Feed
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για την κατηγορία 'Εκπαίδευση/Education'

[25/10/2025]

5 χρόνια κι ένα μήνα (αλαζονείας και χλεύης) μετά, η υπόθεση 48 εργαζομένων στα εκπαιδευτήρια «Νέα Γενιά Ζηρίδη» εναντίον της οικογένειας Ζηρίδη τελεσιδίκησε. Την Πέμπτη, 16/10/2025, στην αίθουσα 1 του κτηρίου 6 της Ευελπίδων, οι τρεις κυρίες της οικογένειας (Κατερίνα Ζηρίδη, Τζωρτζίνα Σπέντζου, Μάνια Σπέντζου) κρίθηκαν

     για δεύτερη φορά

ένοχες, με 11+ χρόνια φυλάκισης η καθεμία, πλήρως εξαγοράσιμα, αλλά άφησαν ποινικά ένα όνομα με ιστορία χωρίς καμιά κοινωνική βαρύτητα πλέον…

     Υπάρχουν λογιών λογιών φυλακές όπου οι ποινές δεν εξαγοράζονται. Από εκεί δεν βγαίνεις ποτέ γιατί έχεις μπει με τη θέλησή σου. Η έπαρση, η αχαριστία και η απληστία είναι απ’ αυτές.

Τον Σεπτέμβριο του 2020 ξεκίνησε η δικαστική διαμάχη 48 εργαζομένων στα εκπαιδευτήρια «Νέα Γενιά Ζηρίδη», οι οποίοι, μετά το κλείσιμο του σχολείου, διεκδικούσαν δεδουλευμένα μηνών και αποζημίωση απόλυσης, χρήματα δουλεμένα με μόχθο και αυταπάρνηση.

     Και «πλάτες» τουλάχιστον 7 ετών στις καθυστερήσεις πληρωμών και άπειρη τοξικότητα. «Βάλτε πλάτη. Είναι μια δύσκολη στιγμή.»

Η δίκη ξεκίνησε με αναβολή λόγω οξείας βρογχίτιδας της Κατερίνας Ζηρίδη

     Πρέπει να προσέχει κανείς το καλοκαίρι τα ύπουλα μελτέμια της Μυκόνου.

και με συνακόλουθη παράκληση να της δοθεί άλλη μία ευκαιρία, για να στηρίξει αυτοπροσώπως τη θέση της.

5 χρόνια και ένα μήνα δεν εμφανίστηκε ποτέ καμιά τους στο δικαστήριο. Ούτε οι δύο συγκατηγορούμενες κόρες, Τζωρτζίνα Σπέντζου και Μάνια Σπέντζου. Τέτοια απαξίωση στο εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό.

     Που στήριζε αδιάλειπτα το σχολείο την ίδια ακριβώς ώρα που εργαζόταν με απλήρωτες υπερωρίες, με απλήρωτους μισθούς, με αυθαίρετες αποφάσεις, ενώ εκείνες διασκέδαζαν αμέριμνες. Και έβαζε πλάτη το προσωπικό. Καλή τη πίστει δυστυχώς.

Δι’ αντιπροσώπων μάθαμε ότι δεν είχαν εκείνες τη διοίκηση του σχολείου!

     Μία «άλλη» -Μα ποια άλλη; ΤΙ ΛΕΤΕ;- είχε την ευθύνη του ΙΚΑ και της μισθοδοσίας. Σαν την «Ελένη» του Ευριπίδη. Ένα είδωλο ήταν στο σχολείο, όχι εκείνες. Απύθμενη κοροϊδία καταπρόσωπο και δι’ αντιπροσώπων.

5 χρόνια και ένα μήνα μετά το Εφετείο αποφάνθηκε για το αυτονόητο, αυτό που ήξεραν όλοι, ότι εκείνες ασκούσαν διοίκηση

     Και οι τρεις. Σε οικογενειακή επιχείρηση, και οι τρεις. Το αυτονόητο, το διασαφηνισμένο από τον Άρειο Πάγο.

και είχαν την ευθύνη όλων των αποφάσεων και των συνεπειών τους – και όχι δι’ αντιπροσώπου.

     «Ποτέ δεν θα χάσετε από την οικογένεια Ζηρίδη», έλεγαν σε κάθε διαμαρτυρία μας. Να που χάσαμε. Να που έχασαν κι εκείνες και στο Εφετείο στις 16 Οκτωβρίου, γιατί τα ήθελαν όλα δικά τους και με τον δικό τους «ηγετικό και άριστο» τρόπο, τον άδικο.

     Ο Πλάτωνας στην «Απολογία Σωκράτους» γράφει για τον «ἀνεξέταστο βίο». Η ζωή χωρίς να ελέγχει κανείς τον εαυτό του, να αναλογίζεται τις πράξεις του δεν είναι ζωή, «οὐ βιωτὸς βίος». Κι αν δεν κάνει κανείς τη δική του μελέτη, θα έρθει η ώρα που θα τον αξιολογήσει άλλος, και μπορεί ακόμα και να μείνει στην ίδια τάξη. Αν σε πιάσουν με σκονάκι, μηδενίζεσαι.

Για 5 χρόνια και ένα μήνα την υπόθεση χειρίζονται με επαγγελματισμό, επιμέλεια, επιστημοσύνη, υπομονή και χιούμορ οι δικηγόροι μας Τάσος Κυριακίδης και Τίνα Παρούση. Αποφασιστική ήταν η συμβολή του Δρ Γεώργιου Συλίκου, Καθηγητή Ποινικού Δικαίου. Χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε φτάσει εδώ. Το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο.

Η απόφαση αυτή αφιερώνεται:

στους αποφοίτους του σχολείου, που χωρίς δεύτερη σκέψη στήριξαν την κινητοποίηση από την αρχή,

     «Είμαστε απόφοιτοι των Εκπαιδευτηρίων Ζηρίδη. Από τους δασκάλους μας δεν διδαχθήκαμε μόνο μαθηματικά, έκθεση, φυσική, αρχαία αλλά και τις αξίες της δικαιοσύνης και του σεβασμού.»

στους μαθητές, που δεν πρόλαβαν ν’ αποφοιτήσουν,

     που έψαχναν τους δασκάλους και τα έγγραφά τους σε απρόσωπες Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης,

σε εκείνους τους γονείς που στήριξαν και στηρίζουν τον δίκαιο αγώνα των δασκάλων των παιδιών τους.

     Γιατί, όπως έγραψε ο συνάδελφος Γιώργος Μπουγελέκας, ο χώρος όπου εργάζονται οι εκπαιδευτικοί είναι ο χώρος όπου μαθαίνουν οι μαθητές. Και όλοι ήξεραν ότι ξεπερνούσαμε τους εαυτούς μας για χρόνια, προκειμένου να υπηρετήσουμε την εκπαίδευση και την αξία της μόρφωσης.

     Αν, λοιπόν, χρειαστεί κάποιος από εσάς life coach, για να αποφεύγει τις βλαπτικές επιλογές (ή για να γίνει και άριστος και ηγέτης, αν το αντέχει), ή αν χρειαστεί καθοδήγηση από ειδικό για ζητήματα ενδυνάμωσης, δραστηριοποίησης για έναν ειρηνικό και βιώσιμο κόσμο ή αν θελήσει να αγοράσει βιβλία παιδικής λογοτεχνίας για την οικολογική κρίση και το περιβάλλον, προσοχή.

     Επιλέξτε με σύνεση.

Και καλού κακού ζητήστε από πριν και ένα αντίγραφο ποινικού μητρώου. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να το χρειαστείτε και αυτό.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο βασίζεται στην ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ και σε ό,τι ακούστηκε στις αίθουσες των δικαστηρίων. Τα σχόλια (με πλάγια γράμματα) αποτυπώνουν σκέψεις της γράφουσας, ευθύνη την οποία αναλαμβάνω πλήρως. Η ανάρτηση γίνεται στον προσωπικό μου διαδικτυακό χώρο και είναι δημόσια. Μπορεί όποιος θέλει, εκτός από το να συμφωνήσει σιωπηρά, να παραπέμψει σε αυτή ή να την αναδημοσιεύσει ως έχει. Και εφόσον αναλαμβάνω την ευθύνη, έχω και πλήρη επίγνωση πιθανών συνεπειών. Καλώς να σας βρω, λοιπόν.

ΥΓ. Μέρα που ‘ναι σήμερα, ας τραγουδήσουμε χωρίς αυταπάτες «Τι χαρά να ευτυχείς, δίχως να το πληρώνεις, ή να ‘σαι δίκαιος κι ευθύς, μα δίχως να ζημιώνεις».

Andreas

Αποφοίτηση 2025

Αγαπημένοι μαθητές, αγαπημένες μαθήτριες,

Σε ένα βιβλίο που διάβαζα αυτές τις μέρες βρήκα πάλι μια φράση που μετέφερε στα λατινικά ο Ρωμαίος φιλόσοφος Σενέκας «Όλα τα δικά μου, τα υπάρχοντά μου, τα φέρω μαζί μου».

Φεύγοντας, λοιπόν, από το Γυμνάσιο να δούμε ποια μπορεί να είναι η περιουσία σας, τι έχει γίνει δικό σας και το παίρνετε μαζί σας… Είμαι βέβαιη ότι τα αρχαία δεν είναι ένα απ’ αυτά… Λοιπόν, πάμε: τα διαλείμματα, οι προπονήσεις, οι περίπατοι, οι όμιλοι, οι εξορμήσεις, οι γιορτές, το Πανηγύρι, κάποιες ώρες μαθήματος, οι άσπρες ποδιές, τα χρυσόψαρα στον κ. Ζαφείρη, η τελευταία ημέρα μαθημάτων.

Όλα τα παραπάνω είναι πολύ ευχάριστα, αλλά παρακολουθείτε κι εσείς την επικαιρότητα, ζούμε σε εποχή δύσκολη. Οι βεβαιότητες για την ειρήνη κλονίζονται. Σε καιρούς μεγάλης αναστάτωσης, η έννοια της περιουσίας, του τι μας ανήκει δηλαδή, παύει να είναι η συνηθισμένη. Αν χρειαστεί να παλέψετε για να επιβιώσετε, μεταφορικά και κυριολεκτικά, τι θα πάρετε μαζί σας από το Γυμνάσιο;

Όσο ρευστές κι αν είναι οι συνθήκες, πρώτον, θα φέρετε πάντα μέσα σας τη μόρφωσή σας. Και δεν αναφέρομαι μόνο στις γνώσεις, αλλά και σε όλα εκείνα που σας έδωσαν μορφή, σας διαμόρφωσαν ως ανθρώπους. Όλα εκείνα που γνωρίζετε καλά, που έχουν γίνει κτήμα σας -οι δεξιότητες, οι αρχές, οι αξίες-, που κανείς δεν σας τα χάρισε και γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να σας αφαιρέσει. Όλα αυτά που θα σας βοηθούν να συνεχίσετε τη ζωή σας ή και να την αρχίσετε από την αρχή.

Η μόρφωση όμως μόνη της χωλαίνει, δεν βαδίζει σταθερά. Χρειάζεται και το ήθος. Ο Ηράκλειτος με μεγάλη σαφήνεια είχε πει «ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων», ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι η μοίρα του, η τύχη του. Ό,τι και αν συμβεί στη ζωή έξω από τον δικό μας έλεγχο, η ευθύνη του πώς θα ανταποκριθούμε γυρνά αποκλειστικά σε εμάς, στον χαρακτήρα που χτίσαμε. Έτσι θα κληθείτε να βαδίσετε, με γνώμονα τα προτερήματα και τα ελαττώματά σας, την επιθυμία σας να συμπορεύεστε με τους άλλους, να αναζητάτε το καλύτερο κι όχι το πιο εύκολο ή το πιο χαριτωμένο. Τη διάθεση να είστε ειλικρινείς πρώτα απέναντι στον εαυτό σας, κι έτσι, να παρασύρετε και τους άλλους στην αλήθεια.

Και ολοκληρώνω με αυτό που μας έμαθε φέτος ο Ευριπίδης: «πάντα μισεί ο θεός τη βία και προστάζει ν’ αποκτούν όλοι δίκαια τ’ αγαθά τους» (Ελένη 903-905).

Καθώς φεύγετε από το Γυμνάσιο, θα σας συνοδεύει η ευχή μου -κι εδώ είναι που η γνώση του αρχαίου κόσμου μάς αγκαλιάζει: Να είναι το δίκιο οδηγός σας, όπως κι αν αποφασίσετε να πορευτείτε.

Καλή δύναμη, Γ5!

2025apofoitisi justice

Στους μαθητές του Γ1

Φιλοθέη, 13 Δεκεμβρίου 2023

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Σήμερα ολοκληρώθηκε η πρώτη δράση του Service as action για τη φετινή σχολική χρονιά. Επισκεφθήκαμε με το Γ1 την Ελληνική Εταιρία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Προσώπων.

Λοιπόν, το Γ1 ρώτησε κι έμαθε πόσα παιδιά κάνουν εκεί τις θεραπείες τους κι έφτιαξε μια χειροποίητη χριστουγεννιάτικη κάρτα για το καθένα χωριστά. Έφτιαξαν -νομίζω- 65 κάρτες και μερικά origami. Κανονική γραμμή παραγωγής!

Όλη η προετοιμασία όμως δεν ήταν παρά το ελάχιστο μπροστά στην ίδια την επίσκεψη. Δεν με ξάφνιασε αυτό που είδα αλλά η έντασή του.

Σήμερα παρακολούθησα κορίτσια κι αγόρια να μεταμορφώνονται σε ενήλικες, να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες των φροντιστών, να πλησιάζουν ενστικτωδώς τα μικρά και να τα ενθαρρύνουν, παιδιά έτοιμα να αναλάβουν την ευθύνη άλλων παιδιών, μαθήτριες και μαθητές να μην ντρέπονται να αγκαλιάσουν και να χαϊδέψουν, να χαίρονται με τον ενθουσιασμό των μικρών, ακόμα και με κάποια αμηχανία, να μη θέλουν να φύγουν -ούτε καν για φαγητό… φαντάσου!

Τι σου κάνει η αγάπη κι η χαρά όταν βγαίνουν αφιλτράριστες…

Εύχομαι να μην ξεχάσουν ποτέ στο μέλλον το μάθημα που πήραμε σήμερα: η αξιοπρέπεια αυτών των παιδιών δεν μας άφησε να τα λυπηθούμε αλλά μας έκανε να τα θαυμάσουμε.

Όταν έρθει η ώρα να εκφωνήσω τον λόγο μου στην αποφοίτηση, θα πω: Αξιότιμε κύριε president, κύριε συνδιευθυντά, κυρία διευθύντρια, αγαπητοί γονείς, αγαπημένα μας παιδιά, σήμερα μπορώ με βεβαιότητα να πω: φέτος ήταν μια πολύ καλή χρονιά!

Καληνύχτα, καλό μου ημερολόγιο. Ραντεβού τον Σεπτέμβρη.

thumbnail IMG 7616

 

*Έργο της μαθήτριας Ο.Δ. του β2 του Γυμνασίου Κολλεγίου Αθηνών

Αναπνοές

Αναπνοές

Σάββατο 13/4/2024, ώρα 16:00

Κολλέγιο Αθηνών, Θέατρο Χωρέμη

Θεατρική αναπαράσταση κειμένων δημιουργικής γραφής μαθητών/-τριών του τμήματος γ2 του ΓΚΑ με θέμα την ελευθερία και τον τρόπο που τη βιώνει ή τη στερείται κανείς, καθώς και εκφραστική ανάγνωση ομόθεμων ποιημάτων.

Στο δρώμενο συμμετέχουν οι μαθήτριες και μαθητές του γ2 του Γυμνασίου Κολλεγίου Αθηνών: Αναστασία Γαλάνη, Τζένη Γερολυμάτου, Μάγια Γεωργούση, Μαρίνα Γιαννακοπούλου, Κωνσταντίνος Δελλής.

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος

Τα κείμενα των μαθητών που ακούστηκαν στην παράσταση προέκυψαν από ασκήσεις δημιουργικής γραφής.

Στην παράσταση ακούστηκαν επίσης αποσπάσματα από τα ποιήματα:

Τριστάν Τζαρά, Πώς να φτιάχνετε ένα ντανταϊστικό ποίημα

Γιώργης Παυλόπουλος, Τα Αντικλείδια

Μιροσλάβ Χόλουμπ, Η πόρτα

Γιάννης Κοντός, Μαγική εικόνα

Θεοκλής Κουγιάλης, Το ταξίδι

Κώστας Καρυωτάκης, Θέλω να φύγω πια από δω

Κώστας Καρυωτάκης, Στο Άγαλμα της Ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο

Ανδρέας Κάλβος, Ωδή ΣΤ’

Διονύσιος Σολωμός, Ελεύθεροι πολιορκημένοι, Σχεδίασμα Β’, 7

Μανόλης Αναγνωστάκης, Ποιητική

Γιάννης Ρίτσος, Το χρέος των ποιητών

Μιχάλης Κατσαρός, Όταν

Οδυσσέας Ελύτης, Ο μικρός ναυτίλος

 

2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου – «Κόρινθος, Μητρόπολη και Αποικίες»

Η συζήτηση για το 2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου ακόμα κρατεί. Στον απόηχο αρθρώνονται σκέψεις και κομβικής σημασίας επιδιώξεις για το μέλλον του θεσμού.

Κατ’ αρχάς, το 2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου δεν είναι μία μεμονωμένη εκδήλωση, μια απλή κορινθιακή νεανική γιορτή. Πρόκειται για δράση («Το Αρχαίο Δράμα στην Εκπαίδευση του 21ου αιώνα») η οποία στηρίζεται σε στιβαρό επιστημονικό σχεδιασμό με άξονες την παιδαγωγική οπτική του Θεάτρου στην Εκπαίδευση και τη μελέτη γύρω από την πρόσληψη του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος από τους νέους. Δίνει τη δυνατότητα σε μαθητές, νέους και τους εκπαιδευτικούς/εμψυχωτές τους να «ξαναδιαβάσουν» το αρχαίο δράμα και να το νοηματοδοτήσουν εκ νέου, από τη δική τους πλευρά, για να ανακαλύψουν τα σημεία όπου οι πανανθρώπινες ιδέες του εφάπτονται  με το σήμερα.

Το Φεστιβάλ που υπήρξε η πηγή έμπνευσης ήταν αυτό στο Palazzolo Acreide στη Σικελία, που μετρά δεκαετίες ζωής (από το 1991) κι αποτελεί εκπαιδευτικό παράδειγμα πολιτιστικής και οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής.

Όπως ακούστηκε και στο συνέδριο, ζητούμενο είναι όχι η «μίμηση» ενός άλλου φεστιβάλ, αλλά η ανάπτυξη ενός ολόκληρου θεσμού μέσα από την καλλιτεχνική παρουσίαση της δουλειάς των ομάδων αλλά και από αλληλοτροφοδοτούμενες επιμορφωτικές δράσεις, επιστημονικές και καλλιτεχνικές, καθώς και από ανταλλαγές επισκέψεων, που θα εκταθούν σε όλο το υπό δημιουργία Δίκτυο Πόλεων και θα απευθύνονται στις ομάδες εκείνες που θα ήθελαν να συμμετάσχουν στο Φεστιβάλ σε επόμενες διοργανώσεις.

Πίσω από τη δράση, όπως αυτή παρουσιάστηκε όλο το τριήμερο στη γεμάτη αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου, κρύβεται όγκος οργανωτικής δουλειάς, αλλά πρωτίστως ένα σύνολο ζυμώσεων και προβληματισμών, ατομικών και συλλογικών, σε επίπεδο ιδεών και στόχων του θεσμού, πριν καν αυτός υλοποιηθεί την πρώτη χρονιά.

Όλοι όσοι εργαστήκαμε για την επιτυχία της διοργάνωσης, επενδύσαμε στην ομαδική δουλειά, τη συνεργασία και τη συμπερίληψη, ώστε να εξασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του θεσμού. Μακρόπνοη επιδίωξη των διοργανωτών είναι να βρει η κάθε πόλη του Δικτύου Πόλεων, με τους φορείς της, τη δική της θέση στον θεσμό και με αυτόν τον τρόπο να διασφαλίσει τη συνέχισή του.

Απτό παράδειγμα αυτής της οπτικής είναι η αξιέπαινη απόφαση συνέχισης του θεσμού από δύο διαδοχικές δημοτικές αρχές, με επικεφαλής την πρώτη χρονιά τον πρώην δήμαρχο Β. Νανόπουλο και τη δεύτερη χρονιά τον νυν δήμαρχο Ν. Σταυρέλη. Αποτελεί η στάση τους πρότυπο σκέψης και δράσης για τους υπόλοιπους δήμους. Έστησαν μια πλατφόρμα νεανικής δημιουργίας κι αλληλεπίδρασης, με στόχο το όφελος της Κορίνθου αλλά και όλων των αρχαίων αποικιών της, κάνοντας τη συμπερίληψη και τη συνεργασία πράξη.

Τη διοργάνωση υποστηρίζει από την πρώτη στιγμή το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το οποίο συμβάλλει καθοριστικά με τις διεθνείς επαφές του, το κύρος και την τεχνογνωσία του στην επιτυχία του νέου θεσμού.

Επιδιώκουμε το Φεστιβάλ και οι παράλληλες δράσεις του να γίνουν σημείο αναφοράς για την πόλη, πέρα από τα πρόσωπα, τωρινά και μελλοντικά. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον καθένα μας χωριστά και ως τέτοιο αγωνιζόμαστε να εδραιωθεί στη συνείδηση των συμπολιτών μας.

 

Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος, επιστημονική συνεργάτης του Φεστιβάλ

 

Το 2ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Κορίνθου πραγματοποιήθηκε φέτος υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κορινθίας – Τμήμα Σχολικών Δραστηριοτήτων.

Στο Φεστιβάλ φέτος συμμετείχαν θεατρικές ομάδες από την Ιταλία, την Αλβανία, την Κόρινθο, τη Λευκάδα, την Άρτα, τη Νέα Προποντίδα, την Κέρκυρα και τον Δήμο Ακτίου – Βόνιτσας.

Πληροφορίες: https://www.facebook.com/profile.php?id=100092514843633

Εmail: ancientdramainterfest@korinthos.gr

αφίσα2

Μεταβαλλόμενες δημοκρατίες: η ελληνική περίπτωση

«Είναι η δημοκρατία μου και δική σου δημοκρατία;».

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2024

Ώρα: 20:00

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Υπόγειο -2

Η παράσταση «Μεταβαλλόμενες Δημοκρατίες: η ελληνική περίπτωση» αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού project «Changing democracies».

Συμμετέχουν οι μαθήτριες και οι μαθητές του 7ου Γυμνασίου Καλλιθέας (αλφαβητικά):

Ηρώ Αντωνοπούλου Αγγελική Τουτούσκινα
Νίκος Βρατσίδης Βίβιαν Τριποτσέρη
Αλέξης Γαραντζιώτης Καλλιόπη Χιονίδη
Πηνελόπη Ερεσσείου Νίκη Χιονίδη
Κωνσταντίνα Κανελλοπούλου Αναστασία Ψωμιάδη
Κριστιάν Κούντλα

Eπιμέλεια της παράστασης: Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος, μέλος του ΟΙΕΕ

Μουσική διδασκαλία: Αδάμ Παπασπύρου, μουσικός, εκπαιδευτικός

Την παιδαγωγική ευθύνη της ομάδας είχε η Βασιλική Σπήτα, φιλόλογος, διευθύντρια του 7ου Γυμνασίου Καλλιθέας.

Η Μαρίζα Τσούρτη πήρε συνεντεύξεις από τους Ν. Βατόπουλο, Β. Δεσποτίδη και Π. Πιζάνια, τις οποίες βιντεοσκόπησε ο Θοδωρής Μάρκου.

Φορέας υλοποίησης στην Ελλάδα: Όμιλος για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα (ΟΙΕΕ)

Λίγα λόγια το πρόγραμμα:

Το πρόγραμμα εξετάζει τη μετάβαση, σε ευρωπαϊκές χώρες, από αυταρχικά καθεστώτα στη δημοκρατία. Βασίζεται σε μαρτυρίες ανθρώπων από 10 ευρωπαϊκές χώρες και καταγράφει τις εμπειρίες, τις προσδοκίες, τις ματαιώσεις και τα σχόλιά τους σχετικά με το περιεχόμενο της δημοκρατίας και τα προβλήματα της σύγχρονης μετα-δημοκρατίας.

Στόχο έχει να θέσει ερωτήματα και να συμβάλει στον διάλογο, με αφορμή αυτές τις προσωπικές αφηγήσεις ατόμων από διαφορετικά περιβάλλοντα, για την ενίσχυση της ιδιότητας του ενεργού πολίτη στις σημερινές ρευστές πολιτικές συνθήκες.

Περιλαμβάνει: συνεντεύξεις και επεξεργασία τους, ανταλλαγή επισκέψεων στις χώρες που συμμετέχουν, έκθεση που συνοδεύεται από εργαστήρια, χοροθέατρο, συζητήσεις, επιμορφώσεις, ερευνητικό κομμάτι και παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού.

Η ιστοσελίδα εμπλουτίζεται με οπτικοακουστικό υλικό που συνομιλεί με τις αφηγήσεις.  https://www.changingdemocracies.eu/

Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2023 και ολοκληρώνεται το 2025.

“Εσείς να δούμε τώρα…”

[25/10/2023]

Κάθε επέτειος λειτουργεί για όλους μας ως φορέας μνήμης. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να θυμηθούμε και να τιμήσουμε. Αυτό είναι μία πράξη που στη σχολική σας ζωή, παιδιά, θα επαναλαμβάνεται μέχρι να ολοκληρώσετε και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Αυτά, όμως, που σήμερα γιορτάζουμε τελείωσαν και κλείστηκαν σε βιβλία. Ή μήπως όχι; Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε γράψει «Όλα μένουν. Εγώ φεύγω. Εσείς να δούμε τώρα.» Για να δούμε εμείς τώρα… Τι σημαίνει για εμάς αυτή η επέτειος; Υπάρχει σήμερα κάτι στο οποίο καλούμαστε να πούμε «όχι»; Ας τα εξετάσουμε όλα με τη σειρά…

Κατ’ αρχάς, ίσως δεν είναι σωστό να χρησιμοποιώ α’ πληθυντικό, γιατί πολύ πιθανό άλλα να ισχύουν για εσάς, άλλα για εμάς, τους πιο μεγάλους. Ας ξεκινήσουμε από αυτό που έχουμε κοινό και οι δύο πλευρές, ότι, δηλαδή, αντιμετωπίζουμε τον Β’ Παγκόσμιο ως ιστορικό γεγονός με το οποίο δεν φαίνεται να έχουμε άμεση σχέση. Δεν ζήσαμε ούτε την άνοδο του φασισμού και του ναζισμού ούτε τις μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ούτε το Ολοκαύτωμα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και θανάτου στην Ευρώπη.

Ο σύγχρονος τρόπος διδασκαλίας της Ιστορίας, εντούτοις, τονίζει την ανάγκη η κάθε γενιά χωριστά να δίνει νόημα στην Ιστορία, συνδέοντας το τότε με το δικό της τώρα, ψάχνοντας το σημείο επαφής. Κι αυτό το σημείο, για αρχή τουλάχιστον, για τη δική σας γενιά είναι η αναβίωση του φασισμού και του ναζισμού, η αναβίωση μιας ιδεολογίας που χωρίζει τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς, στους δικούς μας και τους ξένους, σε όσους συμφωνούν μαζί μας και όσους πρέπει να αφανιστούν. Τη συναντάμε στην καθημερινότητά μας. Οπότε εμείς, με τη μνήμη ενός πολέμου που ξεκίνησε από τον φασισμό, ισοπέδωσε χώρες και ανθρώπους, και με το φάντασμα του ναζισμού μπροστά μας τι θα κάνουμε;

Ας δούμε τις επιλογές μας: να μείνουμε αμέτοχοι θεατές [πού να μπλέκεις τώρα…], να συνταχθούμε με αυτή την ιδεολογία [μας είπαν ότι εμείς είμαστε ανώτεροι… δεν ξέρουμε ακριβώς γιατί, αλλά έτσι μας είπαν] ή να αντιδράσουμε με τον τρόπο που μπορεί ο καθένας. Αν επιλέξουμε τα δύο πρώτα, είναι βέβαιο ότι η εξέλιξη δεν θα είναι καλή. Μας το έδειξε η Ιστορία. Ας μάθουμε πια κάτι από αυτή: η άνοδος αυτής της ιδεολογίας σημαίνει την κάθοδο της ανθρωπιάς. Είναι ποσά αντιστρόφως ανάλογα.

Αν επιλέξουμε να στηρίξουμε σθεναρά την ανθρωπιά, να εξετάσουμε ποιες είναι οι δυσκολίες. Η δυσκολία το 1940 πήρε τη μορφή του βάναυσου και απάνθρωπου κατακτητή, που άφησε έναν κόσμο νεκρών και έσβησε κάθε ίχνος πολιτισμού στην Ευρώπη.

Σήμερα τι βάζει σε κίνδυνο την ανθρωπιά μας; Ίσως η απαξίωση οποιασδήποτε δράσης αφορά τη δημόσια ζωή συνολικά. Αναμασάμε συχνά ό,τι ακούμε: «Όλοι ίδιοι είναι», «Ακόμα κι αν ψηφίσουμε, τίποτα δεν θ’ αλλάξει». Κι έτσι, γινόμαστε κι εμείς μέρος αυτού που όλοι λένε και το οποίο σπανίως έχουν ψάξει αν έχει πράγματι καθολική ισχύ. Κι αυτή η απαξίωση μάς οδηγεί στην αδράνεια και στην ενασχόληση μόνο με τις ατομικές μας υποθέσεις, μας κάνει ιδιώτες, όχι πολίτες. Η αδράνεια: να άλλο ένα εμπόδιο.

Πρόσφατα είδαμε πόσο εύκολα έγιναν συμπολίτες μας θύματα της περιβαλλοντικής κρίσης. Πόσο εύκολο είναι να βρεθείς στην πλευρά του ξεριζωμένου, του κατεστραμμένου. Διάβαζα στα κοινωνικά δίκτυα μαρτυρίες εθελοντών που έσπευσαν στην πλημμυρισμένη Θεσσαλία. Ο Γιώργος από την Ξάνθη, υπεύθυνος πωλήσεων σε εταιρεία,  είπε: «Τι να κάνω, να κάτσω να πίνω καφέ το σαββατοκύριακο και να γίνεται αυτό γύρω μου;». Η στάση του ήταν για μένα ένα φωτεινό σημείο: ανθρωπιά και δράση. Ας ξεκινήσουμε την αντίσταση, λοιπόν, κάνοντας αυτόν τον κόσμο λίγο πιο φιλόξενο.

Όσο γρηγορότερα αντιληφθούμε πόσο αναγκαία είναι η συλλογικότητα, τόσο πιο γρήγορα θα σηκώσουμε το βλέμμα και θα πάψουμε να ικανοποιούμαστε καταναλώνοντας εικόνες, πρότυπα, hashtags, likes. Χρειαζόμαστε μόνο μια μικρή παύση για στοχασμό. Δεν γίνεται όλα να περνάνε από πάνω μας σαν να φορά η ψυχή μας αδιάβροχο. Να σκεφτούμε πρώτα αν θέλουμε να είμαστε άνθρωποι κι έπειτα να το πραγματοποιήσουμε κάνοντας ένα βήμα για να έρθουμε πιο κοντά με τους διπλανούς μας, να βοηθάμε όπου και όταν χρειάζεται, και γενικά να έχουμε την έγνοια τους.

Αγαπημένα παιδιά, στη ζωή υπάρχουν πράγματα πολύ μεγαλύτερα από τον καθένα μας χωριστά. Υπάρχουν συγκινήσεις που έρχονται όταν διεκδικούμε και πετυχαίνουμε κάτι όλοι μαζί. Αυτή η χαρά είναι τόσο μεγάλη, που σε κάνει να κλαις. Θα την αφουγκραστείτε σε φωτογραφίες από την απελευθέρωση της Αθήνας τον Οκτώβρη του 1944.

Βλέπετε, λοιπόν, πώς η Ιστορία του τότε εφάπτεται με τη ζωή μας σήμερα. Οπότε κρατήστε από τη σημερινή γιορτή ένα «όχι» σε ό,τι μας στερεί την ανθρωπιά μας. Αντισταθείτε με θάρρος και επιλέξτε το «ναι» σε ό,τι μας συσπειρώνει με τους άλλους, σε ό,τι ζητάει να αφήσουμε λίγο πίσω το εγώ μας, για να ζήσουμε όλοι πιο ανθρώπινα.

Βλέπουμε την ανθρωπιά να λιγοστεύει. Ας μην την αφήσουμε να εξαντληθεί.

Νατάσα Μερκούρη, φιλόλογος

Κολλέγιο Αθηνών, πανηγυρικός για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου

2

Μαθήματα δημοκρατίας: Θέατρο ντοκουμέντο για τη μεταπολίτευση από την ομάδα «Βλέμμα Εφήβων» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Πολύ φιλόδοξος τίτλος, πολύ φιλόδοξο πρόγραμμα. Σαν να απλώνουμε τα πόδια μας έξω από το πάπλωμα. Αλλά, όταν αποφασίζει κανείς να πραγματευτεί θέματα όπως η μεταπολίτευση, δεν μπορεί παρά να τολμήσει.

Οι έφηβοι του φετινού «Βλέμματος εφήβων» ήταν πιο τολμηροί από προηγούμενες χρονιές. Είναι βέβαιο ότι δεν είχαν «άγνοια κινδύνου». Ήταν ένας συνδυασμός νεανικής περιέργειας, άγουρης πολιτικής σκέψης και αποφασιστικότητας να δουν όσα κρύβονταν κάτω από το χαλί.

Διαβάστε τη συνέχεια στην ιστοσελίδα του ethnos.gr.

Eυχαριστούμε θερμά τις κυρίες Παρασκευή Μόλαρη και Μαίρη Τσίνου για τη στήριξη και τη φιλοξενία.

 

 

Μαθήματα δημοκρατίας: Είπαν για εμάς (σχόλια θεατών)

1200 πλάτος x 900 site2

Μαθήματα Δημοκρατίας

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2023, ώρα: 20.30

Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος

 

«When we’re afraid, we lose all sense of analysis and reflection. Our fear paralyzes us. Besides, fear has always been the driving force behind all dictators’ repression.»

Marjane Satrapi, Persepolis

Το μαθητικό πρόγραμμα θεατρικής παιδείας του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης «Βλέμμα εφήβων», παραμονές της επετείου των 50 χρόνων από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, συζητά για τις προσδοκίες από τη Μεταπολίτευση.

Η Ελλάδα της δεκαετίας του ’60, τεντιμπόηδες, Λαμπράκηδες, συνταγματάρχες και φοιτητές, ο φοίνικας και η Επανάστασις, πολεμική αρετή και ανοιχτά παράθυρα, κοσμιότης, ευπρέπεια και ο στρατός του Μίμη-να-ένα-μήλο, ο γύψος του Παπαδόπουλου και το μυστρί του Παττακού, τσάμικος και μαύρα γυαλιά στο στρατόπεδο, το μεγάλο μας τσίρκο, οι ανθρωποφύλακες, «Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει», «Εδώ Πολυτεχνείο», «Δεν ξεχνώ», απόδοση δικαιοσύνης.

Ποιες προσδοκίες είχαμε από την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία; Δικαιώθηκαν, διαψεύστηκαν, αγνοήθηκαν;

Συμμετείχαν οι μαθήτριες και οι μαθητές (αλφαβητικά):

Αλεξόπουλος Μάξιμος

Γιαννακουλόπουλος Στέλιος

Μοσχάκης Αλέξανδρος

Μπέρτσου Ειρήνη

Παπαδάκη Σοφία

Τσαβδαρίδης Παναγιώτης

Χριστοφόρου Αθηνά

 

Συντονίστρια του προγράμματος: Νατάσα Μερκούρη

Μουσική επιμέλεια: Μάκης Παπασπύρου
Γραφιστικά: Τάσος Παπατσώρης

Φωτογραφίες: Γεωργία Οικονόμου

 

Στους εφήβους μίλησαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς οι:

Δρ. Βασιλική Σακκά, ιστορικός, πρόεδρος του Ομίλου για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα

Κίττυ Παϊταζόγλου, ηθοποιός

Μάκης Παπασπύρου, μουσικός

Απόστολος Βέττας, αρχιτέκτων, σκηνογράφος, Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών, Α.Π.Θ.

Πάνος Μηλιώνης, ιστορικός, υποψήφιος δρ του Παν/μίου Αιγαίου.

 

Στη συζήτηση συμμετείχαν οι συντελεστές της παράστασης και οι:

Κωστής Παπαϊωάννου, Εκπαιδευτικός, διευθυντής Σημείου για τη μελέτη και την αντιμετώπιση της ακροδεξιάς

Πάνος Μηλιώνης, ιστορικός, υποψήφιος δρ του Παν/μίου Αιγαίου

 

Το «Βλέμμα εφήβων» πλαισιώνεται από συμβουλευτική επιτροπή που απαρτίζεται από συνεργάτες του ΙΜΚ και μέλη της ευρύτερης σχολικής κοινότητας.

Πληροφορίες στο site του ΙΜΚ

Σελίδα στο facebook https://www.facebook.com/groups/301671857819

 

Παλιότερα Άρθρα »

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων