Feed
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για την κατηγορία 'Λογοτεχνία/Literature'

Παρακάτω θα βρείτε την εισήγηση και την καταγραφή του εργαστηρίου «Γράφοντας με την κάμερα: ένα δείγμα μεταφοράς λογοτεχνικού έργου στον κινηματογράφο», όπως παρουσιάστηκαν και υλοποιήθηκαν στο Forum Νέων Επιστημόνων, 4-7/12/2008, σε διοργάνωση του Εργαστηρίου Τέχνης και Λόγου του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Σταυρός του Νότου στο στέρνο μου

Οι εννιά επιβάτες συνεχίζουν να ταξιδεύουν στον ωκεανό των συνθέσεων του Θάνου Μικρούτσικου, με το ατμόπλοιο S/S «Μουσικές Ιστορίες», τιμώντας τον ένα χρόνο από την αναχώρησή του. Σήμερα είναι η σειρά μου: Ο Σταυρός του Νότου.

 

Αν πεθάνω,
δε θα ξανάρθει ο ταχυδρόμος
δε θα μου στείλεις πια βιβλία
ή την καρδιά σου σ’ ένα φάκελλο
δε θα σε δω να φεύγεις
ή να έρχεσαι

δε θα καθίσω πια ποτέ στο μπαρ
και συ στο πλάι μου
ή απέναντι κατάμονος
να με κοιτάς.

Τασία – έναν καφέ παρακαλώ

Θ’ ανάψω τη ζωή μου
και θα κάψω τα βιβλία

τι όμορφα που καίγεται
η φράση «σ’ αγαπώ» – αναδιπλώνεται στον εαυτό της
σαν να βάζει στο πρόσωπο το χέρι της
από ντροπή

λίγο νερό παρακαλώ
και πλένε το ποτήρι μου καλύτερα
κυρά μου

εγώ έριξα προχθές νερό
κι έσβησα τα όνειρά μου

ο καφές σας κύριε

η στάθμη της αγάπης σου
κατέρχεται
διψάω

λίγο νεράκι κύριοι
λίγο νερό καλοί μου κύριοι

και είναι λέει ποιητής

η ποίηση φίλε πέθανε

βρέχει
πότε θα πάψει πια να βρέχει;
αφ’ ότου έφυγες
δεν έπαψε να βρέχει

ήσουν περίεργος να μάθεις
τι υπάρχει πίσω από το θάνατο

θάνατος
τι άλλο θέλεις να υπάρχει;

Κώστας Ταχτσής

Σαν σήμερα, το 1988, έφυγε από τη ζωή.
…………………………………………………………………………………………………..
Απόσπασμα από το ποίημά του «Η συμφωνία του ‘Μπραζίλιαν‘»

Περί τυφλότητος

«Ποτέ δεν μπορεί να ξέρει κανείς εκ των προτέρων για τι είναι ικανοί οι άνθρωποι, αν δώσουμε χρόνο στο χρόνο, ο χρόνος είναι που κυβερνά, ο χρόνος είναι ο συμπαίκτης που παίζει απ’ την άλλη πλευρά του τραπεζιού κι έχει στα χέρια του όλα τα χαρτιά της τράπουλας, εμάς το μόνο που μας μένει είναι να βρούμε και να ποντάρουμε στη ζωή, τη δική μας»

Ζοζέ Σαραμάγκου, Περί τυφλότητος

A man crosses an empty highway road on February 3, 2020 in Wuhan, China. Getty Images -https://www.businessinsider.com/wuhan-coronavirus-drone-video-abandoned-city-quarantine-2020-2

Εκεί που ζούμε

Το Σάββατο, 21/12/2019 παρουσιάστηκε και επίσημα το πρόγραμμα θεατρικής παιδείας «Βλέμμα εφήβων», που υλοποιούν τα εκπαιδευτήρια Νέα Γενιά Ζηρίδη (ΝΓΖ) και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (ΙΜΚ) σε συνεργασία με επιτροπή διακεκριμένων επιστημόνων και καλλιτεχνών από εκπαιδευτικά ιδρύματα όπως τα Πανεπιστήμια Stanford, Harvard, Johns Hopkins, New York University και το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Virginia.
Η πρώτη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο ΙΜΚ. Ήταν μια συνάντηση αφήγησης με τίτλο «Ιστορίες για τον άνθρωπο και τη φύση». Ακούστηκαν ιστορίες και μύθοι με θέμα το περιβάλλον και τη σχέση που έχει αναπτύξει ο άνθρωπος μαζί του, κάποτε σχέση συνύπαρξης, κάποτε (αυτο)καταστροφής. Η ιαματική λειτουργία της φύσης, η ανθρώπινη απληστία και αδιαφορία, ο δεσμός που σπάει, η ατομική και η συλλογική ευθύνη απέναντι στη ρήξη με τη φύση ήταν θέματα των ιστοριών που ακούστηκαν και απασχολούν τους μαθητές του Ομίλου Σύγχρονου Θεάτρου το σχολικό έτος 2019-2020.
Η διάσωση του περιβάλλοντος είναι ήδη το επόμενο μεγάλο στοίχημα της ανθρωπότητας.
Αν δεν υπάρχει Planet B, είναι εφικτό το Plan B;
Στην εκδήλωση αφηγήθηκε η φιλόλογος της ΝΓΖ και εκπαιδευόμενη αφηγήτρια στο «Σπίτι των παραμυθιών-Το Μουσείο αλλιώς» Κυριακή Κυριακουλέα.
Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος θεατρικής παιδείας «Βλέμμα εφήβων: Περιβάλλον και κοινωνική δικαιοσύνη».
Υπεύθυνη του προγράμματος: Νατάσα Μερκούρη

«Ας φροντίσω να είμαι πράγματι παρών»: Με τη ματιά του πρωταγωνιστή

Οι εικοσιτέσσερις ώρες μιας ημέρας μπορεί να αφήνουν την επίγευση ολόκληρης ζωής. Στο πρώτο μυθιστόρημα του Χρίστου Κυθρεώτη Εκεί που ζούμε, από τις εκδόσεις Πατάκη, τόσος χρόνος χρειάζεται και επαρκεί προκειμένου ο ήρωας να διανύσει το trailer της ζωής στην Ελλάδα της κρίσης, μεταξύ Αθήνας και Ορχομενού.

Διαβάστε περισσότερα στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.

Το θέατρο ανοίγει την πόρτα στην εφηβεία και την ενηλικίωση, και σε όλα εκείνα που οι έφηβοι έχουν μπροστά τους κι οι ενήλικες έχουμε, ίσως, αφήσει πίσω.
«Πότε πάλι – αλήθεια, είχε κανείς μας τότε το προαίσθημα πως ποτέ πια δε θ’ανταμώναμε όλοι μαζί μέσα στη σπάνια εκείνη αρμονία;»
Από τότε, μεγαλώσαμε.
Ας συναντηθούμε στις κοιλότητες των ελλείψεών μας και στις γωνίες των επιθυμιών μας, να θυμηθούμε και να μιλήσουμε.
Eroica,  Πέμπτη 13 Ιουνίου 2019, ώρα 20.30*
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος.

Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη των Νικήτα Παρίση και Παναγιώτη Οικονόμου.

Διασκευή-σκηνοθεσία: Νατάσα Μερκούρη

Συνεργάτης σκηνογράφος: Αλέγια Παπαγεωργίου

Μουσική: Μάκης Παπασπύρου

Ενορχήστρωση: Κώστας Παπασπύρου

Γραφιστικά: Αννίκα Καμαρινού

Φωτογραφίες: Γεωργία Οικονόμου

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Σίλια Μπαμπέτα

* Η παράσταση βασίζεται στο σενάριο της κινηματογραφικής μεταφοράς από τον Μιχάλη Κακογιάννη. 

Photo credits για την παράσταση: Κυριακή Κυριακουλέα

Eroica ήρθε σαν δώρο. Ήταν πρόταση της κ. Ξένιας Καλδάρα, αντιπροέδρου και γενικής διευθύντριας του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, να τιμήσουν οι έφηβοι τη μνήμη του Μιχάλη Κακογιάννη μιλώντας στο θέατρο για την άγρια ομορφιά της ενηλικίωσης, το να θέλει κανείς να ταυτιστεί με κάτι μεγαλύτερο από εκείνον και να το υπηρετήσει, να αφοσιωθεί, να ερωτευτεί, να αισθανθεί αήττητος, αθάνατος, να ζήσει μια στιγμή αιωνιότητας και αυτή να τη φέρει μια ζωή μέσα του. Τέθηκαν δύσκολα ερωτήματα για την αναζήτηση ταυτότητας, την ανάγκη να ανήκεις κάπου, τα ιδανικά, τα στερεότυπα, τον αποχαιρετισμό, τον θάνατο, τη στιγμή, τον ηρωισμό, όσα κάνουν τις ψυχές να πεταρίζουν.

Μαθητές του Γυμνασίου, καθηγητές και απόφοιτοι από την τάξη του 1981 ως αυτή του 2017 της Νέας Γενιάς Ζηρίδη αλλά και φίλοι και συνεργάτες του σχολείου απάντησαν σε ερωτηματολόγια για την εφηβεία και τη μετάβαση στον κόσμο των ενηλίκων.

Οι απαντήσεις τους αποτέλεσαν τη βάση για τη συζήτηση με εξωτερικούς ομιλητές, τους συντελεστές της παράστασης και το κοινό.

Τελικά, πόση εφηβική ματιά χωρά στην κοινωνία των ενηλίκων; Πόση ενήλικη ζωή αντέχει ένας έφηβος;

Νατάσα Μερκούρη

 

Συζήτηση μετά την παράσταση:

Τελικά, πόσο ενήλικες είμαστε ή αισθανόμαστε εμείς οι ενήλικες; Τι εμποδίζει και τι βοηθάει την ενηλικίωση και την πορεία προς την ωριμότητα; Η οικογένεια είναι στήριγμα ή τροχοπέδη στην ανάπτυξη του εφήβου; Τα προβλήματα των εφήβων ήταν πάντα τα ίδια ή αλλάζουν ανάλογα με τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες; Η παιδική ηλικία είναι μια «κατασκευή»;

ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Ερμίνα Γάκη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος Μ.Α, Certified Health and Wellness Coach Chanel Partner & Trainer Ken Blanchard Companies

Δρ Κώστας Θεριανός, Συντονιστής Εκπαιδευτικού Έργου κλάδου Κοινωνικών Επιστημών, 4ο ΠΕΚΕΣ Αττικής

Δρ Μαριέττα Κόντου, Ψυχολόγος, Συστημική θεραπεύτρια Ζεύγους και Οικογένειας, Δρ. Κοινωνικής Ψυχολογίας, συγγραφέας

Δρ Πότα Κοταρίνου, Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου κλάδου Μαθηματικών, 2ο ΠΕΚΕΣ Αττικής

Άρης Λάσκος, ηθοποιός, σκηνοθέτης

Kωνσταντίνα Παπαδήμα, δικηγόρος, πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων Εκπ. Ζηρίδη

Πληροφορίες για την παράσταση και τα εισιτήρια, εδώ.

 

Το φιλόξενο περιοδικό Scripta του Δημοσιογραφικού Ομίλου του Γυμνασίου μας, στο 3ο του τεύχος, φιλοξένησε συνέντευξη με αφορμή την προετοιμασία της θεατρικής μεταφοράς της Eroica του Κοσμά Πολίτη.

Δείτε το σχετικό αρχείο.

Αν ενδιαφέρεστε να προμηθευτείτε το 3ο τεύχος, επικοινωνήστε μαζί μας στο gymnasio@ziridis.gr.

Περισσότερα για την παράσταση θα βρείτε εδώ.

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: Οι θέσεις είναι περιορισμένες. Κλείστε το εισιτήριό σας στην πλατφόρμα.

Η παράσταση βασίζεται στο σενάριο της κινηματογραφικής μεταφοράς από τον Μιχ. Κακογιάννη του μυθιστορήματος του Κοσμά Πολίτη. 

H παράσταση:

Παλιότερα Άρθρα »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων