του μαθητή Βεργίτση Γιώργου(Β1)
Τον τελευταίο χρόνο, και ιδιαίτερα το τελευταίο εξάμηνο, απασχολεί τον κόσμο και ειδικά την Ελλάδα το αυξανόμενο πρόβλημα των προσφύγων. Οι περισσότεροι – είτε πρόσφυγες είτε μετανάστες – έρχονται από την εξαθλιωμένη πλέον Συρία, μια πολύπαθη χώρα που εδώ και μια πενταετία πλήττεται από ένα φονικό εμφύλιο πόλεμο. Τον τελευταίο χρόνο, όμως, οι δυνάμεις του αυτοονομαζόμενου “Ισλαμικού Κράτους” έχουν προσθέσει στην λίστα των νεκρών εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους ακόμα. Το θέμα αυτού του άρθρου δεν είναι ο πόλεμος, αλλά οι συνέπειές του, η προσφυγιά και η μετανάστευση οι οποίες αποτελούν πλέον το πρώτο παγκόσμιο πρόβλημα αυτό το χρόνο.
Η Ελλάδα, καθώς εκτελεί το ρόλο «μεσολαβητή» των ανθρώπων που θέλουν να περάσουν στη Γηραιά Ήπειρο, δέχεται τους περισσότερους πρόσφυγες -μετανάστες. Οι τελευταίοι αναζητούν μια καλύτερη ζωή στον Δυτικό κόσμο, ενώ οι πρόσφυγες θέλουν απλά να σωθούν από τον πόλεμο που έχει “σαρώσει” τη χώρα τους. Τα αίτια σε αυτό το πρόβλημα είναι απόλυτα εμφανή, τα ίδια με τον οποιοδήποτε πόλεμο, κυριαρχούν δηλαδή τα συμφέροντα του εκάστοτε κυβερνήτη της χώρας. Παρόλο που ο πόλεμος στη Συρία είναι εμφύλιος, έμμεσα αλλά και άμεσα, οι Μεγάλες Δυνάμεις έχουν καταφέρει να εμπλακούν και να βάλουν κι αυτοί τα πιόνια τους στην σκακιέρα.
Ο καταστροφικός αυτός εμφύλιος έχει πάρα πολύ άσχημες συνέπειες παγκόσμια, στην οικονομία, στην κοινωνία και σε αρκετούς άλλους τομείς. Σε αυτό το άρθρο, όμως, θα ασχοληθούμε με το θέμα της μετανάστευσης και ιδιαίτερα της προσφυγιάς. Αφού αυτοί οι άνθρωποι φεύγουν από την πατρίδα που ζούσαν για να γλιτώσουν από το θάνατο, περνάνε στην Ελλάδα μέσω επιτήδειων δουλεμπόρων στην Τουρκία. Οι δουλέμποροι, αφού τους έχουν πάρει ό,τι μπορούσαν από τα λιγοστά χρήματα που είχαν φέρει μαζί τους, στριμώχνουν δυο ντουζίνες ανθρώπων μαζί σε φουσκωτές βάρκες και τους στέλνουν στο Αιγαίο.
Ευτυχώς για εκείνους, το Ελληνικό Λιμενικό τους βρίσκει και τους μεταφέρει σε ασφαλές μέρος, δηλαδή στα κοντινότερα νησιά. Από εκεί θα μεταφερθούν στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, τον Πειραιά. Όμως, η ταλαιπωρία τους δεν σταματάει εκεί. Μετά από λίγο καιρό θα αναγκαστούν να πάνε στα σύνορα, στην Ειδομένη, για να μπορέσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τον ευρωπαϊκό Βορρά. Οι περισσότεροι μετανάστες και πρόσφυγες δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, πρέπει να το καταλάβει αυτό ο ελληνικός λαός, ο οποίος έχει αρχίσει να εκδηλώνει ρατσιστική συμπεριφορά, πλην κάποιων εξαιρέσεων.
Θα μπορούσαν εδώ και ένα χρόνο να έχουν περιορίσει στο ελάχιστο αυτό το πρόβλημα, αλλά, όπως αναφέρθηκε και πριν, υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα που “πατάνε” πάνω σε πτώματα, Ό,τι και να πραχθεί τώρα θα πρέπει να είναι με κοινή απόφαση. Ίσως αν κάποτε καταφέρναμε όλες οι χώρες να διώξουμε το αίσθημα το ατομισμού που μας έχει κυριεύσει και αρχίζαμε να νοιαζόμαστε πραγματικά για τα κοινά προβλήματα, το πρόβλημα αυτό και πολλά άλλα δεν θα είχαν καν δημιουργηθεί.