Έπεα πτερόεντα, … στο χάος του διαδίκτυου

ΕΥΘΥΝΕΣ
Όλοι μας κάνουμε έντονη κριτική και ένα σωρό προτάσεις σε κάθε συμβάν και κυρίως, σε κάθε δυστύχημα ή τέλος πάντων, σε κάθε άσχημο περιστατικό. Ξαφνικά, γινόμαστε όλοι Πραγματογνώμονες και Δικαστές, κατακρίνουμε και δικάζουμε τους πάντες. Στήνουμε λαϊκά δικαστήρια και καταδικάζουμε χωρίς στοιχεία, ιδιαίτερα, χωρίς γνώση, ανάλογα με την παράταξη ή τα συμφέροντα του δημοσιογράφου που μας «πληροφορεί»!!!. Και φυσικά, πάντα φταίνε οι άλλοι και κυρίως, το Κράτος. Λες και το Κράτος απαρτίζεται από Αρειανούς. Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι το Κράτος είμαστε εμείς. Εμείς είμαστε οι Δημόσιοι υπάλληλοι, εμείς είμαστε οι δικαστές, εμείς είμαστε οι πολιτικοί, εμείς είμαστε όλοι αυτοί που κατηγορούμε. Και αν δεν είμαστε στην κυριολεξία, σίγουρα αυτοί είναι ο καθρέφτης μας, οι επιλογές μας. Αυτούς διαλέξαμε, αυτούς ξεχωρίσαμε σαν τους καλύτερους να μας Κυβερνήσουν. Βέβαια πολλοί τους ψηφίσαμε για ρουσφέτια, διορισμό κλπ. Γενικά, θα λέγαμε ότι οι πολιτικοί καθρεφτίζουν τον λαό κάθε Κράτους.

Θέλω να κάνω καλά – επιτύχω σε, κάτι.
Αυτό είναι επακόλουθο και θα προκύψει από
α. την γνώση που θα αποκτήσω για να το κάνω (αναγνώριση – ανάλυση δεδομένων καθώς και ζητουμένων),
β. το α, θα προκύψει, από μελέτη – ενασχόληση-εξάσκηση σε αυτό και
γ. το β θα γίνει υπό την προϋπόθεση ότι το θέλω-επιθυμώ πολύ, “με το μέσα μυαλό” που λένε.
Έτοιμη η αλυσίδα
Ξέρω τι θέλω ⇒    Εξασκούμε στα απαιτούμενα ⇒     

Αποκτώ εμπειρία και γνώση  ⇒ Επιτυγχάνω τον στόχο.
Δυστυχώς κάθε βήμα είναι προαπαιτούμενο για το επόμενο και δεν πάει αντίστροφα.
Άραγε πόσες φορές το έχουμε κατά νου αυτό;
Είναι σίγουρα η διαδικασία που ακολουθούν όλοι όσοι διακρίνονται σε οποιονδήποτε τομέα (επιστημονικό, καλλιτεχνικό, αθλητικό, κλπ) και κυρίως αυτοί που έχουν κατακτήσει την κορυφή της ηρεμίας.
Εν αρχή λοιπόν είναι το “γνώθι σ’ αυτόν”. Δύσκολο και για πολλούς ακατόρθωτο.

Σύνολο είναι συλλογή στοιχείων με μια κοινή χαρακτηριστική ιδιότητα.
Κάθε στοιχείο όμως μπορεί να έχει πολλές ιδιότητες. Ετσι μπορεί να ανήκει σε ένα ή περισσότερα σύνολα.
Όμως τα κοινά στοιχεία δύο συνόλων ( η τομή) πάντα ανήκουν στα αρχικά σύνολα και, δεν συμβαίνει πάντα, όλα τα στοιχεία του ενός να ανήκουν στην τομή.
Τι γίνεται τώρα;
Ένα σύνολο ατόμων Α έχει κάποια στοιχεία με αρετή και καλοσύνη, δεν σημαίνει ότι όλο το Α έχει στοιχεία με αρετή και καλοσύνη.
Επίσης στο σύνολο Α περιέχονται και κάποιο στοιχεία κακά και αμαρτωλά, δεν σημαίνει πως το Α έχει κακά στοιχεία συνολικά.
Ας προσέχουμε λοιπόν του ποσοδείκτες όταν σκεφτόμαστε αλλά, κυρίως και, όταν μιλάμε.

Καταγγέλλουμε, διαμαρτυρόμαστε , παραπονιόμαστε, καταριόμαστε, αναθεματίζουμε και μετά μία από τα ίδια.
Ο άλλος είναι έτσι , είναι αλλιώς , κάνει αυτό, κάνει το άλλο, ε και;
Γιατί ασχολείσαι μαζί του;
Βρες αυτά που κάνουν τα πράγματα καλλίτερα.
Μην είσαι άκριτος καταναλωτής κάθε προϊόντος πνευματικού ή υλικού. Διάβασε. Μορφώσου . Σκέψου. Δεν μπορείς να καταγγέλλεις μόνο και να καταριέσαι και να αφορίζεις και από την άλλη να είσαι γρανάζι της ξεφτίλας και μόνο να κλαψουρίζεις.
Φθονείς τον ικανοποιημένο, τον πλούσιο , τον όποιον ζηλεύεις τέλος πάντων και αντί να προσπαθείς να βελτιώσεις το είναι σου τον μειώνεις τον υποτιμάς και ασχολιέσαι μαζί του καταγγέλλοντας και βρίζοντας. Και μετά τι ; Βελτιώνεται η κατάστασή σου; “διορθώνεται” η στραβή , για σένα, συμπεριφορά του;
Αράζεις φίλε μου και τρέχεις σαν το ποντίκι μες την φάκα του μυαλού σου και έχεις την ψευδαίσθηση οτι αγωνίζεσαι για το μέλλον σου.
Ποιο μέλλον και ποια καλυτέρευση ; Νομίζεις πως θά ‘ρθει αν “ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”; Κι αν από κει αγοράζεις γάλα και συ ; Τι νέα τότε;
Τι να κάνω; Το ερώτημα. Κοίτα γύρω σου πολλοί λένε πολλά. Βρες , ψάξε, διάβασε και κάνε κάτι από όσα βρίσκεις και πάνε τα πράγματα μπροστά.
Αλλά από την άλλη “εμένα θα μου πεις ;”
Όταν μας λένε να κάνουμε κάτι το ρίχνουμε στο ντιριντάχτα. Μετά δεν “μα δεν μου τό ‘πες”. Φαύλος κύκλος.
Κάνε ότι κάνεις καλά. Η μόνη λύση . Με όποιο κόστος και όποιο τίμημα.
Αλλά κάνε μην περιμένεις να σου λένε οι άλλοι και μετά να τρέχεις ή να τους βρίζεις γιατί “φταίνε” ή να του σιχτιρίζεις “που σε πήραν”στο λαιμό τους. ” Άτιμη κενωνία”.
Κακά τα ψέμματα πολλά από όσα καταγγέλουμε μας βολεύουν αλλιώς θα τα είχαμε διορθώσει προ πολλού. Είναι και εθνικό σπορ η κλάψα και “έρχεται και δένει το γλυκό”.
Καταλαβαίνεις ο,τι έτσι δημιουργείς το οξύμωρο, ο, τι είσαι “και ο πρώτος και καλλίτερος” και από την άλλη επιτρέπεις να σου κάνουν κουμάντο αυτοί που σε ενοχλούν;
Μα είναι πιο δυνατοί. Ε δυνάμωσε και συ. Σε βολεύει να το λες  γιατί “έτσι είναι το σύστημα” . Ε κάτσε και ακολούθα το τότε βρίζοντας και αγανακτώντας.
Με αγάπη .
Πολλή ζέστη σήμερα. Πήρε φόρα ο θεριστής.

Δεν γνοιάστηκα ποτέ μου ν’ αρέσω στο πλήθος. Γιατί
αγνόησα εκείνο που του άρεσε.
Εκείνο που εγώ ήξερα,
ξεπερνούσε πάρα πολύ την αντίληψη του πλήθους.

Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας.
Όσο ανοίγουμε τους ορίζοντες μας  και περιορίζουμε τις ακάλυπτες ανάγκες μας, τόσο  πιο ελεύθεροι γινόμαστε, άρα και πιο ευτυχισμένοι πιο γεμάτοι και  επομένως πιο έτοιμοι για τα επόμενα.
Πάντα θα υπάρχει περιθώριο “για μια μπυρίτσα” .
Υπάρχουν άνθρωποι, στιγμές, γεγονότα, απόψεις, γνώμες στιγμής, που μας έκαναν να πάρουμε το δρόμο που διαλέξαμε. Δεν φταίνε οι επιλογές μας για όσα μας δυσαρεστούν . Εμείς τις επιλέξαμε. Αυτές ήταν,  ό, τι ήσαν , ποια η ευθύνη τους;
Να σηκωνόμαστε και να πηγαίνουμε παρακάτω.
Πάντα θα βρίσκουμε το χώρο, …”για τη μπυρίτσα”.
Καλή βδομάδα

ΥΓ.
Τις ευχές μου για τους νεόνυμφους , Γιώργος και Δέσποινα, τον Ηρακλή (κουμπάρο), την νεοφώτιστη Αθηνά και την “συντέκνισσα”.
Τους ευχαριστώ.

Αν θες ν’ ανέβεις στα ψηλά, βήμα το βήμα ανέβα
για να τα βρείς τα βήματα, όταν σου πουν κατέβα.

Που θα οδηγήσει η δυσαρέσκεια και η “ανυπακοή” στη λογική και στην σύνεση.
Κραυγάζουμε οτι “μας κάνουν κουμάντο” , “μας κλέψαν τα όνειρα”, “μας στερήσαν τη ζωή” και άλλα ηχηρά και παραπονιάρικα παρόμοια.
Γιατι είναι τόσο δύσκολο να αντιμετωπίσουμε με ψυχαριμία την κατάσταση;
Να δούμε το πρόβλημα -δεδομένα , ζητούμενα- να σκεφτούμε ποιος μπορεί να βοηθήσει όχι για την λύση αλλά για μια πορεία προς το καλλίτερο.
Που θα οδηγήσει η μισαλλοδοξία, η εθελοτυφλία, ο μεσσιανισμός και η ουσιαστική αδιαφορία;
Γιατί παντού βλέπουμε εχθρούς;
Πως μπορεί κανείς να πείσει για την προσπάθεια που απαιτείται με συναντίληψη και σε καθαρές οπτικές των δεδομένων, χωρίς αφορισμούς και κατάρες;
Μάλλον θα αναρωτιέμαι για πολύ καιρό.

Αλήθεια… τι μένος και πολεμική είναι αυτή με το εκπαιδευτικό μας σύστημα (βλέπε.. πως μπαίνω στο Πανεπιστήμιο… όχι τι μαθαίνω);
Από το 2011 έχουμε το δικαίωμα να παίρνουμε το τελικό τίτλο με ενδοσχολικές εξετάσεις που με το κ@λ%$# 9,5 δεν είναι καθόλου δύσκολο.
…
Μάθε παιδί μου όσα μπορείς στα 9 χρόνια και +3 στο Λύκειο και μετά -ωριμότερος και ψυχραιμότερος δόσε για το Πανεπιστήμιο.Μέ ενα κόπο και ένα εξοδο.
Τι αμοράγρα μας πιάνει και έχουν τρελλαθεί οι πιτσιρικάδες και οι μαμαδο μπαμπάδες και τα πάντα όλα;…
Πατάνε σε δυο βάρκες – σχολείο φροντιστήρια ιδιαίτερα κλπ και στο τέλος; …
Γιατί και τα καινούργια πάλι έχουν εξετάσεις για το πανεπιστήμιο … όχι που δε θά ‘χαν.
Πάντα υπάρχουν διαδικασίες επιλογής για τη συνέχιση των σπουδών..παντού.
Καλό απόγευμα.

Η ευτυχία είναι ανάλογη της γνώσης για τον εαυτό μας και αντιστρόφως ανάλογη των ακάλυπτων αναγκών μας.