Feed
Άρθρα
Σχόλια

Για τον πιο αγαπημένο μήνα… δύο λόγια

Θα ‘ναι νύχτα και

Αύγουστος
Τότε που αλλάζουν των αστερισμών οι βάρδιες. Και τα βουνά

        ελαφρά
Γιομάτα σκοτεινόν αέρα στέκουν λίγο πιο πάνω απ’ τη γραμμή του

        ορίζοντα

Όσμές εδώ ή εκεί καμένου χόρτου. Και μια λύπη άγνωστης γενεάς
Που από ψηλά

                    κάνει ρυάκι πάνω στην αποκοιμισμένη θάλασσα

Λάμπει μέσα μου κείνο που αγνοώ. Μα ωστόσο λάμπει.

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων