Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.

Σήμερα 20 Φεβρουαρίου έγινε το αποκριάτικο πάρτυ του σχολείου μας. Τα παιδιά ήρθαν ντυμένα με τις αποκριάτικες φορεσιές τους, ξεφάντωσαν,χόρεψαν,τραγούδησαν,παίξανε με σερπαντίνες, παρουσίασαν τις στολές τους, παίξαμε λίμπο,πολύχρωμο αερόστατο, σκυταλοδρομία με μπαλόνια και βιώσαμε το έθιμο της ” Χάσκα”:
Καλό Τριήμερο και Καλή Σαρακοστή!!!
Ζωγραφίσαμε με τέμπερες και καλαμάκια(τεχνική φυσήματος) τα μαλλιά των κλόουν μας!
Φτιάξαμε τα τρελομαλλάκια των κλόουν με σύρμα πίπας και κομμένα καλαμάκια(άσκηση λεπτής κινητικότητας και συγκέντρωσης).
Παίξαμε με πλαστελίνες και στολίσαμε τους κλόουν μας!
Παίξαμε ένα χειροποίητο παιχνίδι με καπάκι από κουτί παπουτσιών και για μπαλάκι μύτη ένα καρύδι!Βάλε το καρύδι στη μύτη του κλόουν!
Όπως καταλαβαίνετε την τιμητική τους είχαν οι Κλόουν γι αυτό φτιάξαμε και καπελάκια και προσωπάκια των κλόουν για να μασκαρευτούμε!
Κατασκευάσαμε και μάσκες αρλεκίνου που τόσο αγαπάμε κάθε αποκριά!
Φορώντας στην παρεούλα μια μάσκα είτε λυπημένη είτε χαρούμενη είτε κλόουν λέγαμε αντίστοιχα τί μας κάνει χαρούμενους,λυπημένους ή μας κάνει να γελάμε!
Μεταμορφωθήκαμε και σε εντυπωσιακά πουλιά!!!
Κι εφόσον πλησιάζει Καθαρά Δευτέρα μιλήσαμε και για το έθιμο του χαρταετού και φτιάξαμε με χαρτόνια,νερομπογιές και γκοφρέ λωρίδες φανταστικούς χαρταετούς!!!
Σήμερα Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου επισκέφτηκε το σχολείο μας η θεατρική ομάδα Μικρός Βορράς και τα παιδιά παρακολούθησαν μια παράσταση αποτελούμενη από τέσσερις μύθους του Αισώπου, του αιώνιου παραμυθά, του κορυφαίου αφηγητή και δασκάλου, που χιλιάδες χρόνια μετά την εποχή του, παραμένει μοντέρνος, επίκαιρος και
πανανθρώπινος.
1. Η Αλεπού και ο Λέλεκας
2. Καθένας με τη γνώμη του
3. Ο Τζίτζικας και τα Μυρμήγκια
4. Το Λιοντάρι και η Ποντικίνα
Η παράσταση μιλάει μέσα από μια σύγχρονη ματιά, για θέματα, συναισθήματα και
καταστάσεις που απασχολούν ή που πρόκειται να απασχολήσουν τα παιδιά.
Έννοιες όπως η φιλία, η βία, ο ρατσισμός, η αυτοπεποίθηση, το θάρρος της
γνώμης και η αξία της εργατικότητας και της προνόησης αναδύονται μέσα από
τις ιστορίες κι εξετάζονται μέσα από τους ρόλους που είναι έντονοι, ακραίοι
και πολλές φορές σκληροί και που μέσα από τις καταστάσεις και τα βιώματα
τους αναπλάθονται, διαμορφώνονται, αλλάζουν και φέρνουν την ανατροπή στις
σχέσεις τους με τον εαυτό τους και τους γύρω τους.
Στην παράσταση “Τρεις… κι ο Αίσωπος!”, τρεις ηθοποιοί επί σκηνής
μεταμορφώνονται κάθε φορά σε διαφορετικούς χαρακτήρες για να εμψυχώσουν και
να αφηγηθούν τους τέσσερις μύθους.
Κάθε μύθος αναπαρίσταται με ένα διαφορετικό είδος θεάτρου (θέατρο φόρμας,
μουσικό θέατρο, κουκλοθέατρο, θέατρο με μάσκα), προκειμένου να εισάγει τα
παιδιά στον πλούτο και την ποικιλία των μέσων με τα οποία μπορεί να λεχθεί
μια ιστορία.
Στόχος είναι τα παιδιά όχι μόνο να διασκεδάσουν αλλά ταυτόχρονα να
καλλιεργήσουν τις αισθήσεις τους και να μάθουν. Ακολουθώντας λοιπόν αυτό το
σκεπτικό, ένα σημαντικό μέρος της παράστασης βασίζεται στην διάδραση με το
κοινό. Μέσα από τεχνικές του εκπαιδευτικού δράματος (δάσκαλος σε ρόλο,
παρακολούθηση σκέψης, συμβούλιο για τη λήψη μιας απόφασης), οι ηθοποιοί
γίνονται σε σημεία εμψυχωτές για να συζητήσουν με τα παιδιά, δίνοντάς τους
ενεργό ρόλο στην παράσταση.
Στόχος όλων των συντελεστών είναι, τα παιδιά μέσα από την παράσταση, να
ανοίξουν ένα νέο παράθυρο στην καθημερινότητα τους. Να φυτρώσει ένα
καινούργιο σποράκι στη συνείδησή τους, υπενθυμίζοντας τους πως η
πραγματικότητα δεν έχει μόνο μία ποιότητα και υφή, αλλά ότι η μορφή της
δημιουργείται και ορίζεται μέσα από τις δράσεις και τις επιλογές τους.
Τα παιδιά κατενθουσιάστηκαν και εφόσον τελείωσε η παράσταση συζητήσαμε στην ολομέλεια για τα όσα είδαμε, αναφερθήκαμε και βρήκαμε στη βιβλιοθήκη μας και άλλους μύθους του Αισώπου και το κάθε παιδάκι μάς είπε ποιος ήταν ο αγαπημένος του μύθος και τον ζωγράφισε.
Ενδεικτική ζωγραφιά μιας μαθήτριάς μας