>Λίγες σκέψεις πάνω σε ένα ποίημα του Νίκου Γκάτσου από τους μαθητές της ΣΤ’ Τάξης

>

Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη

Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη
δεν μας τά’ γραψες καλά.
Δες ο Έλληνας τι κάνει
για ν’ ανέβει πιο ψηλά.


Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη
πάρε μαύρο γιαταγάνι
κι έλα στη ζωή μας πίσω
το στραβό να κάμεις ίσο.


Μπαρμπα-Γιάννη Μακρυγιάννη
δεν μας τά’ γραψες σωστά.
Το φιλότιμο δε φτάνει
για να πάει κανείς μπροστά.

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος – Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος. Πρώτη Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης

Διαβάζοντας το κείμενο του στρατηγού Μακρυγιάννη «Είμαστε εις το εμείς», καταλαβαίνουμε πως η πατρίδα δεν ανήκει σε έναν αλλά σ όλους όσους την κατοικούν. Δεν πολέμησε ένας για να την ξαναπάρει πίσω, αλλά πολέμησαν όλοι μαζί. Πιστεύουμε ότι ο Μακρυγιάννης τα έγραψε σωστά. Μετά από αρκετά χρόνια ο Νίκος Γκάτσος απάντησε στο Μακρυγιάννη λέγοντάς του μέσα από μερικούς στίχους ότι ο Έλληνας δεν πάει μπροστά με το φιλότιμο και την εντιμότητα. Με λύπη μας διαπιστώνουμε ότι ο ποιητής είχε μεγάλο δίκιο, αφού οι ανέντιμοι τρόποι επιβίωσης και το προσωπικό συμφέρον κατάφεραν να φτάσουν τη χώρα στα πρόθυρα της καταστροφής. Όπως και οι αγωνιστές του ’21 κατάφεραν να πάρουν πίσω την πατρίδα με κοινούς αγώνες, ενωμένοι σαν γροθιά στα πεδία των μαχών, έτσι κι εμείς συνεργαστήκαμε σήμερα, ώστε να γράψουμε αυτό το κείμενο με στόχο να δείξουμε ότι με συνεργασία και ομαδικότητα καταφέρνεις πιο πολλά από ό,τι μπορείς να καταφέρεις μόνος σου.
Αλίκη Π.,
Ελπίδα Κ., Χρυσάνθη Σ., Δημήτρης Δ. Χριστίνα Θ.

Διαβάζοντας το κείμενο «Είμαστε εις το εμείς» διαπιστώνουμε ότι ο Μακρυγιάννης λέει ότι η πατρίδα ανήκει σε όλους όσους την ελευθέρωσαν κι όχι στον καθένα χωριστά. Από τη άλλη ο Νίκος Γκάτσος μετά από λίγα χρόνια, απαντάει στο Μακρυγιάννη ότι δεν τα ‘γραψε καλά και τον προτρέπει να πάρει το γιαταγάνι του και να αποδώσει δικαιοσύνη, τιμωρώντας αυτούς που πιστεύουν ότι μπορούν να εκμεταλλεύονται αυτή τη χώρα για το συμφέρον τους. Με τούτη την ομαδική εργασία θέλουμε να δείξουμε ότι πρέπει να δουλεύουμε όλοι μαζί σαν μια γροθιά, για να πάμε μπροστά. Πρέπει να βοηθάμε το συνάνθρωπό μας και να είμαστε ενωμένοι, γιατί όλοι μαζί πετυχαίνουμε ευκολότερα τους στόχους μας.
Μαρίνα Κ.,
Σοφία Φ., Σπύρος Π., Βαγγέλλης Μπ., Βασίλης Α., Ειρήνη Κ.

Ο Μακρυγιάννης έλεγε πολύ σωστά «είμαστε εις το εμείς κι όχι εις το εγώ», δηλαδή ότι πρέπει να είμαστε ενωμένοι σαν ένα δεμάτι χόρτα παρά να κοιτάει ο καθένας τον εαυτό του. Μερικά χρόνια αργότερα ο περίφημος Νίκος Γκάτσος του απαντάει ότι δεν τα ΄γραψε σωστά. Ο ποιητής ήταν σα να προέβλεπε το σήμερα , δηλαδή την οικονομική κρίση και γενικά την ηθική κατάπτωση της χώρας μας. Κι αυτό είναι που μας προβληματίζει: πώς δε βλέπουμε ότι το καλό μας κρύβεται «εις το εμείς»…. Με τούτη την ομαδική μας εργασία θέλουμε να αναδείξουμε την αξία της συνεργασίας για το κοινό καλό –όχι μόνο της δικής μας ομάδας– αλλά και όσων θα ωφεληθούν διαβάζοντας τούτες τις γραμμές.
Ειρήνη Ζ., Νίκος Γ., Κων/νος Κ., Ιωάννα Δ., Αχιλλέας Θ., Δήμητρα Κ.

Το 1821 ο στρατηγός Μακρυγιάννης έγραψε πολύ σωστά ότι «είμαστε εις το εμείς κι όχι εις το εγώ». Μετά από χρόνια ο Νίκος Γκάτσος έγραψε πως ο Μακρυγιάννης δεν τα έλεγε σωστά λες και ήξερε τι θα γίνει στο μέλλον. Σήμερα καθένας κάνει ό,τι μπορεί, για να πάει ψηλά υπολογίζοντας μόνο το προσωπικό του συμφέρον ή προσπαθεί να κερδίσει χρήματα με ανέντιμους τρόπους κι έτσι η Ελλάδα, ενώ είναι μια υπέροχη χώρα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Στόχος της ομάδας μας είναι να δείξουμε στους ανθρώπους πως η δική μας συνεργασία μάς βοήθησε να διαπιστώσουμε ότι μέσα από την ομαδικότητα βγαίνουν περισσότερα πράγματα …από ό,τι στην ατομική εργασία. Κρατάμε ως παράδειγμα τους ομαδικούς αγώνες των προγόνων μας και κάνουμε σημαία μας το μήνυμα: Ομαδική δουλειά για μια χώρα κι ένα λαό που φτάνει ψηλά!
Ιωσηφίνα Θ., Μανώλης Κ., Ραφαήλ Κ., Κριστίνα Μ., Πάρης Κ., Σοφία Α.

1 σχόλιο στο “>Λίγες σκέψεις πάνω σε ένα ποίημα του Νίκου Γκάτσου από τους μαθητές της ΣΤ’ Τάξης

  1. >Μπράβο παιδιά! Συγχαρητήρια! Θα ήθελα σας προτείνω με πολύ σεβασμό στον χρόνο σας, να διαβάσετε τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, όπου είναι χαρακτηριστική η απλότητα με την οποία ένας άνθρωπος με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, αναδεικνύει τις τόσο βαθιά ριζωμένες μέσα του αξίες της ανιδιοτέλειας, του πατριωτισμού και της ομοψυχίας. «..όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε..» Κ.Π.

Αφήστε μια απάντηση