνωριμίας, παίξαμε πολλά παιχνίδια ώστε όχι μόνο να γίνουμε φίλοι αλλά και να μπορέσουμε να μάθουμε να αποκαλούμε τους φίλους μας με τα ονόματά τους και σιγά  να τα αναγνωρίζουμε.

Κυριότερο και ευκολότερο χαρακτηριστικό γνώρισμα του ονόματος – το αρχικό γράμμα, έτσι γίνεται η πρώτη επαφή με το γραπτό λόγο.

Τα παιδιά διαπιστώσαν ωστόσο πως και άλλοι μπορεί να είχαν το ίδιο με το δικό τους. Παίξαμε παιχνίδια με τις καρτέλες των ονομάτων τους. Δημιουργήσανε ομάδες ονομάτων με κριτήριο το αρχικό γράμμα. Παρατηρήσανε ότι κάποιες ομάδες ήταν πολυπληθείς και άλλες ολιγομελείς.

Η τελεία μας ενέπνευσε να στολίσουμε και το αρχικό μας γράμμα!

Το αρχικό μας γράμμα με ξυλάκια.

Τα παιδιά γνώρισαν το ρομποτάκι της τάξης, τη BeeBot τη μελισσούλα. Συνεργάστηκαν στον προγραμματισμό της και κατάφεραν η Beebot να πάει σε όλα τα αρχικά γράμματα των παιδιών. Η δραστηριότητα αυτή αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά!

Έπειτα, συνθέσαμε το όνομα μας με καπάκια.

Τέλος, φτιάξαμε την “Ονοματούπολή μας”!

Ο Σεπτέμβριος είναι μήνας γνωριμίας όχι μόνο ανάμεσα σε μας και τα παιδιά αλλά και ανάμεσα και στα παιδιά και το χώρο του νηπιαγωγείου.

ΚΕΝΤΡΑ ΜΑΘΗΣΗΣ

Τις πρώτες μέρες μαζί με τα παιδιά δημιουργούμε τα κέντρα μάθησης(γωνιές). Τακτοποιούμε τα υλικά του κάθε κέντρου, βγάζουμε μαζί με τα παιδιά τους κανόνες χρήσης τους και μαθαίνουμε την λειτουργία τους.

Πως γνωρίσαμε τα υλικά μας;

Μαρκαδόρος ένα υλικό που χρησιμοποιούμε καθημερινά στο νηπιαγωγείο. Από τις πρώτες μέρες συναποφασίσαμε πως πρέπει να φροντίζουμε τα υλικά μας μέσα στην τάξη και να τα προσέχουμε για να τα έχουμε. Πόσες φορές όμως έχει τύχει να αφήνουν τα παιδιά τους μαρκαδόρους χωρίς καπάκια; Ένα πολύ ωραίο βιβλίο για να μάθουν τα παιδιά να χρησιμοποιούν σωστά τους μαρκαδόρους είναι το «Ένας μαρκαδόρος μια φορά βγήκε απ’ το κουτί του κι είπε γεια» της Ραχήλ Μαρτίδου. Ένα βιβλίο που ευαισθητοποιεί τα παιδιά στην ενδεδειγμένη χρήση και φροντίδα των υλικών(μαρκαδόρων). Συνοδοιπόρος μας στην υπενθύμιση για τη σωστή χρήση των υλικών μας ήταν φυσικά ο «Δώρος ο Μαρκαδόρος».

Μάθαμε να “χτίζουμε” και μόλις ολοκληρώνουμε να μαζεύουμε τα παιχνίδια μας και να τα αποθηκεύουμε εκεί που τα βρήκαμε:      

….γνωρίσαμε τη γωνία της πλαστελίνης, και επιδοθήκαμε σε πλαστελινοκατασκευές:

μέχρι και παγωτά φτιάξαμε!

“Φτιάξαμε” ή εμπλουτίσαμε τα παιχνίδια που ήδη έχουμε στις γωνιές μας, ξεκινώντας από το κουζινάκι μας στο παιχνίδι ρόλων του κουκλόσπιτου:

Μιας και οι πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο είναι αφιερωμένες σε παιχνίδια γνωριμίας η σακούλα γνωριμίας ή το κουτί της γνωριμίας είναι μια όμορφη δραστηριότητα που δίνει τη δυνατότατα να “ανοιχτούν”  οι μαθητές μας καθώς καλούνται να παρουσιάσουν 4 αγαπημένα τους αντικείμενα και να μιλήσουν για αυτά. Αυτή η δραστηριότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς  δημιουργούνται θετικές σχέσεις μεταξύ των παιδιών και των εκπαιδευτικών. Τα παιχνίδια βοηθούν τα παιδιά να νιώσουν άνετα και ασφαλή στο περιβάλλον του νηπιαγωγείου, να αισθανθούν άνετα μεταξύ τους, να ενισχύσουν την επικοινωνία τους και να αναπτύξουν δεξιότητες κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Εναλλακτικά, χρησιμοποιήσαμε το κουτί της γνωριμίας, που συνοδεύεται από ένα γράμμα: τι θέλω να δείξω στους φίλους μου στο σχολείο; Ποιό είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι; Βιβλίο; ένας μικρός θησαυρός ίσως που φυλάω στο σπίτι μου;

Τα παιδιά ανυπομονούσαν για τη διαδικασία της κλήρωσης του κουτιού, και αγάπησαν αυτή την δραστηριότητα!