Δεν θέλω πια παρά να ζω

έτσι όπως  ένα δέντρο,                          

Όπου θροΐζει ανάλαφρα

σε πρωινό του Απρίλη

Μες σ’ ένα κάμπο  ειρηνικό

 γεμάτον φως γαλάζιο,

και παπαρούνες κόκκινες

και άσπρο χαμομήλι.                                                                  

                                Κώστας Ουράνης.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Σε όλους σας