μικρός αργαλειός

Μια ιστορία για τις Μοίρες « Οι μοίρες είναι τρεις γριές με μεγάλα δόντια, και περβατούν πάντα μαζί, κουκλωμένες. Θυμώνουν εύκολα. Μπαίνουν πάντα τη νύχτα στο σπίτι που είναι μωρό παιδί, καμιά φορά μπαίνουν και την ημέρα, αλλ’ όταν κοιμάται η λεχώνα και δεν είναι κανείς άλλος μπροστά». Οι μοίρες ήταν τρεις αδερφές που κατοικούσαν…Συνέχεια ανάγνωσης Το ψαλίδι , τ’ αδράχτι κι η ρόκα

Μια προσευχή…για να μας έχει καλά ο Άγιος. Αυτός που κρατά σπαθί και χρυσό κοντάρι! Που σκότωσε το δράκο… Που νίκησε το κακό και τρέχει στο χωριό…να φέρει το καλό! Που τρέχει πάνω, που τρέχει κάτω όταν το ζητήσεις… Εκεί ψηλά στην εκκλησιά, ανέβα τα σκαλιά… Ποιός ξέρει; Ίσως τον συναντήσεις… Καβάλα στο αλογάκι του…Συνέχεια ανάγνωσης Ο δικός μας Άι Γιώργης

Τα παλιά χρόνια, όταν έβγαινε το ουράνιο τόξο οι γιαγιάδες της Αράχωβας λέγανε στα εγγονάκια τους ένα παραμύθι… για μια ζώνη μαγική, πελώρια και χρωματιστή! Το ζωνάρι αυτό  άνηκε σε μια καλόγρια που το άπλωνε πάνω απ’ τα σύννεφα, ψηλά στον ουρανό… Κανείς δεν μπορούσε να το φτάσει, μέχρι που βρέθηκε κάποιος θαρραλέος, ατρόμητος και…Συνέχεια ανάγνωσης Ένα αραχωβίτικο παραμύθι για το ουράνιο τόξο

  Τ’ αργαλειού το στημονάκι “υφαίνει” νήματα, κλωστές, κουδουνάκια, φορεσιές, παραμύθια και γιορτές. Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε …κουβαράκια στην Αράχωβα ξετυλίγουνε το χθες …Θύμησες παλιές, με χρώμα από ριζάρι … στα δρομάκια του χωριού, πλέκουνε της μνήμης το υφάδι… Και σεργιανά το μάτι σου σε πέτρινα σπιτάκια, σε βρύσες που τρέχει τ’ αμίλητο νερό και στολισμένα…Συνέχεια ανάγνωσης Μια φορά κι έναν καιρό… ήταν ένα κουβαράκι