ΥΒΡΙΔΙΑΚΑ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΕΥΚΑΡΥΩΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ.

ΥΒΡΙΔΙΑΚΑ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΕΥΚΑΡΥΩΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ. Η δημιουργία υβριδίων είναι κοινό φαινόμενο στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς.
Το ζευγάρωμα ανάμεσα σε στενά συγγενικά είδη έχει ως αποτέλεσμα να παράγονται απόγονοι, που είναι υβρίδια και έχουν ανάμεικτα γονιδιώματα. Η γονιδιωματική επανάσταση έδειξε ότι ο υβριδισμός μπορεί να αποτελέσει σημαντική πηγή δημιουργίας νέων γενετικών και φινοτυπικών παραλλαγών. Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις τα υβρίδια μπορεί να είναι στείρα ή λιγότερο προσαρμοσμένα από τους γονείς τους, ορισμένα υβρίδια μπορεί να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν, επιτρέποντας τη μεταφορά προσαρμοστικών παραλλαγών στα όρια των ειδών, ακόμη και να καταλήγουν στον σχηματισμό νέων εξελικτικών γραμμών. Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες δημιουργίας υβριδικών γονιδιωμάτων: αλλοπολυποειδή, κατάσταση στην οποία υπάρχει παρουσία δύο ή περισσότερων διακριτών σειρών/συνόλου χρωμοσωμάτων από κάθε γονικό είδος με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο αριθμός των χρωμοσωμάτων, και ομοπλοειδία, κατάσταση στην οποία υπάρχει μωσαϊκό γονιδίων μητρικών ειδών χωρίς να συνοδεύεται από αύξηση του αριθμού των χρωμοσωμάτων. Προκειμένου να δημιουργηθεί νέο υβριδικό είδος πρέπει να αναπτυχτεί αναπαραγωγική απομόνωση κατά των γονικών ειδών.
Τα υβρίδια αντιπροσωπεύουν τη συγχώνευση διαφορετικών γονιδιωμάτων και αντιμετωπίζουν προβλήματα που προκύπτουν από ασύμβατους συνδυασμούς γονιδίων. Έτσι τα υβριδικά γονιδιώματα είναι ιδιαίτερα δυναμικά και υποβάλλονται σε γρήγορες εξελικτικές αλλαγές. Ως εκ τούτου τα υβριδικά γονιδιώματα αποτελούν ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό θέμα της εξελικτικής βιολογίας. Σε άρθρο ανασκόπησης*, που είναι ελεύθερα προσβάσιμο, ερευνητές από τη Σουηδία και το Η.Β., συνοψίζουν τους μηχανισμούς με τους οποίους δημιουργούνται υβρίδια και πως αναπτύσσονται/εξελίσσονται
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η δημιουργία υβριδίων είναι κοινό φαινόμενο στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς που έχει μάλιστα ευρύ φάσμα συνεπειών. Αυτές περιλαμβάνουν τον σχηματισμό ακόμη και νέων υβριδικών ειδών, τα οποία απομονώνονται αναπαραγωγικά από τα γονικά είδη και όπου τα αναμεμιγμένα γονιδιώματα υποβάλλονται σε ανεξάρτητη εξέλιξη, παρά τις περιστασιακές ροές γονιδίων ανάμεσα στο υβρίδιο και τα δύο γονικά είδη. Το διαφορετικό γενετικό υπόβαθρο των υβριδίων επιτρέπει προσαρμογή σε νέα περιβάλλοντα και οικοτόπους. Παρά τις προόδους της διερεύνησης, διατήρησης και εξέλιξης των υβριδίων οργανισμών, εξακολουθούν να παραμένουν πολλά ακόμα θέματα προς διερεύνηση.
*Βιβλιογραφία. Runemark A, Vallejo-Marin M, Meier JI. Eukaryote hybrid genomes.
PLoS Genet. 2019 Nov 27;15(11):e1008404. doi: 10.1371/journal.pgen.1008404. eCollection 2019 Nov.

Αφήστε μια απάντηση