Δραστηριότητα 2η: “Ο άνθρωπος με την κόκκινη μύτη”.

“Ένας ξένος με ένα ασυνήθιστο καπέλο κι ένα κόκκινο κασκόλ παρουσιάζεται στην πόλη. Έχει μια μεγάλη, κατακόκκινη μύτη και όλοι τον φωνάζουνε Ντομάτα. Είναι διαφορετικός και τους φοβίζει”.

Γιατί τους φοβίζει, γιατί κρύβεται, γιατί τρέχει; είναι μερικά ερωτήματα που γίνονται στα παιδιά έπειτα από την αφήγηση του παραμυθιού “Ο άνθρωπος με την κόκκινη μύτη” του Ούρζελ Σέφλερ, απόδοση Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, εκδ. Μίνωας.

Δραστηριότητα 1η:”Ο εαυτός μου”

Με τη βοήθεια των γονιών μου αποτυπώνω ζωγραφίζοντας την προσωπογραφία μου και τα κύρια στοιχεία του εαυτού μου. Έπειτα, τα παρουσιάζω στους φίλους μου.

Οι Τρεις Ιεράρχες, o Άγιος Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, είναι ιδιαίτερα σημαντικοί στον χώρο της Χριστιανικής παράδοσης. Προσφέροντας τις σοφές τους σκέψεις και διδαχές, άφησαν εποχή στην ανάπτυξη της Θεολογίας και στη διαμόρφωση της Χριστιανικής διδασκαλίας.

Ιδιαίτερα μορφωμένοι και γνώστες του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, αποτέλεσαν τη γέφυρα ανάμεσα στην αρχαία πολιτιστική παράδοση και τη χριστιανική πίστη.

Η κληρονομιά τους αντανακλάται σε ένα πλούσιο πνευματικό κεκτημένο, ενώ η αφοσίωσή τους στην πίστη και η προσφορά τους στην Εκκλησία και στον άνθρωπο συνεχίζει να εμπνέει τους χριστιανούς πιστούς σε όλο τον κόσμο.

Θεωρούνται προστάτες των γραμμάτων και της μάθησης λόγω της εξαιρετικής τους συνεισφοράς στην παιδεία και στην πνευματική ανάπτυξη. Κάθε ένας από αυτούς έχει συμβάλει στη διαμόρφωση της χριστιανικής διδασκαλίας με τα έργα και τις σκέψεις του.

Οι Τρεις Ιεράρχες θεωρούνται πρότυπα στον χώρο της παιδείας, προάγοντας τη σπουδή, τη σοφία και τη γνώση ως μέσα προς την πνευματική ενδυνάμωση και την ευσέβεια. Έτσι, η αφιέρωση σε αυτούς τους Αγίους συμβολίζει την αναγνώριση της σημασίας της εκπαίδευσης και της μάθησης στην Χριστιανική παράδοση.

3η Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1992, ανακήρυξε την 3^η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, δίνοντάς μας την ευκαιρία κατανόησης σε θέματα αναπηρίας και ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία. Είναι μια μέρα που μας υπενθυμίζει την υποχρέωση διασφάλισης της ισότιμης πρόσβασης όλων των μαθητών στην εκπαίδευση, βασιζόμενοι στις  αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης.

«Tι έχει ο Γιάννης;»
«Γιατί δε μιλάει;»
«Με ακούει όταν του μιλάω;»
«’Eτσι γεννήθηκε;» είναι μερικές ερωτήσεις που προσπαθήσαμε να απαντήσουμε ώστε να εξηγήσουμε στα παιδιά τη συμπεριφορά ενός αυτιστικού ατόμου. Παρακολουθώντας τον Γιάννη, ένα μικρό αγόρι με αυτισμό, σε διάφορες φάσεις της καθημερινότητάς του (στο πρωινό ξύπνημα, στο σχολείο, στον δρόμο, στην παιδική χαρά, στο εστιατόριο…) καταφέραμε να μιλήσουμε στα παιδιά για τη διαφορετικότητα, για τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες των ανθρώπων στο φάσμα του αυτισμού. Επιπρόσθετα, έγινε προσπάθεια να μυήσουμε τα παιδιά στις αξίες της αποδοχής, της συμπερίληψης και του αλληλοσεβασμού και να τα βοηθήσουμε να ζήσουν σε μια κοινωνία που η διαφορετικότητα δεν είναι αδυναμία.