Η Συνθήκη της Λωζάνης
Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν μια συνθήκη ειρήνης που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη).
Κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την εκδίωξη από την Μικρά Ασία του Ελληνικού στρατού από τον Τουρκικό υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, εμφανίστηκε η ανάγκη για αναπροσαρμογή της συνθήκης των Σεβρών. Στις 20 Οκτωβρίου 1922 ξεκίνησε το συνέδριο που διακόπηκε μετά από έντονες διαμάχες στις 4 Φεβρουαρίου 1923 για να ξαναρχίσει στις 23 Απριλίου. Το τελικό κείμενο υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου μετά από 7,5 μήνες διαβουλεύσεων.
Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, κάποια νησιά του Αιγαίου, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης. Παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, όπως προέβλεπε και η συνθήκη των Σεβρών, αλλά χωρίς πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.
Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις। Η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας। Τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τον όρο ότι θα διοικούνταν με ευνοϊκούς όρους για τους Έλληνες. Σύμφωνα ομως με την εφημεριδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ «Η Συνθήκη της Λοζάνης είναι πλέον ξεπερασμένη». Πριν από λίγον καιρό ο κ. Χάμαρμπεργκ ζήτησε την κατάργηση της Σαρίας στη Θράκη (που υποβαθμίζει τη θέση της μουσουλμάνας) και την άμεση εκλογή του μουφτή από τη μειονότητα, αφού, όμως, πρώτα του αφαιρεθούν οι δικαστικές αρμοδιότητες. Τα δύο σκέλη της πρότασης ανταποκρίνονται σε επιθυμίες της πλειονότητας (το ένα) και της μειονότητας (το άλλο). Μόνο που αμφότερα προϋποθέτουν «ξήλωμα» των προβλέψεων της Συνθήκης της Λοζάνης, που αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της διπλωματικής πολιτικής της χώρας.
ΑΓΑΠΗ
Aπόσπασμα από το κλασικό βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν «Ο Προφήτης»
Όταν σας καλέσει η αγάπη, να αποδεχθείτε το κάλεσμά της, ακόμα κι αν ο δρόμος είναι σκληρός και δύσκολος. Και όταν ανοίξουν τα φτερά της, να παραδοθείτε, παρόλο που το σπαθί που βρίσκεται κρυμμένο μέσα τους θα προκαλέσει τελικά πληγές. Και όταν η αγάπη λέει κάτι, να την πιστεύετε, ακόμα κι αν η φωνή της καταστρέφει τα όνειρά σας όπως καταστρέφει ο βοριάς τους κήπους. Γιατί η αγάπη δοξάζει και σταυρώνει. Κάνει τα κλαδιά να μεγαλώνουν και τα κλαδεύει. Δουλεύει τους ανθρώπους ώσπου να γίνουν εύκαμπτοι και εύπλαστοι. Τους ψήνει σε θεία φλόγα για να μπορέσουν να μετατραπούν σε καθαγιασμένο άρτο, ο οποίος θα καταναλωθεί στο συμπόσιο του Θεού. Ωστόσο, αν φοβάστε και θέλετε από την αγάπη μόνο γαλήνη και ευχαρίστηση είναι καλύτερο να απομακρυνθείτε από την πόρτα της και να ψάξετε να βρείτε ένα άλλον κόσμο, στον οποίο να μπορείτε να γελάτε, αλλά χωρίς να είστε πολύ χαρούμενοι, και να κλαίτε, χωρίς να χύνετε όλα σας τα δάκρυα. Η αγάπη δεν δίνει τίποτα και δεν ζητάει τίποτα, εκτός από εσάς τους ίδιους.Η αγάπη δεν κατέχει και δεν κατέχεται, γιατί είναι από μόνη της αρκετή. Και μην προσπαθήσετε να κατευθύνετε την πορεία της γιατί, αν η αγάπη σας κρίνει άξιους, θα σας κατευθύνει εκείνη εκεί που πρέπει να φτάσετε.
Με την πένα του Πάολο Κοέλιο.
Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Η μικρασιατική καταστροφή ήταν αποτέλεσμα της υποτέλειας όλων των ελληνικών κυβερνήσεων της εποχής εκείνης για την εξυπηρέτηση των οικονομικών, πολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της εποχής και κυρίως των Αγγλων που κυριαρχούσαν στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής και ο πόλεμος των πετρελαίων που παρουσιάστηκαν από τους πολιτικούς της «Μεγάλης Ιδέας» σαν ιερός πόλεμος των Ελλήνων.
Η απόβαση στη Σμύρνη ήταν η αρχή της εθνικής μας τραγωδίας με αποτέλεσμα : 50.000 νεκροί και 75.000 τραυματίες στρατιώτες . Πάνω από 1.500.000 Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πανάρχαιες εστίες των προγόνων τους και να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους πάνω από 600.000 νεκρούς .
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο Ελ. Βενιζέλος με το υπόμνημά του στη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης του Παρισιού, στη Μικρά Ασία ζούσαν 1.694.000 Έλληνες. Στη Θράκη και την περιοχή της Κωνσταντινούπολης 731.000. Στην περιοχή τηςΤραπεζούντας 350.000 και στα Αδανα 70.000.
Σύνολο 2.845.000 Έλληνες που αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού της περιοχής που κυριαρχούσε οικονομικά , είχε δε καταφέρει να διατηρήσει την πολιτιστική του κληρονομιά παρ΄ ότι αποτελούσε μειονότητα σε εχθρικό περιβάλλον .
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1922 , οι Τούρκοι μπήκαν στη Σμύρνη και στις 18 του ίδιου μήνα ολοκληρώνεται η εκκένωση της Μ. Ασίας από τα ελληνικά στρατεύματα.
Με τη Σμύρνη στις φλόγες και την απελπισμένη προσπάθεια του μαρτυρικού πληθυσμού της να σωθεί, καταφεύγοντας στα συμμαχικά καράβια, γράφεται η τελευταία σελίδα στην ιστορία των σχέσεων της Ελλάδας με τους «συμμάχους» της στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του μικρασιατικού τυχοδιωκτισμού.
Τις μέρες εκείνες διαδραματίζεται ένα από τα πιο απάνθρωπα και αποκαλυπτικά γεγονότα του πολέμου. Οι «σύμμαχοι» της ελληνικής ολιγαρχίας: Αγγλοι, Γάλλοι,Ιταλοί και Αμερικανοί ανέχονται με τη μεγαλύτερη απάθεια να πετιούνται μπρος τα μάτια τους οι Έλληνες στη θάλασσα.
Έτσι ήρθαν οι παππούδες μου στην Ελλάδα κατεστραμμένοι οικονομικά , αφήνοντας πίσω τους αδέλφια αιχμάλωτα των Τούρκων και μωρά παιδιά που πέθαναν από τις αντίξοες συνθήκες στο δρόμο προς τη σωτηρία .
Σύμφωνα με το πόρισμα Επαναστατικής Επιτροπής παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Έκτακτο Στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οκτώ πρόσωπα, που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο 1920-1922:
– τρεις πρώην πρωθυπουργοί, ο Δημήτριος Γούναρης, ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης και ο Νικόλαος Στράτος,
– ο υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, Νικόλαος Θεοτόκης,
– τρεις υπουργοί στις κυβερνήσεις Γούναρη, ο Γεώργιος Μπαλτατζής, ο Ξενοφών Στρατηγός και Μιχαήλ Γούδας
– και ο αντιστράτηγος Γεώργιος Χατζηανέστης, αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης.
Το Στρατοδικείο κήρυξε παμψηφεί ενόχους και επέβαλλε την ποινή του θανάτου στον Χατζηανέστη, τον Γούναρη, τον Στράτο, τον Πρωτοπαπαδάκη, τον Μπαλτατζή και τον Θεοτόκη· την ποινή των ισοβίων επέβαλε στον Γούδα και τον Στρατηγό. Οι έξι εκτελέστηκαν στου Γουδή, περίπου στο σημείο όπου βρίσκεται το νοσοκομείο Σωτηρία.
Eν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X.
ΛΟΓΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ……ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Ένας άλλος παρόμοιος λόγος.
