Αρχεία 'Γενικά' Κατηγορία

Αυγ 07 2010

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

«Μικρασίας Έρως» του Δ. ΚαραβασίληΜε τη ματιά της Αργυρής Αναστασιάδου

Όντας  εγγονή Μικρασιατών προσφύγων πως αλλιώς  θα μπορούσα να προσεγγίσω το βιβλίο αυτό παρά  μόνον με τα μάτια της ψυχής ; Θα προσπαθήσω όμως να είμαι αντικειμενική.

Ας αρχίσω από τον τίτλο : «Μικρασίας  Έρως»  απόλυτα πετυχημένος , μας δίνει το  resume του βιβλίου που είναι η αξεπέραστη στο χρόνο ερωτική σχέση προς τη χαμένη Μικρασία , η « απόλυτη αγάπη της πατρίδας» της οποίας η έλξη προς τον πρόσφυγα συγγραφέα  είναι τόσο μεγάλη που τον θέλει δικό της , να τον αγκαλιάσει με το αγεράκι της και να τον μεθύσει με τις μυρουδιές της. Αλλά και αυτός έχει κρυμμένο μες΄ την καρδιά του τον πόθο της επιστροφής .

Τι να πω για την φωτογραφία στο εξώφυλλο ; Κοιτώντας έξω από το παράθυρο ενός εγκταλελλειμένου σπιτιού οι εικόνες που βλέπεις  είναι τόσο ζωντανές όσο και οι μνήμες !

Καλύτερη εισαγωγή  από «Το σπίτι που γεννήθηκα » του Κωστή Παλαμά  δεν θα μπορούσε να υπάρξει διότι :

Τὸ σπίτι ποὺ γεννήθηκα κι ἂς τὸ πατοῦν οἱ ξένοι,

στοιχειὸ εἶναι καὶ μὲ προσκαλεῖ· ψυχή, καὶ μὲ προσμένει.

Όσον αφορά τη γλώσσα του βιβλίου σας ,   υποκλίνομαι , τη χειρίζεστε άψογα χρησιμοποιείτε όμως το πολυτονικό σύστημα  , αν και το βιβλίο εκδόθηκε το 2007!

Σας βγαίνει αυθόρμητα ; ( είστε & θεολόγος ) ή είναι φόρος τιμής στην γερόντισσα δασκάλα που σας έμαθε την Ελληνική γλώσσα ,κρυφά με κίνδυνο & τίμημα όπως λέτε; Τέλος μπορεί να δείχνει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ρίζες μας ; Ή όλα αυτά μαζί ; !

Μια πρωτοτυπία του βιβλίου σας – αρκετά εντυπωσιακή – είναι και τα δίστιχα που χρησιμοποιείτε αντί άλλου τίτλου σε κάθε κεφάλαιο. Πόσο δύσκολο ήταν να βρείτε δίστιχα που να ταιριάζουν με το θέμα του κάθε κεφαλαίου;

Kύριο χαρακτηριστικό του βιβλίου σας είναι η τεχνική με την οποία  γράφτηκε αυτό. Υπάρχει συνεχής εναλλαγή ανάμεσα στο ΠΑΡΟΝ (η τωρινή γειτονιά του συγγραφέα ) & στο ΠΑΡΕΛΘΟΝ ( η χαμένες πατρίδες ) ! Είναι η λεγόμενη :flashback – technique , ο συγγραφέας παίρνει αφορμή – π.χ. από μια κορνίζα , ένα λουλούδι , ένα παραθυρόφυλλο , παλιές φωτογραφίες , ένα κέντημα , έναν πεντακάθαρο τοίχο που μυρίζει ασβέστη , μια κουβέντα ενός πρόσφυγα  …ο κατάλογος είναι μακρύς, & μας γυρίζει πίσω στην πατρίδα  για να μας περιγράψει αυτήν & τις ιστορίες των ανθρώπων εκεί.

Το κάνει δε με τόση επιτυχία διότι επιστρατεύει όλη του την αγάπη και το σεβασμό στην ιστορία του & στην καταγωγή του ,που μόνον ένας Μικρασιάτης θα μπορούσε να το κάνει .Είναι φόρος τιμής προς τους γονείς του και κατ’ επέκταση προς όλους τους πρόσφυγες , δείχνοντας ότι οι μνήμες είναι & θα παραμείνουν ζωντανές , ούτε & η ελπίδα επιστροφής δεν θα σβήσει ποτέ γιατί έχουν το σπίτι τους ριζωμένο μεσ’ την καρδιά τους ! Γιατί πατρίδα κατά τον συγγραφέα είναι «το χώμα που πρωτοπατήσαμε

, οι πρώτες λέξεις που ακούσαμε , οι πρώτες μας ανάσες» .

Δεν θα επισέλθω σε περισσότερες λεπτομέρειες για να έχετε & λίγο suspense όταν θα το διαβάσετε !

Δεν είναι εγωιστικό αυτό που θα σας πω αλλά διαβάζοντάς το θα γνωρίσετε τον Μικρασιάτη πρόσφυγα & τι είναι αυτό που τον χαρακτηρίζει : « Η ΑΞΙΟΠΡΈΠΕΙΑ ,Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ , Η ΤΙΜΗ & Η ΥΠΟΛΗΨΗ » .

Ανέβηκε το Γολγοθά της ζωής του ,ταιριαστός απόλυτα με την καινούργια του γειτονιά , που κτίστηκε  πάνω σε μια ανηφόρα , ένοιωσε την μοναξιά & την απομόνωση . Ξεριζώθηκε από τον τόπο του και  βρέθηκε στην «ξενιτιά» ανάμεσα σε ανθρώπους που μιλούσαν την ίδια γλώσσα με αυτόν  , ήταν όμως τόσο διαφορετικοί  «Τουρκόσπορο» τον αποκαλούσαν γιατί φοβόντουσαν μην τους χαλάσει την βόλεψη & τους πάει τις δουλειές ! Δεν το βάλανε κάτω , δουλέψανε και ζήσανε .

« Ποιός ορίζει το ριζικό και δηλητηριάζει τη ζωή με προσφυγιά ;» αναρωτιέται ο συγγραφέας  αν και είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζει πολύ καλά .

Τέλος  είναι πάρα πολλά τα αποσπάσματα – χωρία , που με εντυπωσίασαν  αλλά για λόγους οικονομίας χρόνου θα γράψω τις σελίδες & εσύ θα καταλάβεις ποια είναι : σελ. 15, 17, 20, 21, 33, 66, 72, 87, 90,101, 119, 150, 159, 163, 165,7169.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μαρ 30 2010

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Το τροπάριο της Κασσιανής (great tuesday kassiani) – chant

Κάτω από: Γενικά

tropario kassianis Μεγαλη Τριτη images mainly show Holy Mountain Athos .. this is my favourite hymn… byzantine choir ioannis damaskinos

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Ιαν 24 2010

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Ερχονται οι τηλεοράσεις των τριών διαστάσεων

Κάτω από: Γενικά

Μέσα στον Απρίλιο θα είναι διαθέσιμα τα πρώτα προϊόντα (τηλεοράσεις και Blu-ray players) στην ελληνική αγορά, καθώς οι μεγάλοι κατασκευαστές ανταγωνίζονται για την πρωτιά στο συγκεκριμένο τομέα

assets_large_t_942_14820777_type11586.jpg

Νωρίτερα από ό,τι περίμεναν οι πλέον φανατικοί της τεχνολογίας στη χώρα μας θα κάνουν την εμφάνισή τους στην Ελλάδα οι πρώτες τηλεοράσεις με δυνατότητα προβολής περιεχομένου σε τρεις διαστάσεις (3D). Συγκεκριμένα, οι πρώτες αφίξεις τηλεοράσεων αλλά και των απαραίτητων συσκευών αναπαραγωγής (Blu-ray players) από μεγάλους κατασκευαστές, μάλιστα, αναμένονται στο τέλος Μαρτίου ή το αργότερο στις αρχές Απριλίου, και, μάλιστα, με το κόστος απόκτησης να κινείται σε λογικά επίπεδα. Οι 3D τηλεοράσεις ήρθαν στο προσκήνιο τις τελευταίες εβδομάδες με αφορμή την παρουσίαση μίας πληθώρας σχετικών προϊόντων από όλους τους μεγάλους κατασκευαστές καταναλωτικών ηλεκτρονικών ειδών στο πλαίσιο της πρόσφατης Consumer Electronics Show (CES), μίας από τις μεγαλύτερες εκθέσεις του κλάδου

3D Μουντιάλ
Αυτό που έχει προκαλέσει εντύπωση είναι ότι οι εταιρείες του κλάδου επίσπευσαν την εμπορική διάθεση των 3D συστημάτων. Πιθανότατα, αυτό έγινε προκειμένου να προλάβουν όσους καταναλωτές αγοράσουν τηλεόραση ενόψει της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στη Νότια Αφρική το καλοκαίρι και αφετέρου επειδή η τεράστια επιτυχία του Avatar, της κινηματογραφικής ταινίας του Τζέιμς Κάμερον που έχει γυριστεί ειδικά για 3D, έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον για την προβολή περιεχομένου σε 3 διαστάσεις.

Σε κάθε περίπτωση, η έλευση των 3D τηλεοράσεων και των απαραίτητων συσκευών αναπαραγωγής αναμένεται να προσφέρει μία διαφορετική εμπειρία παρακολούθησης τηλεοπτικού περιεχομένου. Η εμπειρία είναι, μάλιστα, ιδιαίτερα εντυπωσιακή όταν παρακολουθεί κάποιος περιεχόμενο όπως είναι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, όπου αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι κυριολεκτικά μέσα στον αγωνιστικό χώρο!

Ταινίες, όπως το Avatar, έχουν προσφέρει τη δυνατότητα εξοικείωσης του καταναλωτικού κοινού σε ολόκληρο τον κόσμο με την τρισδιάστατη προβολή. Παράλληλα, πλέον υπάρχει και ένας όχι ιδιαίτερα μεγάλος μεν, ικανοποιητικός δε, αριθμός ταινιών που είναι διαθέσιμοι σε 3D ώστε να υπάρχει το απαραίτητο περιεχόμενο για να αξιοποιήσει την 3D τηλεόραση που θα αποκτήσει κάποιος καταναλωτής. Φυσικά, οι 3D τηλεοράσεις που θα είναι διαθέσιμες θα μπορούν να αναπαράγουν και 2D περιεχόμενο. Το θέμα του περιεχομένου είναι αρκετά κρίσιμο, δεδομένου ότι δεν υπάρχει ακόμη τηλεοπτικό κανάλι που να προβάλει εκπομπές σε τρεις διαστάσεις. Τέτοιου είδους κανάλια αναμένεται να δούμε εντός του 2010 ή έστω μεμονωμένες εκπομπές, δεδομένου ότι τα μηχανήματα (π.χ. κάμερες) ήδη είναι διαθέσιμες στους ενδιαφερόμενους επαγγελματίες. Σημείο – κλειδί δεν αποκλείεται να είναι το Μουντιάλ, καθώς η Sony έχει συμφωνήσει με τη FIFA για να μεταδώσει σε 3D 25 αγώνες. Πάντως, προβολές θα γίνονται σε ειδικά σημεία ανά τον κόσμο, καθώς μοιάζει απίθανο να έχει προλάβει κάποιο κανάλι να αποκτήσει τη δυνατότητα να προβάλει 3D περιεχόμενο.

Γυαλιά
Η εμπειρία μπορεί να είναι εντυπωσιακή, υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα: είναι απαραίτητη η χρήση ειδικών στερεοσκοπικών γυαλιών. Τα γυαλιά που χρησιμοποιούνται σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με τα κοκκινο-πράσινα γυαλιά προηγούμενων δεκαετιών, όμως, δεν αποκλείεται να αποθαρρύνουν πολλούς καταναλωτές από την απόκτηση μίας 3D τηλεόρασης. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι δημιουργούν μία αίσθηση απομόνωσης στον θεατή από το υπόλοιπο περιβάλλον. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι σε περιπτώσεις όπως είναι η ομαδική θέαση ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, για παράδειγμα, δεν θα μπορεί να υπάρξει αυτή η αίσθηση της παρέας που αναζητούν πολλοί άνθρωποι σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ένα άλλο πρόβλημα, σύμφωνα τουλάχιστον με ορισμένους επιστήμονες, είναι ότι η μακροχρόνια παρακολούθηση 3D περιεχομένου επισείει τον κίνδυνο να εμφανιστούν πονοκέφαλοι. Από την άλλη πλευρά, οι ιθύνοντες των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο χώρο υποστηρίζουν πως οι τεχνολογικές εξελίξεις έχουν βοηθήσει ώστε να ξεπεραστούν πολλά από αυτά τα ζητήματα.

Κάτω από 2.000 ευρώ το κόστος απόκτησης
Οι πρώτοι κατασκευαστές που θα φέρουν τηλεοράσεις 3D στην ελληνική αγορά θα είναι, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, οι κορεατικές Samsung Electronics και LG Electronics και η ιαπωνική Panasonic. Η Samsung έχει προγραμματίσει να ξεκινήσει τη διάθεση στο τέλος Μαρτίου, η LG στις αρχές Απριλίου και η Panasonic στα μέσα Απριλίου. Με δεδομένο, όμως, ότι φέτος το Πάσχα είναι στις 4 Απριλίου, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να δούμε τα προϊόντα και των τριών εταιρειών στα μέσα Απριλίου. Ο ανταγωνισμός αναμένεται να ενταθεί στις αρχές Ιουνίου όταν θα κάνουν την εμφάνιση τους και οι 3D τηλεοράσεις της Sony. Οι πρώτες τηλεοράσεις αναμένεται να έχουν διαγώνιο από 42 ίντσες και πάνω και θα είναι πλήρεις χαρακτηριστικών. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι πως παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μία νέα γενιά συσκευών, η τιμή πώλησης για μία 3D τηλεόραση 50 ιντσών ενδέχεται να κινείται στα επίπεδα των 2.000 ευρώ, ποσό που ακούγεται τουλάχιστον λογικό και δεν είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με την τιμή μίας «κλασικής» τηλεόρασης. Ταυτόχρονα, θα κάνουν την εμφάνιση τους και τα πρώτα 3D Blu-ray player που θα υποστηρίζουν την αναπαραγωγή ταινιών σε τρεις διαστάσεις. Και σε αυτή την περίπτωση, οι τιμές θα είναι πολύ κοντά σε εκείνες των «κανονικών»Blu-ray players.

Άξιο αναφοράς είναι επίσης το γεγονός ότι αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει καθυστέρηση όσον αφορά στη διάθεση νέων προϊόντων μεταξύ των μεγάλων αγορών του εξωτερικού και της Ελλάδας.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Φεβ 05 2009

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Μαρτίνι χωρίς το… κερασάκι

Οι περισσότεροι θυμόμαστε πώς ήταν η ζωή μας όταν δεν υπήρχαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές αλλά γραφομηχανές, δεν βλέπαμε dvd αλλά βιντεοκασέτες, όταν η τηλεόραση ήταν ασπρόμαυρη και όχι έγχρωμη, δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα παρά μόνο σταθερά… Οχι, όχι δεν πρόκειται για διάθεση παρελθοντολαγνείας, αλλά για τη διαπίστωση ότι σήμερα νομίζουμε ότι η τεχνολογία είναι με το μέρος μας, την ίδια στιγμή που δεν προλαβαίνουμε να είμαστε συνεπείς σε όλους τους ρόλους που καλούμαστε να ερμηνεύσουμε, άψογοι στην προσωπική μας ζωή, στην οικογένεια, στους φίλους, στον εργασιακό μας χώρο, αποδοτικοί, συνεπείς, φιλόδοξοι, ελέγχοντας την ηλεκτρονική μας αλληλογραφία ανά δίλεπτο, επικοινωνώντας μέσω Facebook, διαβάζοντας μπλογκ…Το ερώτημα λοιπόν είναι ένα: είμαστε πιο παραγωγικοί σήμερα ή έχουμε αποκτήσει περισσότερο στρες; Ο επικεφαλής του κοινωνιολογικού τμήματος του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Ντάλτον Κόνλεϊ, έχει παρατηρήσει πως όταν παραδίδει το επόμενο μάθημα στους μαθητές του, εκείνοι δεν κρατούν μόνο σημειώσεις, ανανεώνουν τις σελίδες τους στο Facebook, παρακολουθούν βίντεο, ελέγχουν αυτά που λέει, βάζοντας λέξεις – κλειδιά από την παράδοση στην Βικιπαίδεια, για να τον αμφισβητήσουν ή να τον επιβραβεύσουν. Για να μην πούμε για όλα τα SMS που στέλνουν στη διάρκεια του μαθήματος, γιατί αυτά αποτελούν μάλλον… πταίσματα.

Γι? αυτό και φρόντισε να γράψει και βιβλίο με τίτλο «Elsewhere USA» ή η Αμερική είναι αλλού. Γιατί δεν είναι μόνο η κουλτούρα της ζωντανής και άμεσης επικοινωνίας, είναι ότι το ωράριο 9 – 5 είναι πλασματικό πλέον, καθώς με όλα τα νέα μέσα είμαστε καλωδιωμένοι 24 ώρες το 24ωρο και τις εφτά ημέρες της εβδομάδας. Είμαστε εθισμένοι και ας μην το παραδεχόμαστε. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το κινητό του, το τηλέφωνο δεν κλείνει ποτέ, το κομπιούτερ τού κρατάει συντροφιά αναμμένο τα βράδια… Στο κομοδίνο, δίπλα στο κρεβάτι.

Ο συγγραφέας του βιβλίου νοσταλγεί τις εποχές που έζησαν οι γονείς του και οι παππούδες του… Σκεφτείτε μόνο το μήνυμα που έστειλε ο Μπαράκ Ομπάμα όταν δήλωσε ότι αρνείται να αποχωριστεί το Blackberry του. «Είχαμε έναν άνθρωπο με γκρι κοστούμι που σταματούσε τη δουλειά στις 5 το απόγευμα σαν τον προηγούμενο πρόεδρο μας», γράφει ο Ντάλτον Κόνλεϊ. «Ο Ομπάμα αντανακλά πώς ζουν οι επαγγελματίες της γενιάς του. Το ζεύγος Ομπάμα θα αποτελέσει ενδιαφέρον δείγμα με μια γυναίκα καριέρας στον Λευκό Οίκο, σε αντίθεση με τη Λόρα Μπους, η οποία, μας γύρισε στο 1950, τότε που μόλις το 17% των μητέρων εργάζονταν εκτός σπιτιού».

Δουλεύω άρα υπάρχω… «Οταν παίρνεις αύξηση, το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να αγοράσεις τηλεόραση – υπερπαραγωγή. Θα μπορούσες να ξοδέψεις τα χρήματα για να αγοράσεις ελεύθερο χρόνο». Σαν είδος πολυτελείας… Το Facebook ήρθε για να αντικαταστήσει το μεσημεριανό διάλειμμα για μαρτίνι στη δεκαετία του ?50. Χωρίς το κερασάκι.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Ιαν 18 2009

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Παιδιά της? Σαμαρίνας

Κάτω από: Γενικά

Ζήσαμε το απόλυτο γουέστερν αγναντεύοντας αφ? υψηλού τις βουνοκορφές, πάνω από τους αετούς και τα έλατα, στα 1.600 μέτρα.

samarina_98.jpg

Σφηνωμένο στη γρανιτένια αγκαλιά της βόρειας Πίνδου, το ψηλότερο χωριό της Ελλάδας και των Βαλκανίων όχι μόνο δεν πέφτει σε χειμέριο ύπνο αλλά υποδέχεται εγκάρδια τον ταξιδιώτη, ολόκληρο μια ζεστή αγκαλιά. Ανηφορίζουμε για το χιλιοτραγουδισμένο βλαχοχώρι των Γρεβενών, δρόμος γεμάτος πήχεις χιονιού, καθώς εδώ ο χειμώνας δεν αστειεύεται. Η Σαμαρίνα ξεπροβάλλει χτισμένη αμφιθεατρικά στην πλαγιά του Σμόλικα, κάτω από το δάσος της Κιούρστα. Εδώ οι καμινάδες των σπιτιών κάνουν ολονυχτίες για να ξορκίσουν το χοντρό μακεδονίτικο κρύο, με τις κόκκινες λαμαρίνες στις στέγες ετοιμοπόλεμες για το χιονιά.

Ο ξυλουργός του χωριού Γιώργος Κιάκας, ένας από τους 25 μόνιμους κατοίκους της Σαμαρίνας το χειμώνα, θα μας προϋπαντήσει στο χάνι, την πλατεία με τον πλάτανο. Αναζητούμε καταφύγιο στην ταβέρνα «Ο γερο-Σμόλικας» του Λάκη Αβέλλα, δίπλα στο τζάκι, που καταπίνει αχόρταγα τα ρόμπολα. Ενας γύρος τσίπουρο με γλυκάνισο, κάτω από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες παλαιών Σαμαριναίων με τσιγκελωτές μουστάκες, και η παρέα ξεδιπλώνει την ιστορία ενός χωριού σε μόνιμο πηγαινέλα?
«Από πάντα η Σαμαρίνα ήταν κεφαλοχώρι, με κύρια πηγή εσόδων την κτηνοτροφία, τη βιοτεχνία και το εμπόριο. Οι παππούδες έφταναν με τα ζώα ως την Τεργέστη, να πουλήσουν μάλλινα και υφαντά. Ως το 1940 το χωριό είχε 1.800 σπίτια, χτισμένα με πέτρα μαζεμένη από τα γύρω ποτάμια, τόσο κοντά το ένα με το άλλο, ώστε ίσα που χωρούσε να περάσει ένα μουλάρι φορτωμένο». Η Σαμαρίνα, περιγράφουν, είχε ζαχαροπλαστεία που έφτιαχναν καραμέλα και λουκούμι, σαμαρά και πεταλάδες για τα 2.500 μουλάρια, τα «οχήματα» της εποχής, κουδουνάδες, υφαντουργεία, νεροτριβές. «Από δω πέρασαν Τούρκοι, Ιταλοί, Γερμανοί, ο Εμφύλιος, μόνο οι Βλάχοι έμειναν και τα κοπάδια τους. Ο,τι τέχνη έμαθαν οι Σαμαριναίοι, τη μετέφεραν κάτω, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Καστοριά, Κοζάνη, Τρίκαλα, όπου βρέθηκαν».
Ολόγυρα απ? το χωριό στρούγκες και στάνες περιμένουν τα ζώα να γυρίσουν από τα χειμαδιά κάτω στο θεσσαλικό κάμπο. «Μιλάμε για 60.000 γιδοπρόβατα κι αγελάδες που ασπρίζουν τα βουνά» περιγράφει ο κ. Κιάκας. «Φεύγουν τα κοπάδια το φθινόπωρο για τη Λάρισα και τέλη Μαΐου τα ανεβάζουν, οι περισσότεροι με τα φορτηγά, ορισμένοι ακόμα με τα πόδια». «Παλιά το χωριό κατοικούνταν Μάιο με Οκτώβριο. Γινόταν ο χαιρετισμός, στο γεφυράκι που περάσατε για να μπείτε στο χωριό ήταν οι πέτρες των δακρύων. Αλλος τραβούσε για Δράμα, άλλος για Λάρισα και Καρδίτσα. Χωρίζονταν φιλίες, μάνες, γιοι, αντρόγυνα, αρραβωνιασμένοι κι αντάμωναν πάλι στη Σαμαρίνα το άλλο καλοκαίρι».
Ο δρόμος μακρύς από τα βουνά μέχρι τα χειμαδιά κι αντίστροφα, ψυχαγωγία του αγωγιάτη τα βλάχικα τραγούδια, «από τη ζωή βγαλμένα και απ? τον αγώνα», σαν το λαϊκό άσμα «Τα παιδιά της Σαμαρίνας». Ξεκίνησε σαν μοιρολόι, εξηγεί ο κ. Κιάκας και σιγοψιθυρίζει τους στίχους για τον αρχηγό των Σαμαριναίων που τραυματίστηκε στον αγώνα κατά των Τούρκων στο Μεσολόγγι και πριν πεθάνει ζήτησε από τα κλεφτόπουλα «σαν πάτε πάνω στα βουνά, ψηλά στη Σαμαρίνα, τουφέκια να μη ρίξετε, τραγούδια να μην πείτε?».
Σήμερα τα παιδιά της Σαμαρίνας, σαν τον 30χρονο Ζήση Κιάκα, εκδίδουν με μεράκι περιοδικό για τον τόπο τους που θα το ζήλευαν για την ύλη του πολλά έντυπα της πρωτεύουσας, στήνουν γουστόζικους ξενώνες, όπως το «La Noi» της Τόνιας, «ασχολούνται με την κτηνοτροφία κι αβγαταίνουν τα ζώα αντί να τα μειώσουν», μας λέει ο Λάκης Αβέλλας. Ακόμα και το χειμώνα το χωριό όχι μόνο δεν σου δίνει την αίσθηση της ερημιάς, αλλά παντού συναντάς νέους ανθρώπους.
Οσο για το καλοκαίρι, από τις επτά το πρωί στην πλατεία γίνεται χαμός. «Τραβάει τα παιδιά η Σαμαρίνα» μας λέει ο γραμματέας της κοινότητας Χρήστος Γιώτσας, που στο μεταξύ έχει μπει στην κουβέντα. Κοσμοσυρροή σε αειθαλή στέκια, σαν το ζαχαροπλαστείο «Πανελλήνιον», αλλά και στα μοδάτα μπαράκια «Ματζάτο», «Ταμάμ», «Mad», που κρατούν τη νεολαία για clubbing στη Σαμαρίνα!
Ο ήλιος έχει γείρει, «πάμε κατά πέρα, στ? άλογα;» ρωτάει ο Χρήστος τους συντοπίτες του. Πάμε! Ανεβαίνουμε στο τζιπ του Λάκη και μπαίνουμε στο λασπωμένο χωματόδρομο για να εντοπίσουμε τα βαρβάτα με τα χαρέμια τους, τα άλογα της ράτσας της Πίνδου, που μοιρασμένα σε τρεις ομάδες, με επικεφαλής από έναν επιβήτορα και τα θηλυκά, ζουν μέρα νύχτα ελεύθερα στο δάσος, βόσκουν γρασίδι και μόνο σαν πέσει πυκνό χιόνι αναζητούν στο στάβλο καταφύγιο από τα αγρίμια και τη βαρυχειμωνιά. Ενα πουλαράκι θηλάζει τη μάνα του, ο Χρήστος σφυρίζει και το κοπάδι αρχίζει να ροβολά την πλαγιά. Αγναντεύουμε τη Βασιλίτσα, τις χιονισμένες κορφές του Ολύμπου, τη ραχοκοκαλιά του Γράμμου, 360 μοίρες βουνά, έτσι να κάνεις από δω πάνω και νομίζεις πως θα τα αγγίξεις. Μόνος ήχος η χλαπαταγή των αλόγων πάνω στο βρεγμένο χώμα. Οι χαίτες ανεμίζουν, το τρίχωμά τους γυαλίζει στο χειμωνιάτικο ήλιο, περνούν σαν θρόισμα ανάμεσά μας, άγρια Δύση στα αλπικά λιβάδια της Σαμαρίνας.

 

ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥ ΖΕΦΗ

ET AGENDA

 

www.e-tipos.com/

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Ιαν 18 2009

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Ο Πάνος Λιγομενίδης νέος πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών

Κάτω από: Γενικά

Ο καθηγητής Πάνος Α.Λιγομενίδης είναι ο νέος εκλεγμένος πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών για το 2009. Η εγκατάστασή του πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο της Ακαδημίας.
Ο Ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος κατέλαβε τη θέση του Αντιπροέδρου, ο Ακαδημαϊκός Παναγιώτης Βοκοτόπουλος τη θέση του Γραμματέως επί των Δημοσιευμάτων και ο Ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Κριμπάς τη θέση του Γραμματέως επί των Πρακτικών.
Ο Πάνος Α. Λιγομενίδης γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1928. Είναι Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Πολιτείας Μέριλαντ των ΗΠΑ και Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1993. Διευθύνει το Γραφείο Ερευνών της Επιστήμης της Πληροφορικής & Ηλεκτρονικής της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ είναι Πρόεδρος του Κέντρου της Ελληνικής Γλώσσας (Υπ. Παιδείας) και της Εταιρείας της Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς.
Εργάστηκε στις ΗΠΑ ως ερευνητής της εταιρείας IBM και ως Καθηγητής των Πανεπιστημίων Στάνφορντ, UCLA, Μέριλαντ και του Πολυτεχνείου της Μαδρίτης. Ήταν Αντιπρόεδρος (Ερευνών) της Caelum Research Corporation, Τεχνικός Σύμβουλος πολλών εταιρειών και Δημόσιων Οργανισμών. Έχει
διακριθεί με πληθώρα τιμητικών διακρίσεων, όπως Distinguished Professor of Electrical Engineering, Outstanding Educator of America, και Ford Foundation Fellow. Έχει αξιόλογο ερευνητικό και εκτεταμένο δημοσιευμένο επιστημονικό έργο.
Κατά την τελετή της εγκατάστασής του, ο κ. Λιγομενίδης μίλησε με θέμα: «Εγκλειδωμένες κοινωνίες: Με τα μάτια της επιστήμης της πληροφορικής». Μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι «λόγω της μη-προσαρμογής της Παιδείας στις απαιτήσεις της σύγχρονης ανοιχτής κοινωνίας με την εκρηκτική πληροφόρηση, δεν γίνεται σωστή εφαρμογή της ταχέως αναπτυσσόμενης Τεχνολογίας της Πληροφορικής για την αποτελεσματική εκπαίδευση ατόμων που να είναι ικανά να μετουσιώνουν την πληροφορία σε δυνητική Γνώση. Όμως κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Εξαρτάται από εμάς. Είναι ευθύνη όλων μας».
Κάνοντας αναφορά στις πρόσφατες ταραχές στην Αθήνα, ο νέος πρόεδρος είπε ότι «οι νέοι της εποχής μας διαισθάνονται την ανάγκη για ριζική αναθεώρηση στείρων αντιλήψεων στην Παιδεία και για αλλαγή νοοτροπίας. Το θέμα της ποιότητας στην Παιδεία μας δεν είναι μόνο διαδικαστικό και οικονομικό. Αυτές μπορεί να είναι αναγκαίες αλλά όχι ικανές συνθήκες. Αν, ανάμεσα στο πλήθος των διαμαρτυρόμενων καταστροφικών χαβαλετζήδων που αντιδρούν με αντικοινωνικούς τρόπους, υπάρχουν έστω και δέκα που να έχουν αντιληφθεί την σημασία και τον ρόλο της συλλογικής συνείδησης στις κρίσιμες ώρες των καιρών μας, αυτοί είναι δέκα περισσότεροι από τους πρεσβύτερους γονείς, δασκάλους και κομματικούς πολιτικούς, τους «καλά προσαρμοσμένους υπηρέτες της καθημερινότητας«. Θα πρέπει να τους αφουγκραστούμε και να αποκαταστήσουμε μια νέα σχέση αξιοπιστίας και συνεννόησης, όπως συνέστησε προ ημερών και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας: «Προς ποια ανθρωπότητα θέλουμε να κατευθυνθούμε;«»
Ο κ. Λιγομενίδης αναφέρθηκε και στο νέο ηλεκτρονικό κόμβο, που προστίθεται στην ιστοσελίδα www.infoacademy.gr του Γραφείου Ερευνών που διευθύνει στην Ακαδημία Αθηνών, ο οποίος αφορά στη διάδοση της επιστημονικής γνώσης και στην ενημέρωση για την προληπτική διάγνωση του καρκίνου του μαστού.
Εξάλλου, κατά τη διάρκεια της δημόσιας συνεδρίας της Ακαδημίας Αθηνών ο απερχόμενος Πρόεδρος Κωνσταντίνος Δρακάτος αναφέρθηκε στο έργο των Κέντρων και Γραφείων Ερεύνης της Ακαδημίας κατά το 2008.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Δεκ 13 2008

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Ο 9χρονος που ξέρει τα κορίτσια

Κάτω από: Γενικά,ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

contentsegment_9544630w232_h250_r0_p0_s1_v1jpg.jpg

Είναι μόλις 9 χρόνων, όμως φαίνεται πως ήδη ξέρει πώς να ευχαριστεί τις μικρές κυρίες. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε ο Άλεκ Γκρίβεν, από το Κασλ Ροκ του Κολοράντο, έγραψε ως σχολική εργασία ένα δοκίμιο με τίτλο «Πώς να μιλάτε στα κορίτσια». Ήταν τόσο επιτυχημένο ώστε το φωτοτύπησε και το πωλούσε, 3 δολάρια το αντίτυπο. Από τα τέλη του περασμένου μήνα, το βιβλιαράκι του Άλεκ βρίσκεται στα ράφια των αμερικανικών βιβλιοπωλείων και το Χόλιγουντ ετοιμάζεται να το κάνει ταινία.

Ο Άλεκ ήταν οκτώ χρόνων όταν η δασκάλα του ζήτησε από τους μαθητές να γράψουν ένα δοκίμιο για κάτι που είχαν παρατηρήσει στην καθημερινή ζωή. Εκείνος επέλεξε να διερευνήσει τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα αγόρια όταν προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή των κοριτσιών στην αυλή του σχολείου και παράλληλα να τους προσφέρει συμβουλές για μεγαλύτερη επιτυχία. Πρέπει να σταματήσετε την επίδειξη, συμβουλεύει τους συνομηλίκους του, να περιορίσετε τα κομπλιμέντα για να μη φαίνεστε λιγούρηδες, να χτενίζετε τα μαλλιά σας, να μειώσετε τη ζάχαρη για να ελαττώσετε την υπερκινητικότητά σας- και να φοβάστε «τα ωραία κορίτσια». «Είναι εύκολο να εντοπίσετε τα ωραία κορίτσια επειδή φορούν μεγάλα σκουλαρίκια, εντυπωσιακά φορέματα και κάθε είδους κόσμημα», γράφει στο Τρίτο Κεφάλαιο. «Τα ωραία κορίτσια είναι όπως τα αυτοκίνητα, χρειάζονται πολλή βενζίνη… Η καλύτερη επιλογή για τα περισσότερα αγόρια είναι ένα κανονικό κορίτσι. Να θυμάστε ότι μερικά ωραία κορίτσια είναι ψυχρά με τα αγόρια. Μην τα αφήσετε να σας επηρεάσουν». Ενώ ένα αγόρι έχει 73% πιθανότητες να «φάει χυλόπιτα» από ένα κορίτσι, στην περίπτωση των «ωραίων κοριτσιών» το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 98%, διαβεβαιώνει ο Άλεκ. Πώς τα έμαθε όλα αυτά; «Παρατηρώντας τους συνομηλίκους μου επί το έργον», λέει ο συγγραφέας. «Είδα ότι πολλά αγόρια δυσκολεύονταν να μιλήσουν σε κορίτσια».

Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης έμαθαν για το δοκίμιο του Άλεκ, και σύντομα το αγόρι ήταν προσκεκλημένο σε τηλεοπτικά τοκ-σόου μεγάλης θεαματικότητας. Στα τέλη Νοεμβρίου, το δοκίμιό του εκδόθηκε σ΄ ένα βιβλίο 46 σελίδων από τον οίκο ΗarperCollins. Αυτήν την εβδομάδα ανακοινώθηκε πως ο νεαρός συγγραφέας έδωσε τα κινηματογραφικά δικαιώματα του βιβλίου του στην εταιρεία Fox έναντι ενός εξαψήφιου ποσού. Η μητέρα του, η Έριν Γκρίβεν, λέει πως στην αρχή δεν ήξερε καν για τη σχολική εργασία του γιου της, το έμαθε από e-mail δασκάλων που της έγραφαν πόσο την απόλαυσαν.

Ο Άλεκ δεν έχει προς το παρόν κορίτσι και στο βιβλίο του γράφει πως είναι καλύτερα να μην ερωτευτείς τουλάχιστον ώς το Γυμνάσιο. Τα ραντεβού- τα ορίζει ως έξοδο για δείπνο χωρίς τους γονείς σου- είναι «για τους μεγάλους», τους 15άρηδες ή 16άρηδες. «Μερικές φορές καταφέρνεις να αρέσεις σ΄ ένα κορίτσι και μετά εκείνο σε παρατάει», σημειώνει. «Ε λοιπόν, η ζωή είναι σκληρή, προχώρα!».

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Δεκ 11 2008

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Δίχτυ σκοτεινών αλιέων το Διαδίκτυο

Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι εξερευνητής, εφευρέτης και ταχυδακτυλουργός. Αγαπημένο του στέκι είναι «το δάσος με τις πασχαλιές και τις πασχαλίτσες στο Νησί των Πυροτεχνημάτων». Αν δεν ήταν ο Ευγένιος Τριβιζάς, θα ήθελε να είναι χρυσόχαρτο τυλιγμένο γύρω από ένα σοκολατάκι. Τους πολιτικούς τους βλέπει σαν «ζογκλέρ μελάτων αβγών με κρίση λόξυγκα» και την παγκόσμια οικονομική κρίση «σαν ορδές αερικών σε αέρα κοπανιστό». Εγκληματολόγος και συγγραφέας, ένα πρόσωπο με δύο διαφορετικές ταυτότητες.

Είναι καθηγητής της Συγκριτικής Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου Reading της Αγγλίας και ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνες συγγραφείς. Το βιβλίο του «Τα τρία μικρά λυκάκια» αναδεικνύεται σε διεθνές μπεστ σέλερ, μεταφράζεται σε 17 γλώσσες και περιλαμβάνεται στη συλλογή Heinemann των δέκα καλύτερων κλασικών εικονογραφημένων βιβλίων όλων των εποχών. Εχει ανακαλύψει τη Φουρφουμβέργη, το Πιπερού, το Αβγατηγανιστάν, τη Φρουτοπία, το Κουφέιτ, το Χασμουριστάν, το Ξεκουρδιστάν, το μαλμελαδίρ, τη χώρα των χαμένων χαρταετών, το Γαλαξία των λεγεώνων.

Οι σπαρταριστές περιπέτειες του Τριβιζά φέρνουν συχνά τον αναγνώστη σε επαφή με τις σκοτεινότερες πλευρές της ζωής. Στους «Σαράντα εφιάλτες» τα τρομακτικά όνειρα και οι πρωτόγονοι φόβοι της νύχτας μετουσιώνονται σε ένα ανεμοστρόβιλο έμμετρου λόγου. Η σάτιρα κατά της βίας του πολέμου βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών παραμυθιών του. «Ο πόλεμος είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που μπορεί κανείς να διαλογιστεί. Ολα τα άλλα ακόμα και τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα ωχριούν μπροστά στα εγκλήματα των πολεμοκάπηλων». Με έμμεσο τρόπο προσπαθεί να περάσει στα παιδιά αντιπολεμικά μηνύματα. Επειδή ο κραυγαλέος διδακτισμός απωθεί το παιδί, στο βιβλίο του «Η φάλαινα που τρώει τον πόλεμο» για παράδειγμα ο αναγνώστης διασκεδάζει με τη φάλαινα που τρώει με φόρα αεροπλανοφόρα, γελάει με τους σαλπιγκτές που παίζουν τελίτσες στις καταπακτές, διασκεδάζει με τους στρατηγούς που μασκαρεύονται σε μπαλαρίνες και έμμεσα προσλαμβάνει το αντιπολεμικό μήνυμα.

Στον «Πόλεμο της ωμεγαβήτας» πάλι, το ωμέγα, ένας ωμεγαλομανής ηγέτης, παρασύρει τα υπόλοιπα γράμματα σε μια σειρά κατακτητικών πολέμων, με στόχο να αφήσει τις υπόλοιπες αλφαβήτες του κόσμου αγράμματες. Τα παιδιά, όμως, αγαπούν να παίζουν πόλεμο. «Για τα περισσότερα παιδιά τα οποία δεν έχουν βιώσει τη φριχτή πραγματικότητα, ο πόλεμος είναι κάτι μεταξύ συναρπαστικού παιχνιδιού και ηρωικής περιπέτειας. Θα τολμούσα να πω ότι για πολλά μικρής ηλικίας παιδιά ο πόλεμος είναι χαρτοπόλεμος με άλλα μέσα. Αυτό οφείλεται στο ότι μεγαλώνουν με διάφορα φανταχτερά παιχνίδια, ηλεκτρονικά και μη, που τους προσφέρουν μια αντισηπτική εκδοχή του αποτρόπαιου αυτού μακελειού».

Τα σημερινά πιτσιρίκια δεν παίζουν πια τόσο, αλλά κάθονται με τις ώρες μπροστά από τον υπολογιστή ή την τηλεόραση. «Πιστεύω ότι αποτελούν υποκατάστατα ποιοτικής επικοινωνίας των παιδιών με τους γονείς τους, με τοξικά ενδεχομένως αποτελέσματα. Η τηλεόραση μπορεί να γίνει τηλεβόραση και να καταβροχθίσει τα παιδιά και το Διαδίκτυο δίχτυ σκοτεινών αλιέων». Ο Ευγένιος ζει στο Νησί των Πυροτεχνημάτων με τον παπαγάλο του τη Σίνθια, τον άσπρο ελέφαντα τον Πουκιπόν, τον Οράτιο το αόρατο πράσινο καγκουρό, τον Πελέ τον ταχυδρομικό πελεκάνο, τον Παντελή τον απότομο ιπποπόταμο και τη Λιλή την παρδαλή λεοπάρδαλη. Κάθε τόσο μαζί με τους φίλους του τον καπετάνιο Βαρθολομαίο Μπορφίν και τον Αλέξη Πτωτιστή ταξιδεύουν στα πέρατα του κόσμου, σώζουνε πριγκίπισσες από δράκους και δράκους από πρίγκιπες και προσπαθούν να βρούνε το χαμένο όγδοο χρώμα του ουράνιου τόξου. Ποιος είναι ο στόχος του συγγραφέα, τι θέλει να προσφέρει στα παιδιά με τα παραμύθια του; «Το κουράγιο να πολεμάνε τους δράκους που θα τα απειλήσουν αργότερα στη ζωή τους και τη δύναμη να αντιστέκονται στα τέρατα που θα προσπαθήσουν να τα καταδυναστεύσουν. Την πίστη ότι όλα είναι δυνατά, την πεποίθηση ότι πάντα υπάρχει ελπίδα».

Το παραμύθι: Ο λαγός και η σούπερ χελώνα

paramuthi_tribiza_98.jpg

Μια φορά κι έναν καιρό
Λέει η χελώνα στο λαγό:
– Αισθάνομαι ψηλά
το ηθικό μου
Σε προκαλώ σε αγώνα δρόμου!
Από σένα πιο γρήγορα
θα τρέξω
Θα σε νικήσω μια κι έξω!
Ξεραίνεται στα γέλια ο λαγός
– Τι ?ναι αυτά που τσαμπουνάς
Μου φαίνεται ότι ξεχνάς
Οτι από τα ζώα τα άλλα
Εγώ υπερέχω στην πιλάλα!
Χωρίς καθόλου να ιδρώσω
Ανετα, χελώνα μου, Θα σε κατατροπώσω!
– Αυτό, φίλε, θα το δούμε.
Τα αποτελέσματα Ποτέ δεν πρέπει Να προεξοφλούμε!
Το επόμενο πρωί
Περήφανα δηλώνει
Η χελώνα στην αφετηρία
-Σήμερα θα γράψω ιστορία!
Ο διαιτητής σφυρίζει!
Ο αγώνας τρεξίματος αρχίζει!
Τρέχει, τρέχει ο λαγός
Φουριόζος και γοργός,
Αλλά πιο γρήγορα Τρέχει η χελώνα
Και κερδίζει τον αγώνα!
Φασαρία, σαματάς
Αναβοσβήνουνε τα φλας
Της περνάνε στο λαιμό
Ενα μετάλλιο χρυσό
Ο κόσμος τη χειροκροτάει
Τη φιλάνε όλοι χιαστί
Είναι η χελώνα ευτυχισμένη Είναι η χελώνα γελαστή!
Οι άλλες οι χελώνες Της στήνουν ανδριάντα
Κι όπου πηγαίνει Τη συνοδεύει μια μπάντα
Που παίζει εμβατήρια
Και τα πλήθη της φωνάζουν
– Μπράβο! Ζήτω! Εύγε και συγχαρητήρια!
Και σα να μην έφτανε αυτό,
Την άλλη μέρα νικάει η χελώνα
Σε αγώνα άλματος Ενα καγκουρό
Και για τα ψάρια – Τι όνειδος και καταισχύνη-
Νικάει σε αγώνα κολύμβησης Ενα αστραφτερό δελφίνι!
Οι επιτυχίες της δεν έχουν τέλος
Στην τοξοβολία Πετυχαίνει διάνα Με το πρώτο βέλος
Στην ξιφασκία νικάει ένα ξιφία Και εν μέσω ιαχών
Νικάει ένα ρινόκερο Στο άθλημα άρσεων βαρέων
Συμμετέχει σε κάθε σπορ
Σπάει όλα τα ρεκόρ
Από νίκη σε νίκη πάει
Νικάει από δω, από κει νικάει
Μαζεύει μετάλλια Χρυσά και ασημένια,
Και σπάνια διάκριση Σαράντα διαμαντένια!
Αλλά σε ένα μήνα
Πέφτει η χελώνα Αρρωστη βαριά
Με συμπτώματα φριχτά!
Βογκάει και αγκομαχά Στενάζει και μουγκρίζει
Το καβούκι της ραγίζει
Οτι θα ζήσει για πολύ Παύει να ελπίζει
Τις χελώνες τις άλλες Γύρω της καλεί
Και με δυσκολία ψιθυρίζει – Δεν θα ζήσω για πολύ
Προτού αφήσω όμως Την τελευταία μου πνοή
Ναι, προτού την τελευταία μου Πνοή, συντρόφισσες, αφήσω
Εχω κάτι να ομολογήσω
-Ηθελα τόσο, μα τόσο να νικήσω Και όλες τις χελώνες να δοξάσω
Που τις συνέπειες Χωρίς να λογαριάσω.
Θεώρησα σωστό Να πάρω ένα ισχυρό Σούπερ αναβολικό
Και μετά -γκλουπ, γκλουπ, γκλουπ Αλλα δώδεκα να καταπιώ!
– Ναι, τα αναβολικά Είναι χρήσιμα και βολικά,
Αλλά τα πληρώνεις ακριβά! Για αυτό, φίλες μου, σας συνιστώ
Να τρώτε μόνο γρασιδάκι Νόστιμο και δροσερό!
Οσο για τα δάφνινα στεφάνια Είναι φρούδες εμπειρίες,
Γίνονται μια μέρα Στεφάνια για κηδείες
Αυτά είπε η χελώνα, Αφησε την τελευταία της πνοή
Κι οι άλλες οι χελώνες Πέσανε σε μεγάλη συλλογή
Οσο για την μπάντα
Εκανε στην πάντα.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΤ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Δεκ 11 2008

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

Οι περισσότερες ώρες με τον μπαμπά αυξάνουν την εξυπνάδα και τις πιθανότητες επιτυχίας του παιδιού

Κάτω από: Γενικά,Κοινωνικά

    Όσο πιο πολύ χρόνο αφιερώνει ένας πατέρας στα παιδιά του και όσες περισσότερες προσπάθειες καταβάλλει γι? αυτά, τόσο αυξάνει τις πιθανότητές τους να γίνουν πιο έξυπνα και επιτυχημένα, σύμφωνα με νέα έρευνα του ψυχολόγου Ντάνιελ Νετλ του βρετανικού πανεπιστημίου του Νιούκασλ. Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Evolution and Human Behavior» (Εξέλιξη και Ανθρώπινη Συμπεριφορά), σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία New Scientist, δείχνει επίσης ότι οι πιο μορφωμένοι μπαμπάδες έχουν ακόμα πιο θετική επίδραση στα παιδιά τους σε σχέση με τους λιγότερο μορφωμένους – όταν οι υπόλοιπες συνθήκες του περιβάλλοντος είναι ίδιες. «Το θέμα δεν είναι απλώς να υπάρχει ένας μπαμπάς τριγύρω, αλλά τι είδους μπαμπάς είναι αυτός», δήλωσε ο Νετλ, που ανέλυσε πορίσματα ερευνών για πάνω από 10.000 παιδιά στη Βρετανία και για χρονική περίοδο πάνω από μισό αιώνα.   Στην ηλικία των 11 ετών, παιδιά με πατέρες που ασχολούνταν πολλές ώρες μαζί τους, είχαν εμφανώς υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης (IQ), κατά μέσο όρο, σε σχέση με τα παιδιά που οι πατέρες ήσαν λίγο-πολύ απόντες. «Η διαφορά στο δείκτη νοημοσύνης δεν είναι αμελητέα, π.χ. μόνο μισή μονάδα, αλλά είναι λίγες μονάδες», τόνισε ο Νετλ. Τα αγόρια εμφανίζονται να επωφελούνται περισσότερο, σε σχέση με τα κορίτσια, από την πατρική παρουσία και στήριξη.   Πάντως η έρευνα διαπίστωσε ότι η πατρική συμβολή φαίνεται να εξαντλείται κάποια στιγμή μέσα στο χρόνο. Έτσι, στην ηλικία των 42 ετών, τα παιδιά που είχαν «σούπερ-μπαμπάδες» (μορφωμένους, ενεργητικούς και άμεσα συμμετέχοντες στη διαπαιδαγώγηση) δεν εμφάνιζαν πια περισσότερη κοινωνική ανοδική κινητικότητα σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά.
Πηγή: ΑΠΕ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Νοέ 08 2008

Άρθρα του/της ΑΡΓΥΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ

«Η Μαύρη Αμερική» Οπρα Γουίνφρεϊ

Κάτω από: Γενικά

obama_oprah_98.jpg

Εκπρόσωπος, τις τελευταίες δεκαετίες, του success story των Αφροαμερικανών είναι η Οπρα Γουίνφρεϊ. «Οταν ήμουν εκεί γύρω στα 20 και κάτι, είχα ένα φίλο που μου ?λεγε και μου ξανάλεγε: ?Το πρόβλημα μ? εσένα είναι ότι νομίζεις πως είσαι κάτι το ιδιαίτερο?. Μόνο γι? αυτό τρελαίνομαι να ποζάρω στο εξώφυλλο του ??Vogue?? ή του ??Time??. Τελικά, το πιστεύω ότι η επιτυχία είναι η μεγαλύτερη εκδίκηση». Γεννημένη στο Koscuisko του Μισισίπι, η Οπρα πέρασε τα πρώτα έξι χρόνια της ζωής της στη φάρμα της γιαγιάς της και ακολούθησε τη συμβουλή που της έδινε: «Αφού δεν είσαι αρκετά όμορφη, καλό θα ήταν να γίνεις έξυπνη». Τα χρόνια της εφηβείας ήταν δύσκολα. Βιασμός, συστηματική σεξουαλική κακοποίηση.

Η Οπρα ξόρκισε όμως τα φαντάσματα. Σήμερα η μεγάλη κυρία της αμερικανικής μικρής οθόνης έχει καθαρή αξία πολλών δισ. δολαρίων και φιγουράρει σταθερά κάθε χρόνο στη σχετική λίστα των πλουσίων του περιοδικού «Forbes». Αν και οι μετρήσεις τηλεθέασης του «The Oprah Winfrey Show» έχουν πέσει, η ικανότητά της να πλουτίζει μοιάζει να είναι αλεξίσφαιρη? Τα συμβόλαιά της είναι πάντα «χρυσά» και οι δραστηριότητές της της αποφέρουν περισσότερα από 270 εκατ. δολάρια ετησίως. Η Οπρα Γουίνφρεϊ ήταν το «αγρίμι» που έδωσε νόημα με τον πιο λαμπερό τρόπο σε αυτό που αποκαλείται american dream. Εγινε δεκάδες φορές εξώφυλλο στα περιοδικά, ανήκει στις 100 ισχυρότερες προσωπικότητες της σόουμπιζ και κατάφερε να γίνει η σιδηρά κυρία των ηλεκτρονικών media, μια κυρία που στάθηκε από την αρχή στο πλευρό του Μπαράκ Ομπάμα στέλνοντας το μήνυμα «ψήφος για την αλλαγή». Το όνομά της έπαιξε ακόμη και στις υποψηφιότητες για την αντιπροεδρία των Δημοκρατικών, όμως η Οπρα δεν είχε λόγους να ασχοληθεί με την πολιτική, τουλάχιστον όχι από αυτή τη θέση.

www.e-tipos.com

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

« Νεώτερα Άρθρα - Παλιότερα Άρθρα »