Η δική μας αγάπη..
Μια μέρα περνούσα έξω από ένα σχολείο .
-Ποιανού είναι αυτό το παιδί;, ρώτησα βλέποντας ένα μικρό να παίζει.
-Δικό μου!, είπε ο γονιός με ένα τρυφερό χαμόγελο. Δικό μου για να το φροντίζω και να το αγκαλιάζω. Να του λέω τα πιο όμορφα λόγια αγάπης και να το προετοιμάσω ώστε να γίνει ελεύθερο κι ανεξάρτητο.
-Ποιανού είναι αυτό το παιδί;, ξαναρώτησα καθώς άνοιξε η πόρτα και κάποιος μπήκε.
-Δικό μου!, είπε η δασκάλα με το ίδιο τρυφερό χαμόγελο. Δικό μου, για να το κρατήσω στην αγκαλιά μου για λίγο και να του μάθω να είναι υπεύθυνο, να πιστεύει στον εαυτό του, να γελάει συχνά και να νιώθει ξεχωριστό.
-Ποιανού είναι αυτό το παιδί;, ρώτησα για ακόμη μια φορά καθώς το παιδί βγήκε από την πόρτα του σχολείου.
-Δικό μας!, είπαν οι γονείς και η δασκάλα χαμογελώντας και πιάνοντας το παιδί από τα χέρια. Δικό μας για να το αγαπάμε και να το εκπαιδεύσουμε μαζί!
