Χθες, 09-05-2026, στο Δημαρχείο Αμαρουσίου γιορτάσαμε την Ευρώπη, τις ρίζες μας και μια λέξη που δεν χρειάζεται μετάφραση, γιατί την καταλαβαίνει κάθε καρδιά: μαμά.
Ο τίτλος της δράσης μας ήταν: «Μαμά, Maman, Mama: Οι γείτονες της Ευρώπης μέσα από τη γλώσσα της Μητέρας».
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Δήμο Αμαρουσίου και ιδιαιτέρως την κ. Μάντυ Ρώτα και το Τμήμα Υποστήριξης Εκπαιδευτικών Δομών για αυτήν τη γενναιόδωρη πρωτοβουλία για τον χώρο, την ευκαιρία και την εμπιστοσύνη που μας έδωσε να παρουσιάσουμε τη δουλειά των παιδιών μας. Τέτοιες δράσεις δηλώνουν ότι η εκπαίδευση δεν σταματά στην πόρτα της τάξης.
Ευχαριστώ ολόψυχα τη συνάδελφο κυρία Βουρλογιάννη Ε., που οραματίστηκε αυτή τη δράση και την έφερε από την ιδέα στην πραγματικότητα με αγάπη, υπομονή και αφοσίωση.
Ευχαριστώ τις μαθήτριες και τους μαθητές της ΣΤ’ τάξης, καθώς και όλα τα παιδιά που συμμετείχαν. Μας δείξατε πώς τέσσερα, πέντε, έξι γράμματα, ανάλογα τη γλώσσα ή σύμβολα μπορούν να γίνουν γέφυρα ανάμεσα σε χώρες, γλώσσες και πολιτισμούς. Αυτό είναι το πνεύμα της Ευρώπης.
Ευχαριστώ από καρδιάς τους γονείς που στήριξαν αυτή τη δράση και ιδιαίτερα τις μαμάδες, που αφιέρωσαν χρόνο, κόπο και αγάπη για να φέρουν στο τραπέζι μας γεύσεις από άλλες πατρίδες: τα αλβανικά ballokume, το ρουμάνικο cozonac και τα pogacele, το αρμένικο medovik, το γεωργιανό iris, τα kleinur από την Ισλανδία, τα pretzels από τη Γερμανία, τα βέλγικα τρουφάκια, τα αγγλικά μπισκότα και τους λουκουμάδες από την Ελλάδα.
Μέσα από κάθε μπουκιά και κάθε τραγούδι μεταφέρατε ένα κομμάτι της ιστορίας σας.
Ευχαριστώ επίσης, τον κ. Ζωγραφάκη Δ. για τη βοήθειά του στη μουσική κάλυψη.
Στη δράση μας είχε μια ξεχωριστή θέση η Συρία, η τιμώμενη χώρα μας. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Στη σχολική μας κοινότητα υπάρχουν παιδιά που ήρθαν από εκεί, φέρνοντας μαζί τους τη γλώσσα τους, τις ιστορίες τους και τη λέξη أمي — ummi — που σημαίνει «μαμά» στα αραβικά. Μια λέξη γεμάτη πόνο για ό,τι άφησαν πίσω, αλλά και γεμάτη δύναμη για ό,τι χτίζουν εδώ.
Η Ευρώπη δεν είναι μόνο ιστορία και πολιτισμός. Είναι και αλληλεγγύη. Είναι η απόφαση να ανοίξεις την πόρτα, όταν κάποιος χτυπά χωρίς σπίτι, χωρίς χώρα, χωρίς τίποτα άλλο παρά την ελπίδα. Είναι να δεχτείς στο θρανίο δίπλα σου ένα παιδί που δεν μιλά ακόμη τη γλώσσα σου, αλλά χαμογελά με την ίδια ανάσα. Αυτή η αλληλεγγύη δεν ζητά αμοιβή, τη ζούμε κάθε μέρα μέσα στα σχολεία μας.
Σήμερα, Κυριακή 10 Μαΐου, γιορτάζουμε τη Μητέρα σε όλο τον κόσμο. Δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερη στιγμή να τη δούμε μέσα από τα μάτια της Ευρώπης, να συνειδητοποιήσουμε ότι, όποια γλώσσα κι αν μιλάμε, η αγάπη της μητέρας είναι παντού η ίδια.
Καλή Ημέρα της Ευρώπης. Χρόνια πολλά σε κάθε μανούλα.