Feed
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για την κατηγορία 'Πολιτι(εια)κά/Politics'

Ο τόπος μας

Ο τόπος μας
Γιάννης Ρίτσος

Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας —
φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες, λιόδεντρα.
Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ’ αλέτρι
καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππουλή τα ρούχα
τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Οι μέρες μας
παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες.
Κάτω απ’ τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο.
Ο πετεινός στο φράχτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ’ ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε
το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ’ ανώφλια
είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ’ τα κεριά του Πάσχα —
μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι
γυρίζοντας απ’ την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος
με υπομονή και περηφάνεια. Κάθε νύχτα απ’ το ξερό πηγάδι
βγαίνουν τ’ αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.

Κεχριές, Ιούλιος 2020

Η Μάρω Παρασκευούδη μού ζήτησε να μιλήσω για τις αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Λυκείου σε ό,το αφορά τις τέχνες στην εκπαίδευση. Η τοποθέτησή μου γράφτηκε με το νου στο πλαίσιο των διεθνών εξελίξεων. Διαβάστε εδώ όλο το άρθρο «Έχει, τελικά, σημασία να διδάσκονται καλλιτεχνικά στο σχολείο;»

Μια κάποια ατζέντα

Την εβδομάδα από τις 25-31 Μαΐου 2020 γιορτάστηκε η Παγκόσμια Εβδομάδα Τεχνών στην Εκπαίδευση, μια πρωτοβουλία της Unesco και του World Alliance for Arts Education. Στο διαφημιστικό βίντεο Why Arts Education matters διαβάζουμε «We all have an artistic soul». Ας ξεκινήσουμε από κει.

Δεν είμαστε όλοι καλλιτέχνες, αλλά γεννιόμαστε δημιουργοί. Η παιδεία και ό,τι μας διαμορφώνει στόχο έχει να φέρει τη δημιουργικότητα στο προσκήνιο της ζωής. Τη δημιουργικότητα, όμως, όπως επισημαίνει ο Ken Robinson, που συνεργάζεται με τη νοημοσύνη, που δεν περιορίζεται στις τέχνες αλλά τέμνει εγκάρσια όλο το εκπαιδευτικό πρόγραμμα μιας χώρας, που θέτει σε εφαρμογή τη φαντασία ώστε να οδηγεί στη δράση και στην υπηρεσία του κοινού καλού.Το πιο πρόσφορο περιβάλλον είναι η καλλιτεχνική παιδεία.

Το 2010 στο Παγκόσμιο Συνέδριο στη Σεούλ συνοψίστηκαν οι αρχές και οι δράσεις για την ενίσχυση και εδραίωση των Τεχνών στην Εκπαίδευση (Seoul Agenda).  Δέκα χρόνια μετά ξεκινά, εν μέσω καραντίνας, συζήτηση για την εφαρμογή της Ατζέντας. Οι διαφορές μεταξύ ηπείρων είναι τεράστιες σε ό,τι αφορά την πρόσβαση των μαθητών στην καλλιτεχνική παιδεία, κυρίως στο δημόσιο σχολείο, και οφείλονται σε διαφορετικούς λόγους. Προέχει η ακαδημαϊκή αριστεία, οι τέχνες είναι πολυτέλεια, υπάρχει έλλειμμα στη χρηματοδότηση κ.λπ. Το αίτημα διεθνώς παραμένει ο εκδημοκρατισμός της εκπαίδευσης γενικά, η άμεση και ελεύθερη πρόσβαση στις τέχνες για όλους τους μαθητές ειδικά.

Είναι ένας αγώνας που πρέπει να συνεχιστεί, γιατί οι τέχνες δεν είναι για τους λίγους. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα συμμετοχής στην πολιτιστική και καλλιτεχνική ζωή βάσει της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Στην Ελλάδα, όμως, άλλη ατζέντα ισχύει. Ο διεθνής διάλογος δεν είναι έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Στα καθ’ ημάς, απλώς δεν ήταν δημοφιλές μάθημα. Όποιος επιθυμεί ας ασχοληθεί ιδιωτικά και επί πληρωμή. Θα καταλάβετε τι ακριβώς εξοβελίζεται από το Λύκειο στη χώρα μας αν δείτε το βίντεο της Παγκόσμιας Εβδομάδας. Καλή μας δύναμη.

Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος,

υπεύθυνη μαθητικού θεατρικού ομίλου

«Βλέμμα εφήβων»

2+2=5

Ο κορονοϊός βλάπτει σοβαρά την υγεία.

Και τις εργασιακές σχέσεις.

Και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Όχι, 2+2 δεν κάνουν 5, όταν με εγκαλείτε ότι δε στηρίζω τον χώρο όπου εργάζομαι πάνω από 20 χρόνια, με ατελείωτες ώρες εργασίας για εξωδιδακτικές δραστηριότητες, με μετρήσιμα αποτελέσματα. Συνιστώ βιταμίνη Β12 για τη μνήμη κι ένα ξεφύλλισμα του αρχείου.
Όχι, 2+2 δεν κάνουν 5, όταν διεκδικώ δεδουλευμένα μηνών κι εσείς παρουσιάζετε την απεργία μου ως παράνομη. Μετά από τόσα χρόνια, θα έπρεπε να διαβάζετε πιο προσεκτικά τον νόμο (σελ. 20).
Όχι, 2+2 δεν κάνουν 5, όταν μου υπενθυμίζετε την εντιμότητά σας απέναντί μου. Θα πρέπει να πω «ευχαριστώ» που οφείλετε να τηρείτε τη νομιμότητα; Ξαναδιαβάστε τον νόμο, αλλά όχι επιλεκτικά.
Όχι, 2+2 δεν κάνουν 5, όταν μου απευθύνεστε σαν να είμαι το παιδί της οικογένειας, το άτακτο παιδί της οικογένειας, το μεμονωμένο περιστατικό. Ξέρω ποια είναι η οικογένειά μου και πού βρίσκεται. Με εσάς έχω επαγγελματική σχέση, με υποχρεώσεις και δικαιώματα και από τις δύο πλευρές.
Όχι, 2+2 δεν κάνουν 5, όταν επικαλείστε «ατομική ευθύνη» και συλλογικότητα σε κρίσιμες στιγμές. Όταν διεκδικούνται τα αυτονόητα, δεν μπορούν να συμβαδίζουν και τα δύο.
Όχι, 2+2 δεν κάνουν 5, όταν επικαλείστε το θυμικό και το συναίσθημά μου, όταν θέλετε ν’ αποφασίσω κατά το δικό σας δοκούν παρουσιάζοντας το άσπρο μαύρο. Είμαι τέρας ψυχραιμίας. Το έχετε ζήσει, εκκωφαντικά, από κοντά. Και δεν έχω αχρωματοψία.
Και τέλος, όχι, συνάδελφε. 2+2 δεν κάνουν 5, όταν μου ακυρώνεις τον αγώνα, τη διεκδίκηση -που εν τέλει δεν αφορά εμένα προσωπικά-, αναπληρώνοντάς με τις μέρες της απεργίας μου. Κάνε μάθημα στις δικές σου τάξεις.

Εγώ θα συνεχίσω να είμαι συνεπής στις υποχρεώσεις μου.
Περιμένω το ίδιο κι από εσάς.

Περί τυφλότητος

«Ποτέ δεν μπορεί να ξέρει κανείς εκ των προτέρων για τι είναι ικανοί οι άνθρωποι, αν δώσουμε χρόνο στο χρόνο, ο χρόνος είναι που κυβερνά, ο χρόνος είναι ο συμπαίκτης που παίζει απ’ την άλλη πλευρά του τραπεζιού κι έχει στα χέρια του όλα τα χαρτιά της τράπουλας, εμάς το μόνο που μας μένει είναι να βρούμε και να ποντάρουμε στη ζωή, τη δική μας»

Ζοζέ Σαραμάγκου, Περί τυφλότητος

A man crosses an empty highway road on February 3, 2020 in Wuhan, China. Getty Images -https://www.businessinsider.com/wuhan-coronavirus-drone-video-abandoned-city-quarantine-2020-2

“Thou shalt not be indifferent”

Σ’ εσάς, που προχθές δεν ασχοληθήκατε με την εγκύκλιο, που την αποσιωπήσατε, που προτιμήσατε να πάτε τους μαθητές σας περίπατο, που στην πρωινή συγκέντρωση δε διαβάσατε το μήνυμα από το Υπουργείο, που δε βρήκατε δυο λόγια να συνοδεύουν την πρωινή σας προσευχή ή το μάθημά σας, που απαξιώσατε μια τέτοια ημέρα ιστορικής μνήμης την ώρα που η υφήλιος την τιμούσε, το λέω: Έχετε ευθύνη, όχι μόνο διοικητική.

Εγκύκλιος

Μήνυμα της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος

(Marian Turski urged the world to adopt an 11th commandment: “Thou shalt not be indifferent”)

Survivors call for end to world indifference at Auschwitz memorial

Marian Turski: ‘Do not be indifferent, otherwise you should not be surprised when another Auschwitz crashes down on us.’ Photograph: Markus Schreiber/AP

Καλεσμένη του 4ου Περιφερειακού Κέντρου Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕΚΕΣ) και της συντονίστριας, Γιούλης Χρονοπούλου, την Παρασκευή, 18/10/2019, είχα την ευκαιρία να συναντήσω και να συζητήσω με εκπαιδευτικούς γύρω από το θέμα της αξιοποίησης του θεάτρου τεκμηρίωσης στη διδακτική συγκρουσιακών ζητημάτων της Σύγχρονης Ιστορίας.

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον που δείξατε για το αντικείμενο και την ένταξή του σε άλλες πτυχές της σχολικής ζωής, εντός κι εκτός τάξης, και για τη θερμή ανταπόκρισή σας, Παρασκευή βράδυ στις 20.00.

Και τίποτα δε θα γινόταν χωρίς τη φιλόξενη διάθεση του 3ου Γυμνασίου Νέας Σμύρνης και της διευθύντριάς του, Αφροδίτης Σκούμπη.

Θα τα ξαναπούμε.

Εθνική περηφάνια

«Το Θέατρο διαλέγεται με την Ιστορία: από την αρχαία εποχή έως σήμερα»

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2019

«Πολυχώρος Πολιτισμού» του Δημοτικού Σχολείου Καρτερολίου-Μεσσήνη

προ-φεστιβαλική εκδήλωση-8ο  Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος

Αρχαία Μεσσήνη 2019

 

10:00-10:05 Καλωσόρισμα-Χαιρετισμοί

10:05-10:30 «Το θέατρο τεκμηρίωσης στην εκπαίδευση: με βλέμμα κριτικό στην Ιστορία»

Εισηγήτρια: Αναστασία Μερκούρη, Φιλόλογος Εκπαιδευτηρίων «Νέα Γενιά Ζηρίδη»

10:30-11:30 «Στην υπηρεσία της κατασκοπείας και από τις δύο πλευρές του Τείχους»

Εργαστήριο: Αναστασία Μερκούρη, Φιλόλογος Εκπαιδευτηρίων «Νέα Γενιά Ζηρίδη»

11:30-11:45 Διάλειμμα

11:45-11:55 «Η δραματοποίηση στη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας: καλές πρακτικές»

Εισηγητής: Δρ Ιωάννης Καρακατσιάνης, Φιλόλογος 7ου Γυμνασίου Καλαμάτας

11:55-12:15 Εργαστήριο: Δρ Ιωάννης Καρακατσιάνης, Φιλόλογος 7ου Γυμνασίου Καλαμάτας

12:15-12:30 «Μίμησις πράξεως. Από το θεατρικό κείμενο στη σκηνή»

Εισηγητής: Νίκος Φουσιάνης, Φιλόλογος ΓΕΛ Μεσσήνης

Fires in Attica-A personal call

Dear friends and colleagues,

Greece experiences devastating moments due to the fires in Attica resorts.

According to latest news 81 people are dead. There are still many others missing. DNA identification is taking place at the moment.

Volunteers help in any possible way exceeding their own limits.

Government has decided urgent supporting measures.

Praying for Greece is not enough.

There are still needs.

If you would like to help, the Red Cross has opened a bank account for the fire struck families http://www.redcross.gr/default.asp?pid=40&la=1&artId=1231

Eurobank Greece

GR6402602400000310201181388

Via e-banking deposit is easy and bank charges at very low cost (1 euro in EU countries)

You could contact the Red Cross for any inquiries at 00302103609825 & pr@redcross.gr

And Mrs Georgia Trisbioti, IFRC, at cell 0030 6971 809031

Please see documentation of the above

http://time.com/5349334/greece-wildfire-rescuers-search-casualties/

https://www.youtube.com/watch?v=aPROH7-lTv8

Thank you in advance.

The drawing by Tassos Anastassiou pictures an excruciating incident. 26 people were found charred together (they were having lunch at a taverna by the seaside). They didn’t make it leaving in time. Realizing death was as near as certain family members embraced each other so as to die together.

 

Παλιότερα Άρθρα »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων