ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΟΡΜΑΝ

Σε αυτή τη δράση χρησιμοποιήσαμε το βιβλίο του Tom Percival «Τα φτερά του Νόρμαν» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ο Νόρμαν ήταν πάντα φυσιολογικός, απολύτως φυσιολογικός… μέχρι που μια μέρα… έβγαλε φτερά. Κι ενώ στην αρχή τα απολαμβάνει, στη συνέχεια αρχίζει να νιώθει άσχημα γι’ αυτά. Έτσι βρίσκει τρόπο να τα κρύψει όμως αυτό έχει και κάποιες συνέπειες.

Σκοπός της δράσης ήταν να αντιληφθούμε όλοι τα στοιχεία του εαυτού μας που μας κάνουν ξεχωριστούς και μοναδικούς, να διαπιστώσουμε ότι είναι ανούσιο και επιβλαβές να τα κρύβουμε και να νιώθουμε ντροπή αλλά και να κατανοήσουμε πως τα χαρακτηριστικά του καθενός μας είναι αυτά που κάνουν την κοινωνία μας πιο μοναδική και αξιόλογη.

Με τη βοήθεια των γονιών τους, οι μικροί μαθητές καταγράφουν στα δικά τους “φτερά” τα μοναδικά τους χαρακτηριστικά.

Δύο αρκούδες. Ένα περιπετειώδες ταξίδι με οδηγό την ελπίδα.

Τί θα συμβεί όταν δύο διαφορετικές αρκούδες, από δύο διαφορετικούς κόσμους, ξεκινήσουν ένα μεγάλο ταξίδι προς το άγνωστο; Άραγε, έχει σημασία η διαφορά στο χρώμα τους;

“…Οι αρκούδες ανακάλυψαν ότι είχαν πολλά κοινά, παρά το διαφορετικό χρώμα τους. Αυτά που τους ένωναν ήταν πολύ σημαντικά…”

Τα παιδιά μοιράστηκαν μεταξύ τους  σκέψεις, όπως ότι  οι  αρκούδες  ενώθηκαν  από  την  αγάπη,  την  φροντίδα  και  τη  συντροφιά! Ερωτεύτηκαν  και  γιορτάζουν  τη  γιορτή  του  Αγ. Βαλεντίνου.

Ο Φεγγαροσκεπαστής – μια ιστορία για την αλληλεγγύη

Ο γέρο-Ναπολέων, που κάνει το επάγγελμα του φεγγαροσκεπαστή εδώ και τριακόσια χρόνια κουράστηκε πια και θέλει να βγει στη σύνταξη! Τη θέση του αποφασίζει να πάρει ο μικρός Τιμολέων, ο οποίος τελειώνει με επιτυχία τη σχολή του φεγγαροσκεπαστή αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: Μόνος του δεν βρίσκει τον τρόπο να φτάσει το φεγγάρι!

Μια ιστορία για τη δύναμη της φιλίας και της αλληλεγγύης που μας δίνει το μήνυμα πως όταν ενωθούμε όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε!

Αρχικά, ρωτήσαμε τα παιδιά γιατί ο ήρωας σκεπάζει το φεγγάρι. Ήταν μία ευκαιρία να μιλήσουμε για τις φάσεις της σελήνης, γιατί κάποιες φορές βλέπουμε το φεγγάρι ολόκληρο στον ουρανό ενώ υπάρχουν νύχτες που ίσα ίσα αχνοφαίνεται; Τι σχήμα θυμούνται πως έχει το φεγγάρι; Βλέπουν κάθε βράδυ το φεγγάρι στον ουρανό; Φάγαμε στρογγυλά μπισκότα για να αναγνωρίσουν τα παιδιά τα μεγέθη του φεγγαριού,” ολόκληρο, μισοφέγγαρο, σαν φλούδα από πεπόνι”.

Στη συνέχεια, κάθε παιδί ανέβηκε στη σκάλα να πιάσει το δικό του φεγγάρι.

Η αμυγδαλιά είναι ένα φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας των «ροδίδων». Ζει στις χώρες που έχουν μεσογειακό κλίμα, έχει δηλαδή ζέστη το καλοκαίρι και βροχούλες το χειμώνα, και έχει πολλές ποικιλίες όπως η « αμυγδαλιά η άγρια», η αμυγδαλιά η γλυκόκαρπη » και η «αμυγδαλιά η κοινή», που είναι και η πιο συνηθισμένη. Ο κορμός της είναι χοντρός και τα κλαδιά της είναι μεγάλα και ξερά.

Η αμυγδαλιά αποτέλεσε πηγή έμπνευσης στην τέχνη. Πολλοί ζωγράφοι θαύμαζαν την ομορφιά της και θέλησαν να την αποτυπώσουν με πινέλα και χρώματα στον καμβά τους! Έγινε έμπνευση και για εμάς…