Τα όμορφα τα χέρια μου δεν είναι για να δέρνουν
ΑΓΑΠΗ μόνο απλόχερα να δίνουν και να παίρνουν”
Πρώτες μέρες στο δημοτικό και φυσικά θα πρέπει να γνωριστούμε , να μάθουμε τους χώρους και πως χρησιμοποιούμε κάθε τι που υπάρχει μέσα σε αυτούς , να δείξουμε σεβασμό σε κάθε έμψυχο αλλά και άψυχο που τους πλαισιώνει και να φροντίσουμε ώστε όλοι μας να γίνουμε μια μεγάλη αγκαλιά . Μια αγκαλιά που θα χωράει όλους εμάς τους διαφορετικούς , τους μοναδικούς και ξεχωριστούς .
Οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες όμως όλοι μας θέλουμε να νιώθουμε χαρούμενοι και να περνάμε ευχάριστα όσες ώρες είμαστε στο σχολείο. Τα χέρια δε χτυπάνε… τα χέρια αγαπάνε» μας βγάζει από τη δύσκολη θέση και μας απλώνει….. ένα χέρι βοήθειας. Ακολούθησε συζήτηση.
Άραγε μπορεί ένα χεράκι να είναι λυπημένο; Μπορεί να γίνει πολύχρωμο; Κι αν ναι , πότε τα χεράκια μας αποκτούν όμορφα και φωτεινά χρώματα;
Αποφασίσαμε λοιπόν πως τα χεράκια μας είναι φτιαγμένα μόνο για να κάνουν όμορφα πράγματα και να δίνουν απλόχερα μόνο ΑΓΑΠΗ ! Και τότε με τρόπο μαγικό παύουν να είναι μόνα τους και λυπημένα και αποκτούν πολλά και όμορφα χρώματα και φυσικά πολλούς φίλους.
Στη συνέχεια ο καθένας σχεδίασε το περίγραμμα του χεριού του, το χρωμάτισε και το στόλισε με το μοναδικό τρόπο που μπορούσε .
Όλα αυτά τα μοναδικά και ξεχωριστά χεράκια ενώθηκαν και το αποτέλεσμα είναι υπέροχο!
Μια μεγάλη καρδιά σχηματίστηκε από χεράκια που μόνο ΑΓΑΠΑΝΕ και ΠΟΤΕ δε ΧΤΥΠΑΝΕ!
Σας τη χαρίζουμε με όλη μας την ΑΓΑΠΗ!!!