Στην οικοδομική τέχνη, ο τρόπος με τον οποίο τοποθετούνται και συμπλέκονται τα τούβλα (η λεγόμενη διάταξη ή δεσιά) δεν καθορίζει μόνο την αισθητική του τοίχου, αλλά κυρίως τη μηχανική του αντοχή και το πάχος του.

Για να κατανοήσουμε τις συμπλέξεις, αρκεί να γνωρίζουμε τις δύο βασικές όψεις ενός τούβλου: την επιμήκη πλευρά (δρόμος) και τη στενή πλευρά (μπάτης).

Ανάλογα με τον τρόπο που στρώνονται τα τούβλα, διακρίνουμε τέσσερα βασικά είδη τοιχοποιίας:

1. Δρομικός Τοίχος (ή Δρομική Τοιχοποιία)

Είναι ο πιο κοινός και απλός τρόπος χτισίματος που συναντάμε στα σύγχρονα σπίτια, κυρίως στους εσωτερικούς τοίχους (χωρίσματα).

• Τρόπος σύμπλεξης: Τα τούβλα τοποθετούνται κατά μήκος, δηλαδή στην όψη του τοίχου φαίνονται μόνο οι «δρόμοι» τους. Κάθε σειρά μετατοπίζεται κατά μισό τούβλο σε σχέση με την από κάτω, ώστε οι κατακόρυφοι αρμοί να μην συμπίπτουν.

• Πάχος: Ισούται με το πλάτος ενός τούβλου (συνήθως 9 έως 10 εκ. χωρίς τον σοβά).

2. Μπατικός Τοίχος (ή Μπατική Τοιχοποιία)

Χρησιμοποιείται κυρίως για εξωτερικούς τοίχους ή φέροντες τοίχους που πρέπει να αντέχουν μεγαλύτερα φορτία.

• Τρόπος σύμπλεξης: Τα τούβλα τοποθετούνται εγκάρσια ως προς το μήκος του τοίχου. Αυτό σημαίνει ότι στην όψη του τοίχου βλέπουμε μόνο τις στενές πλευρές τους («μπάτες»).

• Πάχος: Ισούται με το μήκος ενός ολόκληρου τούβλου (συνήθως γύρω στα 19 με 20 εκ.).

3. Υπερμπατικός Τοίχος

Όπως προδίδει και το όνομά του, πρόκειται για μια ενισχυμένη, πολύ “παχιά” τοιχοποιία, η οποία επιλέγεται όταν απαιτείται εξαιρετική στατική επάρκεια, ισχυρή μόνωση ή σε παραδοσιακές βαριές κατασκευές.

• Τρόπος σύμπλεξης: Συνδυάζει τη λογική του δρομικού και του μπατικού. Στην ουσία, χτίζεται ένας μπατικός τοίχος και δίπλα του (σε επαφή) ένας δρομικός, οι οποίοι συμπλέκονται μεταξύ τους με ειδικές στρώσεις (δεσιές) για να λειτουργούν ως ενιαίο σώμα.

• Πάχος: Ισούται με το μήκος ενός τούβλου ΣΥΝ το πλάτος ενός τούβλου (συνήθως γύρω στα 30 εκ.).

4. Ορθοδρομικός Τοίχος

Πρόκειται για μια ιδιαίτερη τεχνική που εφαρμόζεται κυρίως για λόγους οικονομίας υλικών ή για τη δημιουργία διπλών εξωτερικών τοίχων με ενδιάμεσο κενό (διάκενο) για μόνωση.

• Τρόπος σύμπλεξης: Τα τούβλα τοποθετούνται “όρθια” (στην ψαθωτή τους πλευρά), με τη μεγάλη τους επιφάνεια να φαίνεται στην όψη του τοίχου.

• Πάχος: Είναι η πιο λεπτή τοιχοποιία, καθώς το πάχος του τοίχου ισούται με το ύψος του τούβλου (μόλις 6 έως 9 εκ.). Λόγω μειωμένης αντοχής, χρησιμοποιείται αποκλειστικά για ελαφριά χωρίσματα ή ως η μία από τις δύο στρώσεις ενός διπλού εξωτερικού τοίχου.

Συμπέρασμα: Η επιλογή του κατάλληλου είδους τοιχοποιίας αποτελεί τη χρυσή τομή ανάμεσα στις ανάγκες του κτιρίου για στατική αντοχή, θερμομόνωση και οικονομία χώρου ή υλικών.