Με αφορμή την “Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής βίας και του εκφοβισμού”, στο νηπιαγωγείο μας είχαμε την ευκαιρία να ενώσουμε όλα όσα έχουμε δουλέψει από την αρχή της σχολικής χρονιάς και να δώσουμε ακόμα πιο βαθύ νόημα στις εμπειρίες των παιδιών μας.
Ξεκινώντας τη χρονιά, γνωρίσαμε καλύτερα τον εαυτό μας. Μιλήσαμε για τα χαρακτηριστικά μας, τα συναισθήματά μας, τα ταλέντα και τα ενδιαφέροντά μας. Κάθε παιδί είχε τη δυνατότητα να εκφραστεί, να μοιραστεί και να νιώσει περήφανο για αυτό που είναι. Έτσι, σιγά σιγά χτίσαμε την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή μας, κατανοώντας πως ο καθένας μας είναι μοναδικός και πολύτιμος.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, αναδείχθηκε φυσικά η έννοια της διαφορετικότητας. Συζητήσαμε για το πόσο όμορφο είναι να μην είμαστε όλοι ίδιοι, να έχουμε διαφορετικές ικανότητες, συνήθειες και τρόπους σκέψης. Η θεματική αυτή συνδέθηκε με την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό. Καταλάβαμε πως όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε, να στηρίξουμε και να συμπεριλάβουμε τον άλλον, χωρίς διακρίσεις.
Παράλληλα, προσεγγίσαμε με ευαισθησία θέματα όπως ο πόλεμος και οι πρόσφυγες. Μέσα από ιστορίες, εικόνες και συζήτηση, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την έννοια της απώλειας, της αλλαγής και της ανάγκης για ασφάλεια. Μιλήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να δείχνουμε κατανόηση, να ανοίγουμε την αγκαλιά μας και να θυμόμαστε πως όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια δικαιώματα: να ζουν με ειρήνη, να πηγαίνουν σχολείο, να έχουν φίλους και να νιώθουν αγάπη.
Όλες αυτές οι εμπειρίες κορυφώθηκαν με αφορμή τη συζήτηση για τον σχολικό εκφοβισμό. Τα παιδιά κατάλαβαν πως τα λόγια και οι πράξεις μας έχουν δύναμη: μπορούν είτε να πληγώσουν είτε να κάνουν κάποιον να χαμογελάσει. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, παιχνίδια ρόλων και συνεργατικά παιχνίδια, εξασκηθήκαμε στο να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα του άλλου, να ζητάμε συγγνώμη, να βοηθάμε και να υπερασπιζόμαστε το σωστό.
Δημιουργήσαμε όλοι μαζί «κανόνες φιλίας», ζωγραφίσαμε τα δικά μας μηνύματα κατά του εκφοβισμού και μάθαμε πως το να είμαστε καλοί φίλοι σημαίνει να ακούμε, να σεβόμαστε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Δώσαμε χώρο στη συζήτηση, στην αποδοχή και στη συνεργασία, ενισχύοντας το αίσθημα του «ανήκειν» μέσα στην ομάδα.
Στόχος μας είναι ένα σχολείο ανοιχτό, ζεστό και ασφαλές για όλους. Ένα σχολείο όπου κάθε παιδί έχει φωνή, όπου η διαφορετικότητα γιορτάζεται και όπου η καλοσύνη, η ενσυναίσθηση και ο σεβασμός αποτελούν καθημερινή στάση ζωής.
Γιατί όταν τα παιδιά μαθαίνουν να αγαπούν και να αποδέχονται, μπορούν πραγματικά να αλλάξουν τον κόσμο.
“Χέρια που αγκαλιάζουν, όχι που πληγώνουν»: Μια δράση των μαθητών μας για τη Φιλία”.
«Τι είναι αυτό που μας ενώνει και τι είναι αυτό που μας πληγώνει; Με αφορμή τη συζήτησή μας για τις σχέσεις μέσα στην τάξη, οι μικροί μαθητές μας ανέλαβαν δράση!
Γίναμε “ερευνητές” εικόνων, ξεφυλλίσαμε περιοδικά και αναζητήσαμε στιγμιότυπα από την καθημερινότητα. Με ψαλίδι, κόλλα και πολλή συζήτηση, χωρίσαμε τον κόσμο σε δύο πλευρές:
Από τη μία, οι εικόνες βίας που μας στεναχωρούν και μας απομακρύνουν.
Από την άλλη, οι εικόνες φιλίας, η δύναμη της αγκαλιάς, του παιχνιδιού και της συνεργασίας.



Σπάμε τη Σιωπή! Μιλάμε για τη Βία & Λέμε “ΟΧΙ”.
Στο πλαίσιο των δράσεων ευαισθητοποίησης του σχολείου μας, οι μαθητές/τριες παρακολούθησαν σχετικά βιντεάκια και συζήτησαν ανοιχτά για τις διαφορετικές μορφές βίας που συναντώνται στη ζωή μας και στο διαδίκτυο.
Στόχος μας: Να αναγνωρίζουμε τα σημάδια, να μην μένουμε θεατές και να στηρίζουμε όσους έχουν ανάγκη.
Αναλύσαμε τις μορφές Βίας.
1. Σωματική Βία: Χτυπήματα, σπρωξίματα, τραυματισμοί, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων.
2. Λεκτική Βία: Βρισιές, απειλές, εξευτελισμός, υποτιμητικά σχόλια.
3. Ψυχολογική/Συναισθηματική Βία: Κοινωνικός αποκλεισμός, διάδοση φημών, χειραγώγηση, “ψυχρή” συμπεριφορά.
4. Διαδικτυακή Βία: Απειλητικά μηνύματα, κοινοποίηση προσωπικών φωτογραφιών κ.λ.π..
Πληγωμένη – τσαλακωμένη καρδιά!!!

Οι πράξεις μας αφήνουν σημάδια που δεν σβήνουν εύκολα.
Η δύναμη των λέξεων:Πριν μιλήσουμε, πρέπει να σκεφτόμαστε αν αυτό που θα πούμε θα πληγώσει την καρδούλα και την ψυχούλα του άλλου.
Ακόμα κι αν ζητήσουμε «συγγνώμη» και ισιώσουμε το χαρτί, οι τσακίσεις (τα σημάδια στην ψυχή) είναι ακόμα εκεί.
Η αξία της πρόληψης: Είναι πολύ πιο εύκολο να προστατέψουμε μια καρδιά παρά να προσπαθήσουμε να τη «σιδερώσουμε» αφού πληγωθεί.

Φοράμε τα μαρτάκια της ΦΙΛΙΑΣ και όχι της ΒΙΑΣ!

Τι κάνουν οι καλοί φίλοι;
Οι καλοί φίλοι: βοηθάνε, νοιάζονται, αγκαλιάζονται, μοιράζονται, παίζουν μαζί, αγαπάνε, ακούνε!!!
Ιδέα των παρακάτω δύο κατασκευών από Pinterest και έμπνευση από τους πίνακες του Keith Haring.

Διαβάσαμε τα παραμύθια: “Τα μπαλόνια της φιλίας” και “η Μόνα Λίζα σε καινούργιο σχολείο”.
Δύο παραμύθια που δημιουργήθηκαν από παιδιά για τα παιδιά!
Από τους μαθητές της τρίτης τάξης του 1ου Δ. Σχ. Φερών Ν. .Έβρου και τους μαθητές της Τετάρτης τάξης, του Δ. Σχ. Τυχερού Ν. Έβρου, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Διακρατικού Προγράμματος DAPHNEH III 2008-2010.
“Ευαισθητοποίησης για το Φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού”.

Παρακολουθήσαμε το βιντεο που έκαναν τα παιδιά της Πέμπτης Τάξης του 56ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, για να μάθουμε τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός από τη “Χρωματιστή τάξη” και την ιστορία του Όλιβερ Μπάτον που πολλά παιδιά στο σχολείο
τον κορόιδευαν γιατί δεν έκανε ότι έκαναν τα άλλα αγόρια και ήταν διαφορετικός.
Διαβάσανε το παραμύθι: “Ο Μυτόγκας”.
Οι μικροί μας μαθητές ήταν πολυ εύκολο μετά από όλα αυτά, να σκεφτούν και να γράψουν σε καρτέλλες, λέξεις – μηνύματα ενσυναίσθησης, τις οποίες θα φορούσαν στην πλάτη κατά τη δράση, την “Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού”, καθώς συμμετέχουμε στη δράση του Δ.Σ.Σ.Δ.με σύνθημα: “Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω ΟΧΙ στη βία και στον εκφοβισμό”.

Ομαδική κατασκευή την ώρα των αγγλικών: The Kindness Tree (Το Δέντρο της Καλοσύνης).

Γράψαμε και μελοποιήσαμε μέσω Suno AI το τραγούδι με τίτλο: “ΟΧΙ στη ΒΙΑ”, όπου οι μικροί μας μαθητές το ζωγράφισαν σε φύλλο εργασίας.


Το δέντρο της ενσυναίσθησης. Σε συνεργασία με το ΚΕΔΑΣΥ Γρεβενών.

Το αλφαβητάρι της Φιλίας!

Το πανό μας για το τελικό μέρος της δράσης, μήνυμα που έχουμε στο αρχείο από παλιά. “Περί Νηπιαγωγών”.


Και τέλος οι κονκάρδες μας!!!

Εξάσκηση πριν τη μεγάλη μέρα!!!