Ιστολόγιο

Η όξινη βροχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα των τελευταίων δεκαετιών. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που προκαλείται κυρίως από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι βιομηχανίες, τα εργοστάσια, τα αυτοκίνητα και γενικότερα οι δραστηριότητες που καίνε ορυκτά καύσιμα απελευθερώνουν στην ατμόσφαιρα διοξείδιο του θείου (SO₂) και οξείδια του αζώτου (NOₓ). Τα αέρια αυτά ενώνονται με υδρατμούς και άλλα συστατικά της ατμόσφαιρας, δημιουργώντας όξινα στοιχεία που επιστρέφουν στη Γη με τη μορφή βροχής, χιονιού ή ομίχλης.

Οι επιπτώσεις της όξινης βροχής είναι εκτεταμένες και επηρεάζουν πολλά οικοσυστήματα. Καταρχάς, προκαλεί ζημιές στη βλάστηση: τα φύλλα και οι ρίζες των φυτών φθείρονται, μειώνοντας την ανάπτυξη και την παραγωγικότητά τους. Επιπλέον, τα δέντρα των δασών είναι ιδιαίτερα ευάλωτα, καθώς η όξινη βροχή εξασθενεί το ριζικό τους σύστημα και τα κάνει πιο ευπρόσβλητα σε ασθένειες και ακραία καιρικά φαινόμενα.

Τα υδάτινα οικοσυστήματα επίσης κινδυνεύουν. Ρυπαίνονται με όξινο νερό λίμνες και ποτάμια, με αποτέλεσμα πολλά ψάρια και μικροοργανισμοί να μην μπορούν να επιβιώσουν. Παράλληλα, κτήρια, μνημεία και υποδομές διαβρώνονται, ιδίως εκείνα που είναι κατασκευασμένα από ασβεστόλιθο και μάρμαρο.

Η αντιμετώπιση της όξινης βροχής απαιτεί διεθνή συνεργασία και αλλαγή στον τρόπο παραγωγής ενέργειας. Η χρήση ανανεώσιμων πηγών, ο περιορισμός των ρύπων και οι αυστηρότεροι περιβαλλοντικοί έλεγχοι αποτελούν βασικές λύσεις. Μόνο μέσα από συλλογική δράση μπορούμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και την υγεία μας από αυτήν την αόρατη αλλά επικίνδυνη απειλή.

Λήψη αρχείου

ΑΠΟΨΙΛΩΣΗ ΔΑΣΟΥΣ από όξινη βροχή

. Ονομάστηκε έτσι από τον Γάλλο μαθηματικό Φουριέ, ο οποίος θεώρησε ότι ο μηχανισμός είναι παρόμοιος με αυτόν ενός γυάλινου θερμοκηπίου. Χωρίς αυτό, η μέση θερμοκρασία της Γης θα ήταν περίπου -20°C αντί για τους 15 °C που είναι σήμερα

https://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2670/Chimeia_B-Lykeiou_html-empl/index2_8.html

Φαινόμενο Θερμοκηπίου Τα αέρια που βρίσκονται στην ατμόσφαιρα, όπως οι υδρατμοί, το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο, το οξείδιο του αζώτου, οι χλωροφθοράνθρακες, είναι διαφανή στην προσπίπτουσα ηλιακή ακτινοβολία, που τα διαπερνά. Απορροφούν όμως μέρος της ανακλούμενης ακτινοβολίας από τη Γη και την επιστρέφουν, θερμαίνοντας έτσι το σύστημα Γη – κατώτερη ατμόσφαιρα. Αν δεν υπήρχε αυτό το προστατευτικό κάλυμμα των αερίων της ατμόσφαιρας, που λειτουργεί όπως η κάλυψη από γυαλί του θερμοκηπίου, η ανακλούμενη από τη Γη ακτινοβολία θα διέφευγε στο διάστημα και η μέση επιφανειακή θερμοκρασία του πλανήτη μας θα ήταν αρκετές δεκάδες βαθμοί χαμηλότερη. Βλέπουμε δηλαδή, ότι το αποτέλεσμα αυτής της δράσης κάτω από αυτές τις συνθήκες και χωρίς την έκλυση των αερίων ανθρώπινης προέλευσης είναι πολύ ευεργετικό. Σήμερα, όμως, με την αύξηση των συγκεντρώσεων διαφόρων «θερμοκηπικών» αερίων στην ατμόσφαιρα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει ενισχυθεί και δημιουργεί πολλά προβλήματα. Τα κυριότερα ανθρωπογενούς προέλευσης αέρια που συμμετέχουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι: Το διοξείδιο του άνθρακα. Θεωρείται υπεύθυνο για το 50% της υπερθέρμανσης της ατμόσφαιρας. Σε λιγότερο από 2 αιώνες οι άνθρωποι αύξησαν κατά 25% τη συνολική ποσότητα CO2 της ατμόσφαιρας με τη χρήση των φυσικών καυσίμων (γαιάνθρακες, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) και με την καταστροφή των δασών. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο οι άνθρωποι επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα με 6 δισεκατομμύρια τόνους CO2. Το μεθάνιο ευθύνεται για το 18% της υπερθέρμανσης της ατμόσφαιρας. Έχει βρεθεί ότι 1 kg CH4 απορροφά 70 φορές περισσότερη ενέργεια από 1 kg  CO2. Oι χλωροφθοράνθρακες συμβάλλουν κατά 14-16%, τα οξείδια του αζώτου κατά 8% και το όζον κατά 12%. Οι συνέπειες της υπερθέρμανσης της Γης δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη. Πρόσφατες έρευνες σε Αμερική και Ευρώπη δείχνουν ότι κάτω από τις συνθήκες Τα σημαντικότερα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Αέριο Συμμετοχή στο φαινόμενο CO2 50% CH4 18% CFCs 14-16% NOx 8% O3 12% Οι τεράστιες ποσότητες CO2 που παράγονται συνεχώς από τις διάφορες καύσεις, δυστυχώς δεν ισοσταθμίζονται από τη φωτοσύνθεση (μετατροπή CO2 σε O2) κυρίως λόγω των μεγάλων καταστροφών στα δάση. Το CO2 που δημιουργείται εμποδίζει την μεταφορά θερμότητας από τα κατώτερα στα ανώτερα στρώματα (θερμοκήπιο). Έτσι, υπολογίζεται ότι η μέση θερμοκρασία της Γης θα ανέβει τα επόμενα 100 χρόνια 2 – 6 °C. Τεράστιες μάζες πάγου θα λιώσουν στους πόλους, επιφέροντας άνοδο στη στάθμη της θάλασσας με συνέπεια μεγάλες εκτάσεις της Γης να καλυφθούν με νερά (πλημμύρες). Πόσο αληθινά είναι τα σενάρια αυτά κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος είναι ότι οι υπολογισμοί γίνονται με προσεγγίσεις με μεγάλα περιθώρια λάθους.

αυτές προβληματικά κλιματολογικά φαινόμενα, όπως οι ξηρασίες, οι πλημμύρες, το Εl Nino και άλλα, αναμένεται να εμφανίζονται πιο συχνά. Οι σίγουρες συνέπειες της παγκόσμιας υπερθέρμανσης είναι: 1) η μείωση στα αποθέματα του νερού. 2) Οι απότομες μεταβολές στη θερμοκρασία του αέρα.  3) Οι υψηλές θερμοκρασίες στη θερινή περίοδο.  4) Η είσοδος των θαλάσσιων υδάτων στον παράκτιο υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και η υποβάθμισή του. 5)Οι σημαντικές μετακινήσεις πληθυσμού και αγαθών