«

»

Φεβ 14 2014

Ἐκδρομὴ στὴν Ἐλευσίνα

ΓΡΑΦΕΙ: Η ΙΩΑΝΝΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ-ΔΟΥΚΟΥΜΕ

DSC_0423

Τὴν Παρασκευὴ 14 Φλεβάρη ὁμάδα περίπου 70 μαθητῶν τοῦ σχολείου μας ἐπισκέφθηκε τὴ βιομηχανοποιημένη πόλη τῆς  Ἐλευσίνας. Πολὺ ἄσχημη πόλη, ἄναρχα δομημένη ὅπου κυριαρχεῖ ἡ ἀποπνικτικὴ μυρωδιὰ τῶν διυλιστηρίων. Ἐκεῖ, ὑπάρχει ὡστόσο ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῆς Ἐλευσίνας ὅπου πραγματοποιοῦνταν κατὰ τὴν ἀρχαιότητα τὰ ἐλευσίνια μυστήρια. Παρόντες ἦσαν οἱ καθηγητὲς κα Μαραγκοῦ καὶ κ.Μέσκος, ἡ πρώτη καθὼς διδάσκει φιλοσοφία καὶ ἔχει ἀναφερθεῖ πολλὲς φορὲς στὰ ἐλευσίνια μυστήρια καὶ ὁ δεύτερος λόγω τοῦ project ποὺ εἶχε ἀνελάβει τὸ Α’Τετράμηνο στὴν Α’Λυκείου μὲ τίτλο «Μυστήρια καὶ Τελετουργίες ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ἕως σήμερα» , καθὼς ἐπίσης ἡ κα Ἀλεξάνδρου, ἡ κα Γεωργάτου, ὁ κ. Καραφωτιᾶς καὶ ἡ κα Τσίκιζα.

Οἱ μαθητὲς παρακολούθησαν μὲ ἐνδιαφέρον τὴν ὀργανωμένη ξενάγηση καὶ ἔμαθαν ἀρκετὰ νέα πράγματα, ὄντας βέβαια οἱ περισσότεροι ἤδη ἀρκετὰ ἐνημερωμένοι χάρη στὸ μάθημα τῆς Φιλοσοφίας καὶ τὸ project τῶν μυστηρίων καὶ τῶν τελετουργιῶν. Κανεὶς δὲ γνωρίζει τί ἀκριβῶς συνέβαινε κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ἐλευσίνιων μυστηρίων καθὼς ἀπαγορευόταν αὐστηρὰ καὶ τιμωρεῖτο τὸ νὰ μιλήσει κάποιος μύστης σχετικὰ μὲ τὰ ὅσα εἶδε καὶ ἔμαθε. Παρ’ὅλα αὐτὰ μᾶς εἶναι γνωστὰ κάποια ἀπὸ τὰ στάδια τῆς τελετουργίας.

Ἡ λέξη Ἐλευσίνα προέρχεται ἀπὸ τὸν μέλλοντα τοῦ ῥ.ἔρχομαι, «ἐλεύσομαι», καὶ σημαίνει θὰ φτάσω. Τὸ ποῦ ἀκριβῶς ἔφταναν οἱ συμμετέχοντες μόνο οἱ ἴδιοι τὸ γνωρίζουν, πάντως μυοῦνταν σὲ κάποια ἀλήθεια. Ὁ δρόμος ποὺ ἀκολουθοῦσαν οἱ μύστες προκειμένου νὰ καταλήξουν στὸν ἱερὸ χῶρο ἦταν ἡ Ἱερὰ Ὁδὸς ποὺ ξεκινοῦσε ἀπὸ τὸ ἄστυ, τὴν Ἀθήνα, καὶ κατέληγε στὸ Θριάσιο Πεδίο ὅπου τελοῦνταν τὰ ἐλευσίνια μυστήρια. Εἶναι γνωστό, ὅτι θυσιάζονταν χοῖροι καὶ ἡ σάρκα τους παρέμενε στὴ γῆ ὥστε νὰ φτάσει στὸν θεό, τοῦ Κάτω Κόσμου, Πλούτωνα σὲ ἀντίθεση μὲ θυσίες πρὸς ἄλλους θεοὺς ὅπως ὁ Δίας ποὺ θεωροῦσαν πὼς κατοικοῦσε στὸν οὐρανὸ καὶ γιὰ αὐτὸ τὸν λόγο ἐφόσον μόνο οἱ καπνοὶ ποὺ ἀναδύονταν ἀπὸ τὴν καύση ἔφταναν στοὺς οὐρανούς, ἡ σάρκα στὴ συνέχεια καταναλωνόταν. Ἐπισκεφθήκαμε ἐπίσης τὸ μουσεῖο τῆς  Ἐλευσίνας θαυμάζοντας διάφορα ἐκθέματα.

Ὅσοι ἐπισκεφθήκαμε τὴν Ἐλευσίνα εἶμαι σίγουρη πὼς περάσαμε ὑπέροχα. Ὑπέροχα πέρασαν βέβαια καὶ οἱ ὑπόλοιποι μαθητὲς τοῦ σχολείου ποὺ προτίμησαν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὸ Θησεῖο, τὸ Θησεῖο, ὅμως, μπορεῖ νὰ τὸ ἐπισκεφθεῖ ὁ κάθε Ἀθηναῖος ὅποτε τὸ ἐπιθυμήσει. Θεωρῶ ὅτι θὰ ἦταν ὡραῖο νὰ ἐπισκεφτόμαστε μὲ τὸ σχολεῖο συχνότερα ἀρχαιολογικοὺς χώρους καὶ μουσεῖα ἀντὶ νὰ πηγαίνουμε περιπάτους σὲ σινεμὰ καὶ χώρους ἀναψυχῆς. Σίγουρα καὶ αὐτὰ ὄμορφα εἶναι, ὅμως τὴ στιγμὴ ποὺ ἄνθρωποι ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμο ἐπισκέφτονται τὴ χώρα μας γιὰ νὰ θαυμάσουν τὰ μνημεῖα της, εἶναι στενάχωρο πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς νὰ μὴν ἔχουμε ἐπισκεφθεῖ οὔτε τὸ Μουσεῖο τῆς Ἀκρόπολης…

Αφήστε μια απάντηση

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων