Ευχαριστήρια επιστολή Γιατροί του Κόσμου – Πολυϊατρείο Θεσσαλονίκης

Αγαπητοί γονείς,

Ευχαριστούμε για την ανταπόκριση στην πρωτοβουλία του σχολείου να συλλεγούν φάρμακα για να δοθούν στους γιατρούς του κόσμου. Σας ενημερώνουμε ότι τα φάρμακα που συγκεντρώθηκαν παραδόθηκαν στο πολυϊατρείο των γιατρών του κόσμου και αμέσως μετά λάβαμε ευχαριστήρια επιστολή την οποία παραθέτουμε παρακάτω:



Λήψη αρχείου

 

 

Επίσκεψη στο Βοτανικό Κήπο

Η τελευταία μέρα των μαθημάτων τελείωσε με τον καλύτερο και πιο ευχάριστο τρόπο για τους μαθητές και τις μαθήτριες του Α3 και Α4 ,με επίσκεψη στο Βοτανικό Κήπο Σταυρούπολης, μια όαση πράσινου μέσα στον πυκνοδομημένο αστικό ιστό.Οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με εκατοντάδες είδη φυτών και δέντρων απολαμβάνοντας τα χρώματα και τα αρώματά τους.

Υπεύθυνες καθηγήτριες: Ασλανίδου Χαρίκλεια, Παναγιωτίδου Μαργαρίτα

 

IMG 112d9057bd3fc9d5bd766e643d0f3e96 V IMG 1e4d18db7f2c94d4b36ed65e163e2d82 V IMG 5493dc8a9cba13a77bef3dcab5ce9190 V IMG b429b16bc5f687346ff2b75cbdb8ecc6 V IMG 7fb63d5a1087bebf8025db2d0427b885 V IMG c1949d93e7a6f0a524a601f163ac26cc V IMG 2770d8bbe6c45de9b2c12c6701b28cdd V IMG f7a0d46066b4d70253d2651c6e0c3dd5 V IMG 22a19fb75fc9a30d2676e369c23b99f1 V IMG e98e919648927926827bb8390644223f V IMG 4c3b4c2c532d9d41d39c93fb17d9687f V

Μάθημα δημιουργικής γραφής

IMG 20220405 140450Την Τρίτη 5 Απριλίου καλέσαμε στο σχολείο μας την ποιήτρια-φιλόλογο κ. Διαμαντοπούλου Αφροδίτη, προκειμένου οι μαθητές (του τμήματος Β4) να έρθουν σε επαφή με ένα μάθημα δημιουργικής γραφής. Οι εντυπώσεις άριστες. Τα παιδιά παρακολουθούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον και συμμετείχαν ενεργά. Ευχαριστούμε πολύ την κ. Διαμαντοπούλου για την προσφορά της και ελπίζουμε να υπάρξει και συνέχεια!

Οι μαθητές γράφουν για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή

Στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή , οι μαθητές του τμήματος Β3 παρουσιάζουν μια ομαδική εργασία σε Power Point σχετικά με την ειρηνική ζωή των Ελλήνων στη Σμύρνη πριν την καταστροφή. Αφορμή για την προσπάθειά τους υπήρξε το κείμενο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας β Γυμνασίου «Όταν πρωτοκατέβηκα στη Σμύρνη» της Δ.Σωτηρίου.

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και συνεργάστηκαν προκειμένου να αποτυπώσουν με λόγια, εικόνες και τραγούδια , τον τρόπο ζωής των Ελλήνων εκείνης της περιόδου. Μ’αυτόν τον τρόπο «αφουγκράστηκαν» καλύτερα το κείμενο του μαθήματος και κατέληξαν  στα συμπεράσματά τους σχετικά με την ειρήνη και τον πόλεμο.

Ρεπόρτερ πολιτιστικών θεμάτων

Ρεπόρτερ θρησκευτικών θεμάτων

Κοσμικογράφοι

Αθλητικογράφοι

Η Σμύρνη μετά

Ακολουθούν σύνδεσμοι μικρασιάτικων παραδοσιακών τραγουδιών:

  • Από το ξένο τόπο – Κατερίνα Παπαδοπούλου

https://youtu.be/BFkWk5cCrYE

  • Δε σε θέλω πια – Μικρασιάτικο τραγούδι (Σμύρνης)

https://youtu.be/WgjkkCnb1x4

  • Σκερτσοπεταχτό Τραγούδια της Σμύρνης

https://youtu.be/RFpmOeqoSGI

 

 

Ο μικρός πρίγκιπας μέσα απο τα μάτια των μαθητών

Σχολιάζουμε και να αναλύουμε ένα σημείο του παραμυθιού που μας εντυπωσίασε.

Ένα, τη γνώμη μου, εκπληκτικό σημείο του παραμυθιού λέει τα εξής λόγια: “Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα σε εμπορικά. Καθώς όμως δεν υπάρχουν εμπορικά που πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους.„ αυτό το σημείο είναι πραγματικά συγκινητικό και με συντάραξε.
Τα παραπάνω λόγια που ειπώθηκαν από τον συγγραφέα φύγουν το θέμα της αλλοτρίωσης των ανθρώπινων σχέσεων, αλλά και της ανθρώπινης ζωής γενικότερα. Γεμίζουμε τη ζωή και τις μέρες μας με υλικά αγαθά διότι όλα αγοράζονται ή πωλούνται. Ή μάλλον έτσι νομίζουμε εμείς.
Η αλεπού κρίνει τους ανθρώπους, λέγοντας πως δεν έχουν πια φίλους, αφού τους έχουν αντικαταστήσει με πράγματα που αγοράζονται. Οι φιλία, αντιθέτως, είναι κάτι ξεχωριστό, το οποίο δεν μπορεί κανένας να αγοράσει με χρήματα, όμως κατακτιέται με κόπο και προσπάθεια.
Δυστυχώς πλέον οι άνθρωποι δεν διαθέτουν των υπό ζητούμενο χρόνο και διάθεση για να ασχοληθούν με τις ψυχικές τους ανάγκες. Τρέχουν συνεχώς, χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει τι ακριβώς κυνηγούν.
 – Μερικά ακόμη σημεία που σας εντυπωσίασαν;
Άλλο ένα σημείο που με εντυπωσίασε είναι το εξής: “Αν έρχεσαι όμως όποτε και να ναι, δεν θα ξέρω πότε ποια ώρα να φορέσω την καρδιά μου τα καλά της. Σ’ όλα χρειάζεται κάποια τελετή.„ η φράση αυτή είναι απλά φανταστική και έχει ως σκοπό την ευαισθητοποίηση τη δικιά μας αλλά για του κόσμου σύνολο. Μία φιλία χτίζεται βαθμιαία και με κόπο. Γίνεται με επιμονή και υπομονή όμως είναι απαραίτητη και η προετοιμασία καθώς και η κατάθεση της ψυχής μας. Έτσι, θα δημιουργεί το κλίμα προσμονής και αυτός που ημερώνετε, θα έχει κάποιον να περιμένει, θα προετοιμάζεται και θα νιώθει το γλυκό αίσθημα της αναμονής. Με το ημέρωμα, η χαρά διπλασιάζεται και ο πόνος μοιράζεται. Το ημέρωμα απαιτεί τελετή, όλα πρέπει να γίνονται με έναν τρόπο που θα στοχεύει στην ψυχική απολαυστική στην πραγματική ευτυχία. Αλλιώς, η ζωή δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.
– Κάποιο άλλο;
Κάποιο άλλο σημείο που μου έκανε εντύπωση για την ερμηνεία του είναι: “Οι άνθρωποι έχουν τουφέκια. „ Με την πρώτη ματιά, δεν μας εντυπωσιάζει και πολύ. Ωστόσο, αν κοιτάξουμε πίσω από τις “κουρτίνες„ θα μας κλέψει σίγουρα την παράσταση. Πρόκειται για την πιο άγρια δραστηριότητα του ανθρώπου. Τον πόλεμο, θύμα του οποίου ήταν ο ίδιος ο συγγραφέας. Ο άνθρωπος είναι εχθρός της αλεπούς, αυτό όμως δεν την εμποδίζει να επιζητήσει την φιλία του πρίγκιπα. Κανείς δεν είναι πραγματικά εχθρός κανενός. Οι ανθρώπινες σχέσεις μπορούν να δομηθούν ακόμα και ανάμεσα σε “παραδοσιακούς„ εχθρούς όπου η προκαταλήψεις και τα στερεότυπα τους εμπόδιζαν να δημιουργήσουν δεσμούς μεταξύ τους.
– Κάτι τελευταίο;
Ναι, θα ήθελα να ερμηνεύσω τον ρόλο της ερήμου στο παραμύθι. Η έρημος συμβολίζει το μυαλό του αφηγητή το δικό μας, όταν μας κυριεύει μοναξιά. Σε τέτοιες στιγμές, η ζωή αποκτά μουντά και μονότονα χρώματα. Αναζητούμε την χαρά, όπως αναζητούμε το νερό στην έρημο. Η σωτηρία έρχεται μόνο μέσα από την αναζήτηση του ίδιου μας του εαυτού. Εάν πετύχουμε σε αυτό το κομμάτι τότε έχουμε νικήσει τη μάχη.
                                                                                    Τάνια Σ. Β4

 

Η αγαπημένη μου φράση είναι «Μπορείς να ζωγραφίσεις ένα πρόβατο;» , γιατί μου αρέσει η αθωότητα του μικρού πρίγκιπα προς έναν άγνωστο άνθρωπο καθώς και η τόλμη του να ρωτάει κάποιον που δεν ξέρει και να τον πειράζει.

                                                                                    Αγγελική Κ.

«Μόνο τα παιδιά γνωρίζουν τι ζητούν»

Στην παραπάνω φράση, βλέπουμε το συμπέρασμα του μικρού πρίγκιπα από τη συνάντησή του με τον κλειδούχο του σιδηροδρομικού σταθμού. Εκείνος προσπαθώντας να του εξηγήσει τη δουλειά του, του μιλά για τους ενήλικες και τα παιδιά και το πως αντιλαμβάνονται διάφορες καταστάσεις, όπως τα  ταξίδια. Του αναφέρει πως ο λόγος που οι ενήλικοι ταξιδεύουν είναι επειδή κανείς τους δεν είναι ευτυχισμένος εκεί που βρίσκεται, και έτσι αποφασίζει να ταξιδέψει σε άλλη πόλη, χωρίς όμως να κυνηγά κάτι ιδιαίτερο. Συμπεραίνουμε λοιπόν πως οι άνθρωποι στοιβάζονται μέσα στις ταχείες, αλλά δεν ξέρουν πλέον τι ακριβώς ψάχνουν, αφού λόγω των συνθηκών, έχει σταματήσει να υπάρχει νόημα στη ζωή τους. Αυτός είναι και ο λόγος που ο μικρός πρίγκιπας τους θεωρεί περίεργους και πιστεύει πως κανείς τους δεν τον καταλαβαίνει.

                                                                                Έλενα Π.

«Αλλά τα μάτια είναι τυφλά. Πρέπει να ψάχνει κανείς με την καρδιά.»

Στη φράση αυτή, την οποία λέει ο μικρός πρίγκιπας στο διάλογο με το συγγραφέα, αναφέρονται οι λέξεις ¨μάτια¨ και ¨καρδιά¨. Ο μικρός πρίγκιπας από μέρους του, προσπαθώντας να εξηγήσει στον αφηγητή το λόγο που τόσο αγαπά το τριαντάφυλλό του, του μιλά για την αγάπη και τη μοναδικότητα ενός φίλου και αρνείται το γεγονός ότι η εξωτερική εμφάνιση συνδέεται με τις παραπάνω αξίες. Όπως αναφέρεται και στο κείμενο, στην εποχή που ζούμε, η εσωτερική ομορφιά έχει σταματήσει να παίζει σημαντικό ρόλο για τους ανθρώπους και ιδιαίτερα για τους ενήλικες, αφού πλέον δίνουν σημασία σε άλλα ¨σημαντικότερα¨ για εκείνους πράγματα, όπως τα ρούχα, η οικονομική κατάσταση και η εξωτερική ομορφιά. Ωστόσο τα παιδιά, λόγω της αθωότητάς τους, αγαπούν με την καρδιά και όχι με τα μάτια, αφού αποτελούν πλέον τους μόνους ανθρώπους που γνωρίζουν την έννοια «αγάπη» και όχι συμφέρον.

                                                                                     Έλενα Π.

 

«Το φίδι: Είναι μοναχικά, ακόμα κι όταν βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους.»

Το μήνυμα που προσπαθεί να μας δώσει ο συγγραφέας με τη συνάντηση του μικρού πρίγκιπα με το φίδι είναι το γεγονός ότι αν δεν έχουμε ανθρώπους που μας κάνουνε να νοιώθουμε όμορφα στη ζωή μας, είναι σαν να μην έχουμε κανέναν. Επίσης μας δείχνει ότι η μοναξιά είναι άσχημο και τρομαχτικό συναίσθημα που δεν πρέπει να το νιώθει κανείς.

«Επιχειρηματίας: Τα διαχειρίζομαι, τα μετράω όλα και τα ξαναμετράω. Είναι δύσκολη δουλειά αλλά είμαι σοβαρός άνθρωπος.»

Με τον επιχειρηματία ο συγγραφέας μας δίνει να καταλάβουμε ότι μέχρι και τα αστέρια που είναι πανέμορφα μερικοί άνθρωποι όταν τα κοιτούν βλέπουν μόνο αριθμούς. Δεν πρέπει να χάνουμε το παιδί που κρύβουμε μέσα μας.              

«Αλεπού: Οι άνθρωποι, εκεί που ζεις, καλλιεργούν πέντε χιλιάδες τριαντάφυλλα σε έναν κήπο. Παρόλα αυτά, δεν βρίσκουν αυτό που ψάχνουν … Κι όμως αυτό που ψάχνουν, μπορεί να βρεθεί σε ένα μόνο τριαντάφυλλο.»

Εμείς δίνουμε αξία στα πράγματα και στους ανθρώπους. Για να αποκτήσει κάτι αξία στη ζωή μας πρέπει να αφιερώσουμε χρόνο, να κάνουμε θυσίες. Πρέπει να εκτιμάμε αυτά που έχουμε και να μην θέλουμε συνεχώς όλο και περισσότερα                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Γεωργία Μ.                                                                                                                                                                  

    «Στον πρώτο  … είπε ο μικρός πρίγκιπας»

Ο μικρός πρίγκιπας συνάντησε έναν βασιλιά ο οποίος ισχυριζόταν ότι κυβερνάει όλο τον κόσμο. Το μάθημα που παίρνουμε από αυτή τη συνάντηση είναι ότι το να κρίνεις τον εαυτό σου είναι πιο δύσκολο και πιο σημαντικό από το να κρίνεις τους άλλους

                                                                                 Ιωάννης Γ.

 «Ο πέμπτος πλανήτης … άναβε και έσβηνε το φανάρι»

Ο μικρός πρίγκιπας πήγε σε έναν πλανήτη που ζούσε ένας άνθρωπος που το μόνο πράγμα που έκανε ήταν να σβήνει και να ανάβει μια λάμπα όταν νύχτωνε και όταν ξημέρωνε. Ο πλανήτης όμως έκανε μια περιστροφή γύρω από τον ήλιο ανά λεπτό, έτσι αυτός ο άνθρωπος σπαταλούσε μήνες δουλεύοντας χωρίς να απολαμβάνει τη ζωή του, που περνούσε πολύ γρήγορα. Το μήνυμα που μας δίνει είναι να μην ξεχνάμε να απολαμβάνουμε τη ζωή μας.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       Ιωάννης Γ.                                                                                                                                                                    

Ο μικρός πρίγκιπας και ο βασιλιάς

Ο βασιλιάς είναι ο πρώτος ενήλικας που συναντά ο μικρός πρίγκιπας. Ο βασιλιάς το μόνο που ήθελε ήταν να τον υπακούει. Λέει ότι κυβερνά ολόκληρο το σύμπαν, όταν η αλήθεια είναι ότι διαμορφώνει τις εντολές του ώστε να είναι σύμφωνες με τους παγκόσμιους κανόνες.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 Ρεάλντο Ν.

«Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια»

Με εντυπωσίασε διότι μας δίνει ένα ηθικό δίδαγμα που πρέπει να ακολουθούμε όλοι στην πορεία της ζωής μας. Να βλέπουμε με την καρδιά μας τον εσωτερικό πλούτο των ανθρώπων όχι τον εξωτερικό διότι μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε σχέσεις ανθρώπινες, γεμάτες αγάπη και εμπιστοσύνη.                                                                                                                                                                                              Μαρία Μ.                                                                                                                                                                                                      

«οι ενήλικες με συμβούλεψαν να αφήσω στην άκρη τα σκίτσα με τους βόες και να ασχοληθώ καλύτερα με τη γεωγραφία, την ιστορία, την αριθμητική και τη γραμματική. Έτσι στην ηλικία των έξι ετών, εγκατέλειψα τη ζωγραφική. Είχα απογοητευτεί από την αποτυχία του σκίτσου μου. Οι ενήλικες δεν καταλαβαίνουν ποτέ μόνοι τους τίποτε και είναι πολύ κουραστικό για τα παιδιά να τους δίνουν πάντα εξηγήσεις. Γι΄αυτό άλλαξα επάγγελμα και έτσι έμαθα να οδηγώ αεροπλάνα. Πέταξα σε όλο τον κόσμο. Η γεωγραφία μου φάνηκε αρκετά χρήσιμη»

Μου έκανε εντύπωση διότι στεναχωρήθηκε που οι ενήλικες του είπαν να ασχοληθεί με την γεωγραφία και άλλα, όμως ο μικρός πρίγκιπας αν και στεναχωρήθηκε αρκετά, παράτησε τα σκίτσα. Επίσης είπε πώς ποτέ οι ενήλικες δεν καταλαβαίνουν τα παιδιά, όταν δίνουν εξηγήσεις. Όμως από όλα αυτά μετά οδήγησε αεροπλάνα και ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο. Στο τέλος κατάλαβε πως όλα αυτά που είπαν οι ενήλικες είχαν δίκιο, επειδή είπε πως τελικά του άρεσε η γεωγραφία.                                                                                                           Δημήτρης Κ.