Τα Βόρεια Αστέρια, γνωστοί και ως Βορ.Ας, ήταν Ελληνικό hip-hop συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 1999 και αποτελούνταν από τους Μικρό Κλέφτη, ΛΕΞ, ΤΖΑΜΑΛ, Ζήνων και Mondi. Στην αρχική δομή του συγκροτήματος συμμετείχε και ο 3D.

Bong Da City μια ιστορία

Οι Bong Da City είναι μια ελληνική underground hip-hop crew/συγκρότημα που άφησε το δικό της σημάδι στη σκηνή του rap, με παρέα MCs όπως οι Styl Mo, Tsaki, Inka, Mani, Jessy Blue, Κακοήθης, Άδοξος, E.P., Mastigo και άλλοι. Οι Bong Da City δεν ήταν μια τυχαία rap φάση, ήταν παιδιά της παρέας που μαζεύτηκαν επειδή ζούσαν και έπαιζαν μουσική, κάνοντας mixtape και tracks στο σπίτι του Mani στο Ρέθυμνο πριν αυτοί οι ήχοι εξαπλωθούν· το όνομα προέκυψε αυθόρμητα από μια ιδέα του Mani που ακούστηκε λάθος και έμεινε, σαν να λεγόταν πάντα έτσι – Bong Da City δηλαδή «Bomb the City» αλλά με το δικό τους twist, underground, φρέσκο και ακατέργαστο.

Σε επίπεδο καλλιτεχνικής παραγωγής, οι Bong Da City κυκλοφόρησαν αρκετά έργα στην underground ελληνική hip-hop σκηνή, όπως τα άλμπουμ Gothamtape (2007), Arkham Asylum (2009) και Purple n’ Blue (2011). Και αυτό ήταν και το τελευταίο τους άλμπουμ. Το 2011 ανακοίνωσαν ότι διαλύθηκαν. Βέβαια η Inka σε συνέντευξή της έχει πει ότι ” Όταν παίρνεις ουσίες δεν μπορείς να δεις καθαρά τα πράγματα και εμείς δεν υπήρξαμε καθαροί” Και βέβαια ανακοίνωσαν ότι διαλύθηκαν γιατί δεν μπορούσαν να μοιράσουν σωστά τα λεφτά. ” Είχαμε συντονιστή ο οποίος ήταν ο Mani αλλά ανάμεσα σε 20 πρεζάκια δύσκολα θα έβγαζε κανείς άκρη” ( τα λόγια του Tsaki).

Μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τους άλμπουμ τα μέλη του συγκροτήματος διαχωρίστηκαν σε 3 δίδυμα σχήματα. Joker/TwoFace ( Tsaki, Styl Mo) Fi Vita Sigma ( Mani, Rio) Xi Taf Pi ( Kako, Epsilon Pi). Τα υπόλοιπα μέλη συνέχισαν την μουσική τους πορεία σε solo.

Από τα πιο γνωστά τους τραγούδια είναι από το άλμπουμ Arkham Asylum. Kalinyxta/To Tsirko Me Ta Terata, Siopi, Einai To Bong Mia Istoria και πολλά άλλα. Μετά την διάλυση τους τα τραγούδια αυτά μοιράστηκαν ανάλογα με δικαιώματα του καθενός.

Η μουσική των Bong Da City σε πιάνει από το σβέρκο και σου θυμίζει ό,τι έχεις ζήσει. Είναι αυτό το ραπ που βγάζει πόνο, νεύρο και αλήθεια, χωρίς γυαλισμένες ιστορίες—μόνο καθαρές καταστάσεις, σαν να ακούς την κάθε νύχτα, την κάθε στραβή και την κάθε ανάσα του δρόμου. Σου φέρνει εκείνη τη βαριά, σκοτεινή ένταση που σε τρώει μέσα σου, αλλά μαζί και μια κάθαρση, λες και κάποιος λέει δυνατά αυτά που δεν μπορείς εσύ. Άλλες φορές σου ανεβάζει αδρεναλίνη, σε κάνει να νιώθεις ότι θες να τα βάλεις με τον κόσμο, άλλες σε ρίχνει σε μια μελαγχολία, αλλά από εκείνη την καλή που σε κάνει να καταλάβεις τον εαυτό σου καλύτερα.

 

                     

 

 

 

 

 

Arte Povera

Ο Φώτης Γεωργιάδης, γνωστός σε όλους ως Beats Pliz είναι Έλληνας παραγωγός γεννημένος στην Θεσσαλονίκη. Πάνω σε μία ιδέα πρωτότυπη για την εποχή μας, έφτιαξε ένα άλμπουμ το οποίο συνδυάζει κλασσική μουσική από το μεταμοντέρνο κίνημα της Ιταλίας το 1960 με beats και lyrics νέων Ελλήνων ράπερ.

Ο τίτλος «Arte Povera» σημαίνει «φτωχή τέχνη» και σε συνέντευξή του Φώτη αναφέρει ότι αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο διάλεξε τον συγκεκριμένο τίτλο. Όπως αναφέρει και ο ίδιος, οι συνεργασίες με τους ράπερ ήταν επιλεκτικές και συγκεκριμένα ανέθεσε τα κομμάτια σε καλλιτέχνες που ο ίδιος θαυμάζει και έχει συνεργαστεί στο παρελθόν. Περιέχει συνεργασίες με τους Εθισμός, Μικρός Κλέφτης, Bloody Hawk, Dani Gambino, Vlospa, Hawk, Sadam, Wang και Λεξ.

Πέρα από το πρότζεκτ του άλμπουμ, ο Φώτης έφτιαξε ένα ντοκιμαντέρ, το οποίο περιλάμβανε όλη την διαδικασία της πορείας του άλμπουμ.  Το ταξίδι του για την ταινία, ξεκίνησε στην Πράγα, στη Σόφια και στη Βουδαπέστη, όπου ηχογραφήθηκε η κλασσική μουσική που είχε γράψει προηγουμένως ο ίδιος. Μέσα στην ταινία προβάλλει και την διαδικασία ηχογράφησης του κάθε ράπερ. Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στις 31 Μαρτίου 2023 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 10 Νοεμβρίου 2023. Αν και έλαβε μικτή ανταπόκριση από τους κριτικούς και αρνητικά σχόλια από τους πολιτικούς, το ντοκιμαντέρ ήταν εμπορική επιτυχία, και έγινε το Ελληνικό μουσικό ντοκιμαντέρ με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών.Τέλος, ολοκληρώνεται με την ανακοίνωση της ημερομηνίας κυκλοφορίας του άλμπουμ.

 

Το “Arte Povera” του Φώτη είναι από εκείνα τα άλμπουμ που δεν τα ακούς απλώς∙ τα νιώθεις. Έχει μια γειωμένη, ανθρώπινη μουσική, σαν κουβέντα που πιάνεις αργά το βράδυ στο μπαλκόνι με παρέα, εκεί που οι λέξεις βγαίνουν πιο βαριές και πιο καθαρές.

Αυτό κάνει τη μουσική του Φώτη ιδιαίτερη: μιλάει σαν άνθρωπος σε άνθρωπο.

Το άλμπουμ αυτό αποτελείται από 21 τραγούδια. Ορχηστρικά και μη:

1. “Intro In A Minor”
2. “Recital In D# Minor” (με τον Εθισμό)
3. “Mitropolis in C# Minor” (με τον Μικρό Κλέφτη)
4. “Πόλη Του Ατόφιου Κακού in E Minor” (με τον Dani Gambino)
5. “Victoriam in F Minor” (με τον Bloody Hawk)
6. “Arte Povera – Soundtrack in Gsus2”
7. “Lavara & Balaclava in C Minor”
8. “Pole Position in D Minor” (με τον Vlospa)
9. “Piece de Resistance in D Minor” (με τον Hawk)
10. “Memento Vivere in F Minor” (με τον Wang)
11. “Ευτυχισμένες Ημέρες in C Minor” (με τον Λεξ)
12. “Outro in A Minor”
13. “Intro in A Minor”
14. “Omen in D# Minor”
15. “Elysium in C# Minor”
16. “Renovandus in E Minor”
17. “MMXX in F Minor”
18. “Arte Povera Theme Song in Gsus2”
19. “Imperius Hymnus in C Minor”
20. “Divertimento in D Minor”
21. “Orotorio in C Minor”

 

 

ΛΕΞ

Ο Αλέξης Λανάρας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην περιοχή του Φαλήρου. Κατάγεται από την Γαλάτιστα Χαλκιδικής. Ξεκίνησε αρχικά ως γκραφιτάς στους 2G και το 1999 αποφάσισαν να ασχοληθούν με τη μουσική, δημιουργώντας τα Βόρεια Αστέρια, με τα οποία κυκλοφόρησαν 4 δίσκους πριν διαλυθούν. Το 2014 κυκλοφόρησε τον πρώτο σόλο δίσκο με τίτλο «Ταπεινοί και Πεινασμένοι», ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως «ένα από τα πιο ‘real’ δείγματα του σύγχρονου ελληνικού hip hop».

Οι συναυλίες του Λεξ έχουν γίνει πλέον φαινόμενο: από το Καυτανζόγλειο μέχρι το ΟΑΚΑ, με δεκάδες χιλιάδες κόσμο να γεμίζει στάδια και να φωνάζει κάθε στίχο σαν προσευχή. Το vibe είναι ωμό και φορτισμένο· καπνοί, μπάσα που τρίζουν τα καθίσματα, φωτιές στον ουρανό και ένα κοινό που δεν σταματάει ούτε λεπτό, λες και όλοι χτυπούν με τον ίδιο ρυθμό της καρδιάς. Ο Λεξ ανεβαίνει χωρίς πολλά φώτα και πόζες, αλλά η παρουσία του αρκεί για να ηλεκτρίσει όλο τον χώρο — με μια ενέργεια που κάνει τον καθένα να νιώθει ότι ανήκει σε μια τεράστια οικογένεια δρόμου. Κάθε live του είναι σαν συλλογική εξομολόγηση: χιλιάδες άνθρωποι, από έφηβους μέχρι μεγαλύτερους, ενωμένοι σε ένα «εμείς» που σπάνια συναντάς στη σύγχρονη ελληνική μουσική.

Ο Λεξ έχει έναν τρόπο να σου τρυπάει το μυαλό χωρίς πολλά στολίδια — ωμές εικόνες, βρώμικοι δρόμοι, χαμένες νύχτες και μια αλήθεια που καίει. Η μουσική του δεν είναι για βιτρίνες· είναι μίνιμαλ, σκοτεινή, με beat που στάζει υγρασία από υπόγεια και με στίχους που μιλάνε κατευθείαν στην καρδιά του πιτσιρικά που ψάχνει ποιος είναι μέσα στο χάος. Στους εφήβους γεννάει εκείνο το μείγμα περηφάνιας και μελαγχολίας — μια ανάγκη να σταθούν όρθιοι, να κρατήσουν χαρακτήρα, να παλέψουν τη μέρα με τη νύχτα. Είναι μουσική δρόμου, και ο Λεξ την λέει με τρόπο που σε κάνει να νιώθεις ότι σε καταλαβαίνει χωρίς καν να σε έχει δει.

Κουβαλάει εκείνη τη μουντή, θεσσαλονικιώτικη αύρα που στάζει αλήθεια και καπνό. Οι ρίμες του είναι σαν να ακούς ιστορίες από παλιό φίλο στο παγκάκι, χωρίς φίλτρα και ψέματα — μόνο δρόμο, αγωνία και μικρές νίκες που σου κρατάνε το κεφάλι πάνω απ’ το νερό. Τα beats, λιτά αλλά βαριά, σου χτίζουν έναν κόσμο όπου κάθε μπάσο είναι ανάσα και κάθε παύση λέει όσα δεν λέγονται.

Γι’ αυτό κολλάει στους εφήβους: γιατί μέσα στη φασαρία του κόσμου, η μουσική του Λεξ τους δίνει μια σιωπηλή επιβεβαίωση πως δεν είναι μόνοι· πως το να πονάς, να ψάχνεσαι, να παλεύεις, είναι μέρος της φάσης. Κι έτσι, χωρίς φωνές και πόζες, τους αφήνει μια σπίθα δύναμης, πιο underground και πιο αληθινή απ’ ό,τι κυκλοφορεί στα φώτα.

Λεξ όρμα τους!

 

Μουσική είναι τρόπος έκφρασης για όλους τους ανθρώπους. Οι περισσότεροι έφηβοι επιλέγουν για τρόπο έκφρασης την μουσική της ραπ σκηνής δίνοντας έτσι περισσότερη σημασία στους στίχους οι οποίοι περιγράφουν την ρεαλιστική ζωή.

Πρόκειται για είδος που δίνει έμφαση στους στίχους (ρίμες) και στο περιεχόμενο αυτών και η μουσική συνήθως είναι συνοδευτική και δευτερεύουσας μέριμνας. Οι στίχοι, αυτοσχέδιοι στην καθημερινή έκφραση αλλά επεξεργασμένοι στις παραγωγές, δεν τραγουδιούνται αλλά απαγγέλλονται.

Αρκετοί Έλληνες καλλιτέχνες οι οποίοι ειδικεύονται στην ραπ έχουν βοηθήσει μέσα από τα τραγούδια τους πολλά παιδιά και αυτός είναι ένας λόγος που οι έφηβοι επιλέγουν το συγκεκριμένο είδος. Όμως, το μεγαλύτερο ποσοστό των ενηλίκων κατακρίνουν το είδος αυτό γιατί θεωρούν ότι παρασέρνουν τα παιδιά και τα οδήγουν σε λάθος δρόμους, χωρίς να δίνουν σημασία στα συναισθήματα που προκαλούν στους εφήβους και στην συντροφιά που τους προσδίδουν.

Μερικοί εξ αυτών είναι: