"Τα παιδιά γεννιούνται με φτερά, οι δάσκαλοι τα βοηθάνε να πετάξουν"
Οι μαθητές του ΣΤ1 και το ΣΤ2 του Σχολείου μας θα πάρουν μέρος στον 3ο Μαραθώνιο Ανάγνωσης που διοργανώνει το “Μεταίχμιο ” με τίτλο: “Μυστικοί πράκτορες ενωθείτε”, στα πλαίσια της Φιλαναγνωσίας. Τα βιβλία που θα επεξεργαστούμε είναι από τη Σειρά: “Ρίκο και Όσκαρ” του Αντρέα Σταϊχέφελ και είναι τα ακόλουθα:1.Η συμμορία του μπίνγκο, 2. Το αίνιγμα της πέτρας.
http://www.metaixmio.gr/news/43710-tetartos_marathonios.aspx
εργασία της Ελένης μαθήτριας της ΣΤ΄2 Τάξης.
Σάντρο Μποτιτσέλι
Βίος και έργο Σχεδόν το σύνολο των πληροφοριών για τη ζωή του Μποτιτσέλι προέρχεται από τη βιογραφία του Τζόρτζιο Βαζάρι, καθώς και από επίσημα έγγραφα της εποχής. Γεννήθηκε το 1445 (ως έτος γεννήσεως αναφέρεται επίσης το 1444) στη Φλωρεντία και ήταν το τελευταίο παιδί του βυρσοδέψη Μαριάνο ντι Βάνι και της Σμεράλντα. Σε νεαρή ηλικία άρχισε να εξασκείται ως χρυσοτέχνης, αξιοσέβαστο επάγγελμα της εποχής, το οποίο ακολούθησαν στα πρώτα τους βήματα και άλλοι ζωγράφοι της Αναγέννησης. Σε ηλικία περίπου δεκαοκτώ ετών αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χρυσοτεχνία και να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Μαθήτευσε στο πλευρό του Φρα Φιλίππο Λίππι (περ. 1406-1469), ενός από τους διασημότερους ζωγράφους της Φλωρεντίας, ο οποίος συνεργαζόταν με ισχυρές οικογένειες της πόλης, όπως των Μεδίκων, λαμβάνοντας σημαντικές παραγγελίες. Ο Μποττιτσέλλι βρέθηκε στο εργαστήριό του, στο Πράτο, πιθανότατα από το 1461 ή 1462 μέχρι το 1467 και ο πρώτος πίνακας που φιλοτέχνησε, μία Προσκύνηση των Μάγων, χρονολογείται στην περίοδο 1465-67. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του κοντά στον Λίπι, επέστρεψε στη γενέτειρά του και απέκτησε το δικό του εργαστήριο. Την ίδια περίοδο, δέχθηκε την επιρροή του Αντρέα ντελ Βερρόκκιο, δασκάλου του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Μία από τις πρώτες παραγγελίες που ανέλαβε, χρονολογείται με ακρίβεια στο 1470 και περιλάμβανε μία σειρά πινάκων που θα απεικόνιζαν τις επτά βασικές αρετές (δύναμη, πίστη, ελπίδα, δικαιοσύνη, αγάπη, σύνεση και εγκράτεια), για λογαριασμό ενός ειδικού δικαστηρίου, με αρμοδιότητα σε υποθέσεις εμπορικού δικαίου. Ο Μποτιτσέλι φιλοτέχνησε τελικά μόνο τη Δύναμη, έργο για το οποίο έλαβε την αμοιβή του στις 18 Αυγούστου 1470. Δύο χρόνια αργότερα, έγινε μέλος της συντεχνίας του Αγίου Λουκά, ενώ στα πρακτικά της συντεχνίας αναφέρεται επίσης ο γιος του δασκάλου του και ζωγράφος Φιλίππο Λίππι ως βοηθός του. Το 1474 ταξίδεψε στην Πίζα, όπου κατόπιν παραγγελίας ανέλαβε να φιλοτεχνήσει νωπογραφίες για το Καμποσάντο, ωστόσο εργάστηκε τελικά για τη διακόσμηση του καθεδρικού ναού της πόλης φιλοτεχνώντας την Ανάληψη της Παναγίας, έργο που όμως δεν ολοκλήρωσε, για άγνωστους λόγους. Στη δεκαετία του 1470, ο Μποττιτσέλλι ολοκλήρωσε αρκετές προσωπογραφίες μέσα από τις οποίες εδραιώθηκε η φήμη του, όπως φαίνεται από το γεγονός πως φιλοτέχνησε πορτρέτα επιφανών προσωπικοτήτων της υψηλής κοινωνίας της Φλωρεντίας. Στις σημαντικότερες από αυτές, ανήκει η Προσωπογραφία του Τζουλιάνο των Μεδίκων (περ. 1476-78) καθώς και η Προσωπογραφία νέου που κρατά μετάλλιο του Κόζιμο των Μεδίκων (περ. 1475). O Μποτιτσέλι συνδέθηκε στενά με την οικογένεια των Μεδίκων και μέσα από τον ευρύτερο κύκλο των γνωριμιών της, ήρθε σε επαφή με τις ιδέες του νεοπλατωνισμο Το 1482 συμμετείχε στη διακόσμηση της Sala dei Gigli στο Παλάτσο Βέκιο, αν και δεν διασώζεται κανένα ίχνος από το έργο του. Τον επόμενο χρόνο φιλοτέχνησε τέσσερις σκηνές, βασισμένες στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου, παραγγελία του εμπόρου της Φλωρεντίας Αντόνιο Πούτσι. Οι πίνακες προορίζονταν ως δώρο για το γάμο του γιου του, Τζιανότσο, και απεικόνιζαν την ιπποτική ιστορία αγάπης με πρωταγωνιστή τον ήρωα Ναστάζιο ντέλι Ονέστι. Στα μέσα της δεκαετίας του 1480 ολοκληρώθηκε επίσης ένας από τους πλέον δημοφιλείς πίνακές του, η Γέννηση της Αφροδίτης, έργο του οποίου δεν γνωρίζουμε τον παραγγελιοδότη, ωστόσο εικάζεται πως αποτέλεσε παραγγελία της οικογένειας των Μεδίκων καθώς βρισκόταν στην κατοχή της οικογένειας στις αρχές του 16ου αιώνα. Ο Μποτιτσέλι φιλοτέχνησε το έργο χρησιμοποιώντας ως πηγή τον Όμηρο και απεικόνισε τη στιγμή κατά την οποία η Αφροδίτη φθάνει στο νησί των Κυθήρων, μετά τη γέννησή της. Στο αριστερό άκρο του πίνακα, απέδωσε το Ζέφυρο μαζί με την Αύρα, οι οποίοι προσπαθούν να φυσήξουν έτσι ώστε η Αφροδίτη να φτάσει στη στεριά όπου θα την υποδεχτεί μία από τις Ώρες. Ο Μποτιτσέλι απεικόνισε την Αφροδίτη σύμφωνα με τις κλασικές αναλογίες των αρχαίων αγαλμάτων, ενώ για τη στάση της ακολούθησε το πρότυπο της Αιδήμονος Αφροδίτης (Venus Pudica)
Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Ο Λεονάρντο γεννήθηκε στο Βίντσι της Ιταλίας στις 15 Απριλίου του 1452. Το πλήρες όνομά του ήταν “Leonardo diκ ser Piero da Vinci”, αν και υπέγραφε τα έργα του ως “Leonardo” ή “Io, Leonardo” (= «Εγώ, ο Λεονάρντο»). Ήταν καρπός του έρωτα του Πιέρο ντα Βίντσι και της Κατερίνας, της οποίας δεν γνωρίζουμε την πλήρη ταυτότητα. Οι δυο τους δεν έγιναν ποτέ νόμιμο ζευγάρι. Ο Πιέρο ήταν συμβολαιογράφος στην περιοχή, όπως και ο πατέρας του, παππούς του Λεονάρντο. Η μητέρα του, Κατερίνα, πιθανόν ήταν ταπεινότερης καταγωγής, μάλλον υπηρέτρια. Ένα χρόνο περίπου μετά τη γέννηση του Λεονάρντο οι γονείς του παντρεύτηκαν: ο Πιέρο την κόρη ενός πλούσιου συμβολαιογράφου και η Κατερίνα έναν εργάτη υψικαμίνου. Μεγάλωσε με τον πατέρα του στην πόλη της Φλωρεντίας, όπου από πολύ μικρή ηλικία έδειξε δείγματα της ευφυΐας και του καλλιτεχνικού του ταλέντου. Αυτός ήταν και ο λόγος που στάλθηκε σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο του φλωρεντινού ζωγράφου και αρχιτέκτονα Αντρέα ντελ Βερρόκκιο (1433-1485). Το 1472 ο Λεονάρντο γίνεται – σύμφωνα με το έθιμο της εποχής – μέλος της συντεχνίας των ζωγράφων της Φλωρεντίας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι αποτελούσε πλέον ανεξάρτητο καλλιτέχνη. Το πιο πρώιμο γνωστό έργο του αποτελεί το επονομαζόμενο “Σχέδιο τοπίου στην κοιλάδα του Άρνου”, το οποίο βρίσκεται σήμερα στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας. Σε όλη την περίοδο του 1472-1480 εργάστηκε στο εργαστήριο του Βερόκιο, ενώ παράλληλα φιλοτεχνούσε και δικούς του πίνακες. Αργότερα, το 1482, μετακόμισε στο Μιλάνο όπου πρόσφερε τις υπηρεσίες του ως μηχανικός, ζωγράφος και γλύπτης στον ηγεμόνα του Μιλάνου Λουδοβίκο Σφόρτσα. Ο Λεονάρντο διέθετε δικό του εργαστήριο με βοηθούς. Την ίδια περίπου περίοδο εργάστηκε ως σύμβουλος αρχιτέκτονας στον καθεδρικό ναό του Μιλάνου, ενώ το διάστημα 1495-1498, μετά από παραγγελία του Λουδοβίκου Σφόρτσα ζωγραφίζει τον “Μυστικό Δείπνο” στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία ντελλε Γκράτσιε και, μεταξύ 1483 – 1508 την Παναγία των Βράχων ύστερα από παραγγελία της Αδελφότητας της Άμωμης Σύλληψης του Μιλάνου. Ως καλλιτέχνης της αυλής, ο Λεονάρντο δέχθηκε αρκετές παραγγελίες για έργα που τις περισσότερες φορές, ωστόσο, άφηνε ημιτελή. Τον Οκτώβριο του 1499 και μετά την ήττα του προστάτη του Λουδοβίκου Σφόρτσα από τα γαλλικά στρατεύματα, ξεκινά κατά πάσα πιθανότητα ένα φιλόδοξο έργο για λογαριασμό του Λουδοβίκου ΙΒ’, βασιλιά της Γαλλίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους εγκαταλείπει το Μιλάνο και περνά ένα διάστημα στη Βενετία, για να επιστρέψει, το 1500, στην Φλωρεντία, όπου ξεκινά ίσως η παραγωγικότερη περίοδός του ως ζωγράφου. Σε αυτή την ιδιαίτερη παραγωγική περίοδο ζωγραφίζει το πορτρέτο της συζύγου του Φραντσέσκο ντελ Τζοκόντο, την περίφημη Τζοκόντα. Ο πίνακας αυτός θεωρείται το γνωστότερο έργο του Λεονάρντο και ένας από τους διασημότερους του κόσμου, ιδιαίτερα μετά από την κλοπή του από το Λούβρο το 1911 και την μυστηριώδη εύρεσή του στη Φλωρεντία το 1913. Πριν ακόμα ολοκληρωθεί, η Μόνα Λίζα κατάφερε να επηρεάσει σημαντικά τη ζωγραφική στους κύκλους της Φλωρεντίας, καθιερώνοντας ένα είδος προσωπογραφίας για αρκετά χρόνια. Ο ντα Βίντσι δεν παρέδωσε ποτέ το έργο στον παραγγελιοδότη του, πιθανόν λόγω ενός άλλου έργου που του ανατέθηκε, της τοιχογραφίας της Μάχης του Ανγκιάρι (1440), έργο που επίσης όμως αφέθηκε ημιτελές. Ο ντα Βίντσι καταπιανόταν με όλα σχεδόν τα επιστημονικά πεδία. Σώζονται ως σήμερα σπουδές του και σχέδια, όχι μόνο για στρατιωτικό εξοπλισμό αλλά και για ευφάνταστες ιπτάμενες μηχανές, μελετώντας σχολαστικά την αεροδυναμική και παρατηρώντας το πέταγμα των πουλιών. Τα σχέδια του και οι εφευρέσεις του ξεπερνούσαν συχνά κατά πολύ τις τεχνικές δυνατότητες της εποχής. Παράλληλα έκανε διάφορες μελέτες πάνω στην ανθρώπινη ανατομία, συγκρίνοντας τις «θεωρίες» του με τη μοναδική σωζόμενη σχετική θεωρία που υπήρχε την εποχή εκείνη, τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου. Ο Βιτρούβιος είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως το ανθρώπινο σώμα—με τα χέρια σε έκταση—μπορούσε να χωρέσει στα δύο τέλεια γεωμετρικά σχήματα, τον κύκλο και το τετράγωνο και πως το κέντρο του σώματος ήταν ο αφαλός. Ο Λεονάρντο, με τις δικές του μελέτες, διόρθωσε κάποιες ανακολουθίες του Βιτρούβιου. Αν και η γνώση των ανθρώπινων διαστάσεων και αναλογιών ήταν δεδομένη για πολλούς από τους καλλιτέχνες του 15ου αιώνα, ο Λεονάρντο ήταν ο μοναδικός που επιχείρησε τόσο λεπτομερείς μελέτες.
Μιχαήλ Άγγελος
Νεανικά χρόνια
Ο Μιχαήλ Άγγελος γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1475, στο Καπρέζε της Ιταλίας, μια κωμόπολη 60 χλμ μακριά από τη Φλωρεντία και που σήμερα, προς τιμή του λέγεται, Καπρέζε Μικελάντζελο. Υπήρξε γιος του Λουντοβίκο ντι Μπουοναρότι ντι Σιμόνι και της Φραντσέσκα ντι Νέρι ντελ Μινιάτο ντι Σιένα. Η οικογένεια Μπουοναρότι είχε καταγωγή από παλαιά φλορεντική οικογένεια και μέλη της είχαν στο παρελθόν καταλάβει σημαντικά αξιώματα. Η οικονομική ευημερία της φαίνεται πως ανατράπηκε στα μέσα του 15ου αιώνα. Το 1474, ο πατέρας του διορίστηκε ως τοποτηρητής (podestà) στην πόλη Κιούζι και αργότερα στο Καπρέζε. Ο Μιχαήλ Άγγελος είχε άλλα τέσσερα αδέρφια ενώ κατά την γέννα του τελευταίου, το 1481, η μητέρα του πέθανε. Αργότερα, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην πόλη Σετινιάνο, κοντά στη Φλωρεντία, όπου ο Λουντοβίκο εμπιστεύτηκε την ανατροφή του Μιχαήλ σε μία παραμάνα.
Παρά την εμφανή κλίση του στη ζωγραφική και κατόπιν επιθυμίας του πατέρα του, σπούδασε αρχικά υπό την καθοδήγηση του ουμανιστή Φραντσέσκο ντ’ Ουρμπίνο, αλλά το 1487 ξεκίνησε ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο ζωγραφικής του Ντομένικο Γκιρλαντάγιο. Εκεί ήρθε σε επαφή με την τεχνική της νωπογραφίας και εξασκήθηκε στο σχέδιο. Θεωρείται πιθανό πως ο Μιχαήλ Άγγελος παρέμεινε στο εργαστήριο του Γκιρλαντάγιο στην διάρκεια τριών ετών μαθητείας, σύμφωνα με σχετική σύμβαση που είχε υπογράψει ο πατέρας του το 1488, ωστόσο υπήρξε σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος. Επισκεπτόμενος τον Κήπο των Μεδίκων, όπου διατηρείτο σημαντική συλλογή από αρχαία γλυπτά υπό την εποπτεία του γλύπτη Μπρετόλντο ντι Τζοβάνι, διδάχθηκε την τέχνη της γλυπτικής ενώ παράλληλα γνώρισε τον Λορέντσο των Μεδίκων, επιφανή άρχοντα της Φλωρεντίας, ο οποίος τον εισήγαγε στην αυλή του. Εκπαιδεύτηκε δίπλα στους γιους του Λορέντσο, ενώ συνδέθηκε με τον Μαρσίλιο Φιτσίνο και τον ποιητή Άντζελο Πολιτσιάνο καθώς και τις ιδέες του νεοπλατωνισμού. Σε αυτή την περίοδο, ο Μιχαήλ Άγγελος ολοκλήρωσε δύο μαρμάρινα ανάγλυφα, την Παναγία της Σκάλας (1490-1492) και την Μάχη των Κενταύρων (1491-1492), έργο κατά παραγγελία του Λορέντσο και βασισμένο σε ένα θέμα που πρότεινε Πολιτσιάνο. Μετά το θάνατο του Λορέντσο, στις 8 Απριλίου του 1492, και αφού επέστρεψε για ένα διάστημα στο πατρικό του σπίτι, στη συνέχεια φιλοξενήθηκε στο μοναστήρι του Σάντο Σπίριτο (Santo Spirito), όπου του δόθηκε η δυνατότητα να αποκτήσει γνώσεις ανατομίας, μελετώντας τα πτώματα του γειτονικού νοσοκομείου. Σε ανταπόδοση της φιλοξενίας, ο Μιχαήλ Άγγελος φιλοτέχνησε έναν ξυλόγλυπτο Εσταυρωμένο (1493), έργο το οποίο δώρισε στο μοναστήρι. Στην ίδια χρονική περίοδο ανήκει και το πρώτο ίσως πολύ σημαντικό γλυπτό του, ο Ηρακλής, έργο που αρχικά τοποθετήθηκε στο Παλάτσο Στρότσι αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στη Γαλλία όπου πιθανά καταστράφηκε τον 18ο αιώνα. Ο Μιχαήλ Άγγελος, σε αντίθεση με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι που θεωρούσε τον Σαβοναρόλα φανατικό, επηρεάστηκε από τα κηρύγματά του, τα οποία ενδεχομένως να συνέβαλαν στην θρησκευτική του συγκρότηση. Το 1505, ο Μιχαήλ Άγγελος επέστρεψε στη Ρώμη μετά από πρόσκληση του νέου Πάπα Ιουλίου Β΄, ο οποίος του ανέθεσε τη δημιουργία ενός επιβλητικού μαυσωλείου. Το έργο αυτό τελικά έμεινε ημιτελές, ωστόσο κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του, ο Μικελάντζελο αναλάμβανε παράλληλα και άλλες παραγγελίες. Μία από αυτές αφορούσε στην διακόσμηση του θόλου του Παπικού Παρεκκλησίου (Καπέλα Σιξτίνα), με νωπογραφίες των δώδεκα Αποστόλων. Ο Μιχαήλ Άγγελος αντιπρότεινε ένα περισσότερο σύνθετο και φιλόδοξο εγχείρημα, δημιουργώντας τελικά, σε διάστημα τεσσάρων ετών (1508-1512), περισσότερες από 300 βιβλικές φιγούρες και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις, όπως σκηνές από την Γένεση, την ιστορία του Νώε ή τη Δευτέρα Παρουσία. Τα τέσσερα αυτά χρόνια, λέγεται, ότι ο Μικελάντζελο δεν βγήκε από την Καπέλα Σιξτίνα παρά ελάχιστα και δεν επέτρεψε σε κανέναν να δει το έργο του, δημιουργώντας έτσι μια αναστάτωση, μια φήμη και πλήθος κόσμου σύρρεε έξω από το Παρεκκλήσι. Σημαντική καινοτομία υπήρξε επίσης η απεικόνιση θεμάτων που προέρχονταν από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή παράδοση, χωρίς άμεση σχέση με την χριστιανική θρησκεία, όπως οι Σίβυλλες. Ο θόλος ήταν τόσο ψηλά που επινόησε μία τεχνοτροπία. Ζωγράφισε παραμορφωμένες τις φιγούρες, έτσι ώστε ο θεατής, που βρίσκεται αρκετα μέτρα πιο κάτω, να τις βλέπει κανονικές.
Ραφαήλ
Βιογραφία
Ο Ραφαήλ γεννήθηκε το 1483 στο δουκάτο του Ουρμπίνο, το οποίο αποτελούσε την εποχή εκείνη σημαντικό πνευματικό κέντρο, κατά την περίοδο της ηγεμονίας του Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο. Ο πατέρας του, Τζοβάνι Σάντι, ήταν διακεκριμένος ζωγράφος που συχνά πρόσφερε τις υπηρεσίες του στην Αυλή του δούκα και έχαιρε επίσης ιδιαίτερης εκτίμησης ως ποιητής και χρονικογράφος. Πέθανε όταν ο Ραφαήλ ήταν μόλις σε ηλικία έντεκα ετών και ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε ήδη σημειωθεί ο θάνατος της μητέρας του ονόματι Μάγια ντι Μπατίστα Κιάρλα. Υπήρξε ο πρώτος δάσκαλος του γιου του στη ζωγραφική, ο οποίος σύμφωνα με τον Τζόρτζιο Βαζάρι μαθήτευσε αργότερα στο πλευρό του Περουτζίνο, στην Περούτζια. Ο τελευταίος αποτελούσε έναν από τους πλέον διακεκριμένους και επιτυχημένους ζωγράφους της εποχής, αναλαμβάνοντας την εκπαίδευση του Ραφαήλ ενώ βρισκόταν στην κορυφή της δόξας του. Η άφιξή του στην Περούτζια και η έναρξη της συνεργασίας του με τον Περουτζίνο δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια, ωστόσο τοποθετείται περίπου το 1495.
Η πρώτη επίσημη καταγραφή της δραστηριότητάς του χρονολογείται στις 10 Δεκεμβρίου του 1500, σύμφωνα με έγγραφο που πιστοποιεί πως ανέλαβε να φιλοτεχνήσει ένα ιερό, με προθεσμία έως το Σεπτέμβριο του 1502. Ανέλαβε τις πρώτες παραγγελίες έργων του για εκκλησίες στην Τσιττά ντι Καστέλλο και στην Περούτζια, πόλεις που βρίσκονταν σε μικρή απόσταση από το Ουρμπίνο, ενώ φιλοτέχνησε επίσης τα σχέδια για μία σειρά νωπογραφιών για τη Biblioteca Piccolomini της Σιένα, έργο που ανέλαβε να ολοκληρώσει ο Μπερναρντίνο Πιντουρίκιο. Η πιθανώς παλαιότερη και άθικτη μέχρι σήμερα εικόνα που φιλοτέχνησε για την εκκλησία του Αγίου Δομήνικου στην Τσιττά ντι Καστέλλο, μία σύνθεση με θέμα τη σταύρωση του Χριστού (Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου), παρουσιάζει αρκετά κοινά στοιχεία με έργα του Περουτζίνο, γεγονός που μαρτυρά την επίδραση του τελευταίου στην τεχνοτροπία του Ραφαήλ.
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ή
Ελ Γκρεκο
Νεανικά χρόνια
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος γεννήθηκε πιθανότατα το 1541 στον Χάνδακα, το σημερινό Ηράκλειο της Κρήτης, την εποχή της Βενετοκρατίας. Η ημερομηνία γέννησης του προκύπτει όχι από κάποιο επίσημο έγγραφο της εποχής αλλά με βάση μία ιδιόχειρη σημείωση του, σύμφωνα με την οποία το 1606 ήταν 65 ετών. Ο πατέρας του, Γεώργιος Θεοτοκόπουλος, ήταν φοροσυλλέκτης και έμπορος. Για τη μητέρα του δεν διαθέτουμε πληροφορίες, ενώ άγνωστη παραμένει και η ταυτότητα μίας ενδεχόμενης πρώτης, Ελληνίδας συζύγου του. Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Μανούσο Θεοτοκόπουλο (1531-1604), ο οποίος ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα τους.
Ο Θεοτοκόπουλος εκπαιδεύτηκε ως αγιογράφος, γεγονός που πιστοποιείται από ένα δημόσιο έγγραφο του 1563, ενώ θα πρέπει να μελέτησε από νεαρή ηλικία την αρχαία ελληνική και κλασική γραμματεία, κρίνοντας από την πλούσια βιβλιοθήκη που κληροδότησε μετά το θάνατό του, ο υιός του. To όνομα του πρώτου δασκάλου του δεν είναι γνωστό, αν και το όνομα του Ιωάννη Γριπιώτη (1516-1569) έχει προταθεί. Στην Κρήτη, που από το 1211 αποτελούσε μέρος της ενετικής επικράτειας, οι ζωγράφοι και οι αγιογράφοι συνδύαζαν το βυζαντινό ιδίωμα με τις Δυτικές επιρροές, φιλοτεχνώντας φορητές κυρίως εικόνες και διαμορφώνοντας τη λεγόμενη Κρητική Σχολή. Στο Χάνδακα εργάζονταν κατά το 16ο αιώνα περίπου διακόσιοι ζωγράφοι, οργανωμένοι σε συντεχνίες σύμφωνα με τα ιταλικά πρότυπα. Ο Θεοτοκόπουλος εξοικειώθηκε από νωρίς με έργα καλλιτεχνών της Αναγέννησης που κυκλοφορούσαν στη βενετοκρατούμενη Κρήτη και από το 1563 εξασκούσε επίσημα το επάγγελμα του ζωγράφου. Η πληροφορία αυτή εκμαιεύεται από μία αναφορά στο όνομά του σε επίσημο έγγραφο της εποχής, στην οποία περιγράφεται ως δάσκαλος (maestro Domenigo).
Η Κοίμηση της Παναγίας των Ψαριανών
Παρασκευή 13 ιουνίου 2014, ημέρα λήξης μαθημάτων σχολικού έτους 2013-2014. Το πρωί οι μαθητές της Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξεων, πήραν μέρος στο παιχνίδι “το κυνήγι του χαμένου θησαυρού”. Ένα παιχνίδι γνώσεων, και δεξιοτήτων, αναπτύσσοντας παράλληλα τη συνεργασία και την ομαδικότητα. Νικήτρια του παιχνιδιού αναδείχτηκε η ΣΤ1΄τάξη. Τα παιδιά έπαιξαν και το διασκέδασαν. Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε την τελετή λήξης που διοργάνωσε η ΣΤ΄τάξη και ήταν αφιερωμένη στη Δόμνα Σαμίου. Στο τέλος της μέρας μπήκαμε στις αίθουσες και δόθηκαν οι βεβαιώσεις φοίτησης και οι έλεγχοι προόδου. Ταυτόχρονα έγινε και ο αποχαιρετισμός των μαθητών από τους δασκάλους τους και δόθηκαν οι ευχές για ένα ‘καλό καλοκαίρι”.
Το απόγευμα στην κοινή αποχαιρετιστήρια εκδήλωση του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και των μαθητών του σχολείου, μετά το αφιέρωμα στη Δόμνα Σαμίου από τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης, οι μαθητές της τάξης μου με την καθοδήγηση του Γυμναστή κ. Ζήση, χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς μαζί με τις υπόλοιπες τάξεις του σχολείου. Ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων έδωσε τα αναμνηστικά μπλουζάκια στους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης, κλήρωσε ένα ποδήλατο που το κέρδισε ο μαθητής της τάξης μου Χρήστος Λαζίδης και η βραδιά έκλεισε με παραδοσιακούς χορούς.
“Καλό καλοκαίρι” σε όλους τους μαθητές και στις οικογένειές τους.
Ραντεβού το Σεπτέμβριο στην ΣΤ΄ τάξη
Στα πλαίσια των γιορτών νεολαίας 2014, στην αυλή του σχολείου μας ολες οι τάξεις έκαναν επίδειξη των δραστηριοτήτων τους επάνω σε ταμπλό και έδωσαν την ευκαρία στους γονείς των μαθητών να ενημερωθούν και να τα θαυμάσουν. Επίσης τα τμήματα Δ1, Γ2, Γ3, εκτέλεσαν ένα τραγούδι για την ανακύκλωση με τη συνοδεία στο αρμόνιο της δασκάλας κ. Παναγιώτας Τσάνταλη. Επόμενο δρώμενο της ημέρας ήταν η δραματοποίηση του ποιήματος ” Η κατάρα του Πεύκου” από την δ1 τάξη με τη βοήθεια της δασκάλας τους κ. Τσερμπάκ Άννας. Τέλος η τάξη μου το Ε2 έπαιξε το θεατρικό “το ηλιακό σύστημα” που δουλεύτηκε στα πλαίσια της ευέλικτης ζώνης. Τα παιδιά έδωσαν το καλύτερό τους εαυτό και πιστεύω το αποτέλεσμα που βγήκε τους αντάμειψε. Τους ευχαριστώ πολύ και τους συγχαίρω για την προσπάθεια που κατέβαλαν. Αμέσως μετά οι γονείς και οι μαθητές του Ε2 στην αίθουσα εκδηλώσεων, είδαν από εμένα και τα παιδιά τους την παρουσίαση από υπολογιστή της εργασίας για το “ηλιακό σύστημα” που κάναμε, και άκουσαν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τους πλανήτες.
Επικοινωνούμε μαζί σας για να σας ενημερώσουμε πως ο 13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού ολοκληρώθηκε με επιτυχία για ακόμη μία φορά, χάρη στην πολύτιμη συμμετοχή σας.
Τα παραμύθια των παιδιών ξεπέρασαν τα 20.000 χιλιάδες, από 300 Δημοτικά Σχολεία, από όλη την Ελλάδα.
Σας ευχαριστούμε πολύ που και το δικό σας σχολείο συμμετείχε σε αυτή τη μεγάλη εκδήλωση δημιουργικότητας και τα παιδιά μας απέδειξαν ακόμη μια φορά ότι όταν τους δοθούν οι αφορμές είναι έτοιμα να συμμετέχουν, να δημιουργούν και να μας εκπλήσσουν.
ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ
http://kidsfun.gr/
Σας επισυνάπτω τον ΕΠΑΙΝΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ , ο οποίος πρέπει να τυπωθεί και να μοιραστεί σε ΟΛΑ τα παιδιά που συμμετείχαν στον 13ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Παραμυθιού και έστειλαν το δικό τους παραμύθι.
Ο 14ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού θα ξεκινήσει το Δεκέμβριο του 2014 και θα χαρούμε πολύ να συμμετάσχετε ξανά.
Στη διάθεση σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση,
Με εκτίμηση,
Ειρήνη Λιάσκου
Family and friends
Tμήμα Marketing & Διαφήμισης
email: liaskou@kidsfun.gr
Tηλ: 2106136300
Εσωτερικό 213
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστευσης Ψαριών που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 24 Μαΐου, ο Φορέας Διαχείρισης Δέλτα Νέστου, Βιστωνίδας – Ισμαρίδας σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝΑΛΕ), διοργάνωσε την Πέμπτη 22 Μαΐου εκπαιδευτική δράση στο Φράγμα των Τοξοτών στην οποία συμμετείχαν η Ε’ τάξη του 12ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας και η Ε’ τάξη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης, στα οποία είχε ήδη πραγματοποιηθεί ενημέρωση από τους Βιολόγους του Εθνικού Πάρκου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κα. Ευτέρπη Πατετσίνη και κ. Ναπολέοντα Πιάκη.
Στην δράση παραβρέθηκε η Υπεύθυνη Περιβαλλοντικών Προγραμμάτων της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιάς Εκπαίδευσης της ΠΕ Καβάλας, κα. Ειρήνη Σιώκη. Ο Δρ. Μάνος Κουτράκης, Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Νέστου, Βιστωνίδας – Ισμαρίδας και Τακτικός ερευνητής του ΙΝΑΛΕ ενημέρωσε εκπαιδευτικούς και μαθητές για τη μετανάστευση των ψαριών, τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει, καθώς και για τα εμπόδια που συναντούν τα ψάρια και Δρ. Αργύρης Καλλιανιώτης, διευθυντής του ΙΝΑΛΕ απηύθυνε χαιρετισμό σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, ενώ μίλησε και για το έργο του ΙΝΑΛΕ.
Στη συνέχεια έγινε επίδειξη της μεθόδου συλλογής δειγμάτων ψαριών από το ποτάμι, με την ηλεκτραλιεία από το επιστημονικό προσωπικό του ΙΝΑΛΕ, σύμφωνα με την οποία τα ψάρια συλλέγονται αναισθητοποιημένα, χωρίς να χρειαστεί η θανάτωσή τους. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις των φυσικοχημικών παραμέτρων του ποταμού Νέστου στο συγκεκριμένο σημεία από το επιστημονικό προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Νέστου-Βιστωνίδας–Ισμαρίδας.
Τα ψάρια που συλλέχθηκαν, εκτέθηκαν σε γυάλες, ώστε να τα δουν οι μαθητές, έγινε αναγνώριση των διαφορετικών ειδών από τους ιχθυολόγους του ΙΝΑΛΕ και μετρήσεις μορφολογικών στοιχείων και πιο συγκεκριμένα, του βάρους και του μήκους αυτών. Τα ψάρια φωτογραφήθηκαν από τα παιδιά και κατόπιν απελευθερώθηκαν στο φυσικό τους περιβάλλον.
Επιπλέον, οι μαθητές έπαιξαν το διαδραστικό παιχνίδι «το φιδάκι», με θέμα τη μετανάστευση των ψαριών και πραγματοποιήθηκε συμβολικός καθαρισμός της περιοχής.
Τέλος, οι μαθητές του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης διάβασαν ψήφισμα της τάξης τους, με θέμα το αίτημα κατασκευής περάσματος για τα ψάρια (σκάλα) στο Φράγμα των Τοξοτών.
Η εκδήλωση χρηματοδοτήθηκε μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη»-ΕΠΠΕΡΑΑ και της πράξης «Προστασία και Διατήρηση της Βιοποικιλότητας του ΕΠΑΜΑΘ» που υλοποιεί ο Φ.Δ. Δέλτα Νέστου-Βιστωνίδας-Ισμαρίδας.
περισσότερα στην ιστοσελίδα ….
http://www.epamath.gr/index.php/%CE%BD%CE%AD%CE%B1-2/2012-01-16-15-03-28/285-%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%88%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%8E%CE%BD
Υπό την Αιγίδα του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ πραγματοποιήθηκε ο 13ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ kidsfun.gr, που έγινε θεσμός χάρη στην συμμετοχή κάθε χρόνο περισσοτέρων από 20.000 Παιδιών από 350 Σχολεία όλης της Ελλάδας.
Κάθε χρόνο δίνει την αφορμή στα Παιδιά των Δημοτικών Σχολείων από όλη την Ελλάδα, να συμμετάσχουν και να δημιουργήσουν το δικό τους Παραμύθι.
Στο διαγωνισμό συμμετέχουν οι πιο γνωστοί συγγραφείς όπως ο Κος Ευγένιος Τριβιζάς, ο Κος Βαγγέλης Ηλιόπουλος, η Κα Κάρμεν Ρουγγέρη, οι οποίοι θα πάρουν μέρος και στην αξιολόγηση των παραμυθιών.
Ο 13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού kidsfun.gr θα ολοκληρωθεί αρχές Ιουνίου με τη ΓΙΟΡΤΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ kidsfun.gr – ΒΡΑΒΕΙΑ ΑΙΣΩΠΟΣ 2013 και την απονομή των 9 Πανελλήνιων Βραβείων Αίσωπος.
Όλα τα παιδιά που συμμετέχουν στο διαγωνισμό θα παραλάβουν “Επαινο Συμμετοχής’’
Μεγάλος αριθμός μαθητών της τάξης μου Ε2, πήραν μέρος στο διαγωνισμό με το δικό τους παραμύθι. Συγχαρητήρια από μένα, και είμαστε σε αναμονή για τα αποτελέσματα…
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Πανεπιστημίου (Ελευθερίου Βενιζέλου) 34
106 79 ΑΘΗΝΑ
Τηλ. 3616532 – 3617784 – Fax: 3641025
e-mail : info@hms.gr
Σημαντικός αριθμός μαθητών της τάξης μου Ε2 πήραν μέρος στον 8ο Μαθητικό Διαγωνισμό «Παιχνίδι και Μαθηματικά»στο πλαίσιο του περιοδικού «ο μικρός Ευκλείδης» της ΕΜΕ για τους μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου την Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014. Τους συγχαίρω για την προσπάθεια που κατέβαλαν.
Περισσότερες πληροφορίες για το διαγωνισμό
Στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας (
http://www.hms.gr
)
ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
1. Οι τροχιές όλων των πλανητών του ηλιακού συστήματος οριοθετούνται περίπου στο ίδιο επίπεδο, το οποίο καλείται εκλειπτική.
2. Όλες οι τροχιές αυτές έχουν την ίδια φορά (αντίθετη με τους δείκτες του ρολογιού) και είναι πολύ περισσότερο κυκλικές παρά ελλειπτικές.
3. Η περισσότερο έκκεντρη τροχιά (ελλειπτική) ανήκει στον Ερμή και η λιγότερο έκκεντρη (κυκλική) στην Αφροδίτη.
4. ‘Ολοι οι πλανήτες αυτοπεριστρέφονται με φορά αντίθετη με αυτή των δεικτών του ρολογιού (αριστερόστροφα),εκτός της Αφροδίτης και του Ουρανού που περιστρέφονται δεξιόστροφα.
5. Οι 4 εσωτερικοί πλανήτες (πλούσιοι σε μέταλλα) παρουσιάζουν εντελώς διαφορετική χημική σύσταση από τους
4 εξωτερικούς (πλούσιοι σε ελαφρά στοιχεία). Οι πυκνότητες των μεν κυμαίνονται μεταξύ 4 – 5 gr/cm3 , ενώ των δε είναι περίπου 1 gr/cm3. O Κρόνος έχει τόσο χαμηλή πυκνότητα (0.7 gr/cm3) ώστε θα επέπλεε στο νερό.
6. Η συνολική μάζα της κύριας ζώνης των αστεροειδών είναι κάτι λιγότερο από www.meteo.gr το ένα χιλιοστό της μάζας της Γης. Ο μεγαλύτερος αστεροειδής (νάνος πλανήτης) είναι η Δήμητρα (μεγέθους 1 χλμ), η μάζα της οποίας καλύπτει περίπου το ένα τρίτο της συνολικής μάζας της ζώνης.
7. Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης και ο γρηγορότερος. Αυτοπεριστρέφεται σε περίπου 10 ώρες και η βαρύτητα του είναι 2.5 φορές ισχυρότερη από αυτήν της Γης.
8. H περίφημη κόκκινη κηλίδα του Δία είναι μία τεράστια ατμοσφαιρική καταιγίδα με μέγεθος περίπου τριπλάσιο από αυτό της Γης.
9. Η Αφροδίτη είναι ο θερμότερος και λαμπρότερος πλανήτης. Η μέση επιφανειακή θερμοκρασία της είναι περίπου
465 βαθμοί.
10. Η μέρα της Αφροδίτης (243 γήινες μέρες) είναι μεγαλύτερη από τον χρόνο που χρειάζεται για να συμπληρώσει μία περιστροφή γύρω από τον ήλιο (225 μέρες).
11. Το ηφαίστειο Όλυμπος είναι το ψηλότερο όρος (27 χλμ) στο ηλιακό μας σύστημα και βρίσκεται στον Άρη. Το μέγεθός του είναι περίπου 600 χλμ.
12. Η επιφανειακή θερμοκρασία του Ήλιου είναι ~ 5500 βαθμοί, ενώ στις κεντρικές του περιοχές φτάνει τα δέκα εκατομμύρια.
13. Κάθε δευτερόλεπτο, 4.6 εκατομμύρια τόνοι ηλιακής μάζας μετατρέπονται σε ηλιακή ενέργεια και ακτινοβολούνται.
14. Ο Ήλιος είναι 110 φορές σε μέγεθος μεγαλύτερος από την Γη, ενώ η βαρύτητά του είναι 28 φορές ισχυρότερη. Αν το βάρος ενός ανθρώπου στην Γη είναι 71 κιλά, τότε στον Ήλιο θα ζυγίζει περίπου 2 τόνους.
15. Η ιδιοπεριστροφή του Ήλιου καλύπτει περίπου 25 γήινες μέρες, ενώ η περιστροφή γύρω από τον Γαλαξία μας περίπου 240 εκατομμύρια χρόνια.
16. Ο Ουρανός είναι ο μοναδικός πλανήτης του οποίου το επίπεδο περιστροφής είναι πολύ κοντά στο τροχιακό του επίπεδο. Δηλαδή, περιστρέφεται σχεδόν ξαπλωμένος. Εικόνα 4: Λόξωση της εκλειπτικής των 8 πλανητών και του Πλούτωνα (Image credit: Calvin J. Hamilton, 1999).
17. Ο Ποσειδώνας είναι ο πιο μακρινός πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και ο ψυχρότερος (-220ο C). Από
τότε που ανακαλύφθηκε (1846), μόλις το τρέχον έτος (2011) ολοκληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο (165 γήινα χρόνια).www.meteo.gr
18. Η Γη είναι ο μεγαλύτερος από τους εσωτερικούς πλανήτες και αυτός που έχει την υψηλότερη πυκνότητα σε όλο το ηλιακό σύστημα (5.5 gr/cm3), συμπεριλαμβανομένου και του ήλιου.
19. Οι εξωτερικοί πλανήτες, αντίθετα με τους εσωτερικούς, έχουν συστήματα δακτυλίων που αποτελούνται από πέτρα, πάγο και σκόνη.
20. Ο κοντινότερος αστέρας στο ηλιακό μας σύστημα είναι ο εγγύτατος του Κενταύρου (Proxima Centauri) και απέχει περίπου 4.22 έτη φωτός (~ 40 τρισεκατομμύρια χλμ).
Άρθρο από το meteo.
Επιμέλεια: Δρ. Βαγγέλης Κολοκοτρώνης, ΕΑΑ
Στα πλαίσια του προγράμματος της ευέλικτης ζώνης που εκπονούν τα τμήματα Ε1 και Ε2 του Σχολείου μας με θέμα: «Νέστος», πραγματοποιήθηκε ενημερωτική συνάντηση από τον «Φορέα διαχείρισης – Δέλτα Νέστου Βιστωνίδας – Ισμαρίδας» στις 21 Μαΐου στην αίθουσα εκδηλώσεων, με αφορμή την 22 Μαΐου που είναι αφιερωμένη στην «Μετανάστευση των ψαριών».
Στις 22 Μαΐου 2014 πραγματοποιήθηκε επίσκεψη του Ε1 και του Ε2 στο φράγμα Τοξοτών του ποταμού Νέστου για τον εορτασμό της ημέρας «Μετανάστευση των ψαριών». Έγινε γνωριμία με τα είδη ψαριών που υπάρχουν στο ποταμό Νέστο. Δόθηκαν πληροφορίες για την ηλεκτραλιεία. Έγινε ποιοτική ανάλυση, των συστατικών του νερού του ποταμού. Οι μαθητές έπαιξαν ένα εκπαιδευτικό φιδάκι με θέμα: «τα ψάρια». Έγινε εθελοντική συλλογή των σκουπιδιών από τα παιδιά. Μοιράστηκαν υλικά του Φορέα που διοργάνωσε την εκδήλωση και τέλος οι μαθητές διάβασαν ένα ψήφισμα για την ανάγκη κατασκευής μιας σκάλας για τα ψάρια, στο φράγμα του Νέστου στους Τοξότες . Παράλληλα μία μαθήτρια έδειξε τις ζωγραφιές της στους υπόλοιπους, με θέμα μια διαδήλωση των ψαριών, βγάζοντας το ίδιο μήνυμα, την ανάγκη δηλαδή δημιουργίας σκάλας για τα ψάρια.
Όλη η εκδήλωση βιντεοσκοπήθηκε από τον παραπάνω Φορέα.
Περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα…
http://www.epamath.gr/
Το 2ο Δημοτικό σχολείο Ξάνθης στους Ραδιοθαλάμους του Δημοτικού Ραδιοφώνου.
Η Πέμπτη τάξη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης με τα δύο τμήματά της, Ε1 και Ε2, επισκέφτηκε χθες Δευτέρα 17 Μαρτίου τους ραδιοθαλάμους του Δημοτικού ραδιοφώνου Ξάνθης, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η εκπαιδευτική διαδικασία δεν εξαντλείται μόνο εντός του σχολείου, εντός της αίθουσας, στα θρανία και στο μαυροπίνακα, όπου αυτός ακόμη υπάρχει…
Οι εκπαιδευτικές εξορμήσεις που κεντρίζουν το ενδιαφέρον των μαθητών και κάνουν πιο λειτουργική την επαφή με τους εκπαιδευτικούς που έχουν “όρεξη” και ζήλο να υποστούν την “ταλαιπωρία” μιας μετακίνησης με τους μαθητές τους, προκειμένου να τους παράσχουν την ευκαιρία να έχουν ρεαλιστικές παραστάσεις που θα αξιοποιηθούν στη συνέχεια στο σχολείο, έχει αποδειχτεί ότι αποφέρει καρπούς .
Οι εκπαιδευτικοί της Ε΄ τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης, Αλεξάνδρα Κόντα και Θανάσης Παρσάνογλου, απέδειξαν ότι έχουν και όρεξη και ζήλο, συνόδευσαν τα παιδιά τους , στη Δημοτική βιβλιοθήκη και στο Δημοτικό Ραδιόφωνο, είχαν προετοιμάσει κατάλληλα τα παιδιά για την εκπαιδευτική αυτή εξόρμηση και είμαστε βέβαιοι ότι δόθηκαν τα ερεθίσματα για περισσότερη συζήτηση και επικοινωνία με την επιστροφή τους στο σχολείο.
Εδώ παρακάτω μπορείτε να ακούσετε και τη συνομιλία με τα παιδιά που έγινε ζωντανά στην ενημερωτική εκπομπή “Τα Νέα της Πόλης”, τη χαρά τους για την επόμενη επίσκεψή τους που θα γίνει στο “Πλανητάριο” και το ραντεβού που μας έδωσαν για να μας μιλήσουν για τις νέες τους εμπειρίες.
Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να ακούσετε τις συνομιλίες των παιδιών…….
ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
Στα πλαίσια του προγράμματος του ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ «Π.& Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ», «αποτύπωση, πρόληψη και αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας, δράσεις για την άσκηση και την διατροφή», ζωγράφισα σε πίνακα διαστάσεων 1 Χ 1,50 μ. την πυραμίδα διατροφής. Με την λήξη της σχολικής χρονιάς, και κατά την διάρκεια της ημέρας των αθλητικών δραστηριοτήτων και παιχνιδιών, όλες οι τάξεις του σχολείου μεταξύ των άλλων θα παίξουν και το παιχνίδι της Διατροφικής Πυραμίδας.