«

»

Μαΐ 10 2012

Δημήτρης Χονδροκούκης, ο «χρυσός» αθλητής. Μία συνέντευξη

ΓΡΑΦΕΙ: Η ΙΩΑΝΝΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ.

Ο Δημήτρης Χονδροκούκης είναι ο «χρυσός» αθλητής μας ο οποίος κατέκτησε την πρώτη θέση στην Κωνσταντινούπολη στο άλμα εις ύψος καταφέρνοντας να υπερπηδήσει τα 2,33 μέτρα! Είναι ένα νέο παιδί, με όνειρα για το μέλλον, το οποίο προκάλεσε τη συγκίνηση και το θαυμασμό μας. Στις μέρες μας δύσκολα βρίσκεις ανθρώπους με ήθος και ο Δημήτρης είναι ένας από αυτούς. Τον ευχαριστώ ολόψυχα για τη συνέντευξη που μου έδωσε για την εφημερίδα του σχολείου.

-Πόσο καιρό ασχολείστε με τον αθλητισμό;

Με τον αθλητισμό ασχολούμαι πολλά χρόνια. Ξεκίνησα από 4η δημοτικού σε ηλικία 9 ετών να αθλούμαι κάνοντας, όχι στίβο όπως πολλοί θα περιμένατε, αλλά μπάσκετ. Αθλητής σε μια τοπική ομάδα της Γλυφάδας όπου και μένω, του ΑΝΟΓ, έκανα μπάσκετ μέχρι και την πρώτη γυμνασίου. Ήταν τότε που με την παρότρυνση του πατέρα μου, γυμναστής στο επάγγελμα και παλιός αθλητής του άλματος εις ύψος, μπήκα στο δρόμο του στίβου και πιο συγκεκριμένα στο άλμα σε ύψος.

– Το περιμένατε ότι μία μέρα θα γινόσασταν παγκόσμιος πρωταθλητής;

Όχι. Όσο περίεργο και αν φαίνεται δεν είχα στο μυαλό μου ότι θα έφτανα να πάρω ένα μετάλλιο ακόμα και όταν ήμουν πριν τον αγώνα. Άρχισα να το συνειδητοποιώ μετά το νικητήριο μου άλμα στα 2.33μ. και αφού έβλεπα έναν-έναν τους αντιπάλους μου να χάνουν το ύψος αυτό.

– Τι άλλα όνειρα έχετε για το μέλλον σας;

Τα όνειρα μου δεν περιορίζονται μόνο στο αθλητικό κομμάτι αλλά και στο επαγγελματικό. Θέλω να πάρω το πτυχίο μου και να ασχοληθώ για μερικά ακόμα χρόνια με τον αθλητισμό. Όταν πια σταματήσω τον αθλητισμό, θα ήθελα να συνεχίσω με τις σπουδές μου και να κάνω ένα μεταπτυχιακό. Ονειρεύομαι τον εαυτό μου ως ένα καταξιωμένο επιστήμονα στο χώρο της πληροφορικής.

– Πώς επηρέασε το γεγονός ότι ο πατέρας σας είναι προπονητής την πορεία σας και την εξέλιξή σας στον αθλητισμό;

Όπως προανέφερα ο πατέρας μου ήταν αυτός που μου γνώρισε το στίβο. Δεν ξέρω αν τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί με αυτό τον τρόπο, αν δεν ήταν αυτός. Το ότι ο πατέρας μου είναι προπονητής μόνο καλά έχει να μου δώσει, αφού δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην προπόνηση μου. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα ευελιξίας και προσαρμογής του προγράμματος προπόνησής μου στο πρόγραμμα της σχολής μου. Γι’ αυτό το λόγο έχω καταφέρει να τα συνδυάσω αρκετά καλά και τα δύο. Διαφορές υπάρχουν ανάμεσά μας, αλλά σπάνια και όχι πολύ έντονες.

– Έχετε στερηθεί πράγματα λόγω του αθλητισμού;

Δυστυχώς ή ευτυχώς ο πρωταθλητισμός δεν περιορίζεται μόνο στο γήπεδο την ώρα της προπόνησης, αλλά είναι τρόπος ζωής. Έχω στερηθεί πράγματα τόσο σε επίπεδο ψυχαγωγίας και διασκέδασης, όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Το πρόγραμμά μου δεν μου επιτρέπει να διασκεδάζω όπως διασκεδάζουν τα παιδιά της ηλικίας μου.

– Τι πιστεύετε ότι προσφέρει ο αθλητισμός στον άνθρωπο;

Ο αθλητισμός είναι μια αξία διαχρονική, η οποία στις μέρες μας έχει υποτιμηθεί και αμφισβητηθεί. Ο άνθρωπος πλάθεται τόσο σωματικά, όσο και πνευματικά. Γίνεται δυνατότερος στο σώμα και στην ψυχή. Ανακαλύπτει τις δυνατότητές του, μαθαίνει να αγωνίζεται, να κερδίζει, αλλά και να χάνει και να μην το βάζει κάτω στην αποτυχία. Μαθαίνει να σέβεται τον αντίπαλο και να αγωνίζεται με ήθος.

– Ποια είναι η γνώμη σας για τα αναβολικά;

Τα αναβολικά είναι ένα από τα μελανά σημεία του αθλητισμού. Καταργούν το ήθος και την εντιμότητα που έχει καλλιεργήσει ο αθλητισμός. Οι αθλητές στο βωμό της επιτυχίας και στη πεποίθηση ότι θα καταφέρουν κάτι καλύτερο, ενδίδουν στον «πειρασμό» των αναβολικών θέτοντας την υγεία τους σε κίνδυνο. Η κοινωνική κατακραυγή, ο οποία ακολουθείται στιγματίζει τον αθλητή σε όλη του τη ζωή και είναι ικανή να επηρεάσει μέχρι και την ψυχική του υγεία. Τέτοια γεγονότα έχουν απομακρύνει τον κόσμο από τον αθλητισμό κάνοντάς τον καχύποπτο και προκατειλημμένο.

– Εκτός από τον αθλητισμό έχετε και άλλα ενδιαφέροντα;

Αν και έχω περιορισμένο ελεύθερο χρόνο, μ’ αρέσει να τον περνάω ακούγοντας και παίζοντας μουσική. Οι γονείς μου, αν και γυμναστές στο επάγγελμα και οι δύο, με μύησαν από μικρό στον κόσμο της μουσικής. Έκανα μαθήματα αρμονίου για 5 χρόνια, ενώ μετά συνέχισα μαθαίνοντας μόνος μου κιθάρα, την οποία παίζω τα τελευταία 7 χρόνια.

– Ποια είναι η αίσθησή σας για την ελληνική αποστολή στους Ολυμπιακούς Αγώνες; Θα έχουμε διακρίσεις;

Είναι δύσκολο να κάνει κανείς προβλέψεις για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μιας και είναι η κορυφαία αθλητική διοργάνωση. Υπάρχουν αθλητές, όπως η Νικόλ Κυριακοπούλου στο άλμα επί κοντώ, ο Κώστας Μπανιώτης στο άλμα σε ύψος και ο Λούης Τσάτουμας στο μήκος, οι οποίοι μπορούν όχι μόνο να περάσουν στον τελικό, το οποίο είναι ένα πολύ μεγάλο και δύσκολο επίτευμα, αλλά να κερδίσουν και μια καλή θέση σε αυτόν.

– Όταν φτάσετε σε μία ηλικία που δε θα μπορείτε να ασχολείστε πλέον με τον πρωταθλητισμό σκοπεύετε να ακολουθήσετε την πορεία του πατέρα σας και να γίνετε και εσείς προπονητής;

Αν και είναι σύνηθες φαινόμενο ένας αθλητής όταν σταματάει την αθλητική του καριέρα να ασχολείται με την προπονητική, εμένα δε θα με ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Θα ήθελα να ασχοληθώ με το αντικείμενο των σπουδών μου, όπως προανέφερα.

– Εντυπωσιαστήκαμε από τις δηλώσεις του πατέρα σας κατά την επιστροφή σας στη χώρα. Εκφράζουν και τις δικές σας απόψεις; Έχετε να πείτε κάτι πάνω σε αυτό;

Ο πατέρας μου με τη δήλωση που έκανε, ότι κανένας πολιτικός δεν αξίζει να έρθει να συγχαρεί κανένα αθλητή, εξέφρασε το θυμό του για τους πολιτικούς που προσπαθούν να επωφεληθούν από τις επιτυχίες χωρίς να έχουν συμβάλει καθόλου σε αυτές. Αυτό με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Όπως και στον αθλητισμό ο καθένας ανταμοίβεται ανάλογα με τη δουλειά που έχει κάνει.

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων