Στην ησυχία μιας τάξης την ώρα πρωινού
όπου οι ψίθυροι χορεύουν με τις ηλιαχτίδες
κι οι λέξεις κυλούνε σαν ποτάμι στον χρόνο
ένα ατελείωτο ποτάμι, που χαράζει μονοπάτια σε ψυχές
Δάσκαλοι, αστέρες που οδηγούν
που φωτίζουν τους ίσκιους
ανθίζοντας τους σπόρους των δυνάμεων
περιμένοντας για την άνοιξη
Μαζί ανεβαίνουμε,
τα χέρια ενωμένα προς την εξερεύνηση
αγκαλιάζοντας την πρόκληση,
βρίσκοντας δύναμη στο μαζί
δημιουργώντας έναν κόσμο από ορίζοντες ανοιχτούς
Ας γιορτάσουμε λοιπόν αυτό το ταξίδι
για μάθηση, για όνειρα
για την πιθανότητα να αλλάξουμε ταξιδεύοντας
να θεριέψουν τους πόθους
και να φωτίσουμε το δρόμο για όσους έρχονται μετά.
Ευάγγελος Ρουσσάκης
