Η επέτειος της 17 Νοέμβρη και η λέξη Πολυτεχνείο ήταν η αφορμή για να ασχοληθούμε και να μάθουμε την φωνούλα Π, π.
Πως φωνάζει (ππππππππ), το όνομα της (πι), πως γράφεται, με τι μοιάζει (πόρτα). Την σχηματίσαμε με τα χεράκια μας, την περπατήσαμε, την φτιάξαμε με διάφορα υλικά, την γράψαμε όπως μπορούσαμε, την αναζητήσαμε ανάμεσα σε άλλες φωνούλες, παρακολουθήσαμε την “Πολυλογού Παντόφλα” από την σειρά ΈΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ και γράψαμε λεξούλες που ξεκινούν από την φωνούλα Π,π. Ρίξαμε το ζάρι και ανάλογα με αυτό που τύχαμε είπαμε ένα όνομα, ένα ζώο, ένα παιχνίδι ή οποιαδήποτε άλλη λεξούλα θυμόμαστε που ξεκινάει από την φωνούλα Π,π. Ακούσαμε μουσική και όταν σταματούσε έπρεπε να βρούμε το χαρτάκι με την φωνούλα Π,π και να το πατήσουμε. Και εφόσον μάθαμε σε προηγούμενες μέρες τις φωνούλες Α,α και Ο,ο τις ενώσαμε με το Π.π και μάθαμε ότι Π+Α=ΠΑ και Π+Ο=ΠΟ. Παίξαμε και ένα σχετικό παιχνίδι…..αλλά και πολλά ψηφιακά…. Περάσαμε πολύ ωραία….
Την σχηματίσαμε με το χέρι μας, μάθαμε πως φωνάζει (ααααααα) αλλά και το όνομα της (Άλφα), την περπατήσαμε, την φτιάξαμε με διάφορα υλικά, την γράψαμε, παρακολουθήσαμε την “Αχτένιστη Αγελάδα” από την σειρά ΈΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΊΑ και βρήκαμε λεξούλες που αρχίζουν από την φωνούλα Α,α, την αναζητήσαμε σε βιβλία και ανάμεσα σε άλλες φωνούλες…και κάπως έτσι μάθαμε μια ακόμη φωνούλα….
“Ο δρόμος είχε την δική του ιστορία, κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά. Ήταν μια λέξη μοναχά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και έπειτα είπαν πως την έγραψαν παιδιά”.
Φέτος επιλέξαμε το πολύ ωραίο τραγούδι του Μάνου ΛοΪζου “Ο δρόμος” για να κατανοήσουν τα παιδιά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου με βιωματικό τρόπο και μέσα από το θεατρικό παιχνίδι. Στον “δρόμο” λοιπόν, όταν στην Ελλάδα είχαμε Δημοκρατία, οι άνθρωποι μπορούσαν να….
Ανταλλάξουν μυστικά….
Να συγκεντρωθούν, να διαβάσουν και να συζητήσουν …..
Να χορέψουν και να διασκεδάσουν….
Να κοιμηθούν ότι ώρα θέλουν…..
Να διαμαρτυρηθούν, να τραγουδήσουν, να λένε ελεύθερα τις απόψεις τους, να μένουν έξω ως ότι ώρα θέλουν κλπ, ώσπου ξαφνικά εμφανίστηκε η Δικτατορία που έλεγε συνεχώς ΜΗ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΕΝΑ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ……
Απαγορεύεται να λέτε την γνώμη σας ελεύθερα, να διασκεδάζετε μέχρι αργά, να οργανώνετε συγκεντρώσεις, να χορεύετε και να τραγουδάτε…… και έδινε μόνο εντολές…..
Θα μαζεύεστε νωρίς το βράδυ στο σπίτι….. μην φωνάζετε, μη διαμαρτύρεστε κλπ
και για να διασκεδάσουμε λίγο έδινε και άλλες εντολές…. όπως
Σηκώστε ψηλά το ένα πόδι, σηκώστε ψηλά τα χέρια, ανοίξτε τα χέρια, κλείστε τα χέρια, κλάψτε……
και όποιος δεν ήταν υπάκουος έμπαινε στην φυλακή. Κάπως έτσι όλοι όσοι δεν έκαναν ότι τους έλεγε η “Δικτατορία” φυλακίστηκαν…..
μέχρι που κουράστηκαν να κάνουν ότι τους λένε και αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν για να ξανακερδίσουν την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τους και να επιστρέψει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ….
Έτσι όταν η Δικτατορία κοιμόταν ….
ένας – ένας έβγαινε από την φυλακή και έγραφαν στους τοίχους μηνύματα “ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” ……
μέχρι που έδιωξαν την Δικτατορία και επέστρεψε η Δημοκρατία. Όλοι πια μπορούσαν να ζήσουν ελεύθερα….
Ακούσαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι…..
Διαβάσαμε σχετικά βιβλία….., είδαμε σχετικές εικόνες από τα γεγονότα της περιόδου και συζητήσαμε, παίξαμε παιχνίδια γλώσσας και μαθηματικών …..
και κάπως έτσι τιμήσαμε όσους αγωνίστηκαν για την Ελευθερία όλων !!!
Με αφορμή την ενασχόληση των παιδιών με το θέμα “ο εαυτός μου” μάθαμε τον αριθμό 1 (ένα). Τον περπατήσαμε, τον σχηματίσαμε με διάφορα αντικείμενα αλλά και με τα σώματα μας, τον γράψαμε όπως μπορούσαμε, τον αναζητήσαμε ανάμεσα σε άλλους αριθμούς…..
και για να ενεργοποιήσουμε την φαντασία των παιδιών παρακολουθήσαμε και ένα πολύ ωραίο βίντεο για το πως μπορούμε να μεταμορφώσουμε έναν αριθμό….https://www.youtube.com/watch?v=jbvEYjgUgbI
Την 31 Οκτωβρίου κάθε χρόνο γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα της αποταμίευσης και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος οι μαθητές και οι μαθήτριες του Νηπιαγωγείου μας ασχολήθηκαν με το θέμα, κατανόησαν σε βάθος την έννοια της αποταμίευσης και την αξία της στη ζωή μας, συμμετέχοντας σε συζητήσεις για τους λόγους που αποταμιεύουμε, διαβάζοντας σχετικά βιβλία και φυσικά φτιάχνοντας κουμπαράδες……
Διαβάσαμε το πολύ ωραίο βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου “Αν κάθε μέρα” https://blogs.sch.gr/5nipkav/files/2023/11/Αν-κάθε-μέρα-Αντώνης-Παπαθεοδούλου-1.pdf για να γνωρίσουν τα παιδιά και μια διαφορετική οπτική της αποταμίευσης (πέρα από τον κουμπαρά που γεμίζει μόνο χρήματα) δίνοντας τους την ευκαιρία να κατανοήσουν ότι και μικρές απλές καθημερινές πράξεις, ιδέες και όνειρα μπορεί να οδηγήσουν σε κάτι μεγάλο αλλά και ότι πρέπει να ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Αποτύπωσαν τις ιδέες τους στο χαρτί……
και έφτιαξαν με απλά υλικά έναν κουμπαρά για το δωμάτιο τους…..
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.