• Χριστούγεννα & Πρωτοχρονιά: Αναβιώνει το έθιμο των «Κλαδαριών» (μεγάλες φωτιές) σε διάφορες περιοχές, όπως η Καλαμαριά, για να ξορκίσουν το κακό.
• Απόκριες (Σοχός): Οι «Κουδουνοφόροι» είναι ένα από τα πιο παλιά έθιμα. Άντρες ντυμένοι με δέρματα τράγου και κουδούνια περιφέρονται, θυμίζοντας τον θεό Πάνα, με αποκορύφωμα το τριήμερο της Αποκριάς.
• Έθιμα Γάμου:
  • Σπάσιμο Κουλούρας: Η νύφη σπάει μια γλυκιά τσουρεκένια πίτα πάνω από το κεφάλι της και τη μοιράζει.
  • Το Παπούτσι: Ο κουμπάρος πληρώνει για να φορέσει τα παπούτσια στη νύφη.
  • Πομπή: Η νύφη βγαίνει από το σπίτι χορεύοντας, ενώ οι φίλοι του γαμπρού κάνουν πειράγματα (π.χ. μεταμφιέσεις, κότες) για να εμποδίσουν συμβολικά τον γάμο.
• Πολιτιστική Κληρονομιά: Λόγω των προσφύγων (Μικρασιάτες, Πόντιοι, Θρακιώτες), η Θεσσαλονίκη διατηρεί έθιμα που ενώνουν τις γενιές και διατηρούν τη μνήμη ζωντανή. 

• Αναστενάρια (21 Μαΐου): Ένα από τα πιο εντυπωσιακά έθιμα, κυρίως στην Αγία Ελένη, την Κερκίνη και το Στρυμονικό. Οι συμμετέχοντες χορεύουν κρατώντας εικόνες πάνω σε αναμμένα κάρβουνα (πυροβασία).
• Γυναικοκρατία (8 Ιανουαρίου): Στη Μονοκκλησιά, οι ρόλοι αλλάζουν. Οι γυναίκες βγαίνουν στα καφενεία και διασκεδάζουν, ενώ οι άνδρες μένουν στο σπίτι και κάνουν δουλειές.
• Δρακοκτονία (Αγίου Γεωργίου): Θεατρική αναπαράσταση στο Νέο Σούλι, που αναφέρεται στη θυσία για τη σωτηρία από έναν δράκο.
• Κλείδωνας (23-24 Ιουνίου): Αναβιώνει στη Νέα Τυρολόη με ρίζες σε αρχαίες μαντικές πρακτικές, όπου ανύπαντρες κοπέλες ρίχνουν προσωπικά αντικείμενα σε δοχείο με “αμίλητο” νερό.
• Σούρβα (Χριστούγεννα): Έθιμο στα νταρνακοχώρια (π.χ. Νιγρίτα) όπου παρέες με μαγκούρες (ξύλα) χτυπούν τις πόρτες λέγοντας τα κάλαντα για καλή τύχη.
• Παραδοσιακή Πάλη (Κισπέτια): Διεξάγεται σε μεγάλα πανηγύρια (Ηράκλεια, Σκοτούσα, Νιγρίτα) όπου παλαιστές αλειμμένοι με λάδι αγωνίζονται.
• Χάσκα (Απόκριες): Το έθιμο της συγχώρεσης την Κυριακή της Τυρινής. 

• Εδεσσαϊκό Καρναβάλι : Αναβιώνει αρχαίες παραδόσεις υποδοχής της άνοιξης. Νέοι ντύνονται με δέρματα ζώων και ζώνονται με κουδούνια, προκαλώντας θόρυβο για να «ξυπνήσουν» τη φύση
• Γιορτή Τσίπουρου (Μεσημέρι Έδεσσας) : Στις αρχές Νοεμβρίου, παραδοσιακά καζάνια βράζουν, συνοδευόμενα από γλέντι, τοπικούς χορούς και μακεδονικά εδέσματα.

• Θεωφάνεια στο Κιούπρι : Η κατάδυση του Τιμίου Σταυρού πραγματοποιείται στα παγωμένα νερά του Εδεσσαίου ποταμού, στην ιστορική συνοικία Κιουπρί.
• Ανθεστήρια : Γιορτή αφιερωμένη στην άνοιξη, τα λουλούδια και το κρασί, που αναβιώνει την αναγέννηση της φύσης.
• Μαρτίνγκα : Την 1η Μαρτίου, τα παιδιά φορούν το χαρακτηριστικό πολύχρωμο σχοινάκι (μάρτη) για τον ερχομό της άνοιξης.
• Σφαγή του γουρουνιού : Χριστουγεννιάτικο έθιμο σε χωριά της περιοχής (19-22 Δεκεμβρίου), όπου παρασκευάζεται η παραδοσιακή «Τζουμπρίνκα». 

• Ρουγκάτσια : Ομάδες φουστανελοφόρων με σπαθιά γυρνούν την πόλη συνοδεία ζουρνάδων, έθιμο με ρίζες στην Τουρκοκρατία, που συμβολίζει την αντίσταση και την ελευθερία.
• Βλάχικα Έθιμα : Οι Βλάχοι Βεροιώτες φορούσαν βαριές κάπες, μάσκες και κουδούνια, αναπηδώντας στους δρόμους για να ξορκίσουν τους καλικάντζαρους.
• Απόκριες : Ο «Αράπης» (μεταμφιεσμένος με στολή τράγου) χορεύει στους δρόμους, ενώ την Κυριακή της Αποκριάς καίγεται ο Καρνάβαλος.
• Αναστενάρια : Λατρευτικό έθιμο των προσφύγων, με κορύφωση την πυροβασία (βάδισμα σε πυρακτωμένα κάρβουνα) ανήμερα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
• Προσφυγικά Έθιμα : Η παράδοση εμπλουτίστηκε με τα Κουρμπάνια του Αγίου Τρύφωνα και τους Μωμόγερους, καθώς και με την αναβίωση των ποντιακών εθίμων στη μονή της Παναγίας Σουμελά. 

• Γενίτσαροι και Μπούλες (Αποκριά):
  • Το «Πρόσωπο» & η Φορεσιά: Οι άνδρες φορούν την παραδοσιακή φουστανέλα, ασημικά (που ράβονται πάνω στη στολή) και το «πρόσωπο» (κερίνο προσωπείο).
  • Το Μπουλούκι: Η συγκρότηση γίνεται από έμπειρους και νέους, οι οποίοι ξεκινούν τις «πατινάδες» (παρελάσεις).
  • Χορός & Διαδρομή: Το έθιμο περιλαμβάνει συγκεκριμένο χορευτικό ρεπερτόριο, ξεκινώντας από το δημαρχείο και καταλήγοντας σε χορό στα Αλώνια.
  • Συμμετέχοντες: Μόνο άνδρες επιτρέπεται να ντυθούν, αναπαριστώντας τους «Γενίτσαρους» (πολεμιστές) και τις «Μπούλες» (οι νύφες, επίσης άνδρες με γυναικεία ρούχα).
• Χριστουγεννιάτικα Έθιμα:
  • Καρτσούνοι: Ανάβουν μεγάλες φωτιές (καρτσούνοι) σε κεντρικά σημεία της πόλης την παραμονή των Χριστουγέννων.
• Τοπικές Παραδόσεις:
  • Η Νάουσα, γνωστή για την παράδοση στο κρασί, διατηρεί ζωντανά τα ήθη της, συνδυάζοντας παγανιστικά και χριστιανικά στοιχεία.
  • Την Καθαρά Δευτέρα το έθιμο συνεχίζεται χωρίς τα «πρόσωπα» και ολοκληρώνεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας στο Σπήλαιο.  

• Βασιλοκλούρα: Ο νοικοκύρης έκοβε κλαδιά για να τα μοιράσει στα ζώα και στο σπίτι, με τυχερό αυτόν που θα έβρισκε μια συγκεκριμένη τρίχα.
• Ταίσμα της βρύσης: Κορίτσια έπαιρναν «άκραντο» (αμίλητο) νερό την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, αλείφοντας τις βρύσες με μέλι-βούτυρο και “ταΐζοντας” τις με λιχουδιές για καλή σοδειά και γλυκιά ζωή.
• Μπαμπαλιούρια (Λιβάδι Ελασσόνας): Πρωτοχρονιάτικο έθιμο με παιδιά που έβγαιναν τραγουδώντας κάλαντα και φωνάζοντας “Σουρβάσο”, με ρίζες στη Διονυσιακή λατρεία.
• Γουρουνοχαρά: Η συνηθισμένη θυσία χοιρινού τα Χριστούγεννα για την προμήθεια κρέατος για όλο τον χρόνο. 

• Λαζαρίνες: Γυναίκες και κορίτσια που επισκέπτονταν σπίτια τραγουδώντας το Σάββατο του Λαζάρου.
• Μεγάλη Πέμπτη: Στολισμός Επιταφίου με πένθιμα ρούχα (μωβ ποδιές) και «Εγκώμια» την Μεγάλη Παρασκευή.
• Μεγάλο Σάββατο: Οι πρεσβύτεροι και τα παιδιά κοινωνούσαν νωρίς, ενώ οι γυναίκες έφερναν νερό από τις βρύσες για ευλογία.
• Πασχαλόγιορτα: Εορτασμοί και πανηγύρια μετά το Πάσχα, με αποκορύφωμα τον Άγιο Γεώργιο. 

• Πανηγύρια: Σημαντικά σημεία συνάντησης και διατήρησης της παράδοσης.
• Καραγκούνηδες: Οι κάτοικοι του Θεσσαλικού κάμπου διατηρούσαν ιδιαίτερη κατάνυξη κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα. 

Τα ήθη και έθιμα της Ηπείρου είναι πλούσια και ποικίλουν ανά περιοχή, περιλαμβάνοντας έθιμα γάμου με παραδοσιακές φορεσιές, «Βλάμη» και δώρα, χριστουγεννιάτικα έθιμα όπως το «αναμμένο πουρνάρι» στην Άρτα για γονιμότητα, Θεοφάνια με αγιασμό σπιτιών και ζώων, αλλά και «Χελιδονίσματα» την Πρωτομαγιά με παιδιά που τραγουδούν για την άνοιξη, αναδεικνύοντας τον ισχυρό δεσμό της περιοχής με την παράδοση, την οικογένεια και τη φύση. 

• Νύφη: Φοράει μαύρο Γιαννιώτικο μαντήλι, κόκκινη φορεσιά με μπλε ποδιά (ή αντίστροφα).
• Γαμπρός: Μπλε κοστούμι, ριγέ πουκάμισο.
• Ο «Βλάμης»: Ο φίλος του γαμπρού ντύνει τη νύφη με τα παπούτσια.
• Αποχαιρετισμός: Η νύφη προσκυνά τρεις φορές φεύγοντας, η μάνα της ρίχνει ρύζι/κουφέτα.
• Στο σπίτι: Η πεθερά ρίχνει ρύζι/κουφέτα, χορός ζευγαριού, δώρα (ταψιά, κατσαρόλες). 

• Άρτα (πουρνάρι): Πέταγμα πουρναριών στο τζάκι με ευχή για “Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς” για καλή σοδειά.
• Ζαγόρι (Χριστόψωμα): Φτιάχνουν δύο ψωμιά (ένα για τον Χριστό, ένα για τα πρόβατα) με κεντήματα. 

• Αγιασμός: Ο παπάς αγιάζει σπίτι, ζώα, χωράφια. Ρίχνουν νόμισμα για καλή τύχη. 

• «Τζαμάλες» (Ιωάννινα): Μεγάλες φωτιές την παραμονή του Αϊ-Γιάννη για να φύγουν τα κακά πνεύματα.
• «Χελιδονίσματα» (Πρωτομαγιά): Παιδιά με ομοίωμα χελιδονιού τραγουδούν την άνοιξη και ζητούν φιλέματα.  

Η Στερεά Ελλάδα, η «Ρούμελη», έχει πλούσια ήθη και έθιμα, κυρίως γύρω από τις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές όπως τα Χριστούγεννα, την Αποκριά και το Πάσχα, με έμφαση στην «ανοιχτή ώρα» τα Χριστούγεννα (παιδιά που εύχονται), τα «γέρο» και «κοπέλα» στην Αποκριά και το «πάντρεμα της φωτιάς» την Πρωτοχρονιά, καθώς και την περιφορά Επιταφίων στη Λαμία και την «Ρωμάνα» στην Αρκίτσα το Πάσχα. 

Γενικά τα έθιμα της Στερεάς Ελλάδας συνδυάζουν στοιχεία από την αγροτική ζωή (π.χ. σφαγή χοίρου), την θρησκευτική παράδοση και την ανάγκη για ευημερία. Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας προβάλλει συχνά αυτά τα έθιμα για την πολιτιστική της κληρονομιά. 

• Ανοιχτή ώρα: Τα ξημερώματα των Χριστουγέννων, ένα αγόρι βάζει ένα μεγάλο ξύλο στο τζάκι και εύχεται για καλή σοδειά, έθιμο ιδιαίτερα έντονο στη Δωρίδα και τη Φθιώτιδα.
• Πάντρεμα της φωτιάς: Μετά τα Χριστούγεννα, γίνεται μια γιορτή για καλή τύχη και πρόοδο.
• Κάλαντα & Βασιλόψωμο: Όπως παντού, έτσι και στη Στερεά Ελλάδα, τα κάλαντα και τα βασιλόψωμα έχουν την τιμητική τους. 

• «Γέρος» και «Κοπέλα»: Κάθε Σαββατοκύριακο του Τριωδίου, εμφανίζονται οι «γέρος» και «κοπέλα» στους δρόμους. 

• Λαμία: Οι Επιτάφιοι των εκκλησιών συναντιούνται στην πλατεία για μια μεγάλη λιτανεία.
• Αρκίτσα: Τη Δευτέρα του Πάσχα, γυναίκες με παραδοσιακές ενδυμασίες αναβιώνουν το έθιμο της «Ρωμάνας», μαζεύοντας υλικά για πίτες. 
• Αράχωβα: Έχει ιδιαίτερα παραδοσιακά Πασχαλινά έθιμα.