Λόγου … μορφές

Δημιουργική γραφή, κείμενο και εικόνα από τη Μαρία Ρίσκου.

 

Πρόδρομος Πλεπλές

ΕικόναΑΚ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατερίνα Χειμώνα

ΘΕΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

Τα μέλη της Εκκλησίας για να αγιαστούν, είναι απαραίτητο να μετέχουν στα Μυστήριά της. Μυστήρια στη χριστιανική ορολογία είναι ιερές τελετές, με τις οποίες μεταδίδεται στον άνθρωπο η χάρη του Θεού. Τα μυστήρια όλα, όπως και κάθε ένα ξεχωριστά, δεν μπορούν να θεωρηθούν αποκομμένα από την φυσική και ιστορική πραγματικότητα, ούτε ως αφηρημένες ή μαγικές πράξεις.

Τα Μυστήρια είναι επτά: Tο βάπτισμα, το χρίσμα, η θεία ευχαριστία, η ιερωσύνη, η μετάνοια, (εξομολόγηση), το ιερό ευχέλαιο και ο γάμος. Ειδικότερα:

Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

Είναι το Μυστήριο των Μυστηρίων. Το καθιέρωσε ο Κύριος στο Μυστικό Δείπνο, μπροστά στους μαθητές του. Το ψωμί και το κρασί, δύο απλά στοιχεία με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού και γίνονται τροφή για τους πιστούς. Mε τη Θεία Κοινωνία ενωνόμαστε με το Χριστό και ο Χριστός ενώνεται μαζί μας και γινόμαστε μέτοχοι της αιώνιας ζωής.

Ο ΓΑΜΟΣ

Ένας άνδρας και μια γυναίκα άγνωστοι μεταξύ τους, αποφασίζουν να προχωρήσουν στο δρόμο της κοινής ζωής. Στην αρχή αυτού του δρόμου η Εκκλησία παρακαλεί το Θεό να τους ευλογήσει για να στεριώσουν μια χριστιανική οικογένεια. Τα δαχτυλίδια που τους ευλογεί, συμβολίζουν την αγάπη τους και την ελεύθερη δέσμευση που έχουν μεταξύ τους. Τα στέφανα συμβολίζουν την ευλογία και την συναδελφικότητα στο βασίλειο του Θεού. Τέλος το κοινό ποτήριο συμβολίζει τον κοινό αγώνα και τις κοινές προσπάθειες που έχουν να κάνουν στη ζωή τους και ότι η συζυγική και οικογενειακή ζωή τότε μπορεί να υφίσταται και να δημιουργεί προκοπή και χαρά όταν το ανδρόγυνο συμμετέχει στο Ποτήριον της Θείας Κοινωνίας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

 

Καρδιά

 

     Ήταν  μια πολύ όμορφη μέρα του Σαββάτου και είπα να περπατήσω στο δάσος. Ετοιμάστηκα λοιπόν και πήρα το δρόμο. Έκανα μια ωραία και ευχάριστη βόλτα .Όταν κουράστηκα στάθηκα δίπλα σε ένα δέντρο. Ξαφνικά άνοιξε μια πύλη και χάθηκα μέσα σ’ αυτήν.

     Προς μεγάλη μου έκπληξη είδα ανθρώπους που ήταν                                                                   ντυμένοι στα κόκκινα και όχι μόνο αυτό αλλά είχαν και κόκκινα μαλλιά ενώ οι άντρες είχαν και κόκκινα μούσια. Ήταν πολύ φιλόξενοι και μόλις με αντίκρισαν έτρεξαν να με καλοδεχτούν. Μου  πρόσφεραν δροσερό  νερό και κρύα φρούτα. Όμως επειδή βρισκόμουν στη χώρα του κόκκινου το νερό ήταν κόκκινο ενώ οι άνθρωποι εκεί έτρωγαν φρούτα που είχαν κόκκινο χρώμα όπως: φράουλες, κεράσια, βατόμουρα και κόκκινα μήλα. Έπειτα είδα ότι και τα σπίτια τους ήταν κόκκινα. Το πιο ωραίο από όλα ήτανε πως όταν βράδιασε και ο ουρανός έγινε κόκκινος.

 

  Όταν ξύπνησα το πρωί όλα είχαν χαθεί και το μόνο που απέμεινε κόκκινο ήτανε  η ζεστή κόκκινη κουβέρτα μου.

ΤΕΛΟΣ

            ΠΕΓΙΟΥ  ΓΕΩΡΓΙΑ (Ε’)

 

 

 

Η άγν1

Κοιμόμουνα το βράδυ ώσπου ξαφνικά ακούω έναν ήχο. Στην αρχή φοβήθηκα αλλά μετά βγήκα  στο μπαλκόνι να δω τι συμβαίνει.  Είχε προσγειωθεί ένα τετράγωνο ιπτάμενο όχημα και με καλούσε να πάω στον Κρόνο για να μιλήσω με έναν εξωγήινο .Αμέσως ετοιμάστηκα και έφυγα .Ήταν πολύ μακρινό ταξίδι.

 

Μόλις έφτασα, κατέβηκα .Στην αρχή δεν ήταν κανείς ,πιο ύστερα όμως από το πουθενά εμφανίστηκε ένας εξωγήινος. Του μίλησα. Αλλά θα θέλετε να μάθετε τι είπαμε; Ακούστε λοιπόν:

  Γειά σου! Πώς σε λένε;

-Με λένε Άρη.

-Αααα! Μιλάμε την ίδια γλώσσα.

-Πώς βρέθηκες σ’ αυτόν τον πλανήτη ;Είσαι εξωγήινος;

-Δεν είμαι εξωγήινος όμως ζω έξω από τη γη.

-Πώς έγινε αυτό;

-Εγώ και πολύ άλλοι άνθρωποι αποφασίσαμε να φύγουμε μακριά από τη γη γιατί δεν αντέχαμε την αδικία και την κακία του κόσμου στη γη.

 

-Πώς είναι η ζωή σ’ αυτόν τον πλανήτη;

-Η ζωή εδώ πέρα είναι καλύτερη από τη γη .Ζούμε ήρεμα ,δεν βρίζουμε , δεν έχουμε άγχος και αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Εσύ;

-Εμείς έχουμε τη ζωή μας ,τις δουλείες και έτσι περνάμε την καθημερινότητα μας.

-Πολύ ωραία .Δεν έχεις και άδικο.

-Τώρα θα πρέπει να φύγω . Γειά σου.

 

-Μπορείς να με πάρεις μαζί σου;

-Αν   το θέλεις!

 

Και μετά τον πήρα μαζί μου .Τον φιλοξένησα  άλλα σύντομα θέλησε να φύγει από τη γη. Έτσι έφυγα κι εγώ και μείναμε  για πάντα φίλοι.

Πέγιου Γεωργία (Ε’)
Βασιλιάς

Η ΧΩΡΑ  ΤΩΝ   ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

Κάποτε κάπου μακριά υπήρχε μια χώρα που ονομαζόταν η χώρα των τραγουδιών.Εκεί όλοι τραγουδούσαν κάθε ώρα και στιγμη.Ο βασιλιάς είχε την πιο όμορφη φωνή και όλοι των θαύμαζαν για τα υπέροχα τραγούδια που έλεγε κάθε μέρα.Μια μέρα στη χώρα ενφανίστηκε ένας κακός μάγος που προσπάθησε να κλέψει την όμορφη φωνή του βασιλιά.Τελικά τα κατάφερε και έφυγε αμέσως από τη χώρα.Ο βασιλιάς έβαλε τους φρουρούς να ψάξουν σε όλοι την περιοχή και να βρούν τον μάγο.Οι φρουροί δεν βρήκαν τον μάγο, τότε ο βασιλιάς ανησύχησε ότι δεν θα μπορούσε να τραγουδίσει ποτέ ξανά.Δεν τα παράτησε όμως.Ο βασιλιάς ζήτησε να του ετοιμάσουν το άλογο του επειδή θα πήγαινε να πάρει τη φωνή του μόνος του.Έψαξε και ανακάλυψε μια μικρή καλύβα στην οποία έμενε ο μάγος.Χτύπησε την πόρτα όμως ο μάγος δεν του άνοιξε.Τότε ο βασιλιάς έσπασε την πόρτα και αντίκρισε τον μάγο που εκείνη τη στιγμή έφτιαχνε ένα μαγικό φίλτρο.

  • Φύγε! , του είπε ο μάγος.
  • Όμως ο βασιλιάς αντί να φύγει ζήτησε από τον μάγο πίσω την φωνή του.

Ο μάγος δεν του την έδωσε αλλά του έριξε ένα μαγικό ξόρκι.Ο βασιλιάς, που ήταν προετοιμασμένος σήκωσε την ασπίδα του και το ξόρκι γύρισε από την ασπίδα, πίσω στο μάγο.Εκείνη τη στιγμή ο βασιλιάς άρπαξε το μπουκάλι με τη φωνή του και άρχισε το τραγούδι που τόσο του είχε λείψει.

Χάρης (Δ’)

 

 

Δράκο

ΔΡΑΚΟΪΣΤΟΡΙΑ

 

Γεια  σας , θα σας  πω μια  ιστορία  για  το  σήμερα , που  πρωταγωνιστές   δεν  είναι οι  άνθρωποι  αλλά  με  έναν  σύγχρονο  τρόπο    οι  δράκοι. Ας  σας την διηγηθώ.

Μιά  φορά  λοιπόν  , στην Αθήνα , ζούσε  μια κακή  συμμορία   δράκων.Ήταν  5  με τον κάθε  ένα  να έχει και ένα όνομα  το   οποίο  χαρακτήριζε  τη  συμπεριφορά  του.Τα  ονόματά   τους  ήταν:η Οικονομά,ο Ραπ,η Ζωηρού,η Καβγατζού και  ο Ρυπαντιέσιον.Ξέρω  ότι  τα  ονόματά  τους  σας  φαίνονται  παράξενα  μα  δηλώνουν   κάποιο  νόημα.

Αυτοί  οι  5  λοιπόν  συναντήθηκαν  τυχαία  μια μέρα.Επίσης  η   Οικονομά , η  Καβγατζού  και  η  Ζωηρού  ήταν  φίλες.

-Γεια   σας  όμορφες  κυρίες, είπε  ο  Ραπ.

-Σας  ευχαριστούμε, απάντησαν και  οι  τρεις.

-Ξέρετε  θέλουμε εγώ  και  ο  Ραπ  να  κάνουμε  μια  συμμορία.

Θέλετε να  συμμετέχετε; είπε ο Ρυπαντιέσιον.

-Θα  χαρούμε  πάρα  πολύ!απάντησαν  εκείνες.Και  για να  έχουμε  καλό   ΄ρώτημα  γιατί  κάνετε  αυτή  τη  συμμορία;

-Γιατί  δημιουργώντας  φασαρίες  σπάμε  πλάκα, είπαν τα δύο αγόρια.

Έτσι  οι  ήρωες  μας   συναντήθηκαν τα  μεσάνυχτα  σε ένα  παλιό γκαράζ.Εκεί  συζήτησαν τι θα   κάνουν  στη  συμμορία  τους.Το  επόμενο πρωί  βγήκαν  στους  δρόμους  και  άρχισαν.Η  Οικονομά λήστεψε  δυο  τράπεζες  και έκλεψε  150  πορτοφόλια.Ο  Ραπ  πήρε όλα  τα  ηχεία  και  τα  ραδιόφωνα  της  πόληςανεβάζοντάς τα στο τέρμα.Καταλαβαίνετε  την ηχορύπανση!Η Ζωηρού  έτρεχε  σπρώχνοντας  όποιους  έβλεπε  μπροστά  της.Ο  Ρυπαντιέσιον  άδειασε  όλους  τους  κάδους  στο  έδαφος,μάζεψε και πέταξε  όλα τα  τσιγάρα  στο  ποτάμι  και  έβαλε  φωτιά  σε τρία  δάση.Η  Καβγατζού  μάλωσε με  όλους  με αποτέλεσμα  όλοι  να  νευριάσουν.Αυτό  συνεχίστηκε για τρεις  μήνες.

Όταν  όμως  βαρέθηκαν  και  ωρίμασαν  άρχισαν  να  σκέφτονται πιο λογικά.Έτσι κατάλαβαν  ότι  έκαναν  μεγάλο  λάθος  όλο  αυτόν τον  καιρό.Από  τότε  σταμάτησαν  και  βοηθούσαν  όσους   χρειάζονταν   βοήθεια.

Κατερίνα Χειμώνα (Ε’)

 

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση