54ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στο νηπιαγωγείο μας ασχοληθήκαμε με την 17η Νοεμβρίου, προσεγγίζοντας τα γεγονότα της εποχής με τρόπο απλό και κατάλληλο για την ηλικία των παιδιών.

Μιλήσαμε για έννοιες όπως η δημοκρατία και η δικτατορία, προσπαθώντας να κατανοήσουμε τη σημασία της ελευθερίας, της ισότητας και του δικαιώματος να εκφράζουμε τη γνώμη μας.

Διαβάσαμε σχετικά βιβλία, όπως «Η κυρά Δημοκρατία» της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου και «Στο δάσος» της Σοφίας Ζαραμπούκα, τα οποία βοήθησαν τα παιδιά να προσεγγίσουν τις έννοιες μέσα από την αφήγηση και τους συμβολισμούς.

Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων μας, επεξεργαστήκαμε το γράμμα Δ, δ, βρίσκοντας λέξεις που ξεκινούν από αυτό. Οι λέξεις αυτές έγιναν αφορμή για τη δημιουργία μιας μεγάλης ομαδικής εργασίας, με ζωγραφιές των παιδιών, ενισχύοντας τον πρώιμο γραμματισμό.

Παράλληλα, τα παιδιά δημιούργησαν ατομικές κατασκευές με θέμα το Πολυτεχνείο, ενώ φτιάξαμε και ομαδικές εργασίες με τον τοίχο, τις καρδιές και τον ήλιο, εμπνευσμένες από το τραγούδι «Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία», το οποίο μάθαμε να τραγουδάμε.

Ακούσαμε πολλά τραγούδια για το Πολυτεχνείο και μέσα από συζήτηση καταγράψαμε τι κάνουμε όταν υπάρχει ειρήνη και τι συμβαίνει όταν υπάρχει πόλεμος. Καταλήξαμε όλοι μαζί πως η ειρήνη είναι πολύτιμη και χρειάζεται να τη διαφυλάσσουμε.

Κλείσαμε το αφιέρωμά μας με κουκλοθέατρο από τις νηπιαγωγούς του σχολείου μας, με θέμα τη «Ντενεκεδούπολη», ολοκληρώνοντας την ενότητα με τρόπο ευχάριστο, βιωματικό και διασκεδαστικό.

Μέσα από αυτή την ενότητα, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με αξίες όπως η δημοκρατία, η ειρήνη και ο σεβασμός, μέσα από δημιουργία, μουσική και παιχνίδι.

Στο νηπιαγωγείο μας ασχοληθήκαμε με γνωμικά που μιλούν για τη φιλία, τη συνεργασία και τις ανθρώπινες σχέσεις. Στην ολομέλεια, συζητήσαμε τη σημασία τους και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τι θέλουν να μας πουν.

Γνωμικά όπως:

• «Αγάπα τον φίλο σου με τα ελαττώματά του»

• «Εμείς μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε»

• «Ο καλός φίλος στην ανάγκη φαίνεται»

• «Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι»

• «Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους»

Στη συνέχεια, τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες. Κάθε ομάδα πήρε τα χαρτάκια με τις λέξεις του γνωμικού της και ανέλαβε να σχηματίσει σωστά την έκφραση, τοποθετώντας τις λέξεις στη σωστή σειρά.

Αφού ολοκλήρωσαν τη σύνθεση, τα παιδιά ζωγράφισαν και απέδωσαν εικαστικά το νόημα του γνωμικού, χρησιμοποιώντας τη φαντασία και τις εμπειρίες τους.

Τέλος, μαζευτήκαμε ξανά στην ολομέλεια και κάθε ομάδα παρουσίασε το έργο της, εξηγώντας πώς σκέφτηκαν, τι ήθελαν να δείξουν και πώς κατάλαβαν το μήνυμα της φιλίας.

Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, τα παιδιά καλλιέργησαν τη συνεργασία, τη γλωσσική έκφραση και τη συναισθηματική κατανόηση, ανακαλύπτοντας ότι τα λόγια μπορούν να κρύβουν σοφία και όμορφα μηνύματα.

Στο νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε την 28η Οκτωβρίου μέσα από συζήτηση, αφήγηση και δημιουργικές δραστηριότητες, προσαρμοσμένες στην ηλικία των παιδιών.

Μιλήσαμε για τα γεγονότα της εποχής με απλό και κατανοητό τρόπο, διαβάσαμε σχετικά βιβλία και παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικά βίντεο, βοηθώντας τα παιδιά να κατανοήσουν τη σημασία της ημέρας.

Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε κατασκευές και ελληνικές σημαίες, εκφράζοντας εικαστικά όσα μάθαμε και νιώσαμε.

Δεν ξεχάσαμε και τον πολιούχο Άγιο της πόλης μας, τον Άγιο Δημήτριο, που γιορτάζει στις 26 Οκτωβρίου. Με αυτή την αφορμή, φτιάξαμε μια ατομική κατασκευή αφιερωμένη στην πόλη μας, με τον Λευκό Πύργο και τον Άγιο Δημήτριο, συνδέοντας την τοπική ιστορία με τη γιορτή.

Ολοκληρώσαμε το αφιέρωμά μας με το κουκλοθέατρο «Το Κανόνι της Ειρήνης», το οποίο παρουσιάστηκε από τις νηπιαγωγούς του σχολείου μας. Τα παιδιά το παρακολούθησαν με μεγάλο ενθουσιασμό, το απόλαυσαν και στο τέλος μίλησαν για τον ήρωα που τους άρεσε περισσότερο και τον λόγο.

Μέσα από αυτή την ενότητα, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως η ειρήνη, η ελευθερία και η αγάπη για τον τόπο μας, με τρόπο βιωματικό και ουσιαστικό.

Στο νηπιαγωγείο μας ασχοληθήκαμε με τα γεωμετρικά σχήματα μέσα από παιχνίδι, παρατήρηση και δημιουργία. Αφού τα επεξεργαστήκαμε και τα γνωρίσαμε, ξεκινήσαμε να τα ανακαλύπτουμε γύρω μας, στο περιβάλλον της τάξης και έξω από αυτήν.

Τα παιδιά εντόπισαν σχήματα σε αντικείμενα της καθημερινότητας και συνειδητοποίησαν πως τα σχήματα βρίσκονται παντού γύρω μας.

Στη συνέχεια:

• Φτιάξαμε παζλ με σχήματα, εξασκώντας την παρατηρητικότητα και τη συνεργασία

• Ζωγραφίσαμε και σχεδιάσαμε σχήματα, πειραματιζόμενοι με γραμμές και χρώματα

• Δημιουργήσαμε ελεύθερες συνθέσεις και κολάζ, χρησιμοποιώντας σχήματα για να φτιάξουμε εικόνες, αντικείμενα και φανταστικούς κόσμους

Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες, τα παιδιά ανέπτυξαν τη χωρική τους αντίληψη, τη δημιουργικότητά τους και την ικανότητα να αναγνωρίζουν και να χρησιμοποιούν τα σχήματα με λειτουργικό τρόπο.

Στο νηπιαγωγείο μας δημιουργήσαμε μια ομαδική κατασκευή με όλη την τάξη, τη «Σκάλα της Βοήθειας», με στόχο να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν πώς μπορούν να αντιμετωπίζουν τις μικρές δυσκολίες της καθημερινότητάς τους με αυτονομία και συνεργασία.

Μέσα από συζήτηση και παραδείγματα της καθημερινής ζωής, τέθηκαν ερωτήσεις όπως:
– Αν δεν μπορώ να κουμπώσω το μπουφάν μου, τι μπορώ να κάνω;
– Αν δυσκολεύομαι να φτιάξω ένα παζλ;
– Αν δεν μπορώ να κλείσω τη βρύση;

Αφού σκεφτήκαμε και ανταλλάξαμε ιδέες, καταλήξαμε στα τρία σκαλοπάτια της σκάλας:

1️⃣ Προσπαθώ μόνος/η μου
2️⃣ Ζητάω βοήθεια από έναν φίλο μου
3️⃣ Ζητάω βοήθεια από την κυρία

Μιλήσαμε επίσης για τον ευγενικό τρόπο με τον οποίο ζητάμε βοήθεια, τονίζοντας τη σημασία των λέξεων «σε παρακαλώ», «μπορείς να με βοηθήσεις;» και «ευχαριστώ».

Τα παιδιά ζωγράφισαν και έγραψαν, αναπαριστώντας εικαστικά τα τρία βήματα της σκάλας, δίνοντας το δικό τους νόημα σε κάθε σκαλοπάτι.

Η Σκάλα της Βοήθειας έγινε ένα πολύτιμο εργαλείο για την καθημερινή λειτουργία της τάξης. Τα παιδιά άρχισαν να τη χρησιμοποιούν έμπρακτα, προσπαθώντας πρώτα μόνα τους, συνεργαζόμενα με τους φίλους τους και ζητώντας βοήθεια όταν πραγματικά τη χρειάζονταν.

Έτσι, ενισχύσαμε την αυτονομία, την αυτοπεποίθηση και το κλίμα συνεργασίας μέσα στην ομάδα μας.

Στο νηπιαγωγείο μας ασχοληθήκαμε με τα συναισθήματα, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της καθημερινής μας ζωής. Μέσα από ιστορίες, συζήτηση και δημιουργικές δραστηριότητες, τα παιδιά έμαθαν να αναγνωρίζουν, να ονομάζουν και να εκφράζουν όσα νιώθουν.

Αφετηρία μας ήταν το βιβλίο «Το Τερατάκι των Χρωμάτων», μέσα από το οποίο κάναμε μια πρώτη εισαγωγή στα βασικά συναισθήματα. Μιλήσαμε για το πότε νιώθουμε χαρά, λύπη, θυμό, φόβο, έκπληξη και ηρεμία.

Ακολούθησε συζήτηση για όσα μας κάνουν να νιώθουμε χαρούμενοι, λυπημένοι, θυμωμένοι ή έκπληκτοι, μέσα από προσωπικές εμπειρίες και παραδείγματα της καθημερινότητάς μας.

Δημιουργήσαμε επίσης μια ομαδική κατασκευή, «Το Δέντρο της Χαράς και της Λύπης».
Τα παιδιά απέδωσαν τις δύο πλευρές του δέντρου με διαφορετικά χρώματα, σχήματα και υλικά, εκφράζοντας εικαστικά πώς βιώνεται το κάθε συναίσθημα.

Στο πλαίσιο της ενασχόλησής μας με τα συναισθήματα, μιλήσαμε και για το πώς θέλουμε να νιώθουμε στο νηπιαγωγείο και τι μας κάνει να αισθανόμαστε καλά μέσα στην τάξη.
Έτσι, δημιουργήσαμε μια μεγάλη καρδιά, τη «Χαρούμενη Καρδιά». Κάθε παιδί ζωγράφισε τι κάνει την καρδιά του χαρούμενη στο νηπιαγωγείο, ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας, αποδοχής και ομάδας.

Μέσα από αυτές τις δράσεις, τα παιδιά έμαθαν ότι όλα τα συναισθήματα είναι σημαντικά, ότι μπορούμε να μιλάμε γι’ αυτά και ότι όταν νιώθουμε καλά, μαθαίνουμε και συνεργαζόμαστε καλύτερα.

Στο νηπιαγωγείο μας διαβάσαμε το βιβλίο «Ας πούμε αυτή τη λέξη» της Μαρίας Κουτσανοπούλου, ένα βιβλίο που μας έδωσε την αφορμή να μιλήσουμε για τη δύναμη των λέξεων και το πώς μπορούν να επηρεάσουν τα συναισθήματά μας.

Μέσα από την ανάγνωση και τη συζήτηση, τα παιδιά μίλησαν για τις ευγενικές λέξεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας — λέξεις που ομορφαίνουν τις στιγμές μας και ζεσταίνουν τις καρδιές μας.

Για να κρατήσουμε αυτές τις λέξεις «ζωντανές» στην τάξη μας, δημιουργήσαμε έναν παπαγάλο! 
Γύρω του γράψαμε τις ευγενικές λέξεις που μάθαμε, ώστε να μας τις θυμίζει καθημερινά και να μας ενθαρρύνει να τις χρησιμοποιούμε στις σχέσεις μας με τους άλλους.

Λέξεις όπως:
παρακαλώ, ευχαριστώ, συγγνώμη, καλημέρα, σε αγαπώ, μπορώ, χαμογέλα, έγιναν μέρος της τάξης μας και της καθημερινότητάς μας.

Γιατί οι λέξεις έχουν δύναμη και όταν τις λέμε με αγάπη, κάνουν τον κόσμο γύρω μας λίγο πιο όμορφο.

Το φθινόπωρο μπήκε στην τάξη μας και μας ενέπνευσε για πολλές δημιουργικές κατασκευές και δράσεις, γεμάτες χρώματα, υλικά και όμορφα μηνύματα.

Γνωρίσαμε τη Φθινοπωρίτσα, την κούκλα του φθινοπώρου μας, με φουστάνι από φύλλα στα ζεστά χρώματα της εποχής. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα μιλήσαμε για τις αλλαγές στη φύση και τα χαρακτηριστικά του φθινοπώρου.

Με αφορμή τη θεατρική παράσταση που παρακολουθήσαμε, δημιουργήσαμε μια μεγάλη ομαδική κατασκευή με χέρια, μεταφέροντας το μήνυμα:
«Τα χέρια δεν χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε», αλλά και όλα όσα μπορούν να κάνουν τα χέρια μας: να αγκαλιάζουν, να βοηθούν, να παίζουν, να δημιουργούν.
Η δράση αυτή ενίσχυσε την ενσυναίσθηση, τη συνεργασία και τον σεβασμό μέσα στην ομάδα.

Πραγματοποιήσαμε την ανάγνωση του παραμυθιού ‘Ένα κίτρινο φύλλο”  του Μουλάκη Μιχάλη. Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού τα παιδιά χρησιμοποιώντας την φαντασία τους, αφηγήθηκαν το ταξίδι του δικού τους κίτρινου φύλλου και το απέδωσαν με ζωγραφική.

Στη συνέχεια, αξιοποιήσαμε ανακυκλώσιμα υλικά για να φτιάξουμε φθινοπωρινά δέντρα, ενώ δημιουργήσαμε και φθινοπωρινά τοπία με δέντρα, πειραματιζόμενοι με χρώματα, υφές και συνθέσεις.

Ιδιαίτερη θέση στις δραστηριότητές μας είχαν και οι κολοκύθες της Γιαγιόι Κουσάμα. Τα παιδιά γνώρισαν τη χαρακτηριστική τεχνική με τις βούλες, μιλήσαμε για τη ζωή και το έργο της καλλιτέχνιδας και στη συνέχεια δημιούργησαν τις δικές τους μοναδικές κολοκύθες, γεμάτες φαντασία και χρώμα.

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά δημιούργησαν, συνεργάστηκαν και εκφράστηκαν.

Στο νηπιαγωγείο μας δημιουργήσαμε μια ξεχωριστή ομαδική κατασκευή με τίτλο «Το δέντρο της αγάπης», γεμάτη χρώματα και συναισθήματα.

Κάθε παιδί σχεδίασε και χρωμάτισε το δικό του χέρι. Στη συνέχεια, ενώσαμε όλα τα χέρια και φτιάξαμε ένα μεγάλο δέντρο, που αντί για κλαδιά και φύλλα είχε… χέρια!
Έτσι, το δέντρο μας έγινε σύμβολο συνεργασίας, αποδοχής και αγάπης.

Αφού ολοκληρώθηκε η κατασκευή, κάθε παιδί μοιράστηκε με την ομάδα τι αγαπάει να κάνει με τα χέρια του:
να ζωγραφίζει, να αγκαλιάζει, να παίζει, να βοηθά, να δημιουργεί.
Όλες οι απαντήσεις καταγράφηκαν, δίνοντας φωνή στις σκέψεις και στα συναισθήματα των παιδιών.

Η ομαδική μας εργασία διακόσμησε την πόρτα της τάξης μας, υπενθυμίζοντάς μας καθημερινά ότι τα χέρια μας μπορούν να κάνουν όμορφα πράγματα και ότι όλοι μαζί δημιουργούμε κάτι μοναδικό.

Ένα δέντρο διαφορετικό, αλλά γεμάτο αγάπη… όπως ακριβώς και η τάξη μας!

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια υπέροχη και συγκινητική θεατρική παράσταση με τίτλο «Τα Χέρια δεν Χτυπάνε, τα Χέρια Αγαπάνε», βασισμένη στο ομώνυμο παραμύθι της συγγραφέα Μαρίας Κουτσανοπούλου.
Η παράσταση παρουσιάστηκε από την ομάδα Twimagination και γέμισε την αίθουσα με μηνύματα αγάπης, σεβασμού και ενσυναίσθησης.

Η ιστορία, γεμάτη τρυφερότητα και χιούμορ, μιλάει στα παιδιά με απλό και άμεσο τρόπο για το πώς χρησιμοποιούμε τα χέρια μας:
όχι για να πονάμε, αλλά για να αγκαλιάζουμε, να παίζουμε, να βοηθάμε και να δείχνουμε τη φιλία μας.

Τα παιδιά παρακολούθησαν με προσοχή, συμμετείχαν ενεργά και συζήτησαν μετά για όσα είδαν:
– Πότε μπορεί κάποιος να πληγωθεί
– Πώς μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια
– Και κυρίως, πώς μπορούμε όλοι μαζί να κάνουμε την τάξη μας έναν ασφαλή, αγαπημένο χώρο για όλους.

Η παράσταση αποτέλεσε μια όμορφη αφορμή για να μιλήσουμε για τη διαφορετικότητα, τη συνεργασία και την επίλυση συγκρούσεων με ήρεμο και θετικό τρόπο, αξίες που καλλιεργούμε καθημερινά στο νηπιαγωγείο μας.