Είναι κάτι παραπάνω από συνηθισμένη η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης τώρα τελευταία. Χρησιμοποιείται παντού πλέον, και απλά μου κεντρίζει το ενδιαφέρον το πόσο normalized έχει γίνει η χρήση της.
Πριν λίγο διάβασα μία συνέντευξη ενός αγαπημένου μου τραγουδιστή και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ καθόλου, διότι απλώς ήμουν, καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, distracted από τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη συγκεκριμένη συνέντευξη. Δεν θα το κρύψω, μου σπάει τα νεύρα ακραία, και τα άτομα που είναι κοντά μου το γνωρίζουν αυτό: ότι με εκνευρίζει παραπάνω από πολύ το A.I. γενικώς. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι genuinely κάποιος έκατσε και ρώτησε ένα lazy ahh AI app να του γράψει το manuscript, το οποίο θα μπορούσε άνετα να το γράψει ένας άνθρωπος εξειδικευμένος στη γραφή κειμένων.
Δυστυχώς από μέσα μου (και λιγάκι έξω μου, δεν θα πω ψέματα) είμαι άνθρωπος που κρίνω αρκετά, και άμα αντιληφθώ ότι στη δουλειά σου έχεις χρησιμοποιήσει A.I., αυτό με κάνει να σε κρίνω ως ένα άτομο που βαριέται να κάνει τη δουλειά του σωστά. Υποθέτω ότι άμα χρησιμοποιήθηκε μόνο για research είναι λίγο πιο acceptable (key word: υποθέτω), αλλά και πάλι. Δεν είναι το ίδιο – not even close – το να μπεις στην ιστοσελίδα, να ρωτήσεις κάτι και να πάρεις έτσι εύκολα την απάντηση, με το να κάτσεις να δεις άμα το source είναι reliable και να ξεψαχνίσεις κάθε είδους ιστοσελίδα ώστε να φτάσεις σε ένα αποτέλεσμα.
Στην τελική, είναι και θέμα ηθικής.
Δεν γίνεται να δώσουμε το ίδιο credit σε έναν άνθρωπο που ξόδεψε ώρες, μέρες, ακόμα και χρόνια της ζωής του σε ένα έργο, με έναν ο οποίος, lazily enough, έκανε πέντε-έξι ερωτήσεις στην A.I. ιστοσελίδα και πήρε παρόμοια αποτελέσματα / απαντήσεις. Και λέω παρόμοια, γιατί δεν μπορούν καν να συγκριθούν αυτά τα δύο αποτελέσματα.
Και ως κάποια που χρησιμοποιούσε το A.I. αρκετά πριν από 3-4 χρόνια, τότε που ήταν ακόμα καινούριο και τότε που ακόμα ήμουν μικρό κορίτσι χωρίς αντίληψη για το πόσο τεμπέλικο είναι, είμαι παραπάνω από confident να αναφέρω ότι μπορώ να αντιληφθώ πότε κάποιος έχει χρησιμοποιήσει A.I. ή όχι. Ακούγεται άκρως ναρκισσιστικό, αλλά μέχρι στιγμής (και πάλι καλά) ο τρόπος που περιγράφει το A.I. τα γεγονότα δεν μπορεί να φτάσει τον τρόπο που το κάνει ένας άνθρωπος.
Ξέρω πως είναι κάπως ειρωνικό το ότι δημοσιεύω κάτι τέτοιο στο σχολικό μου blog, ενώ γνωρίζω καλά πως οι περισσότεροι καθηγητές μου το χρησιμοποιούν και είναι πολύ υπέρ της χρήσης του, αλλά δεν μπορώ παρά να εκφράσω τις αμφιβολίες μου για τη χρήση του.
Είναι ένα rushed άρθρο – τι άλλο να περιμένεις από εμένα, lol – και θα επεκταθώ περαιτέρω στο θέμα αυτό κάποια άλλη στιγμή.
Μέχρι τότε, Kenyu feel?
xoxo
Αφήστε μια απάντηση