Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, οι μικροί μας μαθητές ταξίδεψαν πίσω στον χρόνο, στα αρχαία χρόνια!
Συζητήσαμε για το πώς ζούσαν οι άνθρωποι στην αρχαιότητα, πώς μιλούσαν, αν και πώς πήγαιναν τα παιδιά σχολείο, αλλά και με ποιον τρόπο έγραφαν. Τα παιδιά έμαθαν ότι οι άνθρωποι τότε έγραφαν σε πλάκες και πάπυρο και πως πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιούσαν έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας.
Μιλήσαμε για λέξεις που «άντεξαν» στον χρόνο, λέξεις που λέμε και γράφουμε ακόμη και σήμερα, όπως:
ήλιος, θάλασσα, δώρο, δέντρο, παιδί,εύγε ,άνθος.
Οι μικροί μας δημιουργοί αποτύπωσαν όσα έμαθαν μέσα από ζωγραφιές και κατασκευές. Ζωγράφισαν σκηνές από την αρχαία Ελλάδα, λέξεις που αγαπούν, αλλά και εικόνες που συνδέονται με την καθημερινότητά τους, δείχνοντας πως η γλώσσα είναι ζωντανή και μας ενώνει με το παρελθόν.
Η ελληνική γλώσσα είναι ένα πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι η γλώσσα με την οποία εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, μοιραζόμαστε σκέψεις, αφηγούμαστε ιστορίες και επικοινωνούμε μεταξύ μας.
Στο νηπιαγωγείο, μέσα από το παιχνίδι, τη συζήτηση, τη ζωγραφική και τη δημιουργία, τα παιδιά ανακαλύπτουν τη δύναμη των λέξεων και μαθαίνουν να αγαπούν τη γλώσσα μας.
Γιατί η γλώσσα δεν είναι μόνο λέξεις… είναι τρόπος να σκεφτόμαστε, να ονειρευόμαστε και να επικοινωνούμε!
