Είμαστε περαστικοί… ένα ταξίδι η ζωή μας, ας το ζήσουμε κι ας το ταξιδέψουμε

Χρειάζεται δουλειά για να μπορέσεις να αφήσεις πίσω αυτό που δεν έχεις πια. Να αποδεσμευτείς και να αρχίσεις να σκέφτεσαι αυτό που ακολουθεί. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, για τη χειρότερη πρόκληση με την οποία βρίσκεσαι αντιμέτωπος όταν είσαι ένας υγιής ενήλικος. Να ξέρεις ότι μπορείς πραγματικά να αντιμετωπίσεις την απώλεια οποιουδήποτε πράγματος.

Αυτό είναι το κουράγιο, η δύναμη της ωριμότητας: να έχεις την πεποίθηση ότι μπορείς να αντιμετωπίσεις ό,τι και να σου συμβεί, ακόμη και την ιδέα ότι κάποια στιγμή κι εσύ ο ίδιος δεν θα υπάρχεις.

Ίσως έτσι, μέσω της συνειδητοποίησης πως όλοι μου οι δεσμοί είναι προσωρινοί, μπορέσω να δεχτώ και ορισμένα άλλα πράγματα που είναι από τα δυσκολότερα να δεχτεί κανείς: Ότι δεν είμαι αιώνιος, ότι είναι ορισμένος ο χρόνος για το πέρασμα μου από αυτόν τον κόσμο, από τον τόπο αυτό, το συγκεκριμένο διάστημα.

Λένε πως ήταν κάποιος μια φορά που πήγε να επισκεφθεί έναν διάσημο ραβίνο, να τον συμβουλευθεί για κάποιο θρησκευτικό ζήτημα.
Μπαίνει στο σπίτι του ραβίνου και το βλέπει τελείως άδειο. Υπήρχαν μόνο δύο σκαμνάκια, ένα στρώμα ριγμένο στο πάτωμα κι ένα απλό τραπεζάκι.
Ο επισκέπτης αφού πήρε τις απαντήσεις που ήθελε στο ζήτημα που τον απασχολούσε, ρωτάει τον ραβίνο:

«Με συγχωρείτε, ραβίνε… Πού είναι τα έπιπλα σας;»
Ο ραβίνος του λέει:
«Τα δικά σου πού είναι;»
Ο επισκέπτης του απαντάει:
«Μα εγώ δεν είμαι από δω, είμαι περαστικός από αυτήν την πόλη.»
«Κι εγώ περαστικός είμαι…» του λέει ο ραβίνος.

Φαίνεται ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου αγοράζουμε, αποκτούμε ένα σωρό πράγματα και μένουμε δεμένοι σ’ αυτά. Ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου, από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η βιομηχανική κοινωνία μας υποσχόταν κάτι που στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσε ποτέ να πραγματοποιήσει — αλλά αυτό δεν μας το είπε κανείς. Μας υποσχέθηκε ότι αν μπορέσουμε να αγοράσουμε όλα όσα θέλουμε, τότε θα είμαστε καλά, δεν θα υποφέρουμε, και τα λοιπά… και τα λοιπά… Μας ξεγέλασαν! Μας είπαν ψέματα! Καταλαβαίνεις; Ψέματα! Η ιστορία έδειξε ότι όλα ήταν ένα ψέμα!

Χόρχε Μπουκάι – Ο Δρόμος των Δακρύων

Όταν υπάρχει φαντασία και όρεξη …

Οι ξενοδόχοι στην Κρήτη που έκαναν τη διαφορά -Απλώς αναπαλαίωσαν τα 300 ετών σπιτάκια από πέτρα και χώμα, δεν έβαλαν ρεύμα και οι τουρίστες κάνουν ουρά

Λασίθι: Αυτά τα σπιτάκια ήταν στάνες

Ο Άσπρος Ποταμός ήταν αρχικά ένας μεγάλος οικισμός μέσα στο Φαράγγι των Πεύκων, στο Λασίθι, τον οποίο πριν από εκατοντάδες χρόνια οι κάτοικοί του αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν. Τα σπιτάκια χρησιμοποιήθηκαν αργότερα σαν μετόχι όπου οι προηγούμενοι κάτοικοι κατέβαζαν τα ζώα τους για να προστατευτούν από το κρύο το χειμώνα.

Οι ιδιοκτήτες του συγκροτήματος αναστήλωσαν τον εγκαταλελειμμένο οικισμό που αποτελούνταν από σπίτια χτισμένα με πέτρες και χώμα διατηρώντας αναλλοίωτο τον αρχικό του χαρακτήρα.

Πετρόχτιστα κρεβάτια, βράχοι που ξεπροβάλλουν από παντού μέσα στα σπιτάκια, οροφές με δοκάρια, καλάμια και χώμα για μόνωση, συνθέτουν το σκηνικό που μοιάζει πραγματικά βγαλμένο από άλλη εποχή. Τα σπιτάκια είναι ουσιαστικά χτισμένα το ένα πάνω στο άλλο, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές περιπτώσεις η οροφή του ενός είναι και… βεράντα του άλλου. Ενα λιθόστρωτο μονοπάτι γεμάτο κληματαριές, ελιές και λουλούδια ενώνει μεταξύ τους τα 10 σπιτάκια δίνοντας την αίσθηση στους επισκέπτες ότι μένουν σε ένα παραδοσιακό χωριό της νοτιοανατολικής Κρήτης.

Και το εσωτερικό, όμως, των σπιτιών, έχει δημιουργεί με σεβασμό στην παράδοση: Η διακόσμησή τους στηρίζεται σε σοφράδες, παλιές κασέλες, πινακωτές, παλιά υφαντά και μπακίρια.

Λάμπες παραφίνης και κεριά

Αξίζει να σημειωθεί ότι πέρα από το χώρο υποδοχής, ηλεκτρικό δεν υπάρχει σε κανένα από τα σπιτάκια. Ο κύριος φωτισμός των σπιτιών, γίνεται με λάμπες παραφίνης και κεριά, ενώ δεν υπάρχουν πρίζες. Οι χοντροί, πετρόχτιστοι τοίχοι λύνουν το θέμα της θέρμανσης και της δροσιάς το χειμώνα και το καλοκαίρι αντίστοιχα, αφού και στις δυο εποχές λόγω του πάχους τους η θερμοκρασία διατηρείται σε ιδανικά επίπεδα.

Έχει ηλεκτρικό με φωτοβολταϊκά

Όσον αφορά το ενεργειακό η γενικότερη λειτουργία του ξενώνα στηρίζεται αποκλειστικά σε εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Το φωτοβολταϊκό σύστημα που είναι εγκαταστημένο εκεί, μάλιστα, έχει κερδίσει το πρώτο ευρωπαϊκό βραβείο για την Ελλάδα και χάρη σε αυτό το σύστημα λειτουργούν τα φώτα του κήπου, τα φώτα για διάβασμα πάνω από τα διπλά κρεβάτια, το φως στα μπάνια, και τα ψυγεία στις κουζίνες των σπιτιών. Στο χώρο υποδοχής μπορούν οι επισκέπτες να φορτίζουν οποιαδήποτε ηλεκτρική συσκευή, ενώ εκεί υπάρχει και μια βιβλιοθήκη αλλά και ίντερνετ.

Ο οικισμός βρίσκεται φωλιασμένος σε ένα καταπράσινο φαράγγι και απέχει μόλις ένα χιλιόμετρο από τον Μακρύ Γιαλό.

Πραγματικά εντυπωσιακό!!

Φιλμάκι κατά του bullying που μικραίνει όταν το μοιράζεσαι

Μία οργάνωση κατά του bullying ενάντια στα παιδιά και τους νέους (Singapore’s Coalition Against Bullying for Children and Youth) λάνσαρε ένα πρωτότυπο φιλμάκι που μικραίνει κάθε φορά που το μοιράζεσαι.

Το ασπρόμαυρο φιλμάκι δείχνει ένα αγόρι που το κοροϊδεύουν στο σχολείο. «Δε νιώθω ασφαλής πουθενά», δηλώνει με παράπονο το μικρό αγόρι. «Νιώθω ολομόναχος.»

Αυτό το βιντεάκι, που η αρχική εκδοχή του διαρκεί κάτι λιγότερο από 2 λεπτά, έχει σχεδιαστεί ώστε να το μοιράζεσαι με share στο Facebook. Αφού κάνεις share, το επόμενο άτομο βλέπει μία εκδοχή που είναι κατά ένα μιλιδευτερόλεπτο (0,001 δευτερόλεπτα) μικρότερο. Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται κάθε φορά που το μοιράζεσαι στο Facebook.

Τελικά, το φιλμάκι θα συρρικνωθεί μέχρι να γίνει μία μόνο εικόνα, την οποία επίσης μπορείς να κάνεις share. Η ιδέα πίσω από αυτήν την καμπάνια είναι πως όσο περισσότερο μιλάμε για το bullying τόσο το εξαλείφουμε.

Το μικρό αγόρι στο βιντεάκι καταφέρνει να αναδείξει με εκπληκτικό τρόπο, τον τρόμο που βιώνουν τα μικρά παιδιά και οι νέοι που υφίστανται το bullying και να ευαισθητοποιήσει, πετυχαίνοντας το στόχο του με έναν πολύ απλό, αλλά φοβερά έξυπνο τρόπο.

«Δε θέλω να το μοιραστώ αυτό.

Ποιο το νόημα; Κανείς δε μπορεί να βοηθήσει.

Θέλω να πω πως φοβάμαι.

Κι αν τα πράγματα γίνουν χειρότερα;

Δε μπορώ να το μοιραστώ αυτό με κανέναν.»

Το όνομα της καμπάνιας είναι «Share it to end it», δηλαδή «Μοιράσου το για να το σταματήσεις.» Αυτή τη στιγμή το βίντεο έχει μοιραστεί πάνω από 55.500 φορές, σύμφωνα με τη σελίδα της καμπάνιας.

Εικονική αναπαράσταση της Αμφίπολης: Πώς ήταν στην αρχαιότητα [βίντεο]

Την ώρα που η αγωνία κορυφώνεται για τις ανασκαφές στον Τύμβο Καστά στην Αμφίπολη, ένα βίντεο με την εικονική αναπαράσταση της πόλης σε σχέση με το πώς ήταν στην αρχαιότητα, μαγεύει το διαδίκτυο.
Το στιγμιότυπο με την Αμφίπολη να ξετυλίγει το παρελθόν της αναρτήθηκε στο Youtube στις 18 Αυγούστου.

Πηγή: Εικονική αναπαράσταση της Αμφίπολης: Πώς ήταν στην αρχαιότητα [βίντεο] | iefimerida.gr