Πληροφορική και Εκπαίδευση

Ένα Blog της Αγγελικής Οικονομοπούλου, Καθηγήτριας Πληροφορικής

Αρχεία για 'Άρθρα'

ΣΧΟΛΙΚΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ: ΑΝΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΗΛΑ!

Συγγραφέας: Αγγελική Οικονομοπούλου στις 29 Ιανουαρίου 2014

732723b2-6b9f-46a7-bae1-608f069c81d7Αν το παιδί σας πηγαίνει κάθε μέρα στο σχολείο σαν να πρόκειται να δουλέψει στα κάτεργα ή κρύβεται πίσω από το διπλανό του, γιατί τρέμει να σηκωθεί στον πίνακα, πιθανόν αυτό που χρειάζεται είναι μια μικρή ώθηση για να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό του και τις δυνατότητές του!

Μπορεί μέχρι τώρα, στο ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού, το αστέρι σας να σας είχε καταπλήξει με την εξυπνάδα, τα ταλέντα και τον πληθωρικό του χαρακτήρα, ξεκινώντας όμως το σχολείο φαίνεται περισσότερο φοβισμένο ή συνεσταλμένο απ’ όσο θα έπρεπε… Αναρωτιέστε τι συμβαίνει; Το μυστικό μπορεί να κρύβεται στη (σχολική) αυτοεκτίμησή του η οποία επηρεάζει:

  • τον τρόπο που βλέπει και αξιολογεί το παιδί τον εαυτό του μέσα στο σχολείο
  • το πώς αισθάνεται για τις ικανότητές του στην τάξη
  • τις επιδόσεις του στα μαθήματα
  • τη σχέση του με τους συμμαθητές του
  • ακόμα και την εμφάνισή του.

Η σχολική αυτοεκτίμηση, διαμορφώνεται από τα πρώτα κιόλας σχολικά χρόνια όταν το παιδί είναι στο δημοτικό σχολείο. Και είναι εξαιρετικά σημαντική για την ανάπτυξή του, αφού έχει αποδειχτεί πώς όταν η αυτοεκτίμηση είναι χαμηλή, τα αρνητικά έχουν μεγαλύτερη δύναμη πάνω στο παιδί σε σχέση με τα θετικά-πράγμα που σημαίνει ότι με την παραμικρή αποτυχία απογοητεύεται, πτοείται και τα παρατάει.

Σημάδια του προβλήματος

Ένα παιδί που είναι πολύ ντροπαλό ή δειλό μέσα στην τάξη ή στο προαύλιο, μπορεί να έχει χαμηλή σχολική αυτοεκτίμηση. Το ίδιο ισχύει και για έναν μαθητή που δεν προσέχει στο μάθημα, δεν μιλά εύκολα, δείχνει κουρασμένος, έχει μελαγχολική έκφραση και κλείνεται στον εαυτό του. Αυτά είναι σημάδια που θα εντοπίσει ο εκπαιδευτικός στο σχολείο και πιθανόν να σας ενημερώσει.

Στο σπίτι, όμως, πώς μπορείτε να καταλάβετε ότι το παιδί σας έχει χαμηλή σχολική αυτοεκτίμηση; Γενικά, ένα παιδί  που έχει αρνητική σχέση με το σχολείο και δεν αντιμετωπίζει απλά και μόνο πρόβλημα την περίοδο προσαρμογής, πιθανόν να έχει χαμηλή σχολική αυτοεκτίμηση. Σε κάθε περίπτωση καλό είναι να συζητήσετε με τον εκπαιδευτικό, ώστε να διαπιστώσετε αν οι υποψίες σας επιβεβαιώνονται από τη δική του εκτίμηση. Οι  παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά τη σχολική αυτοεκτίμηση είναι οι παρακάτω:

  • Προβλήματα στην οικογένεια
  • Η διαφορετικότητα
  • Η υπερπροστασία από τους γονείς  μπορεί να έχει σαν συνέπεια το παιδί ν’ αποφεύγει να αναλαμβάνει ευθύνες.
  • Οι μαθησιακές δυσκολίες  οδηγούν αρκετές φορές σε χαμηλή σχολική επίδοση, αφού το παιδί  δεν μπορεί να ακολουθήσει το ρυθμό μάθησης της υπόλοιπης τάξης.
  • Γονείς που έχουν μανία με το άριστα μπορεί να σαμποτάρουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών τους. 

ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Ο εκπαιδευτικός με τη στάση του και το σωστό χειρισμό μπορεί να βοηθήσει έναν μαθητή με χαμηλή σχολική αυτοεκτίμηση να ξεπεράσει το πρόβλημα. Μπορεί να κινητοποιήσει το μαθητή με την ανάθεση πρωτοβουλιών, τονίζοντας τα θετικά στοιχεία της συμπεριφοράς του και επαινώντας κάθε προσπάθεια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Είναι επίσης σημαντικό  να βοηθήσει το παιδί να ανακαλύψει τις ικανότητες του  ακόμα και κάποια κρυφά ταλέντα.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ

Ο τρόπος που γίνεται η μελέτη στο σπίτι μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το παιδί,  ενθαρρύνοντάς το ή αποθαρρύνοντάς το να πιστέψει στον εαυτό του. Το πρώτο και το σημαντικότερο είναι να μην έχετε άγχος γιατί έτσι κλονίζετε την εμπιστοσύνη του παιδιού σας στον εαυτό του και στις δυνατότητές του. Είναι σημαντικό να το καθοδηγείτε κι όχι να του δίνετε οδηγίες που θα μπορούσε μόνο του να αντιληφθεί.

10 ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΤΕ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ

Τα παιδιά εκείνα τα οποία μεγαλώνουν μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον το οποίο τα στηρίζει, έχουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση σε όλους τους τομείς και συνεπώς και στο σχολείο. Γι’ αυτό:

  1. Προσέξτε τι λέτε στο παιδί σας. Προτού το χαρακτηρίσετε αρνητικά, αναλογιστείτε: «Έτσι θέλω να βιώσει το παιδί μου τον εαυτό του;» Να θυμάστε ότι τα παιδιά βλέπουν τον εαυτό του όπως νομίζουν ότι τα βλέπουν οι γονείς τους.
  2. Ο θετικός λόγος και η αίσθηση της ασφάλειας είναι δύο από τους βασικότερους παράγοντες που βοηθούν στην καλλιέργεια της αυτοεκτίμησης. Ο έπαινος χρειάζεται όχι μόνο στις επιτυχίες αλλά και ως επιβράβευση της προσπάθειας.  Θα πρέπει όμως να είναι συγκεκριμένος και ανάλογος προς το αντικείμενο. Γενικός και αφηρημένος έπαινος αφήνει το παιδί να αναρωτιέται για ποιο πράγμα επαινέθηκε.
  3. Εντοπίστε και αλλάξτε τις λανθασμένες αντιλήψεις που έχει το παιδί για τον εαυτό του. Πρέπει να το βοηθήσετε να καταλάβει ότι είναι φυσιολογικό να μην είμαστε παντού και σε όλα καλοί.
  4. Επιτρέψτε του να εκφράζει ελεύθερα τους προβληματισμούς του για το σχολείο, δείχνοντας κατανόηση στις ανησυχίες του.
  5.  Είναι σημαντικό ν’ αποδεχτείτε το χρόνο και τον τρόπο του παιδιού κατά τη μελέτη. Να δεχτείτε δηλαδή ότι μπορεί να αργεί να διαβάσει ή ότι χρειάζεται να του εξηγήσετε κάτι πολλές φορές μέχρι να το καταλάβει.
  6. Ενθαρρύνετε το παιδί να αναλάβει περισσότερες ευθύνες μέσα στο σπίτι και να κάνει πράγματα μόνο του, π.χ. στρώσιμο τραπεζιού την ώρα του φαγητού.
  7. Δώστε το σωστό παράδειγμα. Αν το παιδί δει ότι όλοι, ακόμα κι οι γονείς του, μπορεί να κάνουν λάθη, δε θα φοβάται τόσο πολύ για τα δικά του.
  8. Αποφύγετε τις συγκρίσεις με άλλα αδέρφια ή με άλλους μαθητές, λαμβάνοντας υπόψη ότι το παιδί σας είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα.
  9. Φροντίστε οι προσδοκίες σας σχετικά με τις επιδόσεις του να είναι ρεαλιστικές δηλαδή ν’ ανταποκρίνονται στις δυνατότητες του παιδιού χωρίς να το αγχώνετε με τις επιδόσεις.
  10. Διαχωρίστε το ρόλο του παιδιού από το ρόλο του μαθητή. Το παιδί σας πρέπει να νιώθει ότι το αγαπάτε και το θαυμάζετε, ανεξάρτητα από τις επιδόσεις του από το σχολείο.

ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Πολλές φορές με τον τρόπο που μιλάμε το παιδί παίρνει λάθος μηνύματα. Όταν οι γονείς εκδηλώνουν την απογοήτευσή τους, την αποδοκιμασία τους ή ακόμα και το θυμό τους για τις κακές σχολικές επιδόσεις του παιδιού, τότε αυτό μπορεί να  νομίζει ότι δεν αξίζει ή ότι οι γονείς του δεν το αγαπούν.

Τι λέει η μαμά ή ο μπαμπάς:

«Αν δεν τελειώσεις τα μαθήματα, δεν έχει τηλεόραση, γλυκό, παιχνίδι, βόλτα»

Τι νομίζει το παιδί:

Δεν είσαι καλό παιδί, αφού δε διαβάζεις.

Πες το σωστά:  «Έλα να τελειώσουμε τα μαθήματα για να πάμε μετά βόλτα».

Τι λέει η ειδικός: Η χρήση τιμωρίας αντί της επιβράβευσης της θετικής συμπεριφοράς του παιδιού διαστρεβλώνουν την αυτό-εικόνα του.

Τι λέει η μαμά ή ο μπαμπάς:

 «Πόσες φορές πρέπει να το πούμε, για να το καταλάβεις;»

Τι νομίζει το παιδί:

Αν δεν καταλαβαίνεις το μάθημα, τότε δεν είσαι έξυπνος/η.

Πες το σωστά: «Θα στο πω με διαφορετικό τρόπο, για να το καταλάβεις».

Τι λέει η ειδικός: Εκφράστε την απογοήτευσή σας χωρίς να αποσύρετε την αγάπη σας. Μπορεί να διδάξετε, χωρίς να καταφεύγετε στην απόρριψη.

Τι λέει η μαμά ή ο μπαμπάς:

«Πάλι το ίδιο λάθος έκανες; Είσαι απρόσεχτος;»

Τι νομίζει το παιδί:

Αν συνέχεια κάνεις τα ίδια λάθη και δεν διορθώνεσαι, τότε σημαίνει πως είσαι όπως δεν θα έπρεπε να είσαι.

Πες το σωστά: «Βλέπω ότι έγραψες σωστά τη λέξη ‘κοιμάμαι’! Έκανες λάθος όμως το ‘πηγαίνω’…»

Τι λέει η ειδικός: Η κριτική, πρέπει πάντα να κατευθύνεται μόνο στη συμπεριφορά του παιδιού, ποτέ στο ίδιο το παιδί. Το να κάνω λάθη εξάλλου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας της μάθησης.

Τι λέει η μαμά ή ο μπαμπάς:

«Πόσο σ’ αγαπώ που μου φέρνεις τόσα άριστα!»

Τι νομίζει το παιδί:

Αν δεν είσαι καλός μαθητής, τότε η μαμά δε θα σ’ αγαπά τόσο πολύ.

Πες το σωστά: «Μπράβο! Σου αξίζουν συγχαρητήρια!»

Τι λέει η ειδικός: Δείξτε αγάπη συχνά στο παιδί σας όχι μόνο με λόγια αλλά και αγγίζοντάς το.  Όχι μόνο όταν σας φέρνει άριστα αλλά κι όταν έχει αποτύχει στο τεστ. Τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς πολλά αγγίγματα κουβαλούν μέσα τους έναν βαθύ πόνο.

Της Φλώρας Κασσαβέτη

Mε τη συνεργασία της Δρ. Β. Σίμου, Οικογενειακή Θεραπεύτρια, Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής, Αυτοεκτίμησης και Συμβουλευτικής ΣΨΣ Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Από: http://www.paidimag.gr/article/282122/sxoliki-aytoektimisi-anebaste-tin-cila-?p=1

Κατηγορία Άρθρα, Επιστημονικά Θέματα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΣΧΟΛΙΚΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ: ΑΝΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΗΛΑ!

Το doodle της Google αφιερωμένο στην Σακουντάλα Ντεβί

Συγγραφέας: Αγγελική Οικονομοπούλου στις 4 Νοεμβρίου 2013

sakoudaladevi

Στα 84α γενέθλια της Σακουντάλα Ντεβί είναι αφιερωμένο το σημερινό doodle της Google

 Η Ινδή  Σακουντάλα Ντεβί, γνωστή ως «ανθρώπινος υπολογιστής», κατάφερνε να λύσει σύνθετα μαθηματικά προβλήματα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Η Ινδή γκουρού των μαθηματικών έχει νικήσει ακόμα και υπολογιστές. Το 1977 στο Πανεπιστήμιο των Μεθοδιστών του Ντάλας, κατάφερε να βρεί την 23η ρίζα ενός αριθμού με 201 ψηφία, μέσα σε 50 δευτερόλεπτα. Ο υπολογιστής Univac, χρειάστηκε 62 δευτερόλεπτα για να λύσει το ίδιο πρόβλημα. Το 1982 κέρδισε μια θέση στο Βιβλίο Γκίνες, αφού πολλαπλασίασε δύο αριθμούς με 13 ψηφία σε μόλις 28 δευτερόλεπτα.

Η Ντεβί γεννήθηκε στο Μπανγκαλόρ στις 4 Νοεμβρίου του 1929. Ανακάλυψε το μοναδικό της ταλέντο στην ηλικία των τριών ετών, ενώ έπαιζε χαρτιά με τον πατέρα της. Δύο χρόνια μετά, η πεντάχρονη Σακουντάλα μπορούσε να λύσει εξαιρετικά δύσκολα μαθηματικά προβλήματα.

Ο Άρθουρ Τζένσεν, ερευνητής της ανθρώπινης νοημοσύνης έγραψε για τη Ντεβί, «οι μαθηματικοί υπολογισμοί είναι προφανώς η μητρική της γλώσσα, ενώ για τους περισσότερους από εμάς, είναι στην καλύτερη περίπτωση, μια ξένη γλώσσα που μαθαίνουμε στο σχολείο».

Η Σακουντάλα Ντεβί πεθάνε στο Μπανγκαλόρ της Ινδίας τον Απρίλιο  σε ηλικία 83 ετών.

Μάθετε περισσότερα για τη Sakountala Devi

Σακουντάλα Ντεβί (1929 – 2013)

 

Κατηγορία Άρθρα, Επικαιρότητα, Επιστημονικά Θέματα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το doodle της Google αφιερωμένο στην Σακουντάλα Ντεβί

Ένα άρθρο που θα μας προβληματίσει…..

Συγγραφέας: Αγγελική Οικονομοπούλου στις 9 Μαρτίου 2012

Σας παραθέτω το παρακάτω άρθρο που πιστέυω ότι θα προβληματίσει όλους μας …. Μήπως υπερβάλουμε με τη χρ’ηση των ΤΠΕ; Ας αξιολογήσουμε την κατάσταση ….. και στο περιβάλλον του σχολείου μας  και στο κοινωνικό μας περιβάλλον. Για μένα πάντως ισχύει πάντα το γνωστό σε όλους μας  «ΠΑΝ ΜΕΤΡΟ ΑΡΙΣΤΟΝ»

Οι ειδικοί της πληροφορικής ξέρουν: επιλέγουν για τα παιδιά τους σχολεία  που δεν χρησιμοποιούν υπολογιστές!!!

Στο σχολείο της Σίλικον Βάλεϊ όπου φοιτούν τα παιδιά στελεχών και εργαζομένων στην Google, την Apple, την Yahoo, τη Hewlett-Packard και άλλων τεχνολογικών κολοσσών, δεν υπάρχει ούτε ένας υπολογιστής ούτε μια οθόνη.

Την ώρα που στον υπόλοιπο κόσμο ο τεχνολογικός εξοπλισμός θεωρείται
απαραίτητος στην εκπαίδευση ως μέσο διδασκαλίας και οι μαθητές ενθαρρύνονται στη χρήση τους, στην καρδιά της Μέκκας της Τεχνολογίας, το μολύβι, το χαρτί και το βιβλίο είναι τα μόνα εργαλεία διδασκαλίας που κρίνονται αποδεκτά.

Το συγκεκριμένο σχολείο είναι ένα από τα 160 σχολεία  γνωστής αλυσίδας ιδιωτικής εκπαίδευσης που εφαρμόζει αυτή τη φιλοσοφία. Σ’αυτά τα σχολεία η φοίτηση δεν κοστίζει ακριβά: τα ετήσια δίδακτρα των σχολείων στη Σίλικον Βάλεϊ είναι $17,750 για το Δημοτικό και $24,400 για Γυμνάσιο και Λύκειο.

Η χρήση οποιουδήποτε τεχνολογικού προϊόντος(υπολογιστές, διαδραστικοί πίνακες κλπ) απαγορεύεται στις  αίθουσες αυτού του σχολείου που βρίσκεται στην καρδιά της Σίλικον Βάλεϊ, ενώ οι εκπαιδευτικοί συστήνουν στους μαθητές τους να μην τους χρησιμοποιούν ούτε και στο σπίτι.
Αυτή η διδακτική πρακτική θεωρεί ότι σχολεία και υπολογιστές είναι ασύμβατα μεταξύ τους. Η χρήση των υπολογιστών -εκτιμούν οι εμπνευστές της- έχει αρνητικές συνέπειες στη φυσική δραστηριότητα (χειροτεχνία), τη δημιουργική σκέψη, την επικοινωνία ανάμεσα στους μαθητές, τη συγκέντρωση των παιδιών στο μάθημα.

«Δεν νομίζω ότι χρειάζεται κανείς την τεχνολογία για να μάθει
γραμματική», δηλώνει στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ένας εργαζόμενος
της Σίλικον Βάλεϊ, τα παιδιά του οποίου φοιτούν σε σχολείο όπου δεν
υπάρχει ούτε ένας υπολογιστής ούτε ένας διαδραστικός πίνακας. «Η
ιδέα ότι μια εφαρμογή του iPad (φορητός υπολογιστής) μπορεί να διδάξει καλύτερα τα παιδιά μου πώς να διαβάζουν ή να μάθουν ευκολότερα αριθμητική είναι απλώς γελοία», προσθέτει ο ίδιος. Αυτός ο πατέρας δεν είναι τόσο «τεχνοφοβικός» όσο θα πίστευε κανείς: διαθέτει πτυχίο πληροφορικής, εργάζεται στην Google και δεν πηγαίνει πουθενά χωρίς το iPad και το «έξυπνο» κινητό του. Η κόρη του, όμως, που πηγαίνει στην πέμπτη τάξη του Δημοτικού, «δεν ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει το Google». Ο γιός του πηγαίνει στο Γυμνάσιο και μόλις έχει αρχίσει να μαθαίνει τη χρήση υπολογιστών.
Οι γονείς  αυτών των ιδιωτικών σχολείων με βάση την εμπειρία τους θεωρούν  ότι οι στυλοβάτες του σχολείου είναι οι δάσκαλοι και τα αναλυτικά προγράμματα που εστιάζουν στο γραπτό λόγο και την κριτική σκέψη. Στους υπέρμαχους των υπολογιστών στην τάξη απαντούν: «στην Coogle και στις άλλες επιχειρήσεις πληροφορικής παράγουμε τεχνολογία πανεύκολη στη χρήση. Οι μαθητές εύκολα θα ασκηθούν στη χρήση της, αφού πρώτα έχουν αποκτήσει στέρεη μόρφωση στο σχολείο»

Μαζί τους συμφωνούν και αρκετοί ειδικοί της εκπαίδευσης που
υποστηρίζουν  ότι η χρήση τεχνολογίας δεν συνδέεται με τη βελτίωση των επιδόσεων των μαθητών. Από την πλευρά τους, οι υπεύθυνοι αυτών των ιδιωτικών σχολείων  επικαλούνται στοιχεία δέκα ετών, σύμφωνα με τα οποία το 94% των αποφοίτων συνέχισαν τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Αυτός είναι ένας πρώτος απολογισμός της εμπειρίας των ιδιωτικών σχολείων στη Σίλικον Βάλεϊ.

Τι συμβαίνει  όμως στα Δημόσια σχολεία;

Για την ιστορία, το 1997 συγκροτήθηκε επιτροπή από τον πρόεδρο Κλίντον για τον εξοπλισμό των δημόσιων σχολείων με τα νέα τεχνολογικά προϊόντα. Σ’αυτή την επιτροπή συμμετείχαν ο πρόεδρος του ΜΙΤ και ένα ηγετικό στέλεχος του κολοσσού της Πληροφορικής της Hewlett-Packard που ήταν ένας από τους βασικούς χρηματοδότες της προεκλογικής εκστρατείας του Κλίντον. Τότε αποφασίστηκε ότι το κόστος που ανέρχονταν σε δεκάδες εκατομμύρια θα το επωμίζονταν οι πολιτείες επιβάλλοντας νέους φόρους στους πολίτες. Την ίδια πολιτική ακολούθησαν και οι Μπους και ο Ομπάμα στο όνομα της αμερικανικής ανταγωνιστικότητας στην παγκόσμια αγορά.

Μετά από δέκα και πλέον χρόνια εφαρμογής της τεχνολογίας στην τάξη, ποια είναι η εμπειρία;

  • Στα σχολεία αυτά ξοδεύονται εκατομμύρια για τεχνολογία ενώ ταυτόχρονα περικόπτονται  κονδύλια για τις άλλες λειτουργικές ανάγκες τους και θέσεις εργασίας εκπαιδευτικών οδηγώντας σε μεγαλύτερα τμήματα μαθητών και μειώνοντας δραματικά τις ώρες διδασκαλίας  άλλων μαθημάτων, όπως  της μουσικής και  της τέχνης.
  • Το κόστος της εισαγωγής και συντήρησης της τεχνολογίας στα σχολεία το επωμίσθηκαν οι πολίτες που πληρώνουν επί χρόνια περισσότερους φόρους.
  • Από το 2000 τα αποτελέσματα επίδοσης των μαθητών στην ανάγνωση, στο γραπτό λόγο και τα μαθηματικά παραμένουν στην καλύτερη περίπτωση στάσιμα  ενώ σχολεία που δεν κάνουν χρήση υπολογιστών, παρουσίασαν  βελτίωση της επίδοσης τους.

Σχολιάζοντας τις χαμηλές επιδόσεις  αυτών των σχολείων ο Π. Τόμας, καθηγητής για χρόνια σε αμερικανικά δημόσια σχολεία, καθηγητής Παιδαγωγικής τώρα  στο Πανεπιστήμιο του Furman και συγγραφέας 12 βιβλίων για τις μεθόδους διδασκαλίας,  επισημαίνει  ότι «η διδασκαλία είναι ανθρώπινη εμπειρία. Η τεχνολογία στην τάξη δημιουργεί μόνο  σύγχυση, όταν συνεχώς όλοι διαπιστώνουμε ότι  στα παιδιά μας  υπάρχει μεγάλη υστέρηση στο γραπτό λόγο, την ανάγνωση, την αριθμητική και την κριτική σκέψη».

…….

Αφαλωνιάτης Θόδωρος – Ψιμούλη Χρυσούλα

(Σημ.: τα στοιχεία είναι από άρθρα της εφημερίδας «Νιου Γιορκ Τάιμς», Σεπτέμβρης-Οκτώβρης 2011.)

Κατηγορία Άρθρα, ΤΠΕ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ένα άρθρο που θα μας προβληματίσει…..