Ανταμώσαμε διαδικτυακά με τη συγγραφέα του βιβλίου: “Τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε!” κ. Μαρία Κουτσανοπούλου και της πήραμε συνέντευξη! Μας εξήγησε πως πρόκειται για μια ιστορία που συνδημιουργήθηκε από την ίδια και τα παιδιά του νηπιαγωγείου της! Έπειτα αφηγήθηκε με το δικό της μοναδικό τρόπο το παραμύθι και στη συνέχεια, τα παιδιά συζήτησαν μαζί της. Η συνάντηση υλοποιήθηκε στα πλαίσια του etwinning έργου: “Τρελό καρναβάλι την άνοιξη και το Πάσχα μας έφερες πάλι!”
Αγαπάμε τα παραμύθια! Ετσι, λοιπόν, συνεργαστήκαμε και δημιουργήσαμε τη δική μας ιστορία με κεντρικό θέμα …τί αλλο; Τα παιχνίδια! Γίναμε όχι μόνο συγγραφείς αλλά και μικροί εικονογράφοι! Μπορείτε να ξεφυλλίσετε το ψηφιακό μας βιβλίο εδώ!
“Και ο Θεός έπλασε τη Μάνα”
Πάολο Κοέλιο
Όταν ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες, βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς δουλειάς, όταν ο άγγελος εμφανίστηκε και είπε: “Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα.”
Και είπε ο Θεός: ” Έχεις διαβάσει τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει αυτό εδώ; Πρέπει να είναι εντελώς αδιάβροχο αλλά όχι πλαστικό, να έχει 180 μετακινούμενα μέρη που να μπορούν να αντικαθίστανται, να κινείται πάνω σε χυμένο καφέ και σε άλλα τροφικά κατάλοιπα, να έχει ποδιά που εξαφανίζεται όταν σηκώνεται, ένα φιλί που να θεραπεύει οτιδήποτε από ένα σπασμένο πόδι μέχρι μια ερωτική απογοήτευση, και να έχει έξι ζευγάρια χέρια.”
Ο άγγελος κούνησε το κεφάλι του αργά και είπε: “Έξι ζευγάρια χέρια…με κανέναν τρόπο.”
“Δεν είναι τα χέρια που μου δημιουργούν προβλήματα,” είπε ο Θεός. “Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που πρέπει να έχουν οι μητέρες.”
“Αυτά θα υπάρχουν στο στάνταρ μοντέλο;” ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός έγνεψε καταφατικά. “Το ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν αυτή ρωτάει, “Τι κάνουν τα παιδιά εκεί;” όταν ήδη αυτή ξέρει. Το άλλο ζευγάρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όσα δεν μπορούσε αλλά πρέπει να ξέρει, και φυσικά ένα τρίτο ζευγάρι εδώ μπροστά για να μπορεί να βλέπει πότε ένα παιδί κάνει γκάφες και να λέει, “Καταλαβαίνω και σ’ αγαπώ,” χωρίς να χρειάζεται να βγάλει λέξη.
“Κύριε,” είπε ο άγγελος αγγίζοντας ευγενικά το μανίκι του, “Ξεκουραστείτε τώρα. Αύριο είναι άλλη μέρα.”.
“Δεν μπορώ,” είπε ο Θεός. “Είμαι πολύ κοντά στο να δημιουργήσω κάτι που μοιάζει τόσο πολύ με μένα. Ήδη έχω κάνει μία πού θεραπεύει μόνη της τον εαυτό της όταν είναι άρρωστη, που μπορεί να ταΐσει μια οικογένεια έξη ατόμων με μια μπουκιά ψωμί και που μπορεί να βάλει ένα εννιάχρονο παιδί να σταθεί κάτω από το ντους.”
Ο άγγελος περιτριγύρισε το μοντέλο της μητέρας πολύ αργά. “Είναι πολύ απαλή,” αναστέναξε.”
“Αλλά και πολύ σκληρή!” είπε ο Θεός με έμφαση. “Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να κάνει ή τι μπορεί να αντέξει μια μητέρα.”
“Μπορεί να σκέφτεται;”
“Όχι μόνο σκέφτεται, αλλά μπορεί να λογικεύει και να συμβιβάζει,” είπε ο Δημιουργός.
Τελικά ο άγγελος έσκυψε πάνω της άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της. “Εδώ υπάρχει μια διαρροή,” είπε. “Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ’ αυτό το μοντέλο.”
“Δεν είναι διαρροή,” είπε ο Θεός. “Είναι ένα δάκρυ.”
“Και σε τι χρησιμεύει;”
“Είναι για χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, μοναξιά και υπερηφάνεια.”
“Είστε μεγαλοφυΐα,” είπε ο άγγελος.
Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά, “Δεν το έβαλα εγώ εκεί.”
Πασχαλινή συνεργατική κάρτα από το Etwinning έργο “Τρελό καρναβάλι το Πάσχα και την Ανοιξη μας έφερες πάλι!!”
Πασχαλινή συνεργατική κάρτα από το Etwinning έργο “We play games…like in the old days!”
Από τις ωραιότερες εποχές στο Νηπιαγωγείο! Γεμίζει χρώμα κι αγάπη το σχολείο!
Φτιάχνουμε Λαζαράκια! Μοσχοβόλησε Πάσχα το Νηπιαγωγείο μας!
Ένα εξαιρετικό άρθρο της Μ.Αντωνοπούλου που συνοδεύεται από ένα πολύ σπουδαίο παιδικό βιβλίο…..https://www.ow.gr/empnefsi/ti-tha-pei-paidi/
Παραμονές της εθνικής γιορτής της 25ης Μαρτίου επισκέφθηκε το σχολείο μας η εξαιρετική μουσικοπαιδαγωγός Καραχάλιου Καίτη.Μας ταξίδεψε με τη μουσική και τις ιστορίες της σε αλλοτινές εποχές……..
Γνωρίσαμε παραδοσιακά μουσικά όργανα,ήθη και έθιμα,φορεσιές,συνήθειες και φυσικά χορούς και τραγούδια
5ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΒΟΛΟΥ
To 5o νηπιαγωγείο κατασκευάστηκε ως κτήριο και παραδόθηκε για χρήση το έτος 2016.Από το 1985, περίπου,λειτουργούσε ως συστεγασμένο, σε παραχωρημένη αίθουσα του 10ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου με δυναμικότητα μαθητών τριάντα νηπίων.Στην αρχή της λειτουργίας του,ήταν μονοθέσιο κι αργότερα διθέσιο με συνδιδασκαλία των εκπαιδευτικών.Σήμερα έχει αναβαθμιστεί σε 3/θέσιο .με 3 τμήματα υποχρεωτικής φοίτησης και 1 ολοήμερο τμήμα .Το μαθητικό δυναμικό τα τελευταία χρόνια κυμαίνεται περίπου από 55-60 μαθητές.Το κτήριο είναι ισόγειο ΄γωνιακό με μία κύρια είσοδο επί της οδού Όγλ. Η κτηριακή υποδομή είναι πολύ καλή λόγω της πρόσφατης κατασκευής,με λειτουργικούς χώρους και ικανοποιητικό αύλειο χώρο.Οι αίθουσες διδασκαλίας (τρεις)διαθέτουν φορητούς υπολογιστές για την διευκόλυνση της εκπαιδευτικής διαδικασίας ( με σύνδεση στο διαδίκτυο).Υπάρχει αίθουσα πολλαπλών χρήσεων(100τμ)για σχολικές εκδηλώσεις και παιδαγωγικές ενημερώσεις με τους γονείς, αλλά δεν είναι εξοπλισμένη με καθίσματα.Ο πολυδύναμος αυτός χώρος αξιοποιείται και σε βροχερές μέρες για να γίνεται το διάλειμμα των παιδιών.Κατά καιρούς έχουμε διαθέσει την αίθουσα αυτή ώστε να διεξαχθούν συναντήσεις με την συντονίστρια εκπαιδευτικών θεμάτων και τις νηπιαγωγούς Μαγνησίας.Σε ξεχωριστή αίθουσα γίνεται η σίτιση του ολοήμερου τμήματος με παλιό εξοπλισμό κατά το 1/3 στο σύνολο των τραπεζοκαθισμάτων.Η σχολική μονάδα διαθέτει κεντρική θέρμανση φυσικού αερίου,κλιματιστικά σε όλες τις αίθουσες και στους κοινόχρηστους χώρους,σύστημα πυρανίχνευσης και πυρασφάλειας,καθώς και φύλαξη από ιδιωτική εταιρία κατά τις ώρες μη λειτουργίας της μονάδας.Τα σημεία που προαυλίζονται τα νήπια ειναι εξοπλισμένα με σταθερά παιχνίδια ,τσουλήθρες,σπιτάκια ,τούνελ .Ένα από τα τρία κομμάτια όπου τα παιδιά προαυλίζονται είναι ασφαλτοστρωμμένο κι αποτελεί κοινή είσοδο με το 10ο Δημοτικό σχολείο με το οποίο την μοιραζόμαστε. Δεν υπάρχει σύλλογος γονέων και κηδεμόνων,παρά τις προσπάθειες ίδρυσης του.Το κτήριο διαθέτει ράμπα πρόσβασης ατόμων-μαθητών με κινητικά προβλήματα ,όπως και τουαλέτα ΑΜΕΑ. Το σχολείο μας συνεργάζεται κάθε χρόνο με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.Δέχεται φοιτήτριες από το Τμήμα Προσχολικής Αγωγής είτε για παρατήρηση είτε για να γίνει η πρακτική άσκηση των φοιτητριών για έξι εβδομάδες περίπου.
Πρόσφατα σχόλια