ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Μαθαίνουμε για τη Φιλική εταιρεία. Τα παιδιά ενθουσιάζονται με τους μυστικούς χαιρετισμούς , τα σύμβολα και τους κώδικες.
Η Φιλική Εταιρεία ήταν μια κρυφή συνωμοτική ομάδα. Ως τέτοια, λοιπόν, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιεί τους κλασικούς τρόπους επικοινωνίας μεταξύ των μελών της. Ο κίνδυνος να αποκαλυφθούν στους Τούρκους ήταν μεγάλος.
Έτσι επιστρατεύτηκαν μυστικοί κώδικες προκειμένου αφενός να αναγνωρίζονται μεταξύ τους και αφετέρου να μπορούν να συνεννοούνται χωρίς να μπορεί κάνεις άλλος πέρα από τους μυημένους να αντιληφθεί το τι λένε.
Το κρυπτογραφικό αλφάβητο
Για να μπορέσουμε σιγά- σιγά να μπούμε στη λογική του τρόπου επικοινωνίας μεταξύ των μελών της Φιλικής Εταιρείας θα πρέπει αρχικά να κατανοήσουμε τον κρυπτογραφικό κώδικα που είχαν εφεύρει.
Εξασκούμαστε κι εμείς στην κωδικοποίηση και την αποκωδικοποίηση μηνυμάτων!
Όταν δύο άτομα συναντιόνταν και ήθελαν να εξακριβώσουν αν ο συνομιλητής τους είναι μυημένος χρησιμοποιούσαν τον παρακάτω συνθηματικό τρόπο:
Ο ένας (πάντα όσο τον δυνατόν πιο διακριτικά γινόταν) έβαζε την αριστερή παλάμη του μέσα στη δεξιά κι έκανε τάχα, πως έπλενε τα χέρια του. Ο άλλος έπρεπε αμέσως να βάλει τα δύο δάχτυλα του δεξιού του χεριά μέσα στην αριστερή χούφτα.
Αν ο πρώτος ήθελε να κουβεντιάσει για ζητήματα της Φιλικής έπρεπε πρώτα να βάλει κι αυτός τα δύο δάχτυλα του δεξιού του χεριού στην αριστερή του παλάμη και μετά να πιάσει και τα δύο χέρια του συντρόφου του, λέγοντας:
– Έχεις κανένα τσιγάρο;
Ο δεύτερος έπρεπε απαραίτητα ν’ απαντήσει: – Τσιγάρο; Όχι! Έχω όμως τσαρούχι!…
Επίσης, αν κάποιος μετέφερε ένα προφορικό μήνυμα σε κάποιον άλλον του έκανε νεύμα με το χέρι (φέρνοντας το δάχτυλο στο κάτω χείλος) ότι θέλει να του μιλήσει. Αν εκείνος ήταν μυημένος «απαντούσε» κινώντας το χέρι του προς το πτερύγιο του αυτιού του, για να δηλώσει έτσι ότι είναι πρόθυμος να ακούσει!
