Nat's belongings

[25/10/2025]

5 χρόνια κι ένα μήνα (αλαζονείας και χλεύης) μετά, η υπόθεση 48 εργαζομένων στα εκπαιδευτήρια «Νέα Γενιά Ζηρίδη» εναντίον της οικογένειας Ζηρίδη τελεσιδίκησε. Την Πέμπτη, 16/10/2025, στην αίθουσα 1 του κτηρίου 6 της Ευελπίδων, οι τρεις κυρίες της οικογένειας (Κατερίνα Ζηρίδη, Τζωρτζίνα Σπέντζου, Μάνια Σπέντζου) κρίθηκαν

     για δεύτερη φορά

ένοχες, με 11+ χρόνια φυλάκισης η καθεμία, πλήρως εξαγοράσιμα, αλλά άφησαν ποινικά ένα όνομα με ιστορία χωρίς καμιά κοινωνική βαρύτητα πλέον…

     Υπάρχουν λογιών λογιών φυλακές όπου οι ποινές δεν εξαγοράζονται. Από εκεί δεν βγαίνεις ποτέ γιατί έχεις μπει με τη θέλησή σου. Η έπαρση, η αχαριστία και η απληστία είναι απ’ αυτές.

Τον Σεπτέμβριο του 2020 ξεκίνησε η δικαστική διαμάχη 48 εργαζομένων στα εκπαιδευτήρια «Νέα Γενιά Ζηρίδη», οι οποίοι, μετά το κλείσιμο του σχολείου, διεκδικούσαν δεδουλευμένα μηνών και αποζημίωση απόλυσης, χρήματα δουλεμένα με μόχθο και αυταπάρνηση.

     Και «πλάτες» τουλάχιστον 7 ετών στις καθυστερήσεις πληρωμών και άπειρη τοξικότητα. «Βάλτε πλάτη. Είναι μια δύσκολη στιγμή.»

Η δίκη ξεκίνησε με αναβολή λόγω οξείας βρογχίτιδας της Κατερίνας Ζηρίδη

     Πρέπει να προσέχει κανείς το καλοκαίρι τα ύπουλα μελτέμια της Μυκόνου.

και με συνακόλουθη παράκληση να της δοθεί άλλη μία ευκαιρία, για να στηρίξει αυτοπροσώπως τη θέση της.

5 χρόνια και ένα μήνα δεν εμφανίστηκε ποτέ καμιά τους στο δικαστήριο. Ούτε οι δύο συγκατηγορούμενες κόρες, Τζωρτζίνα Σπέντζου και Μάνια Σπέντζου. Τέτοια απαξίωση στο εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό.

     Που στήριζε αδιάλειπτα το σχολείο την ίδια ακριβώς ώρα που εργαζόταν με απλήρωτες υπερωρίες, με απλήρωτους μισθούς, με αυθαίρετες αποφάσεις, ενώ εκείνες διασκέδαζαν αμέριμνες. Και έβαζε πλάτη το προσωπικό. Καλή τη πίστει δυστυχώς.

Δι’ αντιπροσώπων μάθαμε ότι δεν είχαν εκείνες τη διοίκηση του σχολείου!

     Μία «άλλη» -Μα ποια άλλη; ΤΙ ΛΕΤΕ;- είχε την ευθύνη του ΙΚΑ και της μισθοδοσίας. Σαν την «Ελένη» του Ευριπίδη. Ένα είδωλο ήταν στο σχολείο, όχι εκείνες. Απύθμενη κοροϊδία καταπρόσωπο και δι’ αντιπροσώπων.

5 χρόνια και ένα μήνα μετά το Εφετείο αποφάνθηκε για το αυτονόητο, αυτό που ήξεραν όλοι, ότι εκείνες ασκούσαν διοίκηση

     Και οι τρεις. Σε οικογενειακή επιχείρηση, και οι τρεις. Το αυτονόητο, το διασαφηνισμένο από τον Άρειο Πάγο.

και είχαν την ευθύνη όλων των αποφάσεων και των συνεπειών τους – και όχι δι’ αντιπροσώπου.

     «Ποτέ δεν θα χάσετε από την οικογένεια Ζηρίδη», έλεγαν σε κάθε διαμαρτυρία μας. Να που χάσαμε. Να που έχασαν κι εκείνες και στο Εφετείο στις 16 Οκτωβρίου, γιατί τα ήθελαν όλα δικά τους και με τον δικό τους «ηγετικό και άριστο» τρόπο, τον άδικο.

     Ο Πλάτωνας στην «Απολογία Σωκράτους» γράφει για τον «ἀνεξέταστο βίο». Η ζωή χωρίς να ελέγχει κανείς τον εαυτό του, να αναλογίζεται τις πράξεις του δεν είναι ζωή, «οὐ βιωτὸς βίος». Κι αν δεν κάνει κανείς τη δική του μελέτη, θα έρθει η ώρα που θα τον αξιολογήσει άλλος, και μπορεί ακόμα και να μείνει στην ίδια τάξη. Αν σε πιάσουν με σκονάκι, μηδενίζεσαι.

Για 5 χρόνια και ένα μήνα την υπόθεση χειρίζονται με επαγγελματισμό, επιμέλεια, επιστημοσύνη, υπομονή και χιούμορ οι δικηγόροι μας Τάσος Κυριακίδης και Τίνα Παρούση. Αποφασιστική ήταν η συμβολή του Δρ Γεώργιου Συλίκου, Καθηγητή Ποινικού Δικαίου. Χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε φτάσει εδώ. Το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο.

Η απόφαση αυτή αφιερώνεται:

στους αποφοίτους του σχολείου, που χωρίς δεύτερη σκέψη στήριξαν την κινητοποίηση από την αρχή,

     «Είμαστε απόφοιτοι των Εκπαιδευτηρίων Ζηρίδη. Από τους δασκάλους μας δεν διδαχθήκαμε μόνο μαθηματικά, έκθεση, φυσική, αρχαία αλλά και τις αξίες της δικαιοσύνης και του σεβασμού.»

στους μαθητές, που δεν πρόλαβαν ν’ αποφοιτήσουν,

     που έψαχναν τους δασκάλους και τα έγγραφά τους σε απρόσωπες Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης,

σε εκείνους τους γονείς που στήριξαν και στηρίζουν τον δίκαιο αγώνα των δασκάλων των παιδιών τους.

     Γιατί, όπως έγραψε ο συνάδελφος Γιώργος Μπουγελέκας, ο χώρος όπου εργάζονται οι εκπαιδευτικοί είναι ο χώρος όπου μαθαίνουν οι μαθητές. Και όλοι ήξεραν ότι ξεπερνούσαμε τους εαυτούς μας για χρόνια, προκειμένου να υπηρετήσουμε την εκπαίδευση και την αξία της μόρφωσης.

     Αν, λοιπόν, χρειαστεί κάποιος από εσάς life coach, για να αποφεύγει τις βλαπτικές επιλογές (ή για να γίνει και άριστος και ηγέτης, αν το αντέχει), ή αν χρειαστεί καθοδήγηση από ειδικό για ζητήματα ενδυνάμωσης, δραστηριοποίησης για έναν ειρηνικό και βιώσιμο κόσμο ή αν θελήσει να αγοράσει βιβλία παιδικής λογοτεχνίας για την οικολογική κρίση και το περιβάλλον, προσοχή.

     Επιλέξτε με σύνεση.

Και καλού κακού ζητήστε από πριν και ένα αντίγραφο ποινικού μητρώου. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να το χρειαστείτε και αυτό.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο βασίζεται στην ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ και σε ό,τι ακούστηκε στις αίθουσες των δικαστηρίων. Τα σχόλια (με πλάγια γράμματα) αποτυπώνουν σκέψεις της γράφουσας, ευθύνη την οποία αναλαμβάνω πλήρως. Η ανάρτηση γίνεται στον προσωπικό μου διαδικτυακό χώρο και είναι δημόσια. Μπορεί όποιος θέλει, εκτός από το να συμφωνήσει σιωπηρά, να παραπέμψει σε αυτή ή να την αναδημοσιεύσει ως έχει. Και εφόσον αναλαμβάνω την ευθύνη, έχω και πλήρη επίγνωση πιθανών συνεπειών. Καλώς να σας βρω, λοιπόν.

ΥΓ. Μέρα που ‘ναι σήμερα, ας τραγουδήσουμε χωρίς αυταπάτες «Τι χαρά να ευτυχείς, δίχως να το πληρώνεις, ή να ‘σαι δίκαιος κι ευθύς, μα δίχως να ζημιώνεις».