«

»

Απρ 02

Γέφυρες επικοινωνίας στο Καζούλλειο Γυμνάσιο Ρόδου

Δεν είναι πέτρινες ούτε ξύλινες, υπακούουν όμως στη λογική της μετάβασης από τον έναν πολιτισμό στον άλλον και από τη μια γλώσσα στην άλλη .Το σημαντικότερο όλων, οι γέφυρες αυτές χτίζονται με φυσικά υλικά κι έχουν ως στόχο την επίτευξη πολιτισμικής ώσμωσης. Αλήθεια, υπάρχει κάτι πιο φυσικό από την ανθρώπινη ευαισθησία;
Το Καζούλειο γυμνάσιο Ρόδου και οι ζώνες ευάλωτων κοινωνικών ομάδων (ΖΕΠ) που λειτουργούν σε αυτό, γνωστές και ως τμήματα υποδοχής ,καθιστούν εφικτή την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από παιδιά μεταναστών χτίζοντας “γέφυρες” επικοινωνίας. Τα παιδιά αυτά προέρχονται από διαφορετικές χώρες (Αλβανία, Μπαγκλαντές, Ταϊλάνδη , Γεωργία, Αγγλία) και καταφέρνουν, με διαβατήριο τη γλώσσα, να ενταχθούν στην ελληνική πραγματικότητα, δημιουργώντας προϋποθέσεις διαπολιτισμικής συνύπαρξης.
Τα τμήματα υποδοχής που λειτουργούν αυτή τη στιγμή στο 4ο γυμνάσιο είναι δύο ,το τμήμα αρχαρίων και εκείνο των προχωρημένων. Την Τρίτη 19 Μαρτίου το δεύτερο τμήμα υποδέχτηκε τη συγγραφέα Τίτσα Πιπίνου και συνομίλησε μαζί της με αφορμή την ανάγνωση του παραμυθιού της «ο ιππότης με το τριαντάφυλλο». Η ανάγνωση του παραμυθιού εντάχθηκε στα πλαίσια του προγράμματος ΒΙΒΛΙΟΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ που διοργανώνει το διεθνές κέντρο συγγραφέων και μεταφραστών Ρόδου. Τα παιδιά με τη βοήθεια της κυρίας Πιπίνου περιηγήθηκαν νοερά στα στενά της μεσαιωνικής πόλης ,εξοικειώθηκαν με την έννοια του ιππότη και του σεργέντη του, αλλά γνώρισαν και την ιστορία του νησιού μέσα από τη μυθοπλασία.
Μια εβδομάδα αργότερα, την Τρίτη 26 Μαρτίου, στον απόηχο του παραμυθιού και με πρώτη ύλη ….τα ρόδα του, υπό την καθοδήγηση του φιλολόγου –βιβλιοθηκονόμου Αργύρη Κόσκορου, μέλους του κέντρου μεταφραστών, τα ίδια παιδιά συμμετείχαν σε εργαστήριο δημιουργικής γραφής στο Καζούλειο, έπλασαν δικούς τους κόσμους και έγραψαν ιστορίες .. παραμυθένιες. Επιστέγασμα αυτής της δράσης ήταν η συμμετοχή των παιδιών στο διαγωνισμό παραμυθιού που διοργανώνει το κέντρο μεταφραστών και διερμηνέων Ρόδου και η ειδική διάκριση της μαθήτριας Εντλίρας Τότα, αλβανικής καταγωγής, για το παραμύθι της.

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων