Οι ιδρυτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Ένωση βασίζεται, σύμφωνα με την πρόταση της Συνέλευσης, στις αξίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αξίες αυτές, που συνοψίζονται στο άρθρο I-2, είναι κοινές για τα κράτη μέλη. Επιπλέον, οι κοινωνίες των κρατών μελών χαρακτηρίζονται από τον πλουραλισμό, την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την απαγόρευση των διακρίσεων. Οι αξίες αυτές παίζουν σημαντικό ρόλο, κυρίως σε δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Πρώτον, ο σεβασμός των αξιών αυτών αποτελεί προϋπόθεση για κάθε προσχώρηση νέου κράτους μέλους στην Ένωση σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο I-57. Δεύτερον, η μη τήρηση των αξιών αυτών μπορεί να οδηγήσει στην κατάργηση των δικαιωμάτων συμμετοχής ενός κράτους μέλους στην Ένωση (άρθρο I-58).
Σε σχέση με τα ήδη ισχύοντα, η Συνέλευση συμπεριέλαβε νέες αξίες, κυρίως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ισότητα καθώς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των κοινωνιών των κρατών μελών όπως αναφέρθηκε πιο πάνω.Το άρθρο I-3 του συνταγματικού σχεδίου, που περιλαμβάνει τους εσωτερικούς και εξωτερικούς στόχους της Ένωσης, συγχωνεύει τις διατάξεις της συνθήκης σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση (συνθήκη ΕΕ) με τις διατάξεις της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (συνθήκη ΕΚ). Οι στόχοι αυτοί πρέπει να καθοδηγούν την Ένωση στη χάραξη και την εφαρμογή όλων των πολιτικών της.
Οι κύριοι στόχοι της Ένωσης είναι πλέον η προαγωγή της ειρήνης, των αξιών της και της ευημερίας των λαών της.Στους στόχους που περιλαμβάνονται σήμερα στις συνθήκες, το σχέδιο του Συντάγματος προσθέτει την προώθηση της επιστημονικής και τεχνικής προόδου και της αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών καθώς και την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού. Στην οικονομική και κοινωνική συνοχή παρέχεται μια γεωγραφική διάσταση. Η πολιτισμική και γλωσσική πολυμορφία καθώς και η προστασία και ανάπτυξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης αποτελούν επίσης στόχους της Ένωσης.
Επιπλέον, το άρθρο ορίζει ως στόχο της Ένωσης μια ενιαία αγορά, βασισμένη στον ελεύθερο και ανόθευτο ανταγωνισμό, καθώς και έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης χωρίς εσωτερικά σύνορα. Το άρθρο I-4, που αφιερώνεται επίσης στην εσωτερική αγορά, εγγυάται την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίων καθώς και την ελευθερία εγκατάστασης στην Ένωση.
Η παράγραφος 4 του άρθρου I-3 είναι αφιερωμένη στην προώθηση των αξιών και των συμφερόντων της Ένωσης στις σχέσεις της με τον υπόλοιπο κόσμο. Η παράγραφος αυτή συγκεντρώνει τους στόχους, που αναφέρονται και στη συνθήκη ΕΕ, οι οποίοι αφορούν την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας καθώς και τις διατάξεις τις συνθήκης ΕΚ τις σχετικές με τη συνεργασία για την ανάπτυξη. Η Συνέλευση προτείνει να συμπεριληφθεί στο σημείο αυτό ως νέος στόχος η προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού σε διεθνές επίπεδο.
Τέλος, στο μέρος III του συνταγματικού σχεδίου, τα άρθρα III-1 έως III-6 περιέχουν διατάξεις που προβλέπουν πιο συγκεκριμένες απαιτήσεις από τις οποίες η Ένωση πρέπει να εμπνευστεί για την εφαρμογή του Συντάγματος. Πρόκειται κυρίως για την ισότητα μεταξύ των ανδρών και των γυναικών, την προστασία του περιβάλλοντος και την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, την προστασία των καταναλωτών και τη συνεκτίμηση του ιδιάζοντος χαρακτήρα των υπηρεσιών γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος. Η Συνέλευση προτείνει να προστεθεί ως άλλος ένας στόχος το άρθρο III-3, που καθιερώνει την καταπολέμηση κάθε διάκρισης λόγω φύλου, φυλετικής η εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού, υιοθετώντας τη διατύπωση του άρθρου 13 της συνθήκης ΚΕ.
Όσον αφορά την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η Συνέλευση προσφέρει σημαντικές προόδους. Το άρθρο I-7 του σχεδίου Συντάγματος επαναλαμβάνει την εγγύηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Συνθήκης ΕΕ και κάνει μνεία στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), καθώς και στις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών. Το εν λόγω άρθρο ανοίγει επίσης τον δρόμο για την επίσημη προσχώρηση της Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.
Επιπλέον, η Συνέλευση πέτυχε συναίνεση η οποία επιτρέπει την ένταξη του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, που εγκρίθηκε επίσημα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας τον Δεκέμβριο του 2000, στο Μέρος II του Συντάγματος. Με τον τρόπο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει έναν κατάλογο θεμελιωδών δικαιωμάτων που θα είναι νομικά δεσμευτικός για την Ένωση, τα όργανα και τις υπηρεσίες της, καθώς και για τα κράτη μέλη όσον αφορά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης. Η συμπερίληψη του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεν θίγει την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών.Θα ερμηνεύεται από τις δικαστικές αρχές της Ένωσης και των κρατών μελών. Η Συνέλευση τροποποίησε ελάχιστα τη δομή του Χάρτη προκειμένου να τον προσαρμόσει στις αλλαγές που εισήχθησαν από το σχέδιο της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης.Με την συμπερίληψή του, ο Χάρτης, ο οποίος εμπεριέχει τα πρόσθετα δικαιώματα που δεν περιλαμβάνονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, και κυρίως τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων, την προστασία των δεδομένων, τη βιοηθική ή το δικαίωμα χρηστής διαχείρισης, καθίσταται οικείος στους πολίτες, που θα είναι καλύτερα ενήμεροι σχετικά με τα δικαιώματά τους.
http://europa.eu/

Η Συνθήκη της Λωζάνης

Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν μια συνθήκη ειρήνης που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη).
Κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την εκδίωξη από την Μικρά Ασία του Ελληνικού στρατού από τον Τουρκικό υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, εμφανίστηκε η ανάγκη για αναπροσαρμογή της συνθήκης των Σεβρών. Στις 20 Οκτωβρίου 1922 ξεκίνησε το συνέδριο που διακόπηκε μετά από έντονες διαμάχες στις 4 Φεβρουαρίου 1923 για να ξαναρχίσει στις 23 Απριλίου. Το τελικό κείμενο υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου μετά από 7,5 μήνες διαβουλεύσεων.
Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, κάποια νησιά του Αιγαίου, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης. Παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, όπως προέβλεπε και η συνθήκη των Σεβρών, αλλά χωρίς πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.
Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις। Η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας। Τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τον όρο ότι θα διοικούνταν με ευνοϊκούς όρους για τους Έλληνες. Σύμφωνα ομως με την εφημεριδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ «Η Συνθήκη της Λοζάνης είναι πλέον ξεπερασμένη». Πριν από λίγον καιρό ο κ. Χάμαρμπεργκ ζήτησε την κατάργηση της Σαρίας στη Θράκη (που υποβαθμίζει τη θέση της μουσουλμάνας) και την άμεση εκλογή του μουφτή από τη μειονότητα, αφού, όμως, πρώτα του αφαιρεθούν οι δικαστικές αρμοδιότητες. Τα δύο σκέλη της πρότασης ανταποκρίνονται σε επιθυμίες της πλειονότητας (το ένα) και της μειονότητας (το άλλο). Μόνο που αμφότερα προϋποθέτουν «ξήλωμα» των προβλέψεων της Συνθήκης της Λοζάνης, που αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της διπλωματικής πολιτικής της χώρας.

Γιατί μ` αγάπησες

ΑΓΑΠΗ

Aπόσπασμα από το κλασικό βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν «Ο Προφήτης»
Όταν σας καλέσει η αγάπη, να αποδεχθείτε το κάλεσμά της, ακόμα κι αν ο δρόμος είναι σκληρός και δύσκολος. Και όταν ανοίξουν τα φτερά της, να παραδοθείτε, παρόλο που το σπαθί που βρίσκεται κρυμμένο μέσα τους θα προκαλέσει τελικά πληγές. Και όταν η αγάπη λέει κάτι, να την πιστεύετε, ακόμα κι αν η φωνή της καταστρέφει τα όνειρά σας όπως καταστρέφει ο βοριάς τους κήπους. Γιατί η αγάπη δοξάζει και σταυρώνει. Κάνει τα κλαδιά να μεγαλώνουν και τα κλαδεύει. Δουλεύει τους ανθρώπους ώσπου να γίνουν εύκαμπτοι και εύπλαστοι. Τους ψήνει σε θεία φλόγα για να μπορέσουν να μετατραπούν σε καθαγιασμένο άρτο, ο οποίος θα καταναλωθεί στο συμπόσιο του Θεού. Ωστόσο, αν φοβάστε και θέλετε από την αγάπη μόνο γαλήνη και ευχαρίστηση είναι καλύτερο να απομακρυνθείτε από την πόρτα της και να ψάξετε να βρείτε ένα άλλον κόσμο, στον οποίο να μπορείτε να γελάτε, αλλά χωρίς να είστε πολύ χαρούμενοι, και να κλαίτε, χωρίς να χύνετε όλα σας τα δάκρυα. Η αγάπη δεν δίνει τίποτα και δεν ζητάει τίποτα, εκτός από εσάς τους ίδιους.Η αγάπη δεν κατέχει και δεν κατέχεται, γιατί είναι από μόνη της αρκετή. Και μην προσπαθήσετε να κατευθύνετε την πορεία της γιατί, αν η αγάπη σας κρίνει άξιους, θα σας κατευθύνει εκείνη εκεί που πρέπει να φτάσετε.

Με την πένα του Πάολο Κοέλιο.

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ


Η μικρασιατική καταστροφή ήταν αποτέλεσμα της υποτέλειας όλων των ελληνικών κυβερνήσεων της εποχής εκείνης για την εξυπηρέτηση των οικονομικών, πολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της εποχής και κυρίως των Αγγλων που κυριαρχούσαν στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής και ο πόλεμος των πετρελαίων που παρουσιάστηκαν από τους πολιτικούς της «Μεγάλης Ιδέας» σαν ιερός πόλεμος των Ελλήνων.

Η απόβαση στη Σμύρνη ήταν η αρχή της εθνικής μας τραγωδίας με αποτέλεσμα : 50.000 νεκροί και 75.000 τραυματίες στρατιώτες . Πάνω από 1.500.000 Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πανάρχαιες εστίες των προγόνων τους και να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους πάνω από 600.000 νεκρούς .
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο Ελ. Βενιζέλος με το υπόμνημά του στη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης του Παρισιού, στη Μικρά Ασία ζούσαν 1.694.000 Έλληνες. Στη Θράκη και την περιοχή της Κωνσταντινούπολης 731.000. Στην περιοχή τηςΤραπεζούντας 350.000 και στα Αδανα 70.000.

Σύνολο 2.845.000 Έλληνες που αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού της περιοχής που κυριαρχούσε οικονομικά , είχε δε καταφέρει να διατηρήσει την πολιτιστική του κληρονομιά παρ΄ ότι αποτελούσε μειονότητα σε εχθρικό περιβάλλον .
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1922 , οι Τούρκοι μπήκαν στη Σμύρνη και στις 18 του ίδιου μήνα ολοκληρώνεται η εκκένωση της Μ. Ασίας από τα ελληνικά στρατεύματα.
Με τη Σμύρνη στις φλόγες και την απελπισμένη προσπάθεια του μαρτυρικού πληθυσμού της να σωθεί, καταφεύγοντας στα συμμαχικά καράβια, γράφεται η τελευταία σελίδα στην ιστορία των σχέσεων της Ελλάδας με τους «συμμάχους» της στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του μικρασιατικού τυχοδιωκτισμού.
Τις μέρες εκείνες διαδραματίζεται ένα από τα πιο απάνθρωπα και αποκαλυπτικά γεγονότα του πολέμου. Οι «σύμμαχοι» της ελληνικής ολιγαρχίας: Αγγλοι, Γάλλοι,Ιταλοί και Αμερικανοί ανέχονται με τη μεγαλύτερη απάθεια να πετιούνται μπρος τα μάτια τους οι Έλληνες στη θάλασσα.
Έτσι ήρθαν οι παππούδες μου στην Ελλάδα κατεστραμμένοι οικονομικά , αφήνοντας πίσω τους αδέλφια αιχμάλωτα των Τούρκων και μωρά παιδιά που πέθαναν από τις αντίξοες συνθήκες στο δρόμο προς τη σωτηρία .

Το 1922, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδηλώθηκε στρατιωτικό κίνημα υπό τους συνταγματάρχες Νικόλαο Πλαστήρα και Στυλιανό Γονατά και τον αντιπλοίαρχο Φωκά, που προκάλεσε την παραίτηση της κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου (14 Σεπτεμβρίου 1922) υπέρ του υιού του Γεωργίου Β’.
Σύμφωνα με το πόρισμα Επαναστατικής Επιτροπής παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Έκτακτο Στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οκτώ πρόσωπα, που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο 1920-1922:
– τρεις πρώην πρωθυπουργοί, ο Δημήτριος Γούναρης, ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης και ο Νικόλαος Στράτος,
– ο υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, Νικόλαος Θεοτόκης,
– τρεις υπουργοί στις κυβερνήσεις Γούναρη, ο Γεώργιος Μπαλτατζής, ο Ξενοφών Στρατηγός και Μιχαήλ Γούδας
– και ο αντιστράτηγος Γεώργιος Χατζηανέστης, αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης.
Το Στρατοδικείο κήρυξε παμψηφεί ενόχους και επέβαλλε την ποινή του θανάτου στον Χατζηανέστη, τον Γούναρη, τον Στράτο, τον Πρωτοπαπαδάκη, τον Μπαλτατζή και τον Θεοτόκη· την ποινή των ισοβίων επέβαλε στον Γούδα και τον Στρατηγό. Οι έξι εκτελέστηκαν στου Γουδή, περίπου στο σημείο όπου βρίσκεται το νοσοκομείο Σωτηρία.

Eν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.
Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.
Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.
Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.
Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.
Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης 1928

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ, Στα 200 π.Χ

ΛΟΓΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ……ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Ο καθηγητής Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει ένα λόγο στην Ουάσιγκτον στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 ο οποίος έμεινε μνημειώδης, όχι τόσο για το περιεχόμενό του αλλά για τη γλώσσα του. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση του προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Μίλησε ελληνικά και χρησιμοποίησε ατόφια την αγγλική γλώσσα.
Επακολούθησε ανυπόκριτος ενθουσιασμός και χειροκροτήματα από όρθιους τους συνέδρους. Την επομένη είχαν πρωτοσέλιδο το λόγο του οι “New York Times” και η “Washington Post”, περνώντας σε όλο τον κόσμο το μήνυμα, ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να λειτουργήσει σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Μάλιστα, τόση ήταν η εντύπωση, που προκάλεσε η πρώτη αυτή ομιλία στα αγγλικά, ώστε ο τότε Πρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας, Γιουτζίν Μπλάκ, τον παρακάλεσε και σε επόμενη ετήσια συνεδρίαση του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας να μιλήσει πάλι αγγλικά, αλλά με ελληνικές λέξεις, κάτι, που επανέλαβε το 1959.

Ένας άλλος παρόμοιος  λόγος.

Κατά τη διάρκεια του “5ου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Ορθοπεδικής” που διοργανώθηκε στη Ρόδο, έγιναν σημαντικές ανακοινώσεις για τον τομέα της ορθοπεδικής. Ωστόσο, ιδιαίτερη αίσθηση στους συνέδρους προκάλεσε η ομιλία του καθηγητή Ορθοπεδικής στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων κ. Παναγιώτη Σουκάκου, ο οποίος απευθύνθηκε στο ακροατήριό του μιλώντας μεν αγγλικά, χρησιμοποιώντας όμως λέξεις που προέρχονται από την ελληνική γλώσσα. Με αυτή την ομιλία ο κ. Σουκάκος υποδέχθηκε τους συνέδρους και παράλληλα έδωσε το στίγμα του συνεδρίου επισημαίνοντας τα επιμέρους θέματα που αναπτύχθηκαν κατά τις εργασίες.
Οι δύο πρώτες παράγραφοι της ομιλάς του:
«Τhe Ηellenic orthopedic physicians, have synchronized their dynamism and energy with the Εuropean Οrganization of Οrthopedics and Τraumatology, to generate this symbiotic and not ephemeral synthesis of charismatic, academic scholars, and are enthusiastic with the atmosphere of euphoria and analogous ecstasy in Dodecanisa, Rodos.
Rodos is a graphic Ηellenic metropolitan center in the Αegean archipelagos, with myriads of archaeological and historical sites. Rodos is a geographical paradise of cryptic and chimerical icons of idyllic charm, amalgamated with Ηellenic gastronomy of mousaka, souvlaki, ouzo emporia and euphoria of the rhyme and rhythm of bouzouki, Βyzantine and Spanoudakis music.

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση