Η θλίψη γεμίζει την καρδιά μας, μία θλίψη βαθιά και προσωπική. Ο Βαγγέλης, ο συνάδελφος και φίλος, ο Ευάγγελος, όπως τον φωνάζαμε όσοι βρεθήκαμε πιο κοντά του, έκλεισε σιωπηλά την πόρτα της ζωής και αποχώρησε. Την αξία ενός ανθρώπου την βλέπουμε σε όσα δίνει και όχι σε όσα μπορεί να λάβει. Με μια λέξη, ο Βαγγέλης Καρτσωνάκης ήταν ένας άνθρωπος που έδωσε. Έδωσε πολλά στην εκπαίδευση, εγκαταλείποντας τη θέση του στην τράπεζα, δίδαξε την άδολη αγάπη, την ανθρωπιά και την καλοσύνη σε παιδιά και συναδέλφους. Γι’ αυτό θα θέλαμε, εμείς οι συνάδελφοί του στο 52ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, σε ανάμνησή του, να τιμήσουμε τη ζωή του. Μια ζωή που λάμπρυνε η ευγένεια, η φιλία, η κατανόηση και το χιούμορ. Γιατί ο Βαγγέλης είχε ένα όμορφο χαμόγελο ακόμη και στις δύσκολες στιγμές και μία ευγενική συμπεριφορά, μία ξεχωριστή προθυμία να μοιράζεται τις ιδέες και τις απόψεις του, να μας ηρεμεί, να μας βοηθά ψυχικά τόσο στο δύσκολο και απαιτητικό εργασιακό περιβάλλον του σχολείου, όσο και φιλικά στα δικά μας καθημερινά, προσωπικά ζητήματα. Η ζωή του ενέπνευσε τις δικές μας. Φίλε, συνάδελφε Ευάγγελε Καρτσωνάκη οι συνάδελφοί σου στο 52ο Δημοτικό Σχολείο σε αποχαιρετούμε. Θα μας λείπεις Βαγγέλη. Καλό κατευόδιο.

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου