Στις 5 Ιούνη γιορτάζει το περιβάλλον. Όμως τι να γιορτάσουμε μετά τις τόσες καταστροφές; Στην πλατεία κόπηκαν τα δέντρα, στον λόφο του Στρέφη οι χελώνες έμειναν χωρίς νερό και ανακύκλωση στο σχολείο μας δεν έχουμε.

Τα παιδιά δεν το έβαλαν κάτω. Το 95^ο Νηπιαγωγείο Αθήνας μαζί με την γ’ τάξη του 35^ου Δημοτικού Σχολείου Εξαρχείων έδρασαν σαν το πουλί το κολιμπρί. Τα παιδιά πήραν το λίγο νερό που μπορούσαν και φύτεψαν μια Αγγελική έξω από το σχολείο, στην οδό Σουλτάνη. Μαζί τους το ραδιόφωνο των παιδιών «Τα θρανία της Άνοιξης» και το ραδιοφωνικό περιοδικό που γράφουν, «Ο Κοκκινολαίμης».

       Ξεκίνησαν από τις τάξεις τους με σλόγκαν, κείμενα και τραγουδάκια και βγήκαν στην αυλή να κάνουν πρόβες και να επικοινωνήσουνε με τα αλλά παιδιά το μήνυμα της 5ης Ιούνη. Μεταξύ άλλων φώναξαν πως θέλουν μια πόλη καθαρή, με ανακύκλωση, με δέντρα και ελεύθερους χώρους να παίζουν και ζωγραφιές για να φύγει το γκρίζο χρώμα της.

Με τα σκαλιστήρια τους έσκαψαν και τοποθέτησαν μια Αγγελική σε μια πλάκα πεζοδρομίου. Κι έδωσαν μια υπόσχεση: να έρχονται να την ποτίζουν το καλοκαίρι τον καιρό που θα είναι στην Αθήνα.

Αυτός ο κόσμος μπορεί να αλλάξει; Μπορεί  με το σύνθημα: «Τόσο μπορούμε, τόσο κάνουμε». Μας το είπε το κολιμπρί κι είναι η απάντηση των παιδιών με τα δικά τους λόγια και με τις δικές τους πράξεις.   

Δήμητρα Παπαφράγκα, Νηπιαγωγός 95^ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Χαράλαμπος Μπαλτάς, Δάσκαλος 35^ο Δημοτικό Σχολείο

Στέλιος Παπαδάκης, Δάσκαλος  35^ο Δημοτικό Σχολείο