Ο Αχέρων (Αχέροντας στη δημοτική) είναι ποταμός της περιφέρειας Ηπείρου και διασχίζει τους νομούς Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας και Πρεβέζης. Οι πηγές του Αχέροντα είναι πολλές. Οι πρώτες πηγές του προέρχονται από τα χιόνια του όρους Τόμαρος στο Νομό Ιωαννίνων (μέγιστο υψόμετρο 1.986 μέτρα), και οι άλλες πηγές του προέρχονται από τα όρη Σουλίου και τα όρη Παραμυθιάς Θεσπρωτίας. Σημαντικές πηγές είναι, επίσης, αυτές του χωριού Γλυκή Θεσπρωτίας. Ο Αχέρων εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος, στο χωριό Αμμουδιά της Πρέβεζας, όπου σχηματίζει δέλτα, από το οποίο διαμορφώνονται τα δύο κύρια έλη της περιοχής, το έλος της Σπλάντζας και της Βαλανιδορράχης.

Ο Αχέρων, λόγω του Νεκρομαντείου του Αχέροντα, της αρχαίας παράδοσης και της περιβαλλοντικής αξίας προσελκύει χιλιάδες επισκεπτών από τις πηγές έως και τις εκβολές του. Το μήκος του ανέρχεται στα 52 χιλιόμετρα ενώ από τα νερά του αρδεύονται περίπου 85.000 στρέμματα, εκ των οποίων 28.000 βρίσκονται στο Νομό Θεσπρωτίας και 57.000 στο Νομό Πρεβέζης. Ο άνω ρούς του ποταμού καλείται επίσης «Μαυροπόταμος», ενώ το κάτω τμήμα, το διερχόμενο από την πεδιάδα του Φαναρίου λέγεται και «Φαναριώτικο». Υπάρχει επίσης και η ονομασία Καμαριώτικο ποτάμι.

Ο ποταμός, έχει εξερευνηθεί όλος. Τελευταίο ανεξερεύνητο τμήμα του ήταν η Χαράδρα του Αχέροντα, μήκους 10χλμ., που διασχίστηκε και φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά ολόκληρη, τον Ιούνιο 1994 από ομάδα του ΕΟΣ Πρέβεζας.

Σε αυτό το αυθεντικό φυσικό σκηνικό της Πρέβεζας και της ηπειρωτικής γης, μπορείτε να περπατάτε με τις ώρες, χαζεύοντας όμορφα ασήμαντα πράγματα. Εδώ βρίσκεται και το σπίτι της οδού Δαρδανελίων, όπου έζησε τις τελευταίες μέρες του ο ποιητής Καρυωτάκης. Στην συμβολή των οδών Κοντού και Εθνικής Αντίστασης, δείτε τον περίφημο ναό του Αγίου Χαραλάμπους που είναι ο προστάτης της Πρέβεζας και ξεχωρίστε τις λεπτομέρειες, τον εντυπωσιακό ενετικό πύργο και το ηλιακό ρολόι. Τιμήστε τις παραδοσιακές γεύσεις της περιοχής, τη φέτα και τις πίτες, τα ντόπια ψητά κρέατα αλλά και τα θαλασσινά.Υπέροχα μαγαζιά τριγύρω, σε κάθε μεριά, να έχουν χαραγμένη την μακραίωνη ιστορία, σας διασκεδάζουν έως τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ο μύθος του μπαρουτιασμένου Τούρκου
Επειδή η ιστορία του Σαϊτάν Παζάρ ξεκινά από την Τουρκοκρατία, από έναν τούρκο στρατιωτικό διοικητή που ήταν σκληρός και βίαιος, επιβάλλεται να ακολουθήσετε τον παλμό της διασκέδασης ξορκίζοντας την παλιά κατάρα εκείνου του μπαρουτιασμένου τούρκου αφέντη. Για να του φερθούν όπως του άξιζε, ο μύθος και πάλι θέλει τους κατοίκους του δρόμου να έχουν αλείψει, ένα βράδυ, με σαπούνι το πέτρινο οδόστρωμα, εκεί που είχε απότομη κλίση. Όταν, το επόμενο πρωί, ο τούρκος διοικητής πέρασε με το άλογό του από το Σαϊτάν Παζάρ, το άλογο γλίστρησε και ο ίδιος έπεσε κάτω, φωνάζοντας: «Σαϊτάν Παζάρ». Σήμερα, η φράση έχει γραφτεί στην προφορική ιστορία της πόλης της Πρέβεζας για να της χαρίζει ένα ακόμη χαριτωμένο γνώρισμα σε όσα ξεχωριστά την διακρίνουν.

Καρβέλι στη μασχάλη και τρίκλισμα
Τα επόμενα χρόνια, ο ίδιος ο δρόμος φιλοξένησε δραστηριότητες του ελεύθερου χρόνου (ταβέρνες, καφενεία). Σε αυτό το δρόμο είχε την έδρα του ο πολυάνθρωπος σύλλογος μουσικών. Έγινε λοιπόν ο δρόμος το σύμβολο του λαϊκού πολιτισμού και της καθημερινότητας των λιμενεργατών αλλά και άλλων στρωμάτων εργαζόμενων της πόλης. Το καρβέλι στην μασχάλη και το τρίκλισμα στο περπάτημα ήταν οι χαρακτηριστικές συμπεριφορές ενός ανδρικού πολιτισμού που ζούσε τη ζωή του με αρκετή χαλαρότητα.

Ο πορθμός που οδηγεί από το Ιόνιο πέλαγος στον Αμβρακικό κόλπο ήταν από την αρχαιότητα στρατηγικής σημασίας, καθώς οδηγεί από την ανοικτή και πολλές φορές αφιλόξενη θάλασσα του Ιονίου στον απάνεμο και ασφαλή και ιχθυοτρόφο Αμβρακικό. Η αρχή του πορθμού είναι στο δυτικό άκρο του και ονομάζεται Στενόν Πρεβέζης. Έχει στη βόρεια πλευρά του την ακτή της Ηπείρου και στη νότια την Ακαρνανική ακτή. Το Στενό αποτελείται από αβαθή νερά και βραχώδη, στο μεγαλύτερο μέρος του, πυθμένα. Για αυτόν τον λόγο η πορεία που πρέπει να ακολουθήσουν τα εισπλέοντα πλοία ήταν από την αρχαιότητα συγκεκριμένη και γινόταν από σημεία τα οποία από τη φύση τους ήταν βαθύτερα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 η διέλευση γίνεται μέσω ενός υφαλαύλακα που εκβαθύνθηκε τεχνητά. Τα βαθύτερα σημεία του στενού βρίσκονταν, πριν τη δημιουργία του τεχνητού υφαλαύλακα, πιο κοντά στην Ηπειρωτική ακτή. Ως εκ τούτου, εάν κάποιος ήθελε να ελέγξει τα Στενά, έπρεπε να οχυρώσει την Ηπειρωτική τους ακτή. Ο μέγας στρατηγός σουλτάνος Μωάμεθ β΄, ο πορθητής, κατανόησε τη στρατηγική θέση του πορθμού και το 1478 κατασκεύασε, στο πέρασμα αυτό, το πρώτο κάστρο, το οποίο οι Οθωμανοί ονόμασαν Πρέβεζε καλεσί. Από τότε και στο εξής όποιος ήλεγχε το Στενό, ήλεγχε και τον Αμβρακικό.^[1]