«

»

Νοέ 12 2012

Η Βιβλιοθήκη του σχολείου μας

ΓΡΑΦΕΙ: Η ΑΘΗΝΑ-ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΜΕΛΑ.

Στο σχολείο μας, δίπλα στο αμφιθέατρο υπάρχει και ένα άλλο δωμάτιο, αρκετά ευρύχωρο και πολύ όμορφο. Πρόκειται για τη σχολική βιβλιοθήκη, για την οποία θα πρέπει να είμαστε πολύ περήφανοι. Φιλοξενεί στα ράφια της πολλά βιβλία, περισσότερα από μια συνηθισμένη βιβλιοθήκη του είδους της. Το είδος των βιβλίων ποικίλει: Μπορεί κανείς να βρει μυθιστορήματα και ποιητικές συλλογές, βιβλία πληροφορικής, θεολογικά, ιστορικά, βιβλία σχετικά με τη φυσική, τα μαθηματικά, τη βιολογία, τις τέχνες, καθώς επίσης λεξικά και εγκυκλοπαίδειες. Σημαντικό είναι επίσης να αναφέρουμε ότι η ταξινόμησή τους είναι υποδειγματική. Ακολουθεί το δεκαδικό ταξινομικό σύστημα Dewey, το οποίο επιτρέπει την θεματική ταξινόμηση των βιβλίων και την εύκολη πρόσβαση σε αυτά.

Ακόμη, στο χώρο υπάρχουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές με πρόσβαση στο διαδίκτυο. Είναι ένας άρτια εξοπλισμένος χώρος για να αναζητήσει κανείς πληροφορίες, να βρει κάποιο βιβλίο που ήθελε από καιρό να διαβάσει και να το δανειστεί, ή ακόμη και να το διαβάσει σε αυτόν το χώρο. Ας μην ξεχνάμε ότι δεδομένων των οικονομικών συνθηκών δεν ξοδεύουμε όσα ξοδεύαμε παλιότερα, άρα περιορίζεται και η κατανάλωσή μας στα βιβλία. Όταν όμως υπάρχει μια τέτοια βιβλιοθήκη, η ανάγκη της ανάγνωσης ικανοποιείται χωρίς κανένα οικονομικό κόστος.

Το λυπηρό είναι ότι ενώ πρόκειται για μια πλήρη βιβλιοθήκη με όλα τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται παραπάνω, η λειτουργία της δεν είναι επαρκής και σταθερή. Δεν λειτουργεί συγκεκριμένες μέρες και ώρες και δεν μένει ανοιχτή ποτέ για πάνω από 3 ώρες συνεχόμενα. Επίσης δεν είναι διαθέσιμη εκτός σχολικού ωραρίου. Αυτό καθιστά δύσκολη την εκμετάλλευσή της από τους μαθητές, αφού οι μόνες ώρες που μπορούν να την επισκεφθούν είναι στα διαλείμματα και σε ώρες κενών που τυχαίνει να είναι ανοιχτή. Είναι μεγάλο κρίμα να υπάρχει ένας τέτοιος εκπληκτικός χώρος και να μένει ανεκμετάλλευτος.

Το ιδανικό θα ήταν η βιβλιοθήκη να έμενε ανοιχτή σε όλη τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου και όσο πιο πολλές ώρες γίνεται μετά από το τέλος του. Έτσι θα ήταν εφικτό για τους μαθητές που έχουν αναλάβει για παράδειγμα μια ερευνητική εργασία να παραμείνουν στο σχολείο μετά το πέρας των μαθημάτων προκειμένου να αναζητήσουν πληροφορίες από τις πολλαπλές πηγές που υπάρχουν εκεί. Ακόμη, οι μαθητές που έχουν εξάωρο αλλά την όγδοη ώρα παρακολουθούν κάποιον όμιλο θα μπορούσαν να απασχολούνται διαβάζοντας στη βιβλιοθήκη. Γενικά οι δυνατότητες χρησιμοποίησης μιας τέτοιας βιβλιοθήκης είναι άπειρες.

Ποιος ο λόγος λοιπόν να μένει έτσι, ενώ μπορεί να αξιοποιηθεί με τόσους τρόπους;

Γιατί να μην υπάρχει προσωπικό ειδικά εκπαιδευμένο, το οποίο θα την κρατά ανοιχτή, θα τη συντηρεί και θα τη φροντίζει; Πόσο τελικά κοστίζει μια ανοιχτή βιβλιοθήκη, και πόσα χάνονται σε ευκαιρίες μόρφωσης, όταν αυτή παραμένει κλειστή;

Αφήστε μια απάντηση

Top
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων