Δάσκαλος ή Εκπαιδευτικός;

Σκέψεις Δεν υπάρχουν σχόλια »

Πολλές φορές τις τελευταίες μέρες επιστρέφω  νοερά στην τάξη και οι σκέψεις θολώνουν το μυαλό μου. Ένα ακόμη κεφάλαιο της ζωής μου κλείνει. Σαν χθες ξεκίνησε και όμως γρήγορα τελείωσε. Ταξιδεύω στα περασμένα και ψάχνω να βρω πώς ξεκίνησαν όλα. Πίσω από τα γεγονότα υπάρχουν άνθρωποι που άφησαν ανεξίτηλα σημάδια.
Κεφαλαιώδη σημασία στην αγωγή και μόρφωση του ανθρώπου έχει η θέση και το έργο του δασκάλου. Ο δάσκαλος πάντοτε υπήρξε ο στυλοβάτης της πνευματικής και πολιτιστικής προόδου κάθε κοινωνίας και ο ακρογωνιαίος λίθος της προσωπικής ευτυχίας κάθε ανθρώπου. Ο Μέγας Αλέξανδρος εξέφρασε τη γνώμη αυτή όταν είπε ότι στους φυσικούς του γονείς οφείλει απλώς το ζειν ενώ στους δασκάλους του το ευ ζειν.
Ο δάσκαλος καλείται  να παίξει ένα πολύπλευρο ρόλο. Το ρόλο του «ειδικού», του «παιδαγωγού», του «κοινωνικού λειτουργού», του «οργανωτή των διαδικασιών της διδασκαλίας και της μάθησης», του «επιτηρητή», του «συμβούλου», του «ατόμου που αποτελεί πρότυπο», του «ατόμου που προσφέρει ίσες ευκαιρίες εκπαίδευσης στους μαθητές» καθώς και του ατόμου που μεταβάλλει την κοινωνία.
Δάσκαλος δεν είναι εκείνος που μαθαίνει στα παιδιά  τα σχολικά «γράμματα».
Θεωρώ ότι ο δάσκαλος έχει τη δυνατότητα να εμπνεύσει τους μαθητές να λάβουν την πρωτοβουλία να μάθουν, εξάπτει το ενδιαφέρον και εμπνέει τους μαθητές του πέρα και έξω από το μάθημα σε συνάφεια με τη ζωή, με αξίες και ιδανικά και που δεν λείπουν ποτέ από το μάθημά του.
Αντίθετα, ο εκπαιδευτικός απλώς ανταποκρίνεται στις συμβατικές του υποχρεώσεις, διαχειρίζεται την καθημερινότητα, συντηρεί και θρέφει μετριότητα. Περιορίζεται στην απλή μετάδοση εξωτερικών και επιδερμικών γνώσεων.
Πολλές φορές ο δάσκαλος, που επένδυσε μια ολάκερη ζωή στα όνειρα των μαθητών του, που έκανε πολυμέτωπο αγώνα αθόρυβα για να χτίσει ανθρώπους με ήθος και προσωπικότητα και για να υπερασπιστεί αρχές και αξίες,  παραμένει άγνωστος,  ενώ ο εκπαιδευτικός που αγωνίστηκε επίμονα και περίτεχνα για να χτίσει το είδωλό του, πασίγνωστος.
Δεν είναι μόνο ένας ο δάσκαλος που συναντάμε στη ζωή μας, αλλά πολλοί εκείνοι οι δάσκαλοι που μας καθορίζουν. Κανείς δεν έχει μόνο έναν, όπως ποτέ δε μαθαίνουμε μόνο από ένα σχολείο.
Γνώρισα δασκάλους αδιάφορους, αλλά ευτύχησα και να έχω δασκάλους ανθρώπους που σηψάδεψαν τη ζωή μου.
Θεωρώ την προσφώνηση «δάσκαλε» ως τον πιο τιμητικό τίτλο και πάντοτε την χρησιμοποιώ όταν αναφέρομαι σε αυτούς.
Ακολουθούσα πάντα με πίστη τα βήματα του δασκάλου μου, μέχρι που μια ημέρα τον έχασα. Αισθάνθηκα την απελπισία και σκέφτηκα ότι χάθηκα στα βήματά μου, αλλά όχι. Αντί της ακολουθίας των βημάτων του δασκάλου μου ακολουθούσα τις διδασκαλίες του και έτσι βρήκα τα βήματά μου και περπάτησα πάλι σύμφωνα με τα βήματα του δασκάλου μου, μαζί με το δάσκαλό μου.

Η αθέατη πλευρά της σελήνης

Σκέψεις, Τεχνολογία 1 Σχόλιο »

Οι Pink Floyd έχουν ξεχωρίσει τόσο για τις πρωτοποριακές για την εποχή συνθέσεις τους, όσο και για τους νεωτεριστικούς και συγκινησιακά φορτισμένους στίχους τους. Το 1973 γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία με το δίσκο The Dark Side of the Moon

Κι εμείς μαζί τους, όταν η μουσική μας κάνει τόσο παρανοϊκά ευτυχισμένους, χαζεύοντας το φεγγάρι , ταξιδεύαμε, κάναμε όνειρα και  στα αυτιά μας  ακούγαμε τον ήχο του “Brain Damage” και του “Eclipse”. Eίναι όμορφα στην σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού.  Αυτή η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού ήταν το καταφύγιο, ο παράδεισος των σκέψεών μας.


..And if the clouds bursts, thunder in your ear
You shout and no one seems to hear
And if the band you’re in starts playing different tunes
I’ll see you on the Dark Side of the Moon..

ή

Everyone you fight
All that is now
All that is gone
All that’s to come
And everything under the sun is in tune
But the sun is eclipsed by the moon.

«There is no dark side of the moon really. Matter of fact it’s all dark.»

Όμως αυτή τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, «φώτισε» για πρώτη φορά ο φακός σκάφους της NASA. Η αθέατη πλευρά της Σελήνης καταγράφηκε σε βίντεο, διάρκειας μισού λεπτού.

Ένα από τα δίδυμα σκάφη GRAIL που τέθηκαν πρόσφατα σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι μετέδωσαν το πρώτο στα χρονικά βίντεο από την αθέατη πλευρά της Σελήνης.Το βίντεο που δημοσιοποίησε η NASA, προέρχεται από την κάμερα που έχει εγκατασταθεί σε ένα από τα δίδυμα  σκάφη GRAIL, των οποίων η πρωτεύουσα αποστολή είναι να χαρτογραφήσουν το σεληνιακό βαρυτικό πεδίο. Πρόκειται για ένα video 30 δευτερολέπτων που ξεκινάει από τη βόρεια πλευρά της Σελήνης και καταλήγει στο νότιο ημισφαίριο. Χαρακτηριστικός είναι ο μεγάλος αριθμός των κρατήρων που βρίσκονται στη νότια πλευρά του φεγγαριού! Όπως εξηγεί η υπηρεσία στην ιστοσελίδα της, ο λόγος που δεν βλέπουμε ποτέ τη μία πλευρά της Σελήνης είναι ότι η περίοδος περιστροφής της γύρω από τον άξονά της είναι ίση με την περίοδο περιφοράς της γύρω από τη Γη.

Άραγε σε πόσα ακόμη όνειρά μας  θα  «εισβάλλει»  η τεχνολογία και θα μας τα ανατρέψει.

Στο κατώφλι του 2012

Σκέψεις Δεν υπάρχουν σχόλια »

Λίγο πριν τη δύση του 2011 και την αυγή του 2012 είθισται να γίνεται απολογισμός της χρονιάς που πέρασε και να τίθενται οι στόχοι της νέας χρονιάς.

Δε θα μιλήσω για τα γεγονότα που συνέβησαν σε πανελλαδικό και παγκόσμιο επίπεδο. Γι’ αυτά θα μιλήσουν πολλοί.

Το 2011 για μένα κλείνει με μια γλυκόπικρη γεύση. Ξεκίνησε ενθαρρυντικά και τελείωσε ακόμη καλύτερα.

Ανατρέχω στα πρόσωπα, στα γεγονότα, σε όσα μου συνέβησαν… Τόσα πολλά και τόσο διαφορετικά.

Αυτή την ώρα η σκέψη είναι πιο γαλήνια από ποτέ. Πάνω από τις σκέψεις μου κρέμεται μια ασημένια ομίχλη. Καθώς διαλύεται η αχλή, στην απέναντι όχθη του μυαλού μου αναδύονται οι μνήμες και ξεπροβάλλουν πίσω από το ωχρό πέπλο της.

Αισθάνομαι τους ανθρώπους γύρω μου και είναι όλοι τους τόσο αληθινοί, τα γεγονότα…

Τα αφουγκράζομαι σαν μια κοντινή μελωδία, χωρίς να χρειάζομαι να τεντώσω τα αυτιά μου για να ακούσω όλες τις νότες. Όλοι αυτοί οι ήχοι συνθέτουν τη μουσική που διατρέχει τους δρόμους του μυαλού μου. Ακόμη κι αν είναι τόσο διαφορετικά, οι συνδυασμένοι τους ήχοι είναι κομμάτι της υφής του, σαν συγχορδίες μιας ενιαίας μουσικής σύνθεσης, που ηχεί ευχάριστα στο αυτί.

Για τους στόχους της νέας χρονιάς φέτος δε θα φτιάξω λίστα… Το 2012 θέλω να συνεχίσω να περπατάω στον δρόμο που ανοίχτηκε το 2011.

Προσδοκίες με πινελιές φρεσκάδας, διάθεσης και θετικής σκέψης!

Καλή χρονιά!

 

Υπάρχει και η άλλη όψη των πραγμάτων

Γενικά, Σκέψεις Δεν υπάρχουν σχόλια »

Η λέξη «Απελπισία » ετυμολογικά σχετίζεται με την λέξη «ελπίδα» και φανερώνει την έλλειψη κάθε ελπίδας.

Το συναίσθημα της απελπισίας καταπιέζει συχνά πολλούς ανθρώπους, ειδικά στη σημερινή δύσκολη εποχή. Είναι φυσιολογικό για κάθε άνθρωπο να νιώθει κατά καιρούς λυπημένος, στενοχωρημένος, απογοητευμένος και να έχει σκέψεις απελπισίας. Είναι αναπόφευκτο όλοι οι άνθρωποι να έρχονται κάποτε αντιμέτωποι με μια μεγάλη δυσκολία, που φαίνεται ότι δεν έχει λύση ούτε τέλος.Το στάδιο της οδύνης είναι το δυσκολότερο και διάφοροι άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά. Διαβάστε όλο το άρθρο »

Με το βλέμμα στραμμένο στα περασμένα

Γενικά, Σκέψεις Δεν υπάρχουν σχόλια »

Πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη. Αργά το απόγευμα, και πάντα με γεμίζει η βόλτα στην παραλία  της αγαπημένης μου πόλης, της Σαλονίκης, με την απογευματινή αύρα να μου χαϊδεύει  το πρόσωπο.

Παρέα με φίλες αγαπημένες, που είχαμε να ξαναβρεθούμε από τα φοιτητικά μας χρόνια και με την κάμερα  στο χέρι κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία Αριστοτέλους.

Καθίσαμε σε ένα από τα παλιά μας στέκια για καφέ και στήσαμε την κάμερα για να αποθανατίσει την κίνηση της πλατείας. Απολαμβάνοντας τον καφέ μας, αφήσαμε το βλέμμα μας να παίξει με το βάθος του ορίζοντα, εκεί που το απογευματινό περπάτημα αφήνει στην καρδιά μας την ανταλλαγή της καλησπέρας των ανθρώπων.

Συζητάμε ζωηρά, χειρονομούμε για να προλάβουμε να τα μοιραστούμε όλα. Θυμόμαστε τα περασμένα, τις τρέλες μας, την ανεμελιά μας και κοιτάζοντας η μία την άλλη στα μάτια, ταξιδεύουμε μέσα από αυτά. Θυμόμαστε πως είναι να χάνεται ο χρόνος σε μια συνάντηση αγαπημένων ανθρώπων και να νιώθεις ότι δεν πέρασε παρά μία στιγμή.

Η καρδιά και το μυαλό  στραμμένα στο παρελθόν ξυπνούσαν μόνο αναμνήσεις νοσταλγικά όμορφες… Η θάλασσα άφηνε τον φλοίσβο της σα χάδι στα αυτιά μου και εγώ έκανα το ταξίδι εκεί στα περασμένα χρόνια της νιότης κι έψαχνα  μέσα στο μπαούλο των αναμνήσεων να βρω την πιο μεγάλη. Χαμένη στην απόλυτη ησυχία της ψυχής μου δε νιώθω τίποτα από  τους ήχους αυτής της πολύβουης πλατείας..

Τούτες οι ώρες  ανοίγουν τις κλειστές πόρτες της καστροπολιτείας που οικοδομούμε τρέχοντας να προλάβουμε την καθημερινότητα. Το μυαλό έχει την τάση να μεγαλώνει αλλά και να μικραίνει τις καταστάσεις ανάλογα με τη διάθεση.

Οι δυνατές φωνές με επαναφέρουν από τις θύμησες τις περασμένες. Ακούω τα τελευταία κελαϊδίσματα των πουλιών και παίζω κρυφτό με τις χρυσοκόκκινες ακτίνες του ήλιου πριν κρυφτεί πίσω από τα βουνά. Σκουπίζω τα μάτια  από τα δάκρυα χαράς που μπορώ σήμερα να διακρίνω το ηλιοβασίλεμα που κάθε μέρα έβλεπα και προσπερνούσα…

Πονάνε οι αναμνήσεις των όμορφων χρόνων που έφυγαν, αλλά είναι καθοριστικές για τη μετέπειτα ζωή σου. Αν μάθεις να βλέπεις  με τα μάτια της ψυχής σου, τότε η χαρά στα μάτια σου είναι καθημερινή.

ΤΕΛΟΣ Ή ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ;

Σκέψεις Δεν υπάρχουν σχόλια »

Γενικά η λέξη τέλος σημαίνει το τέρμα, το πέρας και είναι η αντίθετη έννοια της αρχής. Το «τέλος» αποτελεί και το έσχατο σημείο ενός πράγματος, υπόθεσης, παρουσίασης ή μιας συγκεκριμένης κατάστασης.

Το τέλος μιας σχέσης, το τελείωμα μιας συγκεκριμένης κατάστασης σε μια ζωή όπου ουσιαστικά κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει τι είναι τέλος και τι είναι αρχή, αφού δεν υπάρχει το απόλυτα ταυτόχρονο στο χρόνο, δίνει αρκετά ερείσματα για τη δημιουργία σκέψεων που μπορεί να μην οριοθετούν πραγματικά το τέλος αλλά, ουσιαστικά, μας οδηγούν σε μια νέα αρχή και αναζήτηση ενός… νέου τέλους.

Υπάρχει βέβαια και το τέλος με συγκεκριμένη έννοια, όπως το τέλος του χρόνου που διανύουμε και μοιραία θα μας οδηγήσει σε μια νέα χρονιά.

Η έννοια του χρόνου  επιδρά στην καθημερινότητά μας ανάλογα με τα συναισθήματα.  Η ψυχολογική διάθεση της στιγμής, πολύ συχνά μας κάνει να δίνουμε μία καινούρια σημασία στην έννοια του χρόνου. Καταστάσεις και γεγονότα που μας ευχαριστούν «περνούν πιο γρήγορα από το κανονικό», ενώ αντιθέτως, καταστάσεις και γεγονότα που μας δυσαρεστούν, νιώθουμε ότι διαρκούν πολύ.

Το τέλος κάθε εποχής μας γεννά διαφορετικά συναισθήματα. Το τέλος του χειμώνα  είναι καλοδεχούμενο  γιατί έρχεται η άνοιξη και μας δημιουργεί μια αίσθηση ψυχικής ανάτασης και ευεξίας. Αντίθετα, το τέλος του καλοκαιριού μας γεμίζει θλίψη γιατί αποχωριζόμαστε την εποχή της ανεμελιάς και της χαλάρωσης και επιστρέφουμε στο φθινόπωρο και θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο συνηθισμένο τρόπο ζωής.

Όταν το τέλος μιας συγκεκριμένης κατάστασης συμπίπτει με το τέλος του καλοκαιριού  αρνούμαστε περισσότερο να το δεχθούμε και οδηγούμαστε σε αρνητικές σκέψεις.

Όμως δεν πρέπει  γιατί κάθε τέλος σηματοδοτεί μία νέα αρχή. Και όταν έρχεται αυτό το τέλος, αναθεωρείς τα πάντα, επανεξετάζεις τα πάντα, βλέπεις την ιστορία σου σαν ένα τρίτο άτομο και κρίνεις πιο καθαρά .

Βέβαια κάθε τέλος είναι ξεχωριστό και εξαρτάται αν θα δώσει ώθηση σε μία νέα αρχή. Η επιλογή του τέλους καθορίζει και σηματοδοτεί τη διαδικασία της νέας αρχής. Ας αγκαλιάσουμε την αλλαγή. Η αλυσίδα της ζωής είναι φτιαγμένη με αποχαιρετισμούς και καλωσορίσματα.

Σε κάθε αρχή υπάρχει και ένα τέλος και σε κάθε τέλος υπάρχει μια νέα αρχή. Και όσο κοιτάς πίσω και δεν κοιτάς μπροστά χάνεις πολλά !

Το τέλος κρύβει μια μεγάλη ευκαιρία: να κάνεις μια νέα αρχή.


© 2022 Scientia est potentia.
   Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Top
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
RSS άρθρων RSS Σχολίων Σύνδεση