Η 27η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί διεθνώς ως Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος.
Επιλέχθηκε, επειδή κατά την ημέρα αυτή το 1945 τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το Άουσβιτς – Μπιρκενάου, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης των Εβραίων και όλων των ανεπιθύμητων από το ναζιστικό καθεστώς (=τους Ναζί του Χίτλερ).
Υπολογίζεται ότι έξι εκατομμύρια Εβραίοι και περίπου άλλα πέντε εκατομμύρια άλλες ομάδες ανθρώπων εξοντώθηκαν για διαφορους λόγους από τη μανία των Ναζί, που θεωρούσαν πως δεν τους άξιζε το δώρο της ζωής.
Στη διάρκεια του τρομερού Β΄ Πακόσμιου πολέμου έχασαν τη ζωή τους συνολικά ογδόντα εκατομμύρια άνθρωποι. Κι όμως το κακό δεν έχει γίνει μάθημα αρκετό…
Μακάρι να μην ξεχάσουν ποτέ οι άνθρωποι τη φρίκη που προκάλεσαν απ-άνθρωποι σε άλλους ανθρώπους… Για να μην ξανασυμβεί… Για να σταματήσουν οι πόλεμοι και το μίσος, κάτι που δυστυχώς δεν το έχουμε καταφέριε μέχρι τώρα, σε όλη την πορεία του αθρώπινου γένους…
Για να κρατήσουμε λοιπόν τη μνήμη ζωντανή, μαθαίνουμε, συζητάμε, συλλογιζόμαστε, αγωνιζόμαστε…
Σε όλες τις τάξεις είπαμε και σκεφτήκαμε πολλά… Εϊδαμε vτοκουμέντα και αφιερώματα, διαβάσαμε ιστορίες και μνήμες, παρακολουθήσαμε ταινίες, προβληματιστήκαμε και δεσμευτήκαμε να προσπαθούμε για την ειρήνη και το καλό.
[Επιλέξαμε ανάμεσα από πολλά, κάποια βιβλία, όπως το βιβλίο ΕΡΙΚΑ, που μας βοήθησαν με πολύ τρυφερό τρόπο να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πόσο υπέφεραν οι άνθρωποι τότε εξαιτίας άλλων μισάνθρωπων τεράτων…
Εξαιρετικές οι ταινίες Η ζωή είναι ωραια και Το αγόρι με τις ριγέ πιτζάμες, που μας συγκλόνισαν].
